03/06/2026
Οι φωτογραφίες αυτές δεν ανήκουν σε κάποιο μακρινό παρελθόν. Είναι περιστατικά που κληθήκαμε να αντιμετωπίσουμε τα τελευταία χρόνια στη Σπάρτη, την Τρίπολη και τα Κρέστενα. Ζώα που βρέθηκαν να υποφέρουν, αβοήθητα και παρατημένα στην τύχη τους. Ζώα που υπέφεραν, ενώ κάποιοι που είχαν την ευθύνη να ενεργήσουν δεν το έκαναν.
Θυμόμαστε τα τηλεφωνήματα, τις εκκλήσεις για βοήθεια και την αγωνία να προλάβουμε. Τις ατελείωτες ώρες προσπάθειας για να σωθούν. Τα βλέμματά τους, τον πόνο τους και την κατάσταση στην οποία τα βρήκαμε.
Θυμόμαστε επίσης ότι για αυτές τις υποθέσεις κατατέθηκαν μηνύσεις. Ότι ο νόμος αντιμετώπιζε και εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τέτοιες πράξεις και παραλείψεις ως κακουργηματικές. Κι όμως, οι υποθέσεις δεν έχουν ακόμη εκδικαστεί, ενώ όσοι είχαν την ευθύνη τότε εξακολουθούν να βρίσκονται στις ίδιες θέσεις.
Σήμερα, με το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών, προτείνεται διάταξη που προβλέπει απαλλαγή αιρετών και υπαλλήλων των Δήμων από ποινικές ευθύνες για παραλείψεις που σχετίζονται με τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων.
Και αναρωτιόμαστε: Όταν ένα τραυματισμένο ή άρρωστο ζώο παραμένει αβοήθητο, ποιος θα λογοδοτεί; Όταν η αδιαφορία, η εγκατάλειψη ή η καθυστέρηση οδηγούν ένα ζώο σε πόνο και κίνδυνο, ποιος θα αναλαμβάνει την ευθύνη; Όταν όλοι οι πολίτες είναι υπόλογοι απέναντι στον νόμο για τις πράξεις και τις παραλείψεις τους, γιατί να εξαιρούνται οι δημοτικές αρχές;
Όταν η ευθύνη καταργείται, τα θύματα δεν σταματούν να υπάρχουν. Απλώς αυξάνονται.
Όταν τα ζώα στοιβάζονται σε δημοτικά κυνοκομεία που λειτουργούν πέρα από τα όριά τους, χωρίς επαρκές προσωπικό, χώρο και φροντίδα, όταν δέχονται επιθέσεις μέσα στους ίδιους χώρους, όταν ζουν αλυσοδεμένα ή εγκλωβισμένα σε κλουβιά, χωρίς ουσιαστικό σχεδιασμό και πραγματική διαχείριση, όταν ο πόνος και η εγκατάλειψη μεταφέρονται πίσω από κλειστές πόρτες αντί να αντιμετωπίζονται και όταν οι νόμιμες υποχρεώσεις μένουν ανεφάρμοστες, τότε το ερώτημα παραμένει ένα: Ποιος θα αναλαμβάνει την ευθύνη;