סיכוי-אופוק سيكوي-أفق, אלנבי 77, Haifa (2026)

02/06/2026

العربية ⬇️
לקראת הבחירות - המחטף שעוד לא שמעתם עליו:

ממש בימים אלו ומתחת לאף של כולנו, הממשלה מקדמת מהלך בזק דורסני: קיצוץ ענק של 1.4 מיליארד ש"ח בתוכנית לפיתוח חברתי-כלכלי בחברה הערבית (החלטה 550).

הקיצוץ מוצג כמיועד למאבק בפשיעה, אך בפועל הוא יגזול מהתקציבים האמורים לטפל בשורשים העמוקים של הבעיה: חינוך, תוכניות רווחה למניעת אלימות במשפחה, ותוכניות לשילוב ערבים צעירים בתעסוקה ובהייטק. כפי שמתריע עופר דגן, מנכ"ל שותף של סיכוי-אופוק: "מאבק אפקטיבי בפשיעה מחייב השקעה מקבילה: מצד אחד אכיפה ישירה מול ארגוני הפשע, ומצד שני טיפול בגורמי העומק שמתוכם צומחת הפשיעה. המהלך המסוכן הזה נועד להחליש ולרסק את התשתית החברתית והכלכלית, ואלה בדיוק התנאים שבהם משגשגים ארגוני הפשע".

הקיצוץ הזה הוא לא אירוע נקודתי, אלא מהלך נוסף מתוך שורה של ניסיונות לחסל את התוכנית בשנים האחרונות - בהובלת השרה מאי גולן והשר איתמר בן גביר. לאחר שבשנה שעברה הם ניסו לקצץ 2.5 מליארד מתקציבי התוכנית, ונבלמו ברגע האחרון, עכשיו הם מקדמים ניסיון נוסף לרוקן כמעט את כל יתרת תקציבי התוכנית - בהליך בזק לפני שהציבור ישים לב.

בשנת בחירות, מהלך כזה אינו מנותק מהקשר פוליטי. פגיעה בחברה הערבית משמשת ככלי לקמפיין בחירות, תוך התעלמות מוחלטת משיקולים מקצועיים ומהאינטרסים של כלל האוכלוסייה. כך הופכים ציבור שלם לקלף אלקטורלי, כשהמחיר האמיתי - פגיעה אנושה בכלכלה ובביטחון האישי של כולנו - ישולם על ידי כלל אזרחי המדינה.

אסור לתת למחטף הזה לעבור - שתפו את הפוסט והצטרפו לקריאה לעצור את המחטף הדורסני לפני שיהיה מאוחר מדי!

קראו את כתבתו הנרחבת של שחר אילן בכלכליסט עם כל המידע והמשמעויות של הצעד המסוכן - לינק בתגובות

قبل الانتخابات: خطوات متسارعة في الخفاء

في هذه الأيام، وبعيدًا عن الأضواء، تسارع الحكومة لتقليص نحو 1.4 مليار شيكل من ميزانية الخطة 550 للتطوير الاجتماعي والاقتصادي في المجتمع العربي.

ورغم محاولات تأطير التقليص ضمن مساعي مكافحة الجريمة، إلّا أنّ الواقع مختلف تمامًا. فالأموال المُخطّط اقتطاعها مخصّصة أصلًا لمعالجة جذور المشكلة، مثل التعليم، وبرامج الرفاه الاجتماعي للحد من العنف الأسري، وبرامج دمج الشابات والشبان العرب في سوق العمل وفي قطاع الهايتك. ويحذر عوفر دغان، المدير العام الشريك لجمعية "سيكوي-أفق"، من أنّ "مكافحة الجريمة بشكل فعّال تتطلب العمل في مسارين متوازيين: من ناحية، التصدّي لمنظمات الجريمة بواسطة تطبيق القانون، ومن ناحية أخرى الاستثمار في معالجة الظروف الاجتماعيّة والاقتصادية التي تشكّل أرضًا خصبة لنمو الجريمة. ويؤكد أن تقويض البنية الاجتماعية والاقتصادية للمجتمع العربي من شأنه أن يفاقم المشكلة بدلًا من معالجتها."

ولا يأتي هذا التقليص بمعزل عن سياق أوسع، بل يشكل حلقة جديدة في سلسلة من المحاولات التي استهدفت الخطة خلال السنوات الأخيرة، بقيادة الوزيرة ماي غولان ووزير الأمن القومي إيتمار بن غفير. ففي العام الماضي كانت هناك محاولة لتقليص 2.5 مليار شيكل من ميزانيات الخطة، قبل أن تُوقَف في اللحظات الأخيرة. أما اليوم، فتُطرح محاولة جديدة تستهدف جزءًا كبيرًا مما تبقى من ميزانيات الخطة، من خلال إجراءات سريعة لا تتيح المجال لنقاش عام حقيقيّ.

وفي عام انتخابي، يصعب فصل هذه الخطوة عن سياقها السياسي. فالمساس بالمجتمع العربي يُستخدَم مرة أخرى كأداة في الخطاب الانتخابي، على حساب الاعتبارات المهنية والمصلحة العامة. والنتيجة لا تقتصر على المجتمع العربي وحده، بل تمتد إلى الاقتصاد والأمن الشخصي لجميع المواطنين.

