Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος «Ελληνοκρατείν»

17/06/2026

ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ 8 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ


Λάρισα, 17 Ιουνίου 2026

Ο Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος «Ελληνοκρατείν» παραδίδει στο αιώνιο ανάθεμα τους Ιούδες Ισκαριώτες που τόλμησαν να βάλουν την υπογραφή τους στην κατάπτυστη συμφωνία, η οποία παραδίδει το ελληνικό όνομα της αιματοποτίστου Μακεδονίας μας στο νεο-κομιτατζήδικο, τιτοϊκό μόρφωμα των μεταλλαγμένων Βουλγάρων – γυφτοσκοπιανών.

Ήταν Κυριακή 17 Ιουνίου 2018, όταν ο πατήρ Κωνσταντίνος, ο ηρωϊκός λευίτης στο χωριό της ελεύθερης Μακεδονίας μας Ψαράδες Φλωρίνης, δίπλα στην Μεγάλη Πρέσπα, χτυπούσε όλη μέρα πένθιμα την καμπάνα της εκκλησίας του χωριού, διότι συνετελέσθη ένα ανοσιούργημα: οι συριζαίοι κατσαπλιάδες με επικεφαλής τον ανεκδιήγητο τύπο ονόματι Αλέξη Τσίπρα, που ήθελε να λέγεται πρωθυπουργός της Ελλάδος, και τον υμνητή της Γερμανίας του Χόνεκερ και της Stasi Νίκο Κοτζιά, μαζί με τον πλαστοπρόσωπο βούλγαρο Ζόραν Ζάεφ και τον γενίτσαρο Νικόλα Δημητρώφ, όλοι τους yesmen του δολοφονικού ΝΑΤΟ, υπέγραψαν τη επινεύσει του ανθέλληνος αρχισιωνιστού Matthew Nimetz, μία πραγματικά κατάπτυστη συμφωνία ξεπουλήματος της Μακεδονίας στην σπορά των ηττημένων του 1949, συνευδοκούντων κάτι χαχόλων αχυρανθρώπων όπως o Antonio Guitierez, o Johannes Hahn και η Federica Mogherini. Ο δολοφόνος επέστρεψε στον τόπο του εγκλήματος. Ό,τι δεν κατάφεραν οι ΕΑΜοβούλγαροι με τον συμμοριτοπόλεμο, όταν ο προδότης γ.γ. του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης, με έδρα τους Ψαράδες, αποφάσιζε μαζί με το παιδομάζωμα των Ελληνοπαίδων και την αποκοπή της Μακεδονίας από την Ελλάδα και την ένωσή της με την «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας», ως επαρχία της Γιουγκοσλαβίας του Γιόζιπ Μπροζ (Τίτο), προσπαθούν να το πραγματοποιήσουν με ύπουλα, «ειρηνικά» μέσα από το 2018 έως σήμερα.

Για την ακρίβεια, δεν μεταχειρίστηκαν και τόσο ειρηνικά μέσα. Τις χιλιάδες Έλληνες πατριώτες που συγκεντρώθηκαν από κάθε γωνιά της Μακεδονίας αλλά και όλης της Ελλάδος στην Βίγλα Πισοδερίου προσπάθησαν να τους εμποδίσουν με μπλόκα και οδοφράγματα. Όσους εξ αυτών θέλησαν να προχωρήσουν πεζή προς τους Ψαράδες ώστε ν’ αποτρέψουν την επονείδιστη υπογραφή – μνημείο δοσιλογισμού, οι άνδρες της ΕΛΑΣ (-ΕΑΜ), ενεργώντας σαν πραιτωριανοί των μπολσεβίκων, τους αντιμετώπισαν με πρωτοφανή βία: ρίψη χειροβομβίδων κρότου-λάμψεως, χημικών κατά κόρον και πλαστικών σφαιρών, πάντοτε σε ευθεία βολή, σαν να επρόκειτο για εγκληματίες. Οι σύγχρονοι Μακεδονομάχοι εβλήθησαν, εδάρησαν, ερρίφθησαν σαν να ήσαν κακούργοι από τις βουνοπλαγιές. Δεκάδες ήσαν οι τραυματίες, ενώ υπάρχει και η πληροφορία πως δύο εξ αυτών λίγο καιρό αργότερα κατέληξαν.

