16/08/2025
Όσο πιο πολλά τα μαχητικά αεροσκάφη, τόσο πιο πολλά τα καμμένα στρέμματα!
Τα τελευταία 24ωρα βρισκόμαστε για ακόμα μια φορά στο ίδιο έργο θύματα και όχι θεατές, αντιμέτωποι με πυρκαγιές που καταστρέφουν ανεξέλεγκτα τεράστιες εκτάσεις γης και απειλούν ανθρώπινες ζωές. Στην Χίο, την Πρέβεζα, τη Φιλιππιάδα, τη Ζάκυνθο, σε όλη σχεδόν την Αχαΐα και σε δεκάδες ακόμη περιοχές, οι φωτιές καίνε για μέρες, ενώ είναι σαφής η έλλειψη ουσιαστικού σχεδίου πρόληψης, κατάσβεσης ή μέριμνα για όσους αναγκάζονται να εκκενώσουν τα σπίτια τους.
Στην Πάτρα, η φωτιά έφτασε στον αστικό ιστό, οδηγώντας σε εκκενώσεις περιοχών με δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Η εικόνα αυτή δεν είναι ούτε «ατύχημα», ούτε κάποιο εποχικό φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα ενός συστήματος και κρατικού μηχανισμού που από τη φύση τους προτεραιοποιούν τα κέρδη και επιβάλλουν την καταστολή.Η Πυροσβεστική παραμένει τραγικά υποστελεχωμένη, με χιλιάδες κενές οργανικές θέσεις, ελλείψεις σε εκπαίδευση και εξειδίκευση, παλαιωμένα οχήματα και ανεπαρκή εξοπλισμό. Αυτή η κατάσταση όχι απλά είναι γνωστή εδώ και χρόνια, αλλά κάθε φορά που οι πυροσβέστες και το εργατικό κίνημα έβγαιναν στον δρόμο και αναδείκνυαν το ζήτημα βρίσκονταν μπροστά σε δεκάδες διμοιρίες που απαντούσαν με ξύλο και χημικά.
Παράλληλα, το κράτος αδιαφορεί για τη γνώση των τοπικών κοινωνιών και τις πρακτικές τους. Η αποψίλωση, οι μονοκαλλιέργειες, η κτηνοτροφική εκμετάλλευση και η κερδοσκοπική ανάπτυξη ακινήτων αποδυναμώνουν τα οικοσυστήματα, μετατρέποντας τα δάση σε εύφλεκτες μάζες. Η άναρχη αστική και τουριστική εξάπλωση εισβάλλει σε ζώνες υψηλού κινδύνου, ενώ οι κρατικές πολιτικές πυρόσβεσης αγνοούν την οικολογική πρόληψη και τη γνώση των τοπικών κοινωνιών, οδηγώντας σε επικίνδυνη συσσώρευση καύσιμης ύλης. Σε αυτά έρχονται να προστεθούν οι συστηματικές αστοχίες σε υποδομές όπως γραμμές ρεύματος και εγκαταστάσεις που προκαλούν πυρκαγιές, με την εταιρική αμέλεια να μένει ατιμώρητη παρά τα μεγάλα κέρδη τους ετησίως.
Οι ευθύνες του κράτους είναι κάτι περισσότερο από έκδηλες όσο και εγκληματικές οδηγώντας τη χώρα να έχει το μεγαλύτερο ποσοστό καμμένων εκτάσεων ανάμεσα στις χώρες της Μεσογείου. Από τη μία πλευρά, τεράστια ποσά του κρατικού προϋπολογισμού ξοδεύονται για φρεγάτες και μαχητικά αεροσκάφη, για συνοριακούς φράχτες και επαναπροωθήσεις, ενώ εκατοντάδες εκατομμύρια δεσμεύονται για drones, άρματα και στρατιωτική βοήθεια προς το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ. Αντίστοιχα, μηδαμινά είναι τα ποσά για την κάλυψη των πραγματικών κοινωνικών αναγκών. Ούτε λόγος για την ενίσχυση των μέτρων πρόληψης των πυρκαγιών και της πυρόσβεσης, ούτε λόγος για την ενίσχυση και τη δημιουργία δομών και υπηρεσιών που προστατεύουν στην πράξη το περιβάλλον και την ανθρώπινη ζωή.
