Pratilipi Marathi

Pratilipi Marathi Discover, read and share your favorite stories, poems and books in Marathi language. Visit: marathi.pratilipi.com
(1347)

Pratilipi is self publishing platform for authors and readers, On this page you can read thousands of Marathi stories. Discover, read and share your favorite stories, poems and books in a language, device and format of your choice

   अबोल प्रीत तू मला भाऊ मानतेस का? मधुराने चिडून विचारले किंवा मी तुझा मित्र? तू माझा मित्र आहेस पण तुझ्या भावाचा मित्र...
12/05/2026


अबोल प्रीत

तू मला भाऊ मानतेस का? मधुराने चिडून विचारले किंवा मी तुझा मित्र? तू माझा मित्र आहेस पण तुझ्या भावाचा मित्र म्हणून! प्रथमने उत्तर दिले पण त्याच्या आवाजात एक वेगळीच भावना होती. गोव्याच्या शांत किनाऱ्यावर सूर्यास्ताच्या सोनेरी प्रकाशात मधुरा आणि प्रथम एकत्र बसले होते. मधुरा जी नेहमीच प्रथमच्या प्रेमात होती आता त्याच्या भावाच्या मित्राच्या रूपात त्याला पाहत होती. तू कधीच माझा भाऊ नाहीस ती मनाशी विचार करत होती

तू तर माझ्या हृदयाचा एक भाग आहेस! पण प्रथम मात्र तिच्या भावाच्या मित्राच्या भूमिकेतच अडकला होता. माझा मित्र माझा भाऊ की काहीतरी वेगळं? या विचारांनी तिचं मन गोंधळलं होतं. तू मला गब्बू म्हणतोस पण मी तुझ्या प्रेमात आहे मधुराने एकदा विचारले. तू कधीच माझ्या मनातल्या भावना समजून घेतल्या नाहीस! मधुरा तू अजून लहान आहेस प्रथमने उत्तर दिले तुला हे समजत नाही.

मधुराने त्याच्या शब्दांना नकार दिला तू मला लहान मानतोस पण माझ्या मनातलं प्रेम कसं कमी आहे? या संवादात ती त्याला तिच्या भावना व्यक्त करू शकत नव्हती पण तिच्या मनात त्याच्याबद्दल एक वेगळीच भावना होती. तू मला भाऊ मानतोस का? मधुराने एक दिवस विचारले. किंवा मी तुझा मित्र? तू माझा मित्र आहेस पण तुझ्या भावाचा मित्र म्हणून! प्रथमने उत्तर दिले पण त्याच्या आवाजात एक वेगळीच भावना होती. तू मला भाऊ मानतोस पण मी तुझ्यावर प्रेम करते! मधुराने चिडून उत्तर दिले. मधुरा तू अजून लहान आहेस प्रथमने उत्तर दिले तुला हे समजत नाही. या संवादात ती त्याला तिच्या भावना व्यक्त करू शकत नव्हती पण तिच्या मनात त्याच्याबद्दल एक वेगळीच भावना होती.

तू मला विसरला आहेस नाही का? मधुराने विचारले तुझ्या मनात दुसरी कोणीतरी आहे? मधुरा तू माझ्या भावाची बहिण आहेस आणि मी तुझ्यावर प्रेम करू शकत नाही प्रथमने उत्तर दिले. तू मला विसरला आहेस नाही का? मधुराने विचारले तुझ्या मनात दुसरी कोणीतरी आहे? मधुरा तू माझ्या भावाची बहिण आहेस आणि मी तुझ्यावर प्रेम करू शकत नाही

प्रथमने उत्तर दिले. या वाक्याने मधुराच्या मनात एक वेदना निर्माण झाली. आता मी काय करणार? प्रथम तू माझ्या प्रेमाला कधीच समजून घेणार नाहीस का? मधुरा तू मला विसरलीस का?

सोनिया आणि मिहीर गोव्याला सेटल झाले. मिहीरने दोन महिने ब्रेक घेतला होता. सोनियाची ट्रीटमेंट होईपर्यंत गोव्यात रा...

   एक अनपेक्षित भेट आशय तु इथे काय करत आहेस? आरोहीने आशयकडे पाहून विचारले तुला माहित आहे ना मी कार्तिकची गर्लफ्रेंड आहे?...
12/05/2026


एक अनपेक्षित भेट

आशय तु इथे काय करत आहेस? आरोहीने आशयकडे पाहून विचारले तुला माहित आहे ना मी कार्तिकची गर्लफ्रेंड आहे? कॉलेजच्या कॅन्टीनमध्ये आशय आपल्या मित्र कार्तिकच्या गर्लफ्रेंडला भेटण्यासाठी आला होता. त्याला वाटले होते की तो तिला एकदा पाहून तिच्या डान्स प्रॅक्टिसमध्ये सहभागी होईल पण त्याला माहित नव्हते की तीच त्याची भावी वहिनी आहे. कॉलेजच्या परिसरात त्याने अनेक मुलींमध्ये तिचा शोध घेतला पण त्याला काहीच माहिती नव्हती की ती कोणती आहे.

