Εισόδια της Θεοτόκου Δεματορών Ληξούρι Κεφαλονιά

11/04/2026

Επιτάφιος στον Ιερό Ναό Ευαγγελίστριας στο Κάστρο Αγίου Γεωργίου. Απλός, λιττός και κατανυκτικός...Έτσι όπως φαντάζομαι ήταν κάποτε... Έτσι όπως ελπίζουμε να αξιωθούμε κάποια μέρα να τον περιφέρουμε και στο χωριό μας...Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα!!

06/04/2026

Παραβολή της άκαρπης συκιάς
«και ιδών συκήν από μακρόθεν έχουσαν φύλλα, ήλθεν ει άρα τι ευρήσει εν αυτή. Και ελθών επ’ αυτήν ουδέν εύρεν, ει μη φύλλα. Ου γαρ ην καιρός σύκων. Και αποκριθείς ο Ιησούς είπεν αυτή: Μηκέτι εκ σου εις τον αιώνα μηδείς καρπόν φάγοι. Και ήκουον οι μαθηταί αυτού». (Μαρκ. 11/ια΄13-14).

Ο δε Ματθαίος προσθέτει: «και εξηράνθη παραχρήμα η συκή». (Ματθ. 21/κα΄ 19).

Η αφήγηση αυτή, προκαλεί κάποια ερωτήματα:

Ο Ιησούς, ως Παντογνώστης δεν ήξερε εξ’ αρχής ότι δεν ήταν εποχή σύκων;

Και γιατί την ξέρανε, αφού δεν ήταν εποχή σύκων; Τι έφταιγε η συκιά;

Κατ αρχήν, όπως ήδη έχουμε ξαναπεί σε άλλη μελέτη μας, ο Χριστός δεν είναι μόνο Θεός, αλλά και άνθρωπος. Και ως τέλειος άνθρωπος, (και όχι «ημίθεος»), δεν έχει την παντογνωσία εκ τής ανθρώπινης φύσης Του, αλλά μετέχει τής Παντογνωσίας από τη Θεϊκή του φύση, λόγω τής μίας και μοναδικής υποστάσεώς Του. Βαδίζοντας λοιπόν ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ Ιησούς, βλέπει στο βάθος μια συκιά. Είναι πεινασμένος. Και για ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΤΟΥ ΟΦΕΛΟΣ, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΙΣ ΘΕΪΚΕΣ ΤΟΥ ΔΥΝΑΜΕΙΣ. Όπως δεν τις χρησιμοποίησε τότε που πεινούσε και ο Σατανάς του είπε να κάνει τις πέτρες ψωμί.

Ο Χριστός πλησιάζει στη συκιά, αναμένοντας να βρει και σύκα. Όμως η συκιά ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΥΚΑ, ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΦΥΛΛΑ. Και αυτό είναι σημαντικό, και μας δίνει την απάντηση στο πρώτο ερώτημα. Γιατί η συκιά, είναι ένα δένδρο, που βλαστάνει τα "μάτια" τού καρπού, δύο μήνες πριν βλαστήσει φύλλα. Και όταν μετά από δύο μήνες έχει πλέον φύλλα, φυσιολογικά έχει και καρπό. Βλέποντας λοιπόν ως άνθρωπος ο Ιησούς τη συκιά γεμάτη φύλλα, φυσιολογικά αναμένει ότι εφ' όσον έχει φύλλα εκτός καιρού, οφείλει να έχει και σύκα.

Αν μια συκιά έχει φύλλα εκτός καιρού, γιατί να μην έχει και σύκα; Δεν υπάρχουν πρώιμες συκιές; Φυσικά υπάρχουν και πρώιμες και όψιμες. Και όποιος αγαπάει τα σύκα, αυτό το ξέρει καλά.

Δεν υπάρχει λοιπόν τίποτα το παράλογο, ούτε στο ότι ο Χριστός δεν χρησιμοποιεί για ιδιοτελή σκοπό την εκ τής Θεϊκής Του φύσεως προερχόμενη παντογνωσία Του, ούτε στο ότι αναμένει από τη συκιά με τα εκτός εποχής φύλλα να έχει και εκτός εποχής σύκα.