يجب بذل كل الجهود الممكنة لإفشال هذه الخطوة. شاركوا المنشور وانضموا إلى النداء بوقف هذا التقليص قبل فوات الأوان.

للاطلاع على التفاصيل الكاملة وتداعيات هذه الخطوة، يمكنكم قراءة التقرير الموسع الذي أعده الصحافي شاحر إيلان في صحيفة "كلكاليست". الرابط في التعليقات.

31/05/2026

العربية ⬇️
למה צריך לייבא אנשי רפואה מחו"ל, בזמן שאלפי רופאים ורופאות ערבים - אזרחי המדינה - נותרים ללא תקני התמחות ועבודה?

הפרסומים האחרונים על המאמצים לגייס מאות רופאים מחו"ל כדי להשתלב במערכת הבריאות בישראל חושפים מציאות אבסורדית ומקוממת. המחסור באנשי רפואה מועצם בשל חסמים, אפליה והדרה גזענית המונעים מרופאים ערבים להשתלב במערכת. במקום לפתור את המצוקה על ידי פתיחת השערים בפני אזרחיה, המדינה בוחרת לייבא פתרונות מעבר לים.

לוריא דלה מסיכוי-אופוק מסבירה במאמר דעה על המחירים הכבדים של מדיניות הדרת אלפי רופאים ערבים - ללא תקני התמחות: "רופא צעיר שממתין ארבע או חמש שנים להתמחות מאבד לא רק הכנסה, אלא גם ידע מקצועי, ביטחון ועתיד… רבים נאלצים לעזוב את התחום ולעבוד כעובדי קבלן ללא תנאים סוציאליים, בשכר נמוך ובחוסר יציבות. מעבר לכך שמדובר בפגיעה בזכותם של הצעירים הערבים לשוויון הזדמנויות בעבודה, זהו בזבוז אדיר של הון אנושי – ופגיעה ישירה במערכת הבריאות כולה."

אך מנגנון ההדרה אינו נעצר בשערי הכניסה. הוא מחלחל גם אל תוך המערכת עצמה, שלכאורה הוצגה במשך שנים כסמל לשותפות ושילוב תעסוקתי נרחב, ולא לחינם: זו המערכת היחידה בישראל בה כ-22% מכלל העובדים הם ערבים, ממש כמו חלקם באוכלוסיה, אשר עובדים כתף אל כתף עם שותפים יהודים באופן יומיומי.

דוח חדש של ארגון "רופאים לזכויות אדם" ובו ראיונות שערך מרכז אקורד במחקר משותף עם סיכוי אופוק חושף כיצד מתחת למצג השווא של סמל לשותפות מתקיימת מציאות קשה של שתיקה והשתקה של עובדי בריאות פלסטינים בתוך המערכת. בעיתות של חירום וסכסוך אלים, אנשי הרפואה הערבים נאלצים להתמודד עם צנזורה עצמית ואווירת פחד: "בסופו של דבר מצאתי עבודה אבל לא בבית חולים ממשלתי, ועם משכורת הרבה יותר נמוכה. אף פעם לא פחדתי להביע את העמדות שלי ולומר מה שאני חושבת, אבל היום אני אפילו פוחדת להגיד לאנשים שאני ערבייה" (מתוך עדויות הדוח).

הפתרון למשבר הבריאות אינו טיוח הבעיה באמצעות גיוס מבחוץ, אלא שוויון והרחבת הזדמנויות בתוך הבית: הגדלת תקני ההתמחות, יצירת מנגנוני קבלה שקופים ושוויוניים, השקעה ברופאים וברופאות הצעירים מכלל האוכלוסיות בארץ, ויצירת יחסי עבודה בטוחים ושוויוניים ללא השתקה ודה-לגיטימציה.

קראו את מאמרה המלא של לוריא דלה ב"זמן ישראל" - לינק בתגובות

لماذا يجب استقطاب طواقم طبية من الخارج، في الوقت الذي يُحرَم فيه آلاف الأطباء والطبيبات العرب، مواطني الدولة، من فرص التخصّص والعمل؟

تكشف منشورات من الفترة الأخيرة حول الجهود المبذولة لتجنيد مئات الأطباء من الخارج للاندماج في جهاز الصحة في إسرائيل، ما يعكس واقعًا عبثيًا ومثيرًا للغضب. فالنقص في الطواقم الطبية يتفاقم بسبب المعيقات والتمييز والإقصاء العنصري التي تمنع الأطباء العرب من الاندماج في المنظومة. وبدلًا من حل الأزمة من خلال فتح الأبواب وإتاحة الفرص أمام مواطنيها، تختار الدولة استيراد حلول من وراء البحار.

تشير لوريا دلّة من جمعية "سيكوي-أفق " في مقالة رأي إلى الأثمان الباهظة المترتبة على سياسة إقصاء آلاف الأطباء العرب وحرمانهم من فرص التخصّص: "الطبيب الشاب الذي ينتظر أربع أو خمس سنوات للحصول على تخصص لا يخسر مصدر دخله فحسب، بل يفقد أيضًا المعرفة المهنية والثقة والمستقبل. يضطر الكثيرون منهم إلى ترك المجال والعمل كعمال مقاولات من دون حقوق اجتماعية، بأجور متدنية ومن دون استقرار. وإلى جانب المسّ بحق الشباب العرب في المساواة في فرص العمل، ينطوي ذلك على إهدار جسيم للطاقات البشرية، وتقويض جهاز الصحة بأكمله."

