16/06/2026
Τη γλώσσα μου έδωσαν Ελληνική
Το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου
στις αμμουδιές του Ομήρου.
Εκεί σπάροι και πέρκες
ανεμόδαρτα ρήματα
Ρεύματα πράσινα μες στα γαλάζια
Όσα είδα στα σπλάχνα μου ν'αναβουνε
Σφουγγάρια, μέδουσες
Με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων
Όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη.
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου
με τα πρώτα_πρώτα μαύρα ρίγη.
Εκεί ρόδια, κυδώνια
Θεοί μελαχρινοί, θείοι Και εξάδελφοι
Τα λάδια αδειάζοντας Μες στα πελώρια κιουπια
Και πνοες από τη ρεματιά ευωδιαζοντας
λυγαριά Και σχινο
σπαρτο Και πιπερόριζα
Με τα πρώτα πιπισματα των σπινων
Ψαλμωδίες γλυκές με τα πρώτα Δόξα Σοι.
Εκεί δάφνες και βάγια θυμιατό Και λιβάνισμα
Τις πάλες ευλογώντας Και τα καριοφίλια.
Στο χώμα το στρωμένο με τ'αμπελομαντιλα
Τσίκνες τσουγκρίζματα
'Η και Χριστός Ανέστη
Με τα πρώτα σμπάρο Ι των Ελλήνων
Αγάπες μυστικές με τα πρώτα λόγια του Ύμνου.!
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα λόγια του Ύμνου.!
~*~Οδυσσεας Ελύτης ~*~
"ΓΕΝΕΣΙΣ" ×
"ΆΞΙΟΝ ΕΣΤΙ" ΨΑΛΜΟΣ Β