Η συκιά αυτή, ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ τους νόμους της φύσης που είχε θεσπίσει ο Θεός. Είχε φύλλα εκτός καιρού, και δεν είχε καρπούς, όπως όφειλε να έχει. Ήταν μια ΑΝΟΜΗ ΚΑΙ ΑΦΥΣΙΚΗ ΣΥΚΙΑ.

Μένει λοιπόν να εξηγήσουμε και το τελευταίο. Εντάξει με τα άλλα, όμως, γιατί άραγε ο Χριστός τη διατάζει να ξεραθεί; Θέλει να εκδικηθεί το δένδρο;

Όμως, όχι, ο Χριστός δεν έχει εκδικητικές διαθέσεις. Χρησιμοποιεί εδώ τη συκιά, ως ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ για να δώσει μια προφητεία για τους μαθητές του. Είναι η στιγμή, που αφού δεν πρόκειται πια για ιδιοτελές όφελος, ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΗΝ ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΩΣ ΘΕΟΣ, για χάρη των μαθητών του.

Διατάζει να ξεραθεί η συκιά, ώστε να τους δείξει μερικά πράγματα. Γιατί οι άνθρωποι, για να ψήσουν φαγητό, ή για να κατασκευάσουν ένα τραπέζι ή ένα σπίτι, κόβουν πολλά δένδρα. Και δεν το θεωρούν αυτό κακό. Για να παραδειγματίσει ο Χριστός τους μαθητές του, δηλαδή για να θρέψει την ψυχή τους με κάτι τόσο εντυπωσιακό, που δεν θα το ξεχνούσαν ποτέ, δεν ήταν δικαιολογημένο να ξεραθεί ένα δένδρο, και μάλιστα ΑΦΥΣΙΚΟ, που δεν παρήγαγε καρπό για να θρέψει τα ανθρώπινα σώματα; Γιατί αν και το δένδρο αυτό δεν είχε καμία χρησιμότητα, μια και ήταν άκαρπο, ο Χριστός το έκανε χρήσιμο, για να θρέψει με αυτό τις ψυχές των μαθητών του.

Τι ήθελε να τους δείξει με την ενέργειά Του αυτή;

Ο Χριστός χρησιμοποίησε την άκαρπη συκιά, ως συμβολισμό του Ισραηλιτικού λαού της εποχής του. Γιατί οι Ισραηλίτες, ενώ όφειλαν να έχουν καρπούς πίστης, είχαν μόνο «φύλλα», δηλαδή μόνο φαινόμενο καρπών, και όχι αληθινούς καρπούς. Όπως η συκιά με τα φύλλα της ξεγελούσε, ότι δήθεν είχε και καρπό, έτσι και ο λαός Ισραήλ, με τα λόγια ξεγελούσε, όμως τα έργα τους ήταν μακριά από τον Θεό, και δεν είχαν καρπούς αξίους μετανοίας.

Έτσι, με την ενέργειά του αυτή, ο Χριστός έδωσε μια προφητεία, ότι όπως η συκιά αυτή, που δεν έδωσε στον Δημιουργό της αυτό που περίμενε Εκείνος, (καρπούς), έτσι και ο Ισραήλ, επειδή δεν είχε καρπούς πίστεως και μετανοίας, θα ξεραινόταν. Κάτι που συνέβη λίγο μόλις καιρό μετά τη σταύρωση του Χριστού, με την πτώση της Ιερουσαλήμ, και τον διασκορπισμό των Ισραηλιτών.

Το ότι η συκιά πράγματι ξεράθηκε μετά το λόγο του Χριστού, ήταν εγγύηση ότι και η προφητεία αυτή προς τον Ισραήλ θα εκπληρωνόταν. Όπως και έγινε. Όπως θα εκπληρωθούν όλες οι προφητείες του Κυρίου μας, μέχρι και την τελευταία.
https://www.oodegr.com/oode/grafi/kd/sykia1.htm
Εικόνα:https://blogs.e-me.edu.gr/hive-stagiosmarkos/2021/04/22/

05/04/2026

Αναλογιζόμενοι τα θεία Πάθη, ας βαδίσουμε τον δρόμο της αγάπης, της ταπείνωσης και της θυσίας, ώστε να μπορέσουμε να φτάσουμε στην Ανάσταση της Πίστεως και να αντιληφθούμε το θείο Δώρο που μας έκανε Εκείνος...