لكنّ آلية الإقصاء لا تتوقف عند بوابات الدخول. فهي تتغلغل أيضًا إلى داخل المنظومة نفسها، التي اعتُبرَت على مدار سنوات طويلة نموذجًا للشراكة والاندماج الواسع في سوق العمل، وليس عبثًا: فهي المنظومة الوحيدة في إسرائيل التي يشكل العرب نحو 22% من مجمل العاملين فيها، وهي نسبة تعادل نسبتهم من السكان، حيث يعملون يوميًا جنبًا إلى جنب مع زملائهم اليهود.

ويكشف تقرير جديد لمنظمة "أطباء لحقوق الإنسان"، يتضمن مقابلات أجراها مركز "أكورد" ضمن بحث مشترك مع "سيكوي-أفق"، كيف تختبئ خلف "رمز الشراكة" المزعومة، حقيقة قاسية من قمع وإسكات العاملين الفلسطينيين في جهاز الصحة. ففي أوقات الطوارئ والصراعات العنيفة، يضطر العاملون العرب في المجال الطبي إلى ممارسة الرقابة الذاتية في أجواء من الخوف: "في نهاية المطاف وجدت عملًا، لكن ليس في مستشفى حكومي، وبراتب أقل بكثير. لم أخف يومًا من التعبير عن مواقفي وقول ما أفكر به، لكنّي أخاف اليوم من إخبار الناس بأنّي عربية" (من الشهادات التي وردت في التقرير).

إنّ حل أزمة الصحة لا يكون عبر التستّر على المشكلة من خلال استقطاب طواقم من الخارج، بل عبر تحقيق المساواة وزيادة الفرص داخل البلاد نفسها: زيادة فرص التخصص، إنشاء آليات قبول شفافة وعادلة، الاستثمار في الأطباء والطبيبات الشباب من جميع فئات المجتمع، وخلق بيئة عمل آمنة ومتساوية، خالية من الترهيب ومساعي نزع الشرعية.

يمكنكم قراءة مقالة لوريا دلّة كاملةً على موقع "زمان يسرائيل" – الرابط في التعليقات

28/05/2026

العربية ⬇
הפרסומים האחרונים על כוונתו של ראש הממשלה נתניהו להכריז על התנועה האסלאמית (הפלג הדרומי) כארגון טרור ולהוציא את מפלגת רע״מ מחוץ לחוק - מסמנים עליית מדרגה ברדיפה הפוליטית של האזרחים הערבים. לא מדובר כאן רק בניסיון לפגוע במפלגה מסוימת, אלא בצמצום הלגיטימציה להשתתפות פוליטית של חמישית מאזרחי המדינה.

הצעד הזה הוא המשך ישיר של תהליך רדיפה פוליטית שהתעצם בשנים האחרונות - מהניסיון להדיח את ח"כ עופר כסיף ובהמשך גם את ח"כ איימן עודה, דרך הדרישה להוציא מחוץ לחוק את ועדת המעקב העליונה, ועד לסימון הנוכחי של מפלגת רע"מ שממחיש את עומק ההקצנה. רע"מ היא מפלגה שבחרה לאורך השנים בקו מובהק של השתלבות, עבודה מתוך מוסדות המדינה וישיבה בקואליציה - גם במחיר של ביקורת קשה מתוך החברה הערבית.

דווקא משום שמסמנים הפעם את רע"מ - המפלגה שפעלה בתוך כללי המשחק הפוליטיים - המסר לציבור הערבי הוא חד וברור: כבר לא מדובר בעמדה פוליטית כזו או אחרת. עצם הלגיטימיות של ייצוג פוליטי ערבי - נמצאת תחת מתקפה.

בשנת בחירות, השימוש בכלי הביטחוני הקיצוני ביותר של המדינה - הכרזה על תנועה כארגון טרור והוצאת מפלגה מחוץ לחוק - הוא ניצול ציני ומסוכן של כלים ביטחוניים חריגים עבור רווח פוליטי ואלקטורלי. זהו מהלך שנשען על ליבוי מכוון של פחד ועוינות כלפי החברה הערבית כולה למען קמפיין פוליטי.

דמוקרטיה אמיתית נבחנת דווקא ברגעים כאלו: ביכולת להגן על זכויות המיעוט ועל הזכות להתארגן פוליטית, גם ובמיוחד במציאות של פילוג והסתה. הפיכת כלים ביטחוניים לחלק מקמפיין פוליטי היא פגיעה חמורה ביסודות הדמוקרטיה שאמורה להגן על כולנו - ערבים ויהודים.

אנו קוראים לראשי המפלגות לא לעמוד מנגד: התייצבו עוד היום באופן נחרץ נגד המהלך המסוכן הזה, והבהירו כי פגיעה בייצוג הפוליטי הערבי היא קו אדום שלא נאפשר לחצות.