त्याच्या मनात एकच विचार होता कार्तिकने मला सांगितले होते की ती इथे आहे पण ती कुठे आहे? आशय कॉलेजच्या ओपन स्टेजवर पोहचला आणि तिथे अनेक मुली डान्स करत होत्या. त्याच्या मनात एकच विचार होता कार्तिकची गर्लफ्रेंड कुठे आहे? अचानक एक मुलगी स्टेजवर नाचताना त्याच्या नजरेत आली.

ती बेधुंदपणे नाचत होती तिच्या चेहऱ्यावर एक अद्भुत स्मित होते. आशयच्या मनात विचार आला हीच का ती? त्याने तिच्या नृत्याचे कौतुक केले आणि त्याच्या मनात एक विचार आला कार्तिकने सांगितले होते की ती खूप सुंदर आहे पण ती इतकी सुंदर आहे का? डान्स संपल्यावर आशयने तिला थांबवून विचारले तू कोण? तिने उत्तर दिले मी आरोही कार्तिकची गर्लफ्रेंड. आशयच्या मनात एकदम धक्का बसला. हे काय? म्हणजे तीच माझी भावी वहिनी आहे? त्याच्या मनात विचार आला. त्याने तिला विचारले तू इथे कशी? तिने उत्तर दिले मी इथे डान्स प्रॅक्टिससाठी आले होते पण आता मला तुझ्या मित्राची वाट पाहावी लागेल.

अचानक कार्तिक तिथे आला आणि आरोहीला गळ्यात मिठी मारली. आरोही मी तुझ्यासाठी खूप काही आणले आहे! आशयच्या मनात विचार आला हे काय चालले आहे? मी तर तिला पहिल्यांदाच पाहिले आहे आणि ती आता कार्तिकच्या गळ्यात आहे?

आशयच्या मनात एकच प्रश्न होता आता मी काय करणार? मी तिच्यावर प्रेम केले आहे पण ती तर कार्तिकची आहे! आणि दुसरा प्रश्न कार्तिकला हे कळले तर तो काय करेल?

नायक : ( मनात ) अरे यार हा कार्तिक पण ना ? म्हणालो होतो त्याला कुठल्या तरी कॅफेमध्ये भेटू पण नाही हा म्हणाला ' अरे ती आत.....

   स्वरा आणि निशाचं प्रेम तू माझ्या आयुष्यात येणं म्हणजे बंद पडू पाहणाऱ्या हृदयाला पुन्हा नव्याने जगवणे! निशा च्या आवाजा...
12/05/2026


स्वरा आणि निशाचं प्रेम

तू माझ्या आयुष्यात येणं म्हणजे बंद पडू पाहणाऱ्या हृदयाला पुन्हा नव्याने जगवणे! निशा च्या आवाजात तीव्रता होती तिच्या शब्दांनी स्वरा च्या मनात एक आगळा उत्साह निर्माण केला. स्वरा आणि निशा दोन मैत्रिणी एकमेकांच्या प्रेमात गुंतलेल्या आहेत. स्वरा एक साधी आणि मनमोहक लेखिका तिच्या मनातल्या भावना कागदावर उतरवते तर निशा तिच्या प्रेमात पूर्णपणे बुडालेली स्वरा च्या प्रत्येक शब्दात एक वेगळी जादू अनुभवते.

एक संध्याकाळ समुद्र किनाऱ्यावर स्वरा तिच्या डायरीत विचारांची गोडी लावत असते तेव्हा अचानक निशा तिथे येते. तू इथेच का? निशा विचारते तिच्या आवाजात एक खास गोडवा होता. निशा आज मी काही खास लिहित आहे स्वरा म्हणते तिच्या डोळ्यात एक चमक होती. काय खास? निशा उत्सुकतेने विचारते. तुझ्या प्रेमाबद्दल स्वरा उत्तर देते तिच्या चेहऱ्यावर एक हलका हसरा भाव होता.

माझं प्रेम तुझ्यावर आहे स्वरा! निशा च्या आवाजात एक ठसा होता. माझ्या मनात तुझ्या साठी किती भावना आहेत हे कधी सांगितलं नाही. निशा तू माझ्या लेखनात हस्तक्षेप करू नकोस! स्वरा चिडून म्हणते. तुला माहित आहे मी तुझ्यावर प्रेम करते पण तू माझ्या भावना समजून घेत नाहीस! निशा च्या चेहऱ्यावर एक गडबड होती. स्वरा मी तुझ्या भावना समजून घेऊ इच्छिते पण तू मला कधीच सांगितले नाहीस! निशा च्या आवाजात एक वेदना होती. अचानक स्वरा ने तिची डायरी उघडली आणि एक पान वाचायला सुरुवात केली. हे काय आहे? निशा विचारते तिच्या मनात एक अनामिक भीती होती. हे माझं मन आहे निशा! स्वरा च्या आवाजात एक ठसा होता.

तू ते वाचू नकोस! स्वरा चिडून म्हणते पण निशा ने तिच्या हातातली डायरी घेतली. स्वरा तू मला सांगितले नाहीस की तुझ्या मनात काय आहे! निशा च्या आवाजात एक गडबड होती. तू माझ्या प्रेमाला कधी स्वीकारशील का? स्वरा च्या मनात एक प्रश्न होता निशा तू माझ्या आयुष्यात कायम राहशील का?

