Σωματείο Ιδιοκτητών Ιστορικών Οχημάτων Ελλάδας - ΣΙΣΟΕ

  • Home
  • Greece
  • Néa Ionía
  • Σωματείο Ιδιοκτητών Ιστορικών Οχημάτων Ελλάδας - ΣΙΣΟΕ

Σωματείο Ιδιοκτητών Ιστορικών Οχημάτων Ελλάδας - ΣΙΣΟΕ Λόγω έλλειψης αμερόληπτης, ουσιαστικής και αποτελεσματικής εκπροσώπησης των περί τις 7.000 Ιδιοκτητών

Το πλαίσιο που κινήθηκε η συζήτηση είναι εδώ : https://sisoe.org/2020/10/08/developments-in-the-hv-sector-of-greece

Σήμερα 14/10/20 αναμένεται να καθαρόγράφουν οι προτάσεις για υπογραφές.
Ακολουθεί επίσημη ενημέρωση με τις Συλλογικές προτάσεις μας:
https://sisoe.org/2020/10/16/protaseis-noeoi-nomosxediio/

05/12/2024
05/11/2024
19/10/2024

See Instagram 'Miscellaneous' highlights from Assyl Yacine (.cars)

Interesting story about  Issigonis
03/10/2024

Interesting story about Issigonis

Alec Issigonis (Αλέξανδρος Ισηγόνης 18 Νοεμβρίου 1906 - 2 Οκτωβρίου 1988) Ο σερ Αλέξανδρος Αρνόλδος Κωνσταντίνος Ισηγόνης ήταν Έλληνας σχεδιαστής αυτοκινήτων. Η πιο γνωστή δημιουργία του είναι το Mini του 1959. Ο Αλέξανδρος Αρνόλδος Κωνσταντίνος Ισηγόνης γεννήθηκε στη Σμύρνη. Ο πατέρας του, Κωνσταντίνος Ισηγόνης, και ο παππούς του ήταν Έλληνες μηχανικοί, ενώ η μητέρα του ήταν από τη Βαυαρία. Η οικογένεια του κατείχε ένα εργοστάσιο παραγωγής λεβήτων. Ο Αλέξανδρος δεν είχε δει αυτοκίνητο μέχρι την ηλικία των 12 ετών. Μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, κατά την πολυτάραχη περίοδο που η Τουρκία αποκτούσε τη σύγχρονη μορφή της, η οικογένειά του αναγκάστηκε να καταφύγει στη Μάλτα το 1922, και ο πατέρας του πέθανε στο νησί. Τότε η μητέρα του τον πήγε στην Αγγλία, όπου δύο χρόνια αργότερα κατάφερε να αγοράσει το πρώτο του αυτοκίνητο, ένα "Singer" με αμάξωμα Weymann, με το οποίο ταξίδεψε τη μητέρα του στην Ευρώπη το 1925 αντιμετωπίζοντας – όπως ο ίδιος σχολίαζε συχνά σε φίλους και τους συναδέλφους του ότι το Austin 1800 (ADO17) ήταν το σχέδιο για το οποίο ήταν πιο περήφανος, παρόλο που ποτέ δεν ήταν τόσο εμπορικά επιτυχημένο όσο τα τρία προηγούμενα σχέδια του, όπου ανέφερε αργότερα στον Αθανάσιο Καλλιγέρη (Athan Calligeris) το 1980 – μία "ατέλειωτη σειρά μηχανικών βλαβών". Αυτή ήταν μία εμπειρία που δεν θα ξεχνούσε ποτέ, μία εμπειρία που τον ώθησε, όταν επέστρεψε, να ξεκινήσει ένα τριετές πρόγραμμα σπουδών σαν μηχανολόγος μηχανικός στην Πολυτεχνική σχολή του Μπάτερσι (Battersea) στο Λονδίνο. Η δεξιοτεχνία του Άλεκ και ο ενθουσιασμός του για τη ζωγραφική και τη σχεδίαση ήταν αρκετά για να πυροδοτήσουν την απέχθειά του προς τη θεωρία των Μαθηματικών και απέτυχε στις εξετάσεις των Μαθηματικών τρεις φορές. Σαν αντιδραστικό και ελεύθερο πνεύμα που ήταν, απεχθανόταν την αυστηρή λογική των Μαθηματικών, μάλιστα αποκαλούσε τα Μαθηματικά «εχθρό κάθε πραγματικά δημιουργικού ανθρώπου». Το 1934, ο Ισηγόνης προσχώρησε στην ομάδα σχεδίασης της Χάμπερ (Humber Ltd.) στο Κόβεντρι (Coventry), όπου εργάστηκε για τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης ανάρτησης. Μόλις δύο χρόνια αργότερα, το 1936, η Μόρρις Μότορς (Morris Motors) τον προσέλαβε, λόγω των εξαιρετικών ικανοτήτων του και της τεχνογνωσίας του στον τομέα εξέλιξης των πλαισίων (σασί). Παράλληλα δημιούργησε ένα ανεξάρτητο εμπρόσθιο σύστημα ανάρτησης για το Morris 10, αλλά ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος δεν επέτρεψε την παραγωγή αυτού του τύπου. Το σύστημα χρησιμοποιήθηκε αργότερα στον τύπο MG Υ. Κατά τη διάρκεια του Πολέμου, ο Αλέξανδρος ανέλαβε να βοηθήσει τον στρατό με τη σχεδίαση ενός ελαφρού αναγνωριστικού οχήματος της Morris και άλλων στρατιωτικών οχημάτων κάθε τύπου. Κυρίως πειραματιζόταν με διάφορα στρατιωτικά οχήματα, τα οποία, με το πρακτικό πνεύμα και την ευφυΐα του, τα χρησιμοποίησε για τεστ, δοκιμάζοντας έτσι νέα τεχνικά χαρακτηριστικά και ιδέες. Χάρη σε αυτές του τις εργασίες ο Ισηγόνης απέφυγε τη στράτευση και δεν συμμετείχε στον Πόλεμο. Τέσσερα χρόνια αργότερα, η Morris και η Austin συγχωνεύθηκαν για τη δημιουργία της British Motor Corporation (BMC), όπου ο Ισηγόνης δεν έβλεπε περαιτέρω προοπτικές για τις δημιουργικές ανησυχίες του. Έτσι το 1952, προσχώρησε στην Άλβις (Alvis) με στόχο την εξέλιξη ενός πολυτελούς αυτοκινήτου υψηλών επιδόσεων. Αλλά επειδή αυτό το πρόγραμμα κατασκευής δεν ολοκληρώθηκε για οικονομικούς λόγους, η BMC προσέλαβε εκ νέου τον Ισηγόνη το 1955, ως Αναπληρωτή Τεχνικό Διευθυντή στο Εργοστάσιο της Austin στο Λόνγκμπριτζ (Longbridge). Αποστολή του, αυτή τη φορά, ήταν η δημιουργία τριών νέων μοντέλων, για τη μικρή, μεσαία και πολυτελή/υψηλών επιδόσεων κατηγορία αντίστοιχα, προκειμένου να διασφαλιστεί το μέλλον της μεγαλύτερης, εκείνη την εποχή, ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας. Ειδικότερα ως προς το πρότζεκτ σχετικά με το νέο μικρό αυτοκίνητο, ο βασικός στόχος ήταν να είναι ευρύχωρο για 4 άτομα και να χρησιμοποιεί, παράλληλα, έναν από τους ήδη υπάρχοντες κινητήρες με κωδικό ADO15. Το προϊόν αυτής της συντονισμένης προσπάθειας ήταν το BMC Mini, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά τον Αύγουστο του 1959. Με τη δύναμη και την επιβολή του χαρακτήρα του, ο Ισηγόνης κατάφερε να αντέξει την πίεση που υπέστη η εξέλιξη του νέου μικρού αυτοκινήτου από το 1956, λόγω της κρίσης του Σουέζ. Έτσι, πολύ γρήγορα οδήγησε την ομάδα του σε κορυφαίες επιδόσεις, παραμένοντας ανένδοτος και στον παραμικρό συμβιβασμό για το αυτοκίνητο και την αποστολή του αυτή καθαυτή. Παρά την πίεση, το προσωπικό του όχι μόνο τον σεβόταν, αλλά ενίοτε αναπτύχθηκαν και φιλίες ζωής μαζί του, καθώς ο Ισηγόνης για πολλούς αποτελούσε πρότυπο επαγγελματία. Η μεγάλη μέρα ήρθε στις 26 Αυγούστου 1959, με το Mini Classic να παρουσιάζεται επίσημα σε όλες τις χώρες στις οποίες είχε εκπροσώπηση η British Motor Corporation. Αρχικά το αυτοκίνητο κυκλοφόρησε σε δύο εκδόσεις, ως