02/09/2026
«Γεννήθηκα για ν’ αγαπώ, όχι για να μοιράζομαι το μίσος».
Μια φράση δυόμισι χιλιάδων χρόνων. Κι όμως, από εκείνες που δεν χρειάζονται ούτε εξήγηση ούτε εποχή για να παραμένουν αληθινές.
Με αυτή τη φράση της Αντιγόνης να συνοψίζει ίσως το βαθύτερο αποτύπωμα της βραδιάς, τα μέλη και οι φίλες του Συλλόγου Γυναικών Παλαμά παρακολούθησαν στο Κηποθέατρο Αλκαζάρ της Λάρισας την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη.
Η Λένα Παπαληγούρα ως Αντιγόνη και ο Μελέτης Ηλίας ως Κρέων, μαζί με τον Μιχάλη Οικονόμου, τον Θανάση Δόβρη, την Ιφιγένεια Καραμήτρου, τη Λένα Μποζάκη, τη Νάνσυ Μπούκλη, τον Γιώργο Νούση, τον Βαγγέλη Σαλευρή και την Ιώβη Φραγκάτου, μας μετέφεραν στον σκληρό κόσμο του Σοφοκλή, εκεί όπου η εξουσία συγκρούεται με τη συνείδηση και ο νόμος με όσα ο άνθρωπος θεωρεί βαθιά και αδιαπραγμάτευτα δίκαια.
Και ίσως δεν είναι τυχαίο που ένας Σύλλογος Γυναικών επέλεξε να βρεθεί απέναντι σε μια από τις πιο δυνατές γυναικείες μορφές που γέννησε ποτέ το θέατρο.
Η Αντιγόνη δεν ζητά να της χαριστεί δύναμη. Την έχει. Δεν περιμένει να της επιτρέψουν να μιλήσει. Μιλά. Υπερασπίζεται αυτό που πιστεύει και αναλαμβάνει το βάρος της επιλογής της. Και απέναντι στη σκληρότητα δεν αντιτάσσει ένα άλλο μίσος. Αντιτάσσει εκείνο το «γεννήθηκα για ν’ αγαπώ» — ίσως την πιο δύσκολη και γενναία στάση απ’ όλες.
Αυτές ακριβώς οι συναντήσεις με τον πολιτισμό βρίσκονται στην καρδιά της δράσης του Συλλόγου Γυναικών Παλαμά.
Γιατί ένας σύλλογος δεν είναι μόνο οι εκδηλώσεις που διοργανώνει. Είναι οι άνθρωποι που φέρνει κοντά. Είναι η συμμετοχή, η αλληλεγγύη, η δημιουργία, η καλλιέργεια και η εξωστρέφεια. Είναι η δυνατότητα που δίνει στις γυναίκες του τόπου να συναντιούνται, να επικοινωνούν, να γνωρίζουν καινούργια πράγματα, να μοιράζονται εμπειρίες και να έχουν ενεργό παρουσία στην κοινωνική και πολιτιστική ζωή.
Σε έναν τόπο όπως ο Παλαμάς, που τα τελευταία χρόνια δοκιμάστηκε σκληρά, αυτή η ανάγκη να ξαναβρισκόμαστε, να βγαίνουμε από την καθημερινότητα και να δημιουργούμε όμορφες κοινές αναμνήσεις αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Η επιστροφή από το Αλκαζάρ είχε λοιπόν κάτι περισσότερο από τις εντυπώσεις μιας εξαιρετικής θεατρικής παράστασης.
Είχε κουβέντες, χαμόγελα, παρέα και εκείνη τη μικρή αλλά πολύτιμη βεβαιότητα πως όταν οι άνθρωποι βρίσκουν λόγους να είναι μαζί, ένας τόπος παραμένει ζωντανός.
Και ο Σύλλογος Γυναικών Παλαμά θα συνεχίσει να δημιουργεί τέτοιους λόγους.