असं म्हंटल जातं.... खरं प्रेम एकदा च होतं . हो , खरयं हे.... पण ज्या प्रमाणे सुर्य मावळतो अन् दुसऱ्या दिवशी नव्या उमेदीने ...

   घटस्फोटाची कहाणी मंदार तुझं कोर्टात जायला फक्त पाऊण तासच बाकी आहे! उर्वशीने घाईघाईने सांगितलं. पण मला फक्त पाच मिनिटं...
12/05/2026


घटस्फोटाची कहाणी

मंदार तुझं कोर्टात जायला फक्त पाऊण तासच बाकी आहे! उर्वशीने घाईघाईने सांगितलं. पण मला फक्त पाच मिनिटं हवीत! मंदारने उत्तर दिलं त्याच्या आवाजात एक अनामिक चिंता होती. कोर्टाच्या बाहेरच्या गडबडीत मंदारने गाडी चालवताना रेडिओवर एक स्याड गाणं लागलं. त्याने मनाशी विचार केला हे गाणं ऐकून तिचीच आठवण येते. पण आता मला फक्त कोर्टात पोहोचायचं आहे. त्याच्या मनात एक विचार होता कसला हा भयानक दिवस आहे!

त्याच्या बायको शालिनीच्या सोबत तीन वर्षांचा सुखद संसार होता पण आता तो संकटात होता. त्याच्या मनात विचार आला कसला हा भयानक दिवस आहे! कोर्टात त्याला शालिनी आणि त्यांच्या गोंडस मुलीची भेट झाली. डॅडा! म्हणत मानसी त्याच्या मिठीत धावली. प्रिन्सेस कशी आहेस? मंदारने हसून विचारलं. मस्त! मानसीने उत्तर दिलं. तू काही खाल्लंस का? मंदारने विचारलं. हो! मानसीने उत्साहाने सांगितलं. शालिनीच्या चेहऱ्यावर चिंता होती हे सर्व काही कसं होणार? तिने मनाशी विचारलं. मंदार तुझं कोर्टात जायला फक्त पाऊण तासच बाकी आहे!

उर्वशीने पुन्हा एकदा सांगितलं. मंदारने गाडी चालवताना विचार केला कसला हा भयानक दिवस आहे! कोर्टात शालिनीने उभं राहून सांगितलं माझ्या पतीला बाहेरच्या स्त्रीसोबत अनैतिक संबंध आहेत! मंदारच्या वकिलाने तिला चिडवून विचारलं हे तुम्हाला कधी कळलं? शालिनीने उत्तर दिलं दीड वर्षांपूर्वी! मंदारने त्याच्या वकिलाला सांगितलं हे सर्व खोटं आहे! शालिनीने जोरात उत्तर दिलं नाही खरं आहे! कोर्टात वातावरण तणावपूर्ण झालं. Objection! चिन्मयने उठून सांगितलं. न्यायाधीशांनी त्याला बसायला सांगितलं. हे सर्व खोटं आहे!

मंदारने जोरात सांगितलं. तुम्ही खोटं बोलत आहात! शालिनीने त्याला चिडवून उत्तर दिलं. न्यायाधीशांनी विचारलं तुमचं तुमच्या प्रेयसीशी कधी संबंध जुळले? मंदारने उत्तर दिलं दोन वर्षांपूर्वी! मंदार आणि शालिनी यांचा घटस्फोट होणार का? काय होईल त्यांच्या मुलीच्या भविष्यात?

नमस्कार मित्रांनो कशे आहात मजेत ना छोटीशीच पण थोडी जरा वेगळी कथा घेऊन येतोय... पहिला भाग टाकतोय आज कसा वाटतोय ते मला...

   प्रेमाच्या बंधनात तुला माहित आहे का अभय? मी तुझ्यावर विश्वास ठेवला होता पण तूच मला सोडून गेलास! रीया तिच्या डोळ्यातील...
12/05/2026


प्रेमाच्या बंधनात

तुला माहित आहे का अभय? मी तुझ्यावर विश्वास ठेवला होता पण तूच मला सोडून गेलास! रीया तिच्या डोळ्यातील आक्रोश स्पष्ट होता. कोल्हापूरच्या गडद आकाशात पाऊस सुरू झाला होता. रीया आणि अभय एकमेकांच्या प्रेमात बुडालेले त्यांच्या नात्यातील ताणतणावामुळे एकमेकांपासून दूर जात होते. एक महिना झाला होता त्यांनी एकत्र राहण्याचा प्रयत्न केला होता पण त्यातच त्यांचे मनाचे बंधन अधिकच घट्ट झाले होते.

रीया अभयच्या घराच्या दुरुस्तीच्या कामात व्यस्त होती तर अभय त्याच्या कामात. दोघेही एकमेकांच्या आठवणींमध्ये हरवले होते पण एकमेकांपासून दूर राहण्याचा निर्णय घेतला होता. अभय तू मला सोडून जाणार आहेस का? रीया तिच्या आवाजात एक वेदना होती. मी तुझ्यावर विश्वास ठेवला होता पण तूच मला सोडून गेलास! अभयने तिच्या शब्दांना उत्तर दिले रीया मी तुझ्यावर प्रेम करतो पण हे बंधन मला थकवतेय.