Morris Mini-Minor και Austin Seven, αν και τα μόνα στοιχεία διαφοροποίησης ήταν η μάσκα, οι αποχρώσεις του αμαξώματος και οι καλύπτρες στις ζάντες (τάσια). Τα δύο μοντέλα συμπτωματικά προέρχονταν από διαφορετικά εργοστάσια παραγωγής, με το Austin να κατασκευάζεται στο Μπέρμινχαμ και το Morris στην Οξφόρδη, αν και αργότερα η BMC κατασκεύαζε και τις δύο εκδόσεις και στα δύο εργοστάσια. Με τιμή αγοράς £ 496 στη χώρα παραγωγής του, το Mini ήταν το δεύτερο πιο οικονομικό αυτοκίνητο που κυκλοφορούσε εκείνη την εποχή. Πολύ σύντομα, η μεγάλη επιτυχία του Mini έκανε και τον "πατέρα" του αυτοκινήτου διάσημο σε όλο τον κόσμο. Αλλά ο Ισηγόνης τόνιζε συνεχώς «Δεν εφηύρα εγώ το Μίνι, το σχεδίασα». Το Μίνι έγινε το βρετανικό αυτοκίνητο με τις μεγαλύτερες πωλήσεις στην ιστορία και που κατασκευαζόταν μέχρι το 2000. Τρία χρόνια μετά το Mini, ακολούθησε το 4-πορτο μεσαίο Morris 1100 και, τέλος, το 1964 κυκλοφόρησε το μεγάλο και ευρύχωρο Austin 1800. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι ο Ισηγόνης είναι και ο δημιουργός τριών από τα πέντε βρετανικά αυτοκίνητα με τις υψηλότερες πωλήσεις στην ιστορία, το Μόρρις Μάινορ, το Ώστιν 1100 και το Μίνι. Το 1961 ο Ισηγόνης, ως Τεχνικός Διευθυντής, διορίστηκε Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Austin Motor Company, ενώ δύο χρόνια αργότερα προσχώρησε στο Δ.Σ. της BMC. Το 1967 έγινε μέλος της "Royal Society", της πιο διάσημης εταιρίας έρευνας στη Βρετανία και μετά από δύο χρόνια η Βασίλισσα τον ονόμασε "Sir", ως δημιουργό του MINI Classic. Ακόμα και όταν πήρε σύνταξη, το 1971, ο Sir Άλεκ Ισιγόνης συνέχισε να εργάζεται για την Εταιρία ως Σύμβουλος μέχρι το 1987. Απεβίωσε ένα χρόνο αργότερα, στις 2 Οκτωβρίου, λίγο πριν τα 82-ά του γενέθλια. Στις 15 Οκτωβρίου 2006, πραγματοποιήθηκε ράλλυ στο κέντρου μοτοσυκλετιστών Heritage Motor στο Gaydon, Αγγλία, για να γιορτάσει την εκατονταετηρίδα της γέννησης του Sir Alec. Υπάρχει ένας δρόμος που ονομάζεται "Alec Issigonis Way" στο Oxford Business Park στον πρώην σταθμό του εργοστασίου Morris Motors στο Cowley της Οξφόρδης. Στις τιμητικές απονομές των γενεθλίων του 1964 , ο Issigonis διορίστηκε Διοικητής του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας σε αναγνώριση του ρόλου του ως Τεχνικού Διευθυντή της British Motor Corporation . Στα Γενέθλια της Βασίλισσας του 1969 , διορίστηκε ιερέας Knight Bachelor σε αναγνώριση του ρόλου του ως Τεχνικού Διευθυντή της British Leyland Motor Corporation Ltd , και ως εκ τούτου έδωσε τον τίτλο κύριε (Sir ).Στις 22 Ιουλίου 1969, τιμήθηκε από τη βασίλισσα Ελισάβετ Β' κατά τη διάρκεια τελετής στο παλάτι του Μπάκιγχαμ . Το 1964 ο Issigonis διορίστηκε Βασιλικός Σχεδιαστής για τη Βιομηχανία (RDI). Εκλέχτηκε μέλος της Βασιλικής Εταιρείας (FRS) το 1967.
Μερικά από τα αυτοκίνητά του
1948 Morris Minor
1959 Morris Mini
1962 BMC ADO16
1964 BMC ADO17
1969 Austin Maxi