To αιώνιο ανάθεμα που πρέπει στους Εφιάλτες όλων των εποχών προσήκει και στον Πάνο Καμμένο, τον γλοιώδη, αμετροεπή εταίρο, συνεργό και συνένοχο των κατσαπλιάδων, που δεν έρριξε την κυβέρνηση των μπολσεβίκων ως είχε υποσχεθεί (βλ. τάχα «κόκκινες γραμμές»), ώφειλε και εδύνατο. Γνώριζε πολύ καλά εκ των προτέρων ότι μέχρι να έρθει η μειοδοτική συμφωνία στο μπουρ….λλο, την Βουλή, τα Σκόπια θα ήταν ήδη το 4ο εχθρικό προς την Ελλάδα κράτος που θα είχαν ενταχθεί στην διαβολο-«συμμαχία» του ΝΑΤΟ, χώρια που η προδοσία θα επικυρωνόταν, όπως και εγένετο, εν τέλει με τις ψήφους των προ πολλού δεδηλωμένων προδοτών του Ποταμιού και άλλων υπολειμμάτων του ΠΑΣΟΚ και οψίμων ΣΥΡΙΖΑίων – πρώην ΑΝΕΛιτων – ΑΝΑΛητών και Κεντροενωσιτών.

Ανάθεμα πρέπει και στον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Πάκη Παυλόπουλο, ο οποίος, ενάντιος στην θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του Ελληνικού Λαού, αντί να χρησιμοποιήσει το όπλο της παραιτήσεώς του ώστε να αναγκαστεί σε παραίτηση η προδοτική κυβέρνηση και να γραφεί ως Ανώτατος Άρχων στας δέλτους της Ελληνικής Ιστορίας με χρυσά γράμματα, προτίμησε να σιγήσει, αθετώντας το Σύνταγμα, θεμέλιο του οποίου είναι η λαϊκή κυριαρχία και το οποίο υποτίθεται πως ορκίστηκε ότι θα τηρούσε και θα προστάτευε. Αφού προτίμησε να δεχθεί τον ταταρομογγόλο, πετσενέγκο πρέσβυ των Σκοπίων ως «Μακεδόνα», ας αναλογιστεί τι λόγο θα δώσει στον Θεό.

Με εξαίρεση ολίγους Αρχιερείς, κατάρα βαρύνει και την Ιεραρχία της Εκκλησίας, με πρώτο και χειρότερο τον αφωνότερο ιχθύος αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο! Τι φοβάται; Από πού τον κρατάνε και δεν τόλμησε να μιλήσει για την ενεργουμένη προδοσία; Η κατάρα του Θεού και της Παναγίας επικρέμαται και επί το Όρος ΕΣΠΑ (πρώην Άγιον Όρος), που μ’ εξαίρεση την Ιερά Μονή Εσφιγμένου, προκάλεσε την οργή του Θεού με την αδράνεια και την σιωπή του. Για τον καθαιρετέο Πατριάρχη Βαρθολομαίο Αρχοντώνη και την σύνοδο των υποτακτικών του, αναρωτιόμαστε: για τις «νέες χώρες», όπως γελοία αποκαλούν τις αρχαιόθεν ελληνικάς θεοσώστους επαρχίας Ηπείρου – Μακεδονίας – Θράκης και Νήσων Αιγαίου εξόδεψαν χιλιάδες σελίδες ανακοινώσεων επί Χριστοδούλου. Εδώ ούτε μία αράδα;