المنشورات الأخيرة حول نيّة رئيس الحكومة بنيامين نتنياهو الإعلان عن الحركة الإسلاميّة (الجناح الجنوبيّ) منظمة إرهابيّة، وإخراج “القائمة العربية الموحدة ” عن القانون، تشكّل تصعيدًا جديدًا في الملاحقة السياسية للمواطنين العرب. فالمسألة لا تقتصر فقط على مساعي استهداف حزب معيّن، بل تشمل أيضًا تقويض شرعيّة المشاركة السياسيّة لخُمس مواطني الدولة.

تأتي هذه الخطوة كامتداد مباشر لسيرورة الملاحقة السياسيّة التي تصاعدت خلال الأعوام الأخيرة، بدءًا من محاولة إقصاء النائب عوفر كسيف ولاحقًا النائب أيمن عودة كذلك، مرورًا بالمطالبة بحظر لجنة المتابعة العليا، وصولًا إلى استهداف القائمة العربيّة الموحّدة اليوم، بما يعكس عمق حالة التطرّف. وتجدر الإشارة إلى أنّ القائمة العربيّة الموحّدة تبنّت على مدار سنوات نشاطها نهجًا واضحًا يقوم على الاندماج، والعمل من داخل مؤسسات الدولة، والمشاركة في الائتلاف الحكومي، حتى في ظلّ انتقادات حادّة من داخل المجتمع العربي.

وبما أنّ الاستهداف هذه المرّة يطال القائمة العربيّة الموحّدة تحديدًا، وهو الحزب الذي عمل ضمن قواعد اللعبة السياسية، فإنّ الرسالة الموجّهة إلى المجتمع العربي واضحة وحادّة: لم يعد الأمر يتعلّق بموقف سياسي معيّن، بل إن شرعية التمثيل السياسيّ العربيّ نفسها باتت موضع استهداف.

إنّ استخدام أكثر الأدوات الأمنية تطرفًا التي تملكها الدولة خلال هذا العام الانتخابيّ — وهي الإعلان عن حركة ما منظمة إرهابيّة، وإخراج حزب عن القانون — يُعدّ استغلالًا سياسيًا خطيرًا وعبثيًّا لأدوات أمنيّة استثنائيّة بهدف تحقيق مكاسب سياسيّة وانتخابيّة. وهذه السيرورة تقوم على التأجيج المتعمّد للخوف والعداء تجاه المجتمع العربي بأكمله، لخدمة حملة سياسيّة.

الديمقراطيّة الحقيقيّة تُختبر تحديدًا في مثل هذه اللحظات: في القدرة على حماية حقوق الأقلية وصون الحق في التنظيم والعمل السياسي، خصوصًا في واقع يسوده الانقسام والتحريض. إنّ تحويل الأدوات الأمنية إلى جزء من حملة سياسيّة يقوض أسس الديمقراطيّة التي يُفترض أن تحمي الجميع — عربًا ويهودًا.

ندعو رؤساء الأحزاب إلى عدم الوقوف موقف المتفرّج: اتخذوا فورًا موقفًا حازمًا وواضحًا ضد هذه الخطوة الخطيرة، وأكدوا أن المساس بالتمثيل السياسي العربي هو خط أحمر يُمنَع تجاوزه..

26/05/2026

עברית ⬇️
بمناسبة حلول عيد الأضحى المبارك يوم غد، نتمنّى لأسرة سيكوي-أفق، ولجميع متابعينا ومتابعاتنا، ولجميع المحتفلين والمحتفلات، عيدًا سعيدًا - كلّ عام وأنتم بخير.

يُعدّ هذا العيد الأكبر والأقدس لدى المسلمين والدروز، ويُحتفل به بالصلوات، واللقاءات العائلية، والولائم وأجواء الفرح والمحبّة.

نتمنّى أن يحمل العيد معه أيامًا هادئة يسودها الأمان والطمأنينة لكل إنسان أينما كان، وأن يسير بنا نحو مستقبل تسوده المساواة، والسلام، والشراكة الحقيقية القائمة على الاعتراف والاحترام المتبادل بين جميع سكان هذه البلاد.

מחר יחול חג הקורבן, עיד אל-אדחא عيد الأضحى. אנו מאחלים למשפחת סיכוי-אופוק, לעוקבות והעוקבים שלנו, ולכל החוגגים והחוגגות, עיד אדחא מובּארכּ - חג מבורך, كلّ عام وأنتم بخير.

חג זה נחשב לגדול והקדוש ביותר בשנה עבור המוסלמים והדרוזים, ונהוג לציין אותו עם תפילות, סעודות חגיגיות, ביקורים משפחתיים ושמחה גדולה.

מאחלים שהחג יביא עמו ימים שקטים של שלווה וביטחון לכל אדם באשר הוא, ויישא ברכה לעתיד של שוויון, שלום ושותפות אמיתית הנשענת על הכרה וכבוד הדדיים בין כל יושבי הארץ הזו.

21/05/2026

العربية⬇️
המאבק חוזר.