त्यांच्या नात्यातील या ताणतणावामुळे रीया तिच्या लहानपणीच्या आठवणींमध्ये हरवली होती. ती विचार करत होती कसे होते ते दिवस? अभय नेहमी माझ्या सोबत होता पण आता तो दूर आहे. तू मला सोडून जाणार आहेस का? रीया तिच्या मनातील गोंधळ व्यक्त करत होती. तुला माहित आहे का मी तुझ्यावर किती प्रेम करते? अभयने तिच्या शब्दांना उत्तर दिले माझ्या मनात तुझ्यावर प्रेम आहे पण हे बंधन मला थकवतेय. या संवादात दोघांच्या मनातील संघर्ष स्पष्ट झाला. अभयच्या प्रोटेक्टिव्हनेस आणि रीयाच्या पजेसिव्ह पणामुळे त्यांचे नातं अधिकच गुंतागुंतीत जात होते.

अचानक पावसात एक आवाज आला अभय मी तुझ्या मागे येणार आहे! रीया तिच्या मनातील ठाम निर्णय घेत होती. तू मला सोडून जाणार नाहीस! अभयने तिच्या शब्दांना उत्तर दिले तू अजूनही माझ्यावर प्रेम करतेस का? या प्रश्नाने दोघांच्या मनात एक नवा वादळ निर्माण केला. तू माझ्यावर प्रेम करतेस का रीया? अ

भय त्याच्या मनातील गोंधळ व्यक्त करत होता. आणि जर तू मला सोडून गेलास तर मी काय करणार? रीया तिच्या मनातील अनिश्चिततेने भरलेली होती.

सो हे नाव राहील नवीन सिरीज च .... हातावर टॅटू ......विचित्र स्वप्न .....विचित्र घटना .... विजन्स....... uncontrolled energy .... spirituality .....ajun khup Kahi ....pn tyach b...

   धुराळा 1 राणी अजून थोडेसे फक्त पाच मिनिटे! मग आपण इथून निघून जाऊ कोणीही आपल्याला पकडू शकणार नाही! युवीच्या आवाजात एक ...
12/05/2026


धुराळा 1

राणी अजून थोडेसे फक्त पाच मिनिटे! मग आपण इथून निघून जाऊ कोणीही आपल्याला पकडू शकणार नाही! युवीच्या आवाजात एक अनामिक उत्साह होता. राणी आणि युवी दोघेही एका अंधाऱ्या गल्लीत लपले होते. रात्रीचा काळ आणि त्यातल्या धुक्यात त्यांचा जीव धडधडत होता. राणीच्या मनात एकच विचार होता आपण इथून कसे निघणार? तिच्या पोटात तीव्र वेदना होत्या. युवी मला आता एक पाऊल टाकणे शक्य नाही.

मला खूप दुखत आहे! राणीने घाबरून सांगितले. तू माझी परिस्थिती समजून घे मला आता शक्य नाही. तू जा युवी! राणीने त्याला दूर ढकलत सांगितले. युवी तिच्या हातात हात घालून राणी मी तुझा हात शेवटच्या श्वासापर्यंत सोडणार नाही! त्याच्या आवाजात एक ठाम वचन होते. युवी तू जिवंत राहायला पाहिजे! जर तू इथे थांबलास तर आपण दोघेही मरणार! राणीने त्याला सांगितले. नाही राणी! मी तुझ्या सोबत राहणार! युवीने ठामपणे उत्तर दिले.

युवीने एक सायकल पाहिली आणि तिला सांगितले तिथे एक सायकल आहे! तू थांब मी ती घेऊन येतो! तो धावत गेला पण समोरून एक मालगाडी येत होती. राणीने त्याला ओरडले युवी थांब! पण तो गाडीच्या मागे धावत होता. युवी गाडीच्या मागे धावत असताना राणीच्या मनात एकच प्रश्न होता युवी तू सुरक्षित राहशील का? आणि आपण दोघेही या संकटातून बाहेर पडू शकणार का?

" राणी अजून थोडेसे, बस पाच मिनिट अजून. मग आपल्याला कोणीच पकडू शकत नाही. आपण इथून खूप लांब निघून जाणार, आपल्यापर्यंत क....

   एका...... पंचतारांकित...... हॉटेलच्या बेसमेंट मध्ये एका व्यक्तीला बांधलेलं होतं.त्याच्या अंगावर प्रत्येक ठिकाणी मारल्...
12/05/2026


एका...... पंचतारांकित...... हॉटेलच्या बेसमेंट मध्ये एका व्यक्तीला बांधलेलं होतं.त्याच्या अंगावर प्रत्येक ठिकाणी मारल्याच्या जखमा होत्या.त्या व्यक्तीचा मोठ्याने वेदनेने विव्हळण्याचा आवाज येत होता.मला.... असं का बांधल आहे. तुम्ही कोण आहात...... काय हवंय तुम्हाला........तो व्यक्ती विचारत होता.....