Ανάθεμα αρμόζει και στους άβουλους, βραδυκινήτους έως ακινήτους, αδρά αμειβομένους λειτουργούς -τάχα- της Θέμιδος, ιδίως τους εισαγγελείς, τους δικαστές στον Άρειο Πάγο και τους Συμβούλους της Επικρατείας. Το Σύνταγμα και οι νόμοι καταπατήθηκαν καταφώρως, οι Έλληνες Πατριώτες που αντιδρούν ξυλοκοπούνται, πυροβολούνται και ψεκάζονται με χημικά, και αυτοί ήταν και είναι είναι σαν να μην υπάρχουν. Μία γνωστή και μη εξαιρετέα νοσταλγός του εαμοβουλγαρισμού, η κυρά Κατίνα Σακελλαροπούλου, συνετέλεσε βράδιον στην μη κήρυξη ως αντισυνταγματικής της προδοτικής συνθηκολογήσεως, και αμείφθη για την εκδούλευση, γενομένη υπό του μισέλληνος ντονμέ Κούλη και των γαλαζαίων μπολσεβίκων γλάστρα της δημοκρατίας στην θέση του Πάκη Παυλόπουλου.

Ανάθεμα προσήκει και στους ακαδημαϊκούς και εκπαιδευτικούς, που δέχονται την αντεπιστημονική από εθνολογικής, γεωγραφικής, ιστορικής, γλωσσολογικής και διπλωματικής σκοπιάς έωλη συμφωνία. Ειδικά όσους ισχυρίζονται ότι δεν ανατρέπεται ( ! ! ! ) τους πρέπει αιώνια καταφρόνυση και καταισχύνη.

Το αυτό ισχύει και για τους ενστόλους δημοσίους υπαλλήλους, στρατιωτικούς και αστυνομικούς, που καταδέχονται να αποκαλούν τους δυτικούς Βουλγάρους Βόρειο Μακεδονία οι πρώτοι και να διώκουν Έλληνες πατριώτες που αντιδρούν στην προδοσία οι δεύτεροι.

Ανάθεμα και κατάρα, τέλος, πρέπουν στην τότε αντιπολίτευση (και νυν κυβέρνηση), που έδωσε «νομιμοποίηση» με την χλιαρή, υποκριτική στάση της στους μπολσεβίκους. Είναι ξεκάθαρο πως η ψοφοκεντρώα Νέα Δημοκρατία και το εν μέρει αντιδρών ΠΑΣΟΚ ήσαν εξ ίσου πρόθυμοι συνεργάτες των προδοτών. Απλώς, βλέποντας την αντίδραση του Ελληνικού Λαού και δη τα Συλλαλητήρια, παρίσταναν τους διαφωνούντες μεν, παρακαλούσαν ενδομύχως δε να ολοκληρωθεί ως τάχιστα η προδοσία για να μην «χρειάζεται» να την πραγματοποιήσουν αυτοί και έτσι φανερωθεί ο φαρισαϊσμός των. Ειδικά οι εξωμότες του εθνικισμού #ΒοΘρίδης, #Σπυράδωνις και , οι οποίοι τώρα ανερυθριάστως αποκαλούν τα Σκόπια «Βόρειο Μακεδονία» είναι οι πλέον βδελυροί Νενέκοι. Μαζί τους βδελυροί προδότες είναι και όσοι εμμέσως ή σαφώς διακηρύσσουν το ψέμμα ότι δήθεν δεν ανατρέπεται μονομερώς η προδοτική συμφωνία.

Ουδέποτε στην αρχαία, μεσαιωνική ή σύγχρονη ελληνική Ιστορία, υπάρχει παράδειγμα τόσο φοβεράς, απροκαλύπτου και ανεπαισχύντου προδοσίας. Παραδίδοντας αμαχητί το όνομα της Μακεδονίας (ούτε πόλεμο να είχαμε χάσει και να είχαμε παραδοθεί άνευ όρων!), δεν προδίδουν μόνον ένα πρόσωπο, μία κατηγορία ή –έστω- μία γενιά Ελλήνων, προδίδουν ολόκληρο το Έθνος. Τρίζουν τα κόκκαλα των Μακεδονομάχων, των Βαλκανιομάχων και των μαχητών του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου που αναγκάστηκαν να ξανα-απελευθερώσουν τα εδάφη που είχαν απελευθερωθεί με τον Β΄ Βαλκανικό Πόλεμο. Τους υποτακτικούς του αμερικανο-σιωνιστικού ΝΑΤΟ, που υπηρετούν τα γεωπολιτικά παιχνίδια των εχθρών μας στην Χερσόνησο του Αίμου, φτύνουν οι απ’ αιώνων αντισταθέντες στην σκυθική ( =βουλγαρική/σλαυική λαίλαπα), από την εποχή της Ρωμανίας έως τους Γραμμομάχους.