ניסיון החיסול המזעזע ביום ראשון האחרון של סוהיל מלחם, ראש המועצה המקומית ג'דיידה-מכר, וסגנו עביד עביד, שנפצעו קשה מירי, הוא עדות כואבת נוספת למציאות המופקרת והמדממת שמשתוללת כאן - תוצאה ישירה של מדיניות הפקרה ממושכת ומכוונת. בזמן שהפשיעה ברחובות משתוללת ונבחרי ציבור מאוימים ומותקפים, הממשלה והמשטרה ממשיכות להוכיח שהגנה על חייהם וביטחונם של האזרחים הערבים אינה בסדר העדיפויות שלהן.

מתחילת שנת 2026 נרצחו כבר 110 אזרחים מהחברה הערבית. זו מציאות שאסור לקבל.

הצטרפו בשבת הקרובה להפגנת הדגלים השחורים הגדולה בצפון, אותה מארגנת הנהגת החברה הערבית. כי מול הפקרת הזכות הבסיסית שלנו לחיים ולביטחון - חייבים להשמיע זעקה ולדרוש טיפול ושינוי. חברה דמוקרטית ושוויונית לא יכולה להתקיים כשחייהם של מיליוני אזרחים מופקרים לחסדי ארגוני הפשע, בחסות השתיקה של הרשויות שתפקידן להילחם בהם.

הצטרפו, יהודים וערבים, כי המאבק הזה הוא על החיים והעתיד של כולנו.

📍 שבת, 23/5 | שעה 14:00 | יציאה מג'דיידה-מכר לעבר תחנת משטרת כפר יאסיף. 📍

النضال يتجدّد.

محاولة الاغتيال المروّعة التي تعرّض لها يوم الأحد الأخير سهيل ملحم، رئيس مجلس جديدة-المكر المحلي، ونائبه عبيد عبيد، اللذان أُصيبا بجراح خطيرة جرّاء إطلاق النار، هي دليل مؤلم آخر على واقع الفوضى والعنف المستشري في مجتمعنا، وهو واقع ناتج بشكل مباشر عن سياسة الإهمال المتواصلة والمتعمّدة. ففي الوقت الذي تتفشّى فيه الجريمة في الشوارع، ويتعرّض منتخَبو الجمهور والقيادات المحلية للتهديد والاعتداء، تثبت الحكومة والشرطة مرة تلو الأخرى أنّ حماية حياة المواطنين العرب وأمنهم ليست ضمن سلّم أولوياتهما.

منذ بداية عام 2026، قُتل 110 مواطنين من المجتمع العربي، ولا يمكن تقبّل واقع كهذا.

انضمّوا يوم السبت المقبل إلى تظاهرة الرايات السوداء الكبرى في الشمال، التي تنظّمها قيادة المجتمع العربي. أمام انتهاك حقّنا الأساسي في الحياة والأمان، لا بدّ من إطلاق صرخة للمطالبة بتحرّك حقيقي وتغيير فعلي. فلا يمكن لمجتمع ديمقراطي ومتساوٍ أن يستمرّ في ظلّ الخطر الذي يخيّم على حياة ملايين المواطنين بسبب المنظّمات الإجراميّة، والتي يعزّزها صمت السلطات التي يفترض بها أن تحاربها.

ندعوكم جميعًا، عربًا ويهودًا، للانضمام للمظاهرة، لأنّ هذا النضال هو من أجل حياتنا ومستقبلنا جميعًا.

📍 السبت 23/5 | الساعة 14:00 | الانطلاق من جديدة-المكر باتجاه مركز شرطة كفر ياسيف. 📍

20/05/2026

العربية⬇️
צפו בראיון עם רגד ג'ראיסי, מנכ"לית שותפה בסיכוי-אופוק, בערוץ ״הלא״, בו היא מספרת על העצומה שהגשנו השבוע בדרישה לחקור את יחס המשטרה לחברה הערבית - דרישה שרלוונטית היום יותר מתמיד. רגד מותחת ביקורת על התנהלות המשטרה בהפקרות חיי האזרחים הערבים והגנה עליהם, ומנגד על האלימות המשטרתית שמתגברת כלפיהם.

شاهدوا المقابلة مع رغد جرايسي، المديرة الشريكة في "سيكوي-أُفق"، على قناة "هلا"، تتحدث عن العريضة التي قدمناها الأسبوع الماضي والمطالبة بالتحقيق في تعامل الشرطة مع المجتمع العربي — مطلب ذو أهمية أكبر من أي وقت مضى.
رغد تنتقد سلوكيات الشرطة — من ناحية التقصير في حماية أرواح المواطنين العرب وتأمين سلامتهم، ومن ناحية ثانية العنف الشرطي المتصاعد ضدهم.

18/05/2026

العربية⬇️
תחת הכותרת העוינת "הדרום הפרוע", דוח מבקר המדינה החדש על "היבטי משילות בנגב" מיישר קו עם תפיסות גזעניות ומסמן אוכלוסייה אזרחית שלמה "כבעיה". במקום לבקר את הממסד על עשרות שנים של קיפוח, נישול והפקרת עשרות אלפי תושבים ללא חשמל, מים, חינוך או מיגון תחת אש - המבקר בוחר להאשים את האזרחים עצמם ומסרב לראות שהפשיעה והאלימות בנגב הן תמונת ראי לאלימות הממוסדת של המדינה.