03/04/2026

15/02/2026

ΤΡΙΩΔΙΟ-ΑΠΟΚΡΙΑ-ΤΥΡΙΝΗ
του Manos Lambrakis

Το Τριώδιο δεν είναι απλώς μια περίοδος.
Είναι πρώτα απ’ όλα ένα βιβλίο. Ένα από τα πιο ουσιαστικά λειτουργικά βιβλία της Εκκλησίας, που ανοίγει την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου και κλείνει το Μεγάλο Σάββατο.
Ονομάζεται έτσι επειδή οι κανόνες των ακολουθιών του περιέχουν τρεις ωδές αντί για τις συνήθεις εννέα. Μέσα του καταγράφεται ολόκληρη η πορεία προς το Πάσχα: οι ύμνοι, τα τροπάρια, η θεολογία της μετάνοιας, η ποιητική γλώσσα της επιστροφής.
Είναι ένα βιβλίο που δεν απευθύνεται μόνο στους ιερείς ή στους ψάλτες. Είναι ένα βιβλίο που, αν βρεθεί μέσα σε ένα σπίτι και ανοίγεται έστω και περιστασιακά, μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που βιώνει κανείς αυτή την περίοδο. Γιατί το Τριώδιο δεν εξηγεί απλώς τη Σαρακοστή· σε βάζει μέσα της.

Από την πρώτη στιγμή που ανοίγει, με την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου, αρχίζει μια μακρά εσωτερική μετατόπιση.
Ο χρόνος αποκτά άλλο βάρος.
Η καθημερινότητα δεν κόβεται απότομα.
Μετασχηματίζεται.
Η Αποκριά που ακολουθεί δεν είναι ένα άσχετο λαϊκό διάλειμμα, αλλά μέρος αυτής της πορείας. Μια περίοδος εκτόνωσης, συνάντησης, φαγητού, ήχου, αλλά ταυτόχρονα και μια σταδιακή απομάκρυνση από τη συνήθεια της υπερβολής.

Η Εκκλησία δεν καταργεί την ανθρώπινη χαρά.
Τη μεταφέρει σιγά-σιγά σε άλλη κατεύθυνση.

Και μέσα σε αυτό το σχήμα φτάνουμε τώρα στην Τυρινή εβδομάδα. Είναι η τρίτη εβδομάδα του Τριωδίου. Η εβδομάδα μετά την Κρεατινή Κυριακή (Απόκρεω). Το σημείο όπου σταματά οριστικά η κρεοφαγία και επιτρέπονται ακόμη τα γαλακτοκομικά, τα αυγά και, κατά τόπους και κατά συνήθεια, το ψάρι.
Είναι το τελευταίο στάδιο πριν από τη νηστεία.
Όχι μια απότομη τομή, αλλά μια προοδευτική απομάκρυνση από την πυκνότητα της τροφής.
Το σώμα αρχίζει να ελαφραίνει. Οι ρυθμοί αλλάζουν. Κάτι μέσα μας προετοιμάζεται.

Αυτή η εβδομάδα είναι εξαιρετικά λεπτή και βαθιά.
Δεν έχει τον «θόρυβο» της Κρεατινής, αλλά δεν έχει ακόμη και τη σιωπή της Σαρακοστής. Είναι ένας ενδιάμεσος χώρος. Σαν μια ζώνη μετάβασης όπου ο άνθρωπος αρχίζει να μαθαίνει να αποχωρίζεται.
Όχι βίαια, αλλά σταδιακά.

Η τροφή γίνεται πιο ήπια, πιο μαλακή, πιο απλή. Και μέσα από αυτή την απλότητα αρχίζει να αλλάζει η σχέση με την επιθυμία.
Γιατί η νηστεία, το γνωρίζουμε, δεν είναι πρωτίστως θέμα φαγητού.
Είναι θέμα επιθυμίας.

Η Εκκλησία γνωρίζει ότι η ανθρώπινη ύπαρξη κινείται από αυτό που ζητά, από αυτό που θέλει να κρατήσει, από αυτό που δεν θέλει να χάσει.
Η Τυρινή είναι η πρώτη άσκηση στο να αφήνεις χωρίς να καταρρέεις.
Να μειώνεις χωρίς να νιώθεις ότι αδειάζεις.
Να στέκεσαι μπροστά σε αυτό που σταδιακά αποσύρεται χωρίς πανικό.