Ας μην επιχαίρουν όμως οι εγχώριοι δοσίλογοι, αυτουργοί της υπογραφής και της τηρήσεως της προδοτικής συμφωνίας και οι εχθροί μας. Οι υπογραφές τους δεν έχουν καμμία απολύτως ισχύ. Οι υπογραφές τους δεν δεσμεύουν τους Έλληνες. Ο δοσιλογισμός θα μείνει μόνο στα χαρτιά. Τα μπαστάρδια του Ασπαρούχ, του Κρούμου και του Σαμουήλ θα τ’ αντιμετωπίσουν τα παιδιά του Βασιλείου Β΄ Βουλγαροκτόνου. Ό,τι και να γίνει, οι προδότες θα λογοδοτήσουν σε Ειδικό Δικαστήριο. Οι βυσσοδομούντες σιωνιστές, τα Σορόπαιδα του ΝΑΤΟ, της γερμανοκρατούμενης Ε.Ε. και των ποικιλωνύμων ΜΚΟ/ΜηΚυΟ τύπου “Open Society” , οίτινες ονειρεύονται, μάλλον ονειρώσσουν Θεσσαλονίκη και Μακεδονία εκτός Ελλάδος, θα μείνουν και πάλι στα κρύα του λουτρού, όπως το 1912. Χάθηκε ίσως μια μάχη, αλλά ο πόλεμος συνεχίζεται. Με την βοήθεια του Παντοδύναμου Τριαδικού Θεού, που είναι ο Μόνος που θα δώσει την λύση, η τελική νίκη θα είναι δική μας._

ΑΓΙΕ ΔΗΜΗΤΡΙΕ, ΜΥΡΟΒΛΗΤΗ, ΟΠΩΣ ΕΠΑΤΑΞΕΣ ΤΟΝ ΤΣΑΡΟ ΤΩΝ ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ ΣΚΥΛΟΪΩΑΝΝΗ (1207), ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΠΌ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΜΑΣ.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ, ΖΗΣ, ΕΣΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΣ.

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ, ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ' ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΟ.

ΓΕΡΑ, ΓΕΡΑ, ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΑ.

ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΕΝΟΥΣ.

Δεν ξεχνούμε την συμπλήρωση 8 ετών από την (17-6-2018).

Η #Μακεδονία είναι μόνον μία και είναι μόνον #ελληνική. #Μακεδόνες δικαιούνται να λέγονται μόνον #Έλληνες. Ούτε Βόρειος ούτε καμμία ονομασία που να περιέχει έστω και μία συλλαβή από τον όρο Μακεδονία δικαιούται να φέρει, έως ότου διαλυθεί, το νεοκομιτατζήδικο, τιτοϊκό, αμερικανοσιωνιστικό μόρφωμα μετηλλαγμένων Βουλγάρων (Σκοπιανών), Τουρκαλβανών και - φευ! - γενιτσάρων. Όπου Μακεδονία, εκεί και #Ελλάς και μόνον #Ελλάς.

Η προδοτική συνθηκολόγηση και οι σχετικοί άθεσμοι «νόμοι» δεν έχουν θέση στην κοινωνία, στην Πατρίδα, στο διεθνές δίκαιο. Η ακύρωση της μειοδοσίας, όσα χρόνια και αν περάσουν είναι μονόδρομος. Σε (προτιμούμε το Γουδί) οι υπογράψαντες, σε και οι εξ ίσου #προδότες #συνθετονομασίτες που υποστηρίζουν την τήρηση της. Εξωνημένοι είναι αμφότεροι._

ΑΛΗΤΕΣ, ΠΡΟΔΟΤΕΣ, ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

.