הפתרונות שמציע המבקר רק יעמיקו את הדיכוי ומעגל הדמים: הוא קורא לתגבור השיטור באזור של המשטרה המבקשת ליישם בנגב את "מודל תראבין" (שם רק לפני מספר חודשים סיור משילות הסתיים בירי קטלני באזרח), ומציע להקים "גוף מתכלל" חדש לשליטה באוכלוסייה. ד"ר ג'ינאן אבו שתייה, רכזת פרויקט קידום שוויון בנגב בסיכוי-אופוק, מבהירה במאמר חדש שההצעה הזו לקוחה ישירות מההיסטוריה: "כמוהם הקימו משטרים קולוניאלים אחרים את 'המחלקה לענייני אינדיאנים' בקנדה או פנימיות לילידי יבשת אמריקה ושמורות עבורם בארצות הברית, מוסדות שכל מטרתם הייתה לשלוט בעמים ילידים ולצמצם את נוכחותם במרחב במסווה של 'הטמעה' ו'ציבילזציה'."

קראו את המאמר המלא שהתפרסם ב"המקום הכי חם בגיהנום" - לינק בתגובות

يحمل تقرير مراقب الدولة الجديد حول سياسات ״إحكام السيطرة״ في النقب، والذي صدر تحت العنوان التحريضي "الجنوب المتوحش"، خطابًا عنصريًا يتعامل مع مجتمع مدني كامل باعتباره "مشكلة". فبدلًا من مساءلة المؤسّسة الرسمية عن عقود طويلة من التمييز والإقصاء وترك عشرات آلاف السكان من دون كهرباء أو مياه أو تعليم أو حماية في ظل القصف، يختار مراقب الدولة تحميل المواطنين أنفسهم المسؤولية، متجاهلًا أن الجريمة والعنف في النقب ليسا سوى انعكاس للعنف البنيوي الذي تمارسه الدولة.

الحلول التي يطرحها التقرير لن تؤدي إلا إلى تكريس القمع وتوسيع دائرة العنف. فهو يدعو إلى تكثيف حضور الشرطة وتعزيز رقابتها في المنطقة، في وقت تسعى فيه الشرطة لتطبيق "نموذج ترابين" في النقب (وهو النموذج الذي انتهت فيه إحدى دوريات "فرض السيطرة"، قبل أشهر فقط، بإطلاق نار أودى بحياة مواطن). كما يقترح إنشاء "هيئة تنسيقيّة" جديد لإدارة شؤون السكان والتحكم بهم. في مقالة جديدة، توضح د. جنان أبو اشتية، مركّزة مشروع تعزيز المساواة في النقب في سيكوي-أفق، أنّ هذا الطرح مستمد مباشرة من التاريخ قائلة: "بهذه الروح أقامت أنظمة استعمارية في كندا ما عُرف بـ’دائرة شؤون الهنود‘، أو المدارس الداخلية للسكان الأصليين في القارة الأميركية، إلى جانب المحميات في الولايات المتحدة، وهي مؤسسات كان هدفها الأساسي السيطرة على الشعوب الأصلانية وتقليص وجودها في الحيّز العام تحت غطاء ’الدمج‘ و’التمدين‘."

يمكنكم قراءة المقالة الكاملة التي نُشرت على موقع "أكثر الأماكن سخونة في الجحيم" عبر الرابط في التعليقات

14/05/2026

עברית ⬇️
النقاش الأخير في الكنيست حول المطالبة بإخراج لجنة المتابعة العليا للجماهير العربية عن القانون، ليس مجرد خطوة إضافية في سياق الملاحقة السياسية، بل هو ذروة سياسة تسعى إلى طمس كلّ ما يعبّر عن الهوية الفلسطينية الجمعيّة. في مقالة رأي لاذعة، تصف هديل عزام جلاجل، المديرة الشريكة لقسم العمل الجماهيري في سيكوي-أفق، التوجّه الخطير الذي تتبناه الحكومة، والذي بموجبه يُسمح للمجتمع العربي بالاندماج في الحيّز كأفراد فقط؛ لكن كل تنظيم يستند إلى قيادة مستقلة أو وعي سياسي جمعيّ يُصنَّف فورًا كـ"تهديد أمني".

"لجنة المتابعة هي واحدة من المنابر القليلة التي تتيح التّعبير عن صوت جمعيّ مستقل، وهي تعكس الحق الأساسي لأقلية قومية في التنظّم، وصياغة مواقف سياسية مشتركة، والاحتجاج، والنضال من أجل وجودها ومستقبلها."

هذا النقاش لا يدور بمعزلٍ عن حالة اللامبالاة السائدة لدى شرائح واسعة من الجمهور، في ظل موجة الاعتقالات وتقييد الاحتجاجات خلال الأعوام الأخيرة. لكن من المهم التذكير بأن الأدوات التي تُستخدم ضد مجموعة أو أقليّة واحدة، نادرًا ما تتوقّف عندها: "من يختار الصمت اليوم أمام ملاحقة الفلسطينيين في إسرائيل، قد يكتشف غدًا أنه لم تعد هناك ديمقراطيّة يمكنه الدفاع عنها أو يمكنها حمايته."