#ΑλέξανδροςΙσιγώνης

15/09/2024
Γιατί έτσι μας αρέσει ✔️
15/08/2024

Γιατί έτσι μας αρέσει ✔️

Μεγάλη η αλήθεια στο Post του Κωνσταντινος Γρομιτσαρης 🔝
29/06/2024

Μεγάλη η αλήθεια στο Post του Κωνσταντινος Γρομιτσαρης 🔝

Κωνσταντινος Γρομιτσαρης μια ακόμα σχετική στον το θέμα σου φωτο 👋🙌
29/06/2024

Κωνσταντινος Γρομιτσαρης μια ακόμα σχετική στον το θέμα σου φωτο 👋🙌

Address

4B, Iolkou Street
Néa Ionía
13234

Opening Hours

19:00 - 22:30

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Σωματείο Ιδιοκτητών Ιστορικών Οχημάτων Ελλάδας - ΣΙΣΟΕ posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organization

Send a message to Σωματείο Ιδιοκτητών Ιστορικών Οχημάτων Ελλάδας - ΣΙΣΟΕ:

Share

Το Σωματείο Ιδιοκτητών Ιστορικών Οχημάτων Ελλάδος - ΣΙΣΟΕ

Το Σωματείο με την επωνυμία «Σωματείο Ιδιοκτητών Ιστορικών Οχημάτων Ελλάδος» και με διακριτικό τίτλο «ΣΙΣΟΕ» που στα Αγγλικά θα αποδίδεται ως “GREEK OWNERS OF HISTORIC VEHICLES SOCIETY» και με διακριτικό τίτλο «SISOE», ιδρύθηκε την 8η Οκτωβρίου 2019, από μια Ομάδα 42 Ιδρυτικών Μελών που νοιάζονται, αγαπούν και γνωρίζουν αρκετά καλά τα θέματα του χώρου των Ιστορικών Οχημάτων - Ι.Ο. στη χώρα μας.

Δυστυχώς όμως ζούμε σε μια χώρα με πάμπολλες ιδιαιτερότητες, για τις οποίες έχουν γραφτεί τόμοι από αρκετά ντόπια και μη, λαμπερά μυαλά προσπαθώντας να ερμηνεύσουν το φαινόμενο, μάλλον με όχι σαφή ακόμα συμπεράσματα. Έτσι και το δικό μας μικρό Οικοσύστημα [classic car ecosystem] (με περί τα 17.000 Ι.Ο. και τους περίπου 7.000 ιδιοκτήτες), έχει την τελευταία διετία υποστεί μεγάλες ζημιές, απειλές, υποτιμήσεις και απαξιώσεις, σε όλα τα επίπεδα. Από τον απλό ιδιοκτήτη ενός π.χ. ταπεινού Σκαραβαίου μέχρι τον μεγαλοσυλλέκτη, τον βιοπαλαιστή μηχανικό αυτοκινήτων, τον έμπορο ανταλλακτικών ή εισαγωγέα μεταχειρισμένων Ι.Ο., τον ασφαλιστή, τον Λεσχιάρχη, τον διοργανωτή εκδηλώσεων, τον ξενοδόχο και τον εστιάτορα...

Γιατι; Θα αναρωτηθεί ο μη μυημένος αναγνώστης. Διότι μια αριστερίζουσα ομάδα, το γνωστό συνονθύλευμα των «προηγούμενων ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ», με την βοήθεια ενός αποτυχημένου ρόλου υποβολέα που ηθελημένα/άθελα του οραματίστηκε τον εξοστρακισμό άλλων παικτών (οπως η Ελληνική Ομοσπονδία Οχημάτων Εποχής-ΕΟΟΕ) που δημιούργησε και αυτή την δική της «ύβρη» πλασσαριζομενη επι σειρα ετών σαν εκπρόσωπος (ANF-Authoritè National FIVA), ενώ ήταν απλό Μέλος της Δ.Ο.Π.Α.-Διεθνής Ομοσπονδία Παλαιών Αυτοκινήτων, της γνωστής σε όλους μας FIVA-Fédération Internationale des Véhicules Anciens), της οποίας ο επίσημος εκπρόσωπος ήταν επι σειρά ετών η μεγαλύτερη Λέσχη του χώρου, η ΦΙΛΠΑ-Φίλοι Παλαιών Αυτοκινήτων, η οποία είχε καταφέρει μετά τη Μεταπολιτευση του 1975, να εκμαιεύσει από την Πολιτεία το «προνόμιο έκδοσης Ιστορικών Πινακίδων» επι Υπουργείας του Ναυάρχου Παπαδόγκονα, φίλια προσκείμενος στις οικογένειες Ανδρεαδη, Φωστηροπουλου κ.ά. που ήταν από τα ιδρυτικά της μέλη. Προσπαθώντας να ολοκληρώσω την σύντομη ιστορική αναδρομή, μετά την ρήξη που επήλθε μεταξύ του ανερχόμενου στη διοίκηση της ΦΙΛΠΑ κ. Θεοχάρη με το κατεστημένο, αποχωρώντας έστησε το δικο του Μαγαζί απέναντι από τη ΦΙΛΠΑ, συστήνοντας έξυπνα την πρωτη Ομοσπονδία, την ΕΟΟΕ.