ΚΑΤΑΡΑ ΚΑΙ ΑΝΑΘΕΜΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΛΑΜΕ ΤΟΥΣ ΓΥΦΤΟΣΚΟΠΙΑΝΟΥΣ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΤΟΥΝ ΤΟ «ΒΟΡΕΙΑ» ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΛΕΜΜΕΝΟ ΜΑΣ ΟΝΟΜΑ!

ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΤΕΡΓΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ!

ΜΟΝΟΣ ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο Γ΄ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ·
Ο,ΤΙ ΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ ΣΑΠΙΛΑ ΚΑΙ ΔΟΣΙΛΟΓΙΣΜΟΣ.

ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ, ΓΕΥΓΕΛΗ, ΕΙΝΑΙ ΓΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

Πατριωτικός Ελληνικός Σύνδεσμος (Π.Ε.Σ.) - «Ελληνοκρατείν»
facebook.com/ellinokratein2

14/06/2026

Να θυμάστε πάντα ότι Ο ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΞΗ ΙΕΡΗ.
Αν ποτέ ξυπνήσουμε μαζικά, δεν θα στείλουμε τους σε γκούλαγκ ή κάτεργα αλλά στην ΙΕΡΗ ΓΗ των προγόνων τους με ασφάλεια κ πολιτισμένα κ θα πρέπει να είναι ευγνώμονες.
Καμία ενοχή. Θα'ναι μία καλή πράξη.

Πηγή:

14/06/2026

14/06/2026

13/06/2026

07/06/2026

Ο Μητσοτάκης δίνει αυξήσεις 120% στους μισθούς των Αρχιερέων.
σ.σ. Την προηγούμενη φορά που ο Μητσοτάκης έγινε «καλοπληρωτής» ήταν στα ΜΜΕ της γνωστής «λίστας Πέτσα», για την προώθηση της καμπάνιας «μένουμε σπίτι». Ακολούθησε μαζικό κύμα μονόπλευρης ενημέρωσης, προπαγάνδας, παραπληροφόρησης, μαύρης δημοσιογραφίας, που έστειλε ανενημέρωτους ανθρώπους στα πρωτόκολλα του θανάτου.Τώρα, τί κακό μας ετοιμάζουν; Διότι για καλό δεν πρόκειται. Ο Μητσοτάκης δεν πληρώνει χωρίς λόγο. Δεν πληρώνει τους ιεράρχες επειδή εκείνοι βρίσκονται στην φτώχεια και πεινάνε! Πληρώνει για τις «υπηρεσίες» τους προς εκείνον, οι οποίες έως τώρα έχουνε κατασκανδαλίσει τους πιστούς και την Ελληνική κοινωνία ευρύτερα.

Την ώρα που οι νέοι φεύγουν για το εξωτερικό, οι Ελληνικές οικογένειες στενάζουν και άνθρωποι ζούνε με 200 ευρώ το μήνα, η αποδοχή των αυξήσεων που ετοιμάζει η κυβέρνηση για τους ιεράρχες αποτελεί ΠΡΟΚΛΗΣΗ. Να αρνηθεί ο ανώτερος κλήρος τις αυξήσεις και να ζητήσει να δημιουργηθεί ταμείο για τις νέες γυναίκες που καταφεύγουν στην έκτρωση επειδή δεν έχουν χρήματα να μεγαλώσουν το παιδί τους. Να πάνε τα χρήματα σε φτωχές οικογένειες να σπουδάσουν τα παιδιά τους εδώ στην Ελλάδα. Να πάνε τα χρήματα σε καμπάνιες υπέρ της προάσπισης της μητρότητας και της οικογένεας. Να αρνηθούνε αλλιώς να είναι έτοιμοι να δεχθούν την κοινωνική κατακραυγή εναντίον τους.