يمكنكم قراءة المقالة الكاملة في "هآرتس" عبر الرابط في التعليقات.

הדיון האחרון בכנסת בדרישה להוציא את ועדת המעקב העליונה של הציבור הערבי אל מחוץ לחוק, הוא לא רק צעד נוסף ברדיפה פוליטית - הוא שיא של מדיניות המבקשת למחוק כל ביטוי של זהות פלסטינית קולקטיבית. במאמר דעה נוקב, הדיל עזאם ג'לאג'ל, מנהלת שותפה במחלקה לפעילות ציבורית של סיכוי-אופוק, חושפת את התפיסה המסוכנת של הממשלה: לחברה הערבית מותר להשתלב במרחב רק כבודדים, בעוד שכל התארגנות סביב הנהגה עצמאית או תודעה פוליטית מסומנת מיד כ"איום בטחוני".

"ועדת המעקב היא אחד המרחבים היחידים שמאפשרים להביע קול קולקטיבי עצמאי. היא מבטאת את הזכות הבסיסית של מיעוט לאומי להתארגן, לנסח עמדות פוליטיות משותפות, למחות ולהיאבק על קיומו ועל עתידו."

הדיון הזה מתאפשר בזכות אדישות הציבור הרחב לנוכח גל מעצרים והשתקת מחאות בשנים האחרונות. אבל חשוב לזכור שכלים שנבנים נגד קבוצת מיעוט אחת, כמעט לעולם לא נעצרים בה; "מי שבוחר לשתוק היום לנוכח רדיפת הפלסטינים בישראל, עלול לגלות מחר שלא נשארה עוד דמוקרטיה שהוא יוכל להגן עליה או שהיא תוכל להגן עליו."

קראו את המאמר המלא בהארץ - לינק בתגובות

14/05/2026

العربية⬇️
השנה, יום ירושלים חל בתאריך סימבולי במיוחד - ה-15 במאי, היום שבו הפלסטינים מציינים את הנכבה. שתי המלחמות שעיצבו את פני האזור כולו והזיכרון הקולקטיבי של כל אחד משני העמים (1948 ו-1967), נפגשות השנה ביום אחד שממחיש את עומק האפליה במרחב הציבורי.

בזמן שצעדת הדגלים תעבור ברחובות מזרח ירושלים והרובע המוסלמי בחסות המשטרה ובתקציבי ענק, תושביה הפלסטינים של העיר יידרשו לסגור את העסקים, להסתגר בבתים ולפנות את המרחב הציבורי למפגן כוח המלווה בקריאות שנאה והסתה. לעומת זאת, רק לפני מספר שבועות, אירועים לזכר יום הנכבה הוגבלו למרחב הדיגיטלי בלבד תחת התירוץ של "סיבות ביטחוניות".

השתקת הנרטיב הפלסטיני אינה תופעה חדשה, אלא חלק ממדיניות ארוכת שנים של דחיקת הזהות וההיסטוריה הפלסטינית לשוליים. כפי שכותבת במאמרה הדיל עזאם ג'לאג'ל, מנהלת שותפה במחלקה לפעילות ציבורית בסיכוי-אופוק: "השתקת הנכבה אינה רק מחלוקת על פרשנות היסטורית, היא תנאי שמאפשר את המשך קיומו של עוול. היא מצמצמת את היכולת להציב גבולות מוסריים, מקשה על החברה הישראלית לראות את הקשר בין מה שנעשה אז לבין מה שמתרחש היום, ומצמצמת שיח ביקורתי נגד אותן עוולות שממשיכות לקרות."

הניסיון להנדס את המרחב הציבורי כך שיכיל קול אחד בלבד הוא לא רק עוול היסטורי, אלא סכנה לעתיד של כולנו. חברה שבה רק נרטיב אחד זוכה ללגיטימציה, בעוד השני מושתק ומדוכא, היא חברה שחיה בתוך פחד ושליטה. הנכחת הזיכרון והכאב של האחר היא לא איום, היא הדרך היחידה להתחיל לראות זה בזה בני אדם, עם סיפור, זהות והיסטוריה, והדרך היחידה ליצירת שותפות אמיתית ושוויונית.

קראו את המאמר של הדיל שפורסם בעין השביעית בעקבות ההגבלות על אירועי יום הנכבה - לינק בתגובות

هذا العام، يأتي "يوم توحيد القدس" في تاريخٍ رمزيّ للغاية، وهو الخامس عشر من أيار - اليوم الذي يحيي به الفلسطينيون ذكرى النكبة. ففي هذا اليوم تلتقي الحربان اللتان شكّلتا ملامح المنطقة بأسرها والذاكرة الجمعية لكلٍ من الشعبين (عام 1948 وعام 1967)، في مشهدٍ يكشف عمق التمييز القائم في الحيّز العام.

وفي الوقت الذي تجوب فيه "مسيرة الأعلام" شوارع شرقيّ القدس والحي الإسلاميّ برعاية الشرطة وبميزانيات ضخمة، يُطلَب من السكان الفلسطينيين في المدينة إغلاق مصالحهم التجارية، والبقاء في منازلهم، وإخلاء الحيّز العام لصالح استعراض قوة ترافقه هتافات كراهية وتحريض. وفي المقابل، وقبل أسابيع قليلة فقط، تقَرّر حصر فعاليات إحياء ذكرى النكبة في الفضاء الرقمي وحده، بذريعة "الاعتبارات الأمنية".