तेवढ्यात बेसमेंट मध्ये टाक.... टाक.... असा बुटांचा आवाज आला.त्या आवाजाने त्या व्यक्तीच्या आवाज बंद झाला.आणि त्याने मान वर करून पाहिले.... जसा..... जसा..... तो समोर येत होता. त्याचा चेहरा पाहून....... त्या व्यक्तीच्या चेहऱ्यावरील भीती वाढत होती... तो येताच एक गार्ड खुर्ची घेऊन आला.तो येऊन एक पाय दुसरा पायावर ठेवून ऐटीत खुर्चीवर बसला.ओळखलं मला.......ओळखणार कसा नाही....... कारण तुमच्यामुळेच तर आज मी इथे आहे..... काय कसं वाटतंय.... माझ्या जागी स्वतः ला पाहून...... आता हसू येत नाही आहे का? तुझ्या चेहऱ्यावर....... जसं पाच वर्षांपूर्वी येत होतं.असाच मी तडफडत होतो.रडत तुमच्यापुढे भीक मागत होतो. जेव्हा माझे बाबा मरणाच्या दारात तडफडत होते.पण मी त्यांना वाचवू शकलो नव्हतो....

प्लीज मला सोडून दे......तु जे मागशील ते देतो......माझ्याजवळ जेवढा पैसा,प्रॉपर्टी आहे सगळं तुला देतो फक्त मला इथून जाऊ दे......तो व्यक्ती म्हणाला.

तु...... मला जे हवं ते देणार.....मग माझ्या वडीलांना परत आणुन दे..... माझी आई जी.....माझे बाबा गेले.तेव्हापासून एक शब्द सुद्धा बोलली नाही.तिला परत जशी होती. तशीच हसत खेळत कर..... बोल करू शकतो...

तसा तो व्यक्ती......गप्प झाला..... आणि मान खाली घालून बसला.....

एका...... पंचतारांकित...... हॉटेलच्या बेसमेंट मध्ये एका व्यक्तीला बांधलेलं होतं.त्याच्या अंगावर प्रत्येक ठिकाणी मारल.....

   एक नाते चुकलेले  काळजात रुतलेले अनघा तुम्ही इथे काय करत आहात? अनघाच्या आवाजात एक अनपेक्षित ताण होता तुम्हाला इथे येण्...
12/05/2026


एक नाते चुकलेले काळजात रुतलेले

अनघा तुम्ही इथे काय करत आहात? अनघाच्या आवाजात एक अनपेक्षित ताण होता तुम्हाला इथे येण्यास सांगितले होते का? आठ मार्च जागतिक महिला दिन. शहरातील एका भव्य सभागृहात महिलांचा सन्मान करण्यासाठी एक भव्य कार्यक्रम आयोजित करण्यात आला होता. अनघा घोरपडे एक कर्तृत्ववान अधिकारी या कार्यक्रमात प्रमुख पाहुणी म्हणून उपस्थित होती.

तिच्या हातात मोबाईल होता ज्यावर तिच्या मुलीचा फोन येत होता. माझा कार्यक्रम अजून सुरू आहे तू तिकडे सांभाळ असा मेसेज पाठवून ती पुन्हा स्टेजवर लक्ष केंद्रित करते. कार्यक्रम सुरू असताना तिच्या मनात एक विचार चालू होता हे पारितोषिक मिळवण्यासाठी मी किती संघर्ष केला आहे! अनघा स्टेजवर गेली आणि तिने आपल्या विचारांची मांडणी सुरू केली.

आज मी तुमच्यासमोर काही बोलणार आहे जे अनेकांना पटणार नाही. तुम्ही काय म्हणताय अनघा? एक प्रेक्षक विचारतो. हे पारितोषिक मला मिळालं पण त्यामागे किती संघर्ष आहे हे तुम्हाला माहिती आहे का? तिच्या आवाजात एक ठामता होता आपल्या यशामागे अनेकांचे हात असतात पण आपण स्वतःला कधीच विसरू नये! तिच्या बोलण्यात एक वाद निर्माण झाला. अनघा तुम्ही म्हणताय की हे पारितोषिक तुम्हाला मिळालं पण तुम्ही पुरुषांच्या तुलनेत कमी आहात का? एक प्रेक्षक चिडून विचारतो.

काय? अनघा चकित होते हे पारितोषिक फक्त स्त्रियांना का दिलं जातं? हे भेदभाव आहे! तिच्या वकृत्वाने उपस्थितांना चकित केले. मी या पारितोषकाला नकार देऊ शकते पण मी ते स्वीकारते कारण मला माझ्या कर्तव्याची जाणीव आहे! तुम्ही काय म्हणताय अनघा? एक आवाज येतो

तुम्ही या पारितोषकाला नकार देऊ शकता का? अनघा तुम्ही या पारितोषकाला नकार देऊ शकता का? तुम्ही तुमच्या कर्तव्याची जाणीव ठेवून पुढे जाल का?

एक नाते चुकलेले 💜 काळजात रुतलेले. ✍ ज्योती बाबाराम (सुशिला) जाधव. छोटास मनोगत.. एका स्त्रीची एक कथा घेऊन आज पुन्हा मी...