Τα γαλακτοκομικά της εβδομάδας αυτής (το γάλα, το τυρί, τα αυγά) μοιάζουν σχεδόν με τροφές της αρχής.
Με κάτι που βρίσκεται κοντά στην απαρχή της ζωής.
Σαν να επιστρέφει ο άνθρωπος σε μια πιο στοιχειώδη μορφή ύπαρξης, λιγότερο σύνθετη, λιγότερο φορτισμένη.
Όχι για να υποβαθμιστεί, αλλά για να συγκεντρωθεί.
Για να αρχίσει να απομακρύνεται από την ένταση της αδιάκοπης κατανάλωσης και να μπει σε μια κατάσταση εσωτερικής εγρήγορσης.

Εδώ κρύβεται, δείτε, και μια βαθιά ψυχική λειτουργία.
Η σταδιακή εγκατάλειψη της τροφής εκπαιδεύει τον άνθρωπο να αντέχει την έλλειψη σε μικρή κλίμακα.
Να συνηθίζει την ιδέα ότι δεν μπορεί να έχει τα πάντα.
Ότι η πληρότητα δεν είναι μια μόνιμη κατάσταση αλλά ένα πέρασμα.

Και αυτή η εξοικείωση με το λιγότερο ανοίγει έναν εσωτερικό χώρο. Έναν χώρο μέσα στον οποίο μπορεί να εμφανιστεί κάτι πιο ουσιαστικό από την αδιάκοπη ικανοποίηση.

Η Τυρινή, λοιπόν, δεν είναι μια «τελευταία ευκαιρία» πριν από τη νηστεία.
Είναι η εκπαίδευση στο πέρασμα. Η σταδιακή είσοδος σε μια διαφορετική σχέση με τον χρόνο, με το σώμα, με τον εαυτό.
Είναι η εβδομάδα όπου ο άνθρωπος αρχίζει να μετακινείται από την αίσθηση της αυτάρκειας προς την εμπειρία της αναμονής.

Δεν είναι τυχαίο ότι το τέλος της είναι η «Κυριακή της Συγχωρήσεως». Εκεί όπου η τροφή περιορίζεται ακόμη περισσότερο, αλλά ανοίγει ένας άλλος χώρος: ο χώρος της σχέσης.

Οι άνθρωποι ζητούν συγχώρεση ο ένας από τον άλλον. Σαν να καθαρίζουν τον εσωτερικό τόπο πριν μπει μέσα του η σιωπή της Σαρακοστής.
Γιατί η νηστεία δεν μπορεί να υπάρξει μέσα σε έναν άνθρωπο γεμάτο από βάρη, από πικρίες, από παλιές εντάσεις.

Έτσι, όταν έρχεται η Καθαρά Δευτέρα, η νηστεία δεν εμφανίζεται ως ένα ξαφνικό βάρος.
Έχει ήδη αρχίσει.
Έχει προηγηθεί μέσα από μικρές μετατοπίσεις, μέσα από ήπιες αποχωρήσεις, μέσα από μια αργή εξοικείωση με το λιγότερο. Και αυτό είναι το μεγάλο μυστικό του Τριωδίου: δεν σε σπρώχνει. Σε μετακινεί.

Γι’ αυτό και το Τριώδιο, ως βιβλίο αλλά και ως περίοδος, αξίζει να υπάρχει μέσα στα σπίτια.
Όχι σαν ένα παλιό λειτουργικό «εργαλείο», αλλά σαν μια μυστική συνομιλία με τον χρόνο της Εκκλησίας.

Γιατί μέσα από τους ύμνους του, τις Κυριακές του, τη σταδιακή του κίνηση, ο άνθρωπος μαθαίνει κάτι πολύ βαθύτερο από τη νηστεία: μαθαίνει να ζει το πέρασμα.

Να μπαίνει στη Σαρακοστή όχι ως υποχρέωση, αλλά ως εσωτερική ανάγκη.
Να φτάνει στο Πάσχα έχοντας ήδη αλλάξει λίγο μέσα του.