Την ίδια ώρα κυβερνητικοί τσαρλατάνοι κατηγορούν αόριστα την κλιματική αλλαγή, αλλά καθόλου αόριστη δεν είναι. Γεννιέται και τρέφεται από το κράτος και το κεφάλαιο της λεηλασίας της γης για ορυκτά καύσιμα, τουριστική εκμετάλλευση, εξορύξεις και τσιμεντοποίηση. Είναι το αποτέλεσμα πολιτικών που βάζουν τα κέρδη πάνω από την ασφάλεια, τη βιοποικιλότητα και την ίδια τη ζωή.
Η λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη» του καπιταλιστικού συστήματος δεν είναι λύση αλλά προέκταση του προβλήματος με ανεξέλεγκτες επενδύσεις σε ΑΠΕ χωρίς πλάνο και σεβασμό στο περιβάλλον, ανεμογεννήτριες πάνω σε καμένες εκτάσεις και ιδιωτικοποίηση φυσικών πόρων. Οι κυβερνήσεις που επικαλούνται την κλιματική αλλαγή για να καλύψουν την ανικανότητα και αδράνειά τους είναι ακριβώς οι ίδιες που υπερασπίζονται ένα παραγωγικό μοντέλο βασισμένο στην αδιάκοπη καπιταλιστική ανάπτυξη. Ένα μοντέλο που προωθεί την παραγωγή προϊόντων με μικρή διάρκεια ζωής, αχρείαστων ή βλαβερών, ώστε να ανανεώνονται διαρκώς οι πωλήσεις, και που μετατρέπει ακόμη και την «πράσινη» ρητορική σε εργαλείο κερδοφορίας. Οι κρατικοί και επιχειρηματικοί μηχανισμοί που διαφημίζουν ότι «σώζουν τον πλανήτη» είναι οι ίδιοι που τον καταστρέφουν, στο όνομα της ανάπτυξης.
Η αντιμετώπιση των πυρκαγιών και της κλιματικής κρίσης απαιτεί ριζικές αλλαγές που ξεπερνούν την κρατική διαχείριση. Ως αναρχικοί και αναρχικές, στόχος μας είναι η δημιουργία ενός κοινωνικού μηχανισμού πρόληψης και προστασίας της ζωής και του περιβάλλοντος, απαλλαγμένου από την κερδοσκοπία και την κρατική αδιαφορία. Η ανακατεύθυνση των πόρων από τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς και την καταστολή στις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες δεν είναι ζήτημα πολιτικής βούλησης, αλλά υπόθεση του ίδιου του κινήματος, που θα πρέπει να διεκδικήσει την κοινωνική και περιβαλλοντική δικαιοσύνη. Η πρόληψη πρέπει να περάσει από τα χέρια των ίδιων των κοινοτήτων, με κατάλληλη εκπαίδευση, οργάνωση και μέσα, αξιοποιώντας τις γνώσεις και πρακτικές των τοπικών κοινωνιών. Την ίδια στιγμή, η χρήση της γης οφείλει να στηρίζεται στην οικολογική ισορροπία, με άμεσο τερματισμό της αποψίλωσης και της κερδοσκοπικής ανάπτυξης ειδικά σε περιοχές υψηλού κινδύνου.
Όσον αφορά στο κομμάτι της δασοπροστασίας συγκεκριμένα, διεκδικούμε έναν δημόσιο και κοινωνικά ελεγχόμενο μηχανισμό πρόληψης και πυρόσβεσης. Στηρίζουμε τον αγώνα των πυροσβεστών για μαζικές και μόνιμες προσλήψεις, πλήρη εκπαίδευση και σύγχρονο εξοπλισμό. Απαιτούμε την απαγόρευση αλλαγής χρήσης γης. Κανένα ξενοδοχείο, καμία ανεμογεννήτρια και κανένα φωτοβολταϊκό πάρκο πάνω σε καμένα. Τέλος, ο εθελοντισμός όταν ζητείται από το κράτος είναι εκμετάλλευση. Δίπλα στη δική μας αλληλεγγύη, απαιτούμε την ουσιαστική στήριξη στους πληγέντες.
Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε
https://rocinante.gr/oso-pio-polla-ta-machitika-aeroskafi-toso-pio-polla-ta-kammena-stremmata/
[Φωτογραφία αρχείου, από το μπλοκ της Α.Π.Ρ στην Αθήνα, στις 9 Αυγούστου του 2021,
στη μαζική πορεία υπεράσπισης του περιβάλλοντος και αλληλεγγύης των πληγέντων και πληγείσων.]
Οι πυργαγιές είναι καπιταλιστικό έγκλημα,
να οργανώσουμε τη συνύπαρξη μας με τη φύση.