   गहिरा गूढ अर्णव मी तेव्हा खोटं बोलत होते... तेव्हा मी प्रेग्नेंट होती! राणीच्या आवाजात एक अनपेक्षित धक्का होता. तू मा...
12/05/2026


गहिरा गूढ

अर्णव मी तेव्हा खोटं बोलत होते... तेव्हा मी प्रेग्नेंट होती! राणीच्या आवाजात एक अनपेक्षित धक्का होता. तू माझ्या पासून हे सगळं का लपवलंस? अर्णवने तीचं लक्ष न पाहता कडक आवाजात उत्तर दिलं राणी सॉरी... मला तेव्हा काहीच कळलं नाही! एका शांत रात्री अर्णव आणि राणीच्या घरात एक गडबड सुरू होती. राणी एक तरुण आणि महत्वाकांक्षी महिला अर्णवच्या समोर उभी होती तिच्या डोळ्यात आक्रोश होता.

तू मला इतकी मोठी बातमी का सांगितली नाहीस? ती रडत म्हणाली. अर्णव जो तिच्या भावनांना समजून घेत होता त्याने उत्तर दिलं मला वाटलं तुम्ही बाळ नको असं म्हणालात त्यामुळे मी लपवलं. राणीच्या मनात एक गहन संघर्ष होता. तू माझ्या बाळाबद्दल विचार केला नाहीस का? ती चिडून म्हणाली. अर्णवने तिच्या कडून अपेक्षित असलेल्या प्रेमाची अपेक्षा केली होती पण त्याला तिच्या रागाचा सामना करावा लागला. माझं करिअर सुरू आहे राणी! अर्णवने निराशेने उत्तर दिलं.

तू माझ्या बद्दल काही विचार करशील हे मला वाटल नव्हत. राणीच्या शब्दांनी अर्णवला धक्का बसला. तू खोटं बोलत होतीस! राणीने त्याला चिडवताना म्हटलं. तुझ्या बहिणीने देखील तुझी साथ दिली! अर्णवने तिच्या आरोपांना उत्तर दिलं तसं नाही आहे! पण राणीच्या मनात त्याच्याबद्दलचा विश्वास कमी झाला होता. तू मला विश्वासात घेतला नाहीस अर्णव! ती चिडून म्हणाली. दुसऱ्या दिवशी अर्णवने डॉक्टरांच्या रिपोर्ट्सवर नजर टाकली. तू प्रेग्नेंट आहेस आणि बाळ स्वस्थ आहे डॉक्टरने सांगितलं.

पण राणीच्या मनात अजूनही शंका होती. तू अजूनही ऐश्वर्याशी बोलत आहेस का? ती विचारली तिच्या आवाजात एक अनिश्चितता होती. अर्णवने तिच्या प्रश्नाला उत्तर दिलं मी तुझ्या बाळासाठी सर्व काही करीन पण... त्याचं वाक्य अपूर्ण राहिलं. राणीने विचारलं अर्णव तू माझ्या बाळाबद्दल काय विचार करतोस? अर्णवच्या मनात एक गहन विचार होता तू ऐश्वर्याशी बोलत असताना मी तुझ्या बाळासाठी काय करणार?

अर्णव मी तेव्हा खोटं बोल.....तेव्हा मी प्रेग्नेंट होती...... तू माझ्या पासून हे सगळ का लपवलं....? मी काही विचार आहों .....राणी.....

   मिस्ट्री ऑफ पास्ट तू जिवंत आहेस? रिया च्या आवाजात थरथर होती. माझ्या कुटुंबाला सांगू नकोस नाहीतर... पुण्यातील देशपांडे...
12/05/2026


मिस्ट्री ऑफ पास्ट

तू जिवंत आहेस? रिया च्या आवाजात थरथर होती. माझ्या कुटुंबाला सांगू नकोस नाहीतर... पुण्यातील देशपांडे मेंशनमध्ये रिधीने धापा टाकत आईला विचारले आई रिया जॉगिंगला गेली का? विभा ताईने गोंधळून उत्तर दिले कोणती रिया बेटा? रिधीने घाबरून विचारले प्राची कुठे गेली? त्याचवेळी सारंग धापा टाकत आत आला काकी न्यूज लाव! त्याच्या शब्दांनी घरात गडबड माजली.

अरे काल रात्री पुणेमुंबई रस्त्यावर एक अपघात झाला! न्यूज चॅनेलवर आवाज आला. चारचाकी चालक फरार तरुणी जाग्यावर मृत! सगळे शॉक झाले. रिया जी जिवंत होती तिच्या कुटुंबाला सांगितले मी जिवंत आहे पण तुम्हाला हे कुणालाही सांगायचे नाही! अभयने तिला बाहेर सोडताना काळजी घे पोहचल्यावर फोन कर! असे सांगितले. हॉस्पिटलमध्ये प्राचीची बॉडी पाहून सगळे हताश झाले.