13/02/2026

Σήμερα οι ψυχές,
που έχουν φύγει,
γυρίζουνε
στα γνώριμα τα μέρη
και βλέπουνε
με μάτι που φεγγίζει
εκείνα που αγαπούσανε
τα μέρη.
Περνάνε από το σπίτι,
από τον κήπο,
θωρούν το πατρικό τους
το κρεβάτι
και στέκονται σιωπηλές,
χωρίς να λένε
παρά με το βαθύ τους
το βλέμμα κάτι.
Κι εμείς
που μένουμε
ας ανάψουμε ένα κερί,
ας πούμε μια
προσευχή σιγαλινή
για να βρουν
οι ψυχές τους
την ειρήνη
που η μνήμη μας
μονάχα τους τη δίνει.
Ιωάννης Πολέμης
Φωτό από: https://faretra.info/2023/02/20/eirini-daskiotaki-psiches/

29/01/2026

Η βιβλιοθήκη μας ξεκινάει μια νέα στήλη, προτείνοντάς σας βιβλία για ανάγνωση από τη συλλογή της!

Βιβλιοπροτάσεις της εβδομάδας από την κατηγορία της ψυχολογίας:

✅Ιστορίες να σκεφτείς του Jorge Bucay
✅Ο δρόμος της πνευματικότητας του Jorge Bucay
✅Πλάτωνας, όχι Πρόζακ του Lou Marinoff
✅Η συναισθηματική νοημοσύνη του Daniel Goleman
✅Η σιωπηλή γλώσσα των συναισθημάτων της Δρ. Ελένης Παπαδάκη-Μιχαηλίδη

24/12/2025

Καλά Χριστούγεννα με Αγάπη, Υγεία, Ομόνοια και Ειρήνη.

Εικόνα: Η Γέννηση του Χριστού 15ος αιώνα.
Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο.

05/12/2025

ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ
Σήμερα το απόγευμα στις 6:00 στη βιβλιοθήκη μας οι εκλογές για το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας "Φίλοι της Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης- Μουσείου Ληξουρίου. Η παρουσία όλων σας κρίνεται επιβεβλημένη ώστε αφενώς να θέσετε υποψηφιότητες και αφετέρου να εκλέξετε όλους όσους θεωρείτε ικανούς και αποτελεσματικούς. Η βιβλιοθήκη είναι όλων μας και μας χρειάζεται όλους!!!
Οι εκλογές των πολιτιστικών συλλόγων δεν κατοχυρώνονται ευθέως από το Σύνταγμα της Ελλάδας, αλλά απορρέουν από το συνταγματικό δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι.
Πιο συγκεκριμένα:
Το Σύνταγμα κατοχυρώνει το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι (άρθρο 12), δηλαδή το δικαίωμα των Ελλήνων να ιδρύουν σωματεία και συλλόγους, με την προϋπόθεση τήρησης της νομοθεσίας.
Η εσωτερική λειτουργία και η διενέργεια εκλογών των συλλόγων καθορίζονται πρωτίστως από το καταστατικό του κάθε συλλόγου.
Το καταστατικό και οι διαδικασίες των εκλογών πρέπει να είναι σύννομα με την ισχύουσα αστική νομοθεσία για τα σωματεία (κυρίως τον Αστικό Κώδικα).
Συνεπώς, η ύπαρξη των συλλόγων και το δικαίωμά τους για αυτοδιοίκηση (μέσω εκλογών) προστατεύονται έμμεσα από το Σύνταγμα, αλλά οι λεπτομέρειες των εκλογικών διαδικασιών ρυθμίζονται από το κοινό δίκαιο (νόμους) και το εσωτερικό καταστατικό του κάθε φορέα.
Σας περιμένουμε!!