إنّ إسكات السرديّة الفلسطينيّة ليس ظاهرة جديدة، بل هو جزء من سياسة مستمرة منذ سنوات تهدف إلى طمس الهوية والتاريخ الفلسطينيين ودفعهما إلى الهامش. وكما كتبت هديل عزام جلاجل، المديرة الشريكة لقسم العمل الجماهيري في جمعية "سيكوي-أفق"، في مقالتها، فإنّ "إسكات النكبة ليس مجرد خلاف حول تفسيرٍ لحدثٍ تاريخيّ، بل هو شرط يتيح استمرار الظلم. فهو يحدّ من القدرة على وضع معايير وحدود أخلاقية، يصعّب على المجتمع الإسرائيلي رؤية العلاقة بين ما جرى آنذاك وما يحدث اليوم، ويقلّص مساحة الخطاب النقدي تجاه تلك المظالم المستمرّة حتى اليوم."

إن محاولة هندسة الحيّز العام بحيث يتّسع لصوت واحد فقط، ليست مجرد ظلم تاريخي، بل خطر على مستقبلنا جميعًا. فالمجتمع الذي تُمنح فيه الشرعية لسرديّة واحدة فقط، بينما تُقمع السرديّة الأخرى ويُخرَس أصحابها، هو مجتمع يعيش في دائرة من الخوف والسيطرة. إن الاعتراف بذاكرة الآخر وألمه ليس تهديدًا، بل هو السبيل الوحيد للبدء برؤية بعضنا البعض كبشر، لكل منا قصته وهويته وتاريخه، وهو الطريق الوحيد نحو شراكة حقيقية قائمة على المساواة.

يمكنكم قراءة مقالة هديل في موقع "العين السابعة"، والتي نُشرت في أعقاب فرض قيودٍ على فعاليات يوم النكبة - الرابط في التعليقات

13/05/2026

العربية⬇️
היום הגשנו לוועדה לענייני ביקורת המדינה את העצומה שקידמנו בשותפות עם קהילת "זזים", עליה חתמו אלפים מכם, בדרישה לחקור את יחס המשטרה לחברה הערבית. המהלך הזה מקבל משנה תוקף מטלטל לנוכח אירועי השבוע האחרון: מהתקיפה האלימה וחסרת הפשר של שוטרים נגד פרקליט ערבי בבאר שבע, סאלח נעמה, ועד לירי הקטלני של לוחם מג"ב באחמד סעיד אל-נעאמי ברהט.

קיים קשר ישיר בין המדיניות שמתגבשת במסדרונות הכנסת לבין מה שקורה בשטח: בין האלימות המשטרתית ברחובות והטלת סגרים על יישובים שלמים, לבין ההפקרה המוחלטת המתבטאת בחוסר פענוח של מקרי רצח ופשע בחברה הערבית. אלו לא אירועים נפרדים, אלא שני צדדים של אותה מדיניות מפלה.

אנחנו נמשיך להיאבק עד שהמשטרה תתחיל להגן על האזרחים הערבים במקום לתקוף אותם, ועד שהמדינה תבין שביטחון אמיתי מתחיל בשוויון זכויות.

قدّمنا اليوم إلى لجنة مراقبة الدولة في الكنيست العريضة التي بادرنا إليها بالشراكة مع مجتمع “زَزيم”، ووقّع عليها الآلاف منكم، للمطالبة بفتح تحقيق في تعامل الشرطة مع المجتمع العربي. وتأتي هذه الخطوة في ظل التطورات الخطيرة التي شهدها الأسبوع الأخير، من الاعتداء الوحشيّ وغير المبرر الذي نفّذه أفراد شرطة بحق محامٍ عربي في بئر السبع، صالح نعمة، وصولًا إلى مقتل أحمد سعيد النعامي برصاص عنصر في حرس الحدود في رهط.

ما يجري ليس سلسلة حوادث منفصلة، بل انعكاس مباشر لسياسات تتبلور داخل أروقة الكنيست وتتَرجَم على أرض الواقع: من جهة - عنف شرطة وفرض إغلاقات على بلدات عربية كاملة، ومن جهة أخرى - تقاعس صارخ في معالجة ملفّات جرائم القتل وكبح جماح الجريمة داخل المجتمع العربي. هذان وجهان لسياسة واحدة تقوم على التمييز والإهمال.

سنواصل نضالنا حتى تؤدي الشرطة دورها البديهيّ في حماية المواطنين العرب بدل استهدافهم وقمعهم، وحتى تدرك الدولة أنّ الأمن الحقيقيّ لا يمكن أن يتحقّق من دون مساواة تامة بالحقوق لكافّة المواطنين.

סיכוי-אופוק سيكوي-أفق

02/06/2026

31/05/2026

28/05/2026

26/05/2026

21/05/2026

20/05/2026

18/05/2026

14/05/2026

14/05/2026

13/05/2026

Address

Telephone

Website

Alerts

Contact The Organization

Shortcuts

Share

Category