सारंग आणि रेयांश एकमेकांकडे पाहत होते त्यांना काहीच समजत नव्हते. पण रिधीच्या मनात एक विचार होता माझी बहिण अजून जिवंत आहे! तिने हे दादाला सांगायचे ठरवले पण कुणालाही समजणार नाही याची काळजी घेतली. मोहिते जो या सगळ्या गडबडीत अस्वस्थ झाला होता त्याला एक विचार आला माझ्या कुटुंबाला काहीच समजणार नाही ना? त्याने शांत राहण्याचा निर्णय घेतला. रिया जिवंत आहे का? तिचा भूतकाळ काय आहे? तिच्या कुटुंबाला हे कसे समजणार?

रिया .......मिस्ट्री ऑफ पास्ट आतापर्यंत आपण रियाच रिया देशमाने ते रिया देशपांडे हा प्रवास पहिला.तिचे मित्र पाहिले .ती....

   पुण्यातील सर्वात आलिशान समजल्या जाणाऱ्या त्या बंगल्याच्या अवाढव्य बेडरूममध्ये आज कमालीची शांतता पसरली होती......श्रीध...
12/05/2026


पुण्यातील सर्वात आलिशान समजल्या जाणाऱ्या त्या बंगल्याच्या अवाढव्य बेडरूममध्ये आज कमालीची शांतता पसरली होती......

श्रीधरजी
मखमली बेडवर खिन्न होऊन बसले होते.
बाहेर सुसाट धावणाऱ्या जगाची आणि स्वतःच्याच प्रगतीची चाके कुठेतरी चिखलात रुतल्यासारखी
श्रीधरजींना
भासत होती.

श्रीधरजींना बेडरूमच्या त्या एकांतात जाणवले की,
कोट्यावधींच्या मालमत्तेच्या यादीत आरोग्य नावाचा रकाना रिकामाच राहिला होता.
पन्नाशी पार केल्यानंतर मिळालेली ही चेतावणी त्यांना खूप काही शिकवून जात होती.

दोन दिवसापूर्वीचा तो प्रसंग आठवला की श्रीधरजीच्या अंगावर काटा येत होता. ज्या हातांनी पुण्याच्या क्षितिजावर गगनचुंबी इमारती उभ्या केल्या, तेच हात आता अचानक थांबले होते.

डॉक्टरांनी निदान केले होते श्रीधरजींना
माईल्ड ब्रेन स्ट्रोक
आला होता. सुदैवाने वेळेत उपचार मिळाले म्हणून अनर्थ टळला पण या एका घटनेने
श्रीधर फडके
नावाच्या वादळाला एका क्षणात शांत केले होते.

श्रीधरजींच्या मनात मात्र एका नव्या संघर्षाची ठिणगी पडली होती. भविष्यात जर असा ब्रेन स्ट्रोक आला तर पॅरालिसिस होण्याची संभाव्यता होती.....

श्रीधरजीचा हा संघर्ष आता स्वतःला पुन्हा सावरण्यासाठी आणि निसटलेलं आयुष्य पुन्हा जगण्यासाठी होता. ​

आज पहिल्यांदाच त्या करारी चेहऱ्यावर आत्मविश्वासाऐवजी उदासीचे सावट होते. ज्या डोळ्यांत कधी काळी भविष्यातील उत्तुंग प्रकल्पांची स्वप्ने असायची, तिथे आज हताशपणाचे अश्रू साचले होते.

​श्रीधर फडके!!!

शून्यातून नभाला गवसणी घालणारा ध्येयवेडा.....

​पुण्यातील बिल्डर लॉबीत आज
श्रीधर फडके
हे नाव आदराने आणि तितक्याच जरबेने घेतले जाते. पण या नावामागे पंचेवीस वर्षांच्या आयुष्याचा संघर्ष दडला होता.

गेल्या पंचेवीस वर्षांत श्रीधरजींनी कधी मागे वळून पाहिलेच नव्हते. कोकणातून अनवाणी पायांनी आलेला तो तरुण, पायाला भिंगरी लागल्यासारखा धावत होता.

आज श्रीधर कोट्याधीशाच्या यादीत असतील, पण त्यांच्या यशाच्या प्रत्येक विटेखाली त्यांच्या तरुणपणातील संघर्षाचा घाम गाडलेला होता.

श्रीधरजींनी आपल्या ध्येयासाठी स्वतःच्या सुखाचा, विरंगुळ्याचा आणि कित्येकदा स्वतःच्या आरोग्याचाही बळी दिला होता. ज्या वयात तरुण मुलं मौजमजा करतात, त्या वयात श्रीधरजींनी बांधकामाच्या साईटवर धूळ आणि ऊन अंगावर झेलत
शून्यातून विश्व
निर्माण केलं होतं.

कामाचा प्रचंड ताण, अपुरी झोप आणि वेळेवर न जेवणं या गोष्टींचा श्रीधरजींनी कधी विचारच केला नाही. त्यांना वाटले होते,
पैसा आणि यश सर्वकाही विकत घेऊ शकते
, पण काल नियतीने त्यांना जाणीव करून दिली की,
शरीर थकले तर साम्राज्य फिके पडते.

श्रीधर फडके यांच्या आयुष्यातील हा टप्पा म्हणजे यशाच्या शिखरावर बसलेल्या एका
एकाकी सम्राटाची शोकांतिका
होती.