04/12/2025

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ
Αδελφέ μου για να καταλάβεις τί είναι Χριστούγεννα και τι νιώθεις πρέπει να μπεις στις παρακάτω θέσεις, έστω εικονικά!
Χριστούγεννα είναι το συναίσθημα που νιώθει μια γυναίκα όταν γεννά το παιδί της εκείνη ακριβώς την στιγμή που βλέπει το χαμόγελο του ιατρού και αντικρίζει για πρώτη φορά το παιδί της!
Χριστούγεννα αδερφέ μου είναι το συναίσθημα ενός αστέγου εκείνη την στιγμή που όλα κλείνουν μέσα σε μια πόλη και ο κόσμος εξαφανίζεται, να τον πλησιάζει κάποιος και να του προσφέρει την παρέα του.
Χριστούγεννα αδελφέ μου είναι όταν βρίσκεσαι μόνος σε ένα αυτοκίνητο έξω από νοσοκομείο που έχεις τον δικό σου άνθρωπο και προσεύχεσαι δυνατά για ένα θαύμα και εκείνη την στιγμή σου χτυπούν το παράθυρο και σου λένε έγινε θαύμα όλα θα πάνε καλά.
Χριστούγεννα αδελφέ μου είναι το συναίσθημα που νιώθεις όταν πηγαίνεις λαβωμένος και βρώμικος στον πνευματικό σου και φεύγεις σαν να σου έχει βάλει φτερά στην πλάτη σου!
Χριστούγεννα είναι όταν αντικρίζει, συναντά και αγκαλιάζει ο γονέας το παιδί του μετά από χρόνια ξενιτιάς!
Χριστούγεννα είναι όταν νιώθεις ένα βήμα πριν την ολική κατάρευση και έρχεται κάποιος και σου χτυπά την πλάτη και σου λέει «όλα θα πάνε καλά, μαζί θα το
αντιμετωπίσουμε!»
Χριστούγεννα είναι όταν είσαι πλούσιος και ξαφνικά σε μια δύσκολη στιγμή που τα λεφτά δεν μπορούν να βοηθήσουν έρχεται ο Θεός και σε ελεεί σαν το φτωχό που αγνοούσες!
Χριστούγεννα αδερφέ μου δεν είναι αυτά που έβλεπες ή έκανες, Χριστούγεννα είναι αυτά που ένιωθες πραγματικά!
Χριστούγεννα είναι η Γέννηση Του, η κοινωνία με Τον άστεγο Χριστό, το θαύμα, η κάθαρση, η συνάντηση, η αλληλοβοήθεια και η ελεημοσύνη!
Αυτά είναι τα Χριστούγεννα και αυτά πρέπει να νιώθεις. Χριστούγεννα θα πει ΑΓΑΠΗ!
π.Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος

28/11/2025

Αριθ. Πρωτ.9201 Αθήνα, 04-09-2025
ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΤΩΝ ΑΠΟΔΗΜΙΚΩΝ – ΕΘΝΙΚΟΤΟΠΙΚΩΝ
ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας (Π.Σ.Ε.)
Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος (Π.Ο.Ε)
Επτανησιακή Συνομοσπονδία
Ομοσπονδία Θεσσαλικών Σωματείων «Η Πανθεσσαλική Στέγη»
Παναρκαδική Ομοσπονδία
Παναιτωλοακαρνανική Συνομοσπονδία
Ομοσπονδία Λεσβιακών Συλλόγων Αττικής
Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Σαρακατσαναίων
Πανελλήνια Ομοσπονδία Αργιθεάτικων Συλλόγων (Π.Ο.Α.Σ.)
Μετά από τις συναντήσεις των φορέων των αποδήμων τόσο μεταξύ τους, όσο και με εκπροσώπους της Κυβέρνησης (Υφυπουργός Οικονομικών κ. Τσαβδαρίδης, Γεν. Γραμματέας Προστασίας του Πολίτη κ. Στάθης, Υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χρυσοχοίδης), έγινε χθες Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου 2025 συνάντηση αντιπροσώπων των εθνικοτοπικών – αποδημικών οργανώσεων, όπου εξετάστηκε και αποφασίστηκε η κοινή στάση όλων στο φλέγον ζήτημα των πανηγυριών και την εν γένει αντιμετώπιση των οργανώσεών μας από την Πολιτεία.
Η συνάντηση έγινε στο φιλόξενο χώρο του Πνευματικού Κέντρου Ηπειρωτών στο κέντρο της Αθήνας. Οι αντιπροσωπείες που συμμετείχαν ήταν: Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας, ο Πρόεδρος κ. Χρυσόστομος (Μάκης) Χήτος – Κιάμος, ο Γεν. Γραμματέας κ. Σωτήρης Κολιούσης, η Έφορος Δημοσίων Σχέσεων κ. Μαρίκα Γκόνη, Επτανησιακή Συνομοσπονδία, ο Πρόεδρος κ. Χαράλαμπος Κοντογεώργης, η Γεν. Γραμματέας κ. Άννα Αλεξανδράτου, Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδας, ο Πρόεδρος κ. Γεώργιος Βαρυθυμιάδης, η Γεν. Γραμματέας κ. Αθηνά Σωτηριάδου, Παναρκαδική Ομοσπονδία, ο Πρόεδρος κ. Παναγιώτης Μπένος, ο Γεν. Γραμματέας κ. Παναγιώτης Παγιώτης, ο Ταμίας κ. Χαράλαμπος Αθανασόπουλος, Παναιτωλοακαρνανική Συνομοσπονδία, ο Πρόεδρος κ. Παναγιώτης Χολής, Ομοσπονδία Θεσσαλικών Σωματείων «Η Πανθεσσαλική Στέγη», ο Πρόεδρος κ. Στέφανος Κούτρας, Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Σαρακατσαναίων, ο κ. Γιάννος Γιαννακός Πρόεδρος Σαρακατσαναίων Ηπείρου ως εκπρόσωπος του Προέδρου Γρηγόρη Λέφα, Ομοσπονδία Λεσβιακών Συλλόγων Αττικής, ο Πρόεδρος κ. Ιωάννης Φράγκος, ο Ταμίας κ. Σταύρος Αγοραστός, η Έφορος Δημοσίων Σχέσεων κ. Θεοδώρα Καβαλίκα, Πανελλήνια Ομοσπονδία Αργιθεατικών Συλλόγων, η Πρόεδρος Αθηνά Μαυραντζά σε διαδικτυακή σύνδεση και ο κ. Θεοχάρης Αγόρης.
Σημαντική αναδείχθηκε η συμβολή του κ. Ραφαήλ Μετενίτη, Δικηγόρου, σε διαδικτυακή σύνδεση, ο οποίος ανέδειξε τις πολλαπλές πτυχές της πολυνομίας που διέπουν τη διοργάνωση των πανηγυριών και την λειτουργία των πολιτιστικών μας σωματείων.
Στη συζήτηση απ’ όλες τις αντιπροσωπείες καταδείχθηκε ότι οι πολιτιστικοί σύλλογοι, με τεράστιο εθελοντικό έργο, κρατούν ζωντανή την παράδοση και την άυλη πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας, μεταλαμπαδεύοντας στις νεότερες γενιές αξίες, ήθη, μνήμες και ιστορική συνέχεια. Δεν είμαστε εταιρείες και κερδοσκοπικοί οργανισμοί, συνεπώς και δεν γίνεται να αντιμετωπιζόμαστε νομοθετικά όπως και τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος. Η διάσπαρτη πολυνομία και το σύνολο των φορολογικών, ασφαλιστικών κλπ υποχρεώσεων έχει τη λογική της αντιμετώπισης των μη κερδοσκοπικών πολιτιστικών σωματείων ως εταιρίες, γεγονός που λειτουργεί σε βάρος μας, καθώς η συμμετοχή όλων μας είναι αφιλοκερδώς και εθελοντική.
Παραβλέπονται στην κείμενη νομοθεσία σημαντικές παράμετροι που αφορούν τα πανηγύρια, τα οποία για τους συλλόγους μας και τα χωριά μας αποτελούν κορυφαίες ημέρες του χρόνου, ιδιαίτερα τα καλοκαιρινά, όταν σμίγουν όσοι κρατάνε ζωντανά τα χωριά όλο το χρόνο, με τους απόδημους, όσους καταφέρουν να βρεθούν στην ιδιαίτερη πατρίδα για λίγες μέρες, ξεπερνώντας το δυσβάσταχτο κόστος ζωής και μετακίνησης.