बेडरूमच्या भिंतीवर टांगलेलं घड्याळ टिकटिक करत होतं, पण श्रीधरजींना वाटत होतं की त्यांचं आयुष्य वीस वर्षांपूर्वीच कुठेतरी थांबलं आहे.

डोळे मिटले की श्रीधरजींना आजही पुण्याचा तो कॉलेज कॅम्पस आठवतो......

कोकणच्या लाल मातीचा सुगंध घेऊन सिव्हिल इंजिनिअर व्हायला पुण्यात आलेला श्रीधर आणि तिथेच भेटलेली मृदू स्वभावाची
रेवती.....

दोघांच्या प्रेमाला घरच्यांनी संमती दिली.....
लग्न झालं आणि एका सुखी संसाराला सुरवात झाली.
पण
सुखाचा रस्ता पैशांच्या गल्लीतून जातो,
हा समज श्रीधरजींच्या मनात घर करून बसला होता.

लग्नानंतर खऱ्या संघर्षाला सुरुवात झाली.

रेवती
आणि होणाऱ्या बाळाला जगातलं सर्व सुख मिळावं, या ध्येयाने श्रीधर झपाटले गेले होते.

मुलगी
विहा
जन्माला आली, पण तिच्या पहिल्या रांगण्याचं कौतुक करायला श्रीधर हैद्राबादच्या साईटवर होते. तिच्या पहिल्या शब्दाचा आनंद घ्यायला ते चेन्नईत होते.
मुंबई, बेंगलोर, चेन्नई... शहरांची नावं बदलत होती, बँँक बॅलन्स वाढत होता, पण घरातला बाप आणि पती मात्र हरवत चालला होता.

​रेवतीने हजारदा हात जोडून सांगितलं होतं.....
'श्रीधर, आता थांब! आपल्याला राजवाडा नकोय, हसतं-खेळतं घर हवंय.'
पण
पैशाची नशा ही दारूच्या नशेपेक्षाही भयंकर असते.


श्रीधरना वाटायचं की रेवतीला त्यांच्या कष्टाची किंमत नाही. वाद वाढले, भिंती उंच होत गेल्या आणि अखेर एक दिवस त्या नात्याचा पायाच खचला. दोघेही विभक्त झाले.....

"आजपासून तुझा चेहरा मला कधीच दाखवू नकोस."
रेवतीचे हे शेवटचे शब्द आजही श्रीधरच्या कानात शिशासारखे टोचतात. तोच राग, तोच अहंकार उराशी बाळगून श्रीधरने मागे वळून पाहिलं नाही.....

आज
विहा
वीस वर्षांची झाली असेल.
स्वतःच्या रक्ताचं ते
कन्यारत्न
कसं दिसत असेल, हे पाहण्याचं भाग्यही या कोट्याधीशाच्या नशिबात नव्हतं. जिच्या सुखासाठी त्यांनी रात्रंदिवस एक केला, तिलाच त्यांनी जिवंतपणी पोरकं केलं होतं.

सर्वात मोठी वेदना तर ही होती की, ज्या आई-वडिलांच्या संस्कारांवर ते मोठे झाले, त्यांनीही श्रीधरच्या या पैशाच्या हव्यासाला साथ दिली नव्हती. ते आजही कोकणातल्या त्याच साध्या घरात राहायचे.

​आजच्या धावपळीच्या युगात आपण अनेकदा पैशाच्या मागे धावताना खऱ्या आनंदाला मुकतो.
पण खरा आनंद हा बँकेतील खात्यात नसून आपल्या माणसांच्या सोबत असणाऱ्या क्षणांमध्ये असतो, हे या कथेतून मला मांडायचे आहे.

​नाती ही देवाने दिलेली सर्वात सुंदर भेट असते.
रक्ताच्या नात्यात असलेले प्रेम, रुसवे-फुगवे, त्याग आणि एकमेकांसाठी असलेली ती अथांग ओढ... याच भावनांना मी शब्दांत गुंफण्याचा एक छोटासा प्रयत्न केला आहे.

'दृष्टांत'
ही कथा आपल्याला आठवण करून देईल की, पैशाशिवायही नात्यांमधील प्रेमाच्या बळावर आनंदी आयुष्य कसं जगता येतं.

​ही फक्त एक काल्पनिक कथा नाही, तर आपल्या अवतीभवती घडणाऱ्या सुख-दुःखाच्या क्षणांचे प्रतिबिंब आहे.

​तुमच्या प्रेमाची, शुभेच्छांची आणि अमूल्य अभिप्रायांची मला नितांत गरज आहे.
​ही कथा वाचताना तुमच्या मनात येणारे विचार मला कळवायला विसरू नका!

© प्रशांत जोशी ®

पुण्यातील सर्वात आलिशान समजल्या जाणाऱ्या त्या बंगल्याच्या अवाढव्य बेडरूममध्ये आज कमालीची शांतता पसरली होती...... ....

Address

Nasadiya Technologies Private Limited, Sona Towers, 4th Floor, No. 2, 26, 27 And 3, Krishna Nagar Industrial Area, Hosur Main Road
Bangalore
560029

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Pratilipi Marathi posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organization

Send a message to Pratilipi Marathi:

Share