• Τα πανηγύρια για τα χωριά μας, που δίνουν μάχη με τη χρόνια εγκατάλειψη, τη δημογραφική αποψίλωση, την εντεινόμενη ερήμωση, αποτελούν οάσεις και ανάσες ζωής.
• Διαχρονικά αποτελούν τον προνομιακό στίβο της ζώσας παράδοσης του λαού μας, το κοινό τόπο της μεταλαμπάδευσής της από γενιά σε γενιά, τον κοινό χώρο αναβάπτισης και αναθάρρησης της ίδιας της κοινότητας, επιτελώντας ένα πολύτιμο, αναντικατάστατο λειτούργημα ευρύτερης σημασίας και αξίας.
• Τα πανηγύρια για τους απόδημους όλης της χώρας, και στην αποδημία, ενδυναμώνουν την άρρηκτη σχέση τους με την πατρίδα, τη μνήμη, τη συνέχεια. Ο απόδημος Έλληνας ξεδιψά τη νοσταλγία, την πεθυμιά και τον καημό στα πανηγύρια που έχουν σημαντική θέση στη δράση των συλλόγων του. Οι Αδελφότητες των ξενιτεμένων, πέρα από τα πανηγύρια που διοργανώνουν στην αποδημία, έχουν εδώ και πολλές δεκαετίες αναλάβει τη διοργάνωση των πανηγυριών στα χωριά τους, στηρίζοντας έτσι κι εκείνους που τα κρατάνε ζωντανά όλο το χρόνο.
Τα περισσότερα πανηγύρια στα χωριά της Ελλάδας διοργανώνονται από τις Αδελφότητες και τους πολιτιστικούς μας συλλόγους, χάρη στην φιλοπατρία, τον εθελοντισμό, το μεράκι των μελών τους, ως αντίδωρο των ξενιτεμένων στο γενέθλιο τόπο ή την καταγωγική τους ρίζα, συνεχίζοντας μια σπουδαία πρακτική ζώσας παράδοσης, που περνά από γενιά σε γενιά, συμβάλλοντας πολύτροπα σε τόπους, κοινότητες και ανθρώπους.
Το τελευταίο διάστημα μέσα από εξαντλητικούς ελέγχους, επιβολή προστίμων, αυτόφωρες διαδικασίες, που πραγματοποιούνται σε πανηγύρια συλλόγων, αλλά και σε εκδηλώσεις που οργανώνονται σε όλη τη χώρα, επιχειρείται μία συστηματική προσπάθεια ουσιαστικά κατάργησης αυτών των κοινωνικών εκδηλώσεων και εξόντωσης των πολιτιστικών μας σωματείων και κατά συνέπεια της παράδοσής μας. Τα πρόστιμα και οι μηνυτήριες αναφορές τραυματίζουν ακόμη περισσότερο τις τοπικές κοινωνίες, τις μικρές κοινότητες, τους ίδιους τους τόπους ενώ αποθαρρύνουν το έργο και τη δράση των συλλογικών φορέων της αποδημίας που χρόνια τώρα στηρίζουν τα χωριά πολύπλευρα, σε πείσμα της πολύχρονης εγκατάλειψής τους από την επίσημη πολιτεία.
Οι διοικούντες αντί να επιδίδονται στην καλλιέργεια ενός κλίματος παραλυσίας, φόβου και παροπλισμού, ας γονιμοποιήσουν τον διοικητικό οίστρο τους με μέτρα στήριξης των χωριών που απειλούνται από άμεση ερήμωση και μελλοντική εξαφάνιση, με μέτρα στήριξης της επαφής των αποδήμων με τον γενέθλιο τόπο.
Ζητάμε από την πολιτεία να τροποποιήσει την υπάρχουσα νομοθεσία και να απαλλάξει πλήρως από τις δεσμευτικές υποχρεώσεις τήρησης ανούσιων διατάξεων τους πολιτιστικούς φορείς που διοργανώνουν παραδοσιακά πανηγύρια. Η τήρηση των παραδόσεων, οι παραδοσιακοί τρόποι οργάνωσης των πανηγυριών είναι αναγκαία για την συνέχιση του πολιτισμού μας.
Οι αποδημικές – εθνικοτοπικές οργανώσεις θα διεκδικήσουν δυναμικά την παραπάνω απαίτηση που απευθύνουν στην Κυβέρνηση και καλούν όλους τους πολιτικούς φορείς να υποστηρίξουν.
Συμφώνησαν να εντείνουν τις προσπάθειες συντονισμού της δράσης τους, να προχωρήσουν σε κοινές εκδηλώσεις με κορυφαία σε σύντομο χρονικό διάστημα μεγάλη συναυλία παραδοσιακής μουσικής από όλη την Ελλάδα στο κέντρο της Αθήνας. Όρισαν πενταμελή επιτροπή για τον συντονισμό και την εκπροσώπηση τους ενώπιον των αρχών από Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας, Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδας, Παναρκαδική Ομοσπονδία, Πανθεσσαλική Στέγη και Παναιτωλοακαρνανική Συνομοσπονδία. Τέλος εξουσιοδοτούν την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας να επιμεληθεί και δώσει στη δημοσιότητα το παρόν Δελτίο Τύπου.
Για την εξουσιοδοτημένη οργάνωση
Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας
Ο Πρόεδρος Ο Γεν. Γραμματέας