Ακολουθεί η είδηση από το https://www.dnews.gr/

« Αυξήσεις έως 120% στους μισθούς του Αρχιεπισκόπου, των Μητροπολιτών και των Τιτουλάριων Μητροπολιτών, προβλέπει διάταξη που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο που έθεσε σε δημόσια διαβούλευση το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Το άρθρο 56 του νέου πολυνομοσχεδίου τροποποιεί το άρθρο 145 του ν. 4472/2017 και αλλάζει πλήρως τον τρόπο καθορισμού της μισθοδοσίας των Αρχιερέων της Εκκλησίας της Ελλάδος. Μέχρι σήμερα οι αποδοχές των Αρχιερέων βασίζονταν σε συγκεκριμένους βασικούς μισθούς και επιδόματα. Για παράδειγμα, ο βασικός μισθός ενός Μητροπολίτη ανερχόταν σε 2.210 ευρώ, ενώ προβλέπονταν επιπλέον επίδομα παράστασης 50 ευρώ και επίδομα μεταπτυχιακών ή διδακτορικών σπουδών έως 75 ευρώ. Αντίστοιχα, ο βασικός μισθός του Αρχιεπισκόπου ανερχόταν σε 2.600 ευρώ, με πρόσθετη αποζημίωση παράστασης 100 ευρώ.

Με τη νέα ρύθμιση καταργείται το υφιστάμενο σύστημα και οι αποδοχές συνδέονται πλέον άμεσα με το ανώτατο όριο αποδοχών του Δημοσίου, όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 28 του ν. 4354/2015, ήτοι με τις αποδοχές του Γενικού Γραμματέα υπουργείου. Συγκεκριμένα, οι συνολικές μηνιαίες αποδοχές του Αρχιεπισκόπου, των Μητροπολιτών και των Τιτουλάριων Μητροπολιτών καθορίζονται στο 90% του ανώτατου αυτού ορίου, ενώ οι αποδοχές των Τιτουλάριων και Βοηθών Επισκόπων ορίζονται στο 70% των αντίστοιχων αποδοχών των Μητροπολιτών. Με δεδομένο ότι σήμερα οι αποδοχές του Γενικού Γραμματέα υπουργείου ανέρχονται σε περίπου 5.745 ευρώ μικτά μηνιαίως, οι αποδοχές των Μητροπολιτών διαμορφώνονται σε περίπου 5.170 ευρώ μικτά τον μήνα. Αυτό σημαίνει ότι σε σχέση με το ισχύον καθεστώς οι αποδοχές τους υπερδιπλασιάζονται, καταγράφοντας αύξηση που προσεγγίζει το 120%. Η δε αύξηση για τον Αρχιεπίσκοπο διαμορφώνεται χαμηλότερα στο 91,5% !

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η κυβέρνηση μπορεί να αιτιολογήσει πειστικά γιατί οι Αρχιερείς πρέπει να αμείβονται στο 90% των αποδοχών ενός Γενικού Γραμματέα υπουργείου και γιατί αυτή η αναπροσαρμογή κρίνεται προτεραιότητα τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. »

https://tasthyras.wordpress.com/2026/06/03/%ce%bf-%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%83%ce%bf%cf%84%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82-%ce%b4%ce%af%ce%bd%ce%b5%ce%b9-%ce%b1%cf%85%ce%be%ce%ae%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-120-%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85%cf%82-%ce%bc%ce%b9/

06/06/2026

Σαν σήμερα 06/06/1897 γεννήθηκε ο αρχηγός Διγενής

Ο Γεώργιος Γρίβας – Διγενής, Κύπριος αξιωματικός του ελληνικού στρατού, είναι μια από τις πιο σημαντικές φυσιογνωμίες της νεότερης κυπριακής ιστορίας, με όχι μόνο αξιόλογο αλλά και καθοριστικό ρόλο. Η πιο σημαντική από τις δραστηριότητές του, τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα, ήταν η διεξαγωγή του τετράχρονου απελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων (1955 – 1959) που άρχισε και διεξήχθη υπό την αρχηγία του.

Η σταδιοδρομία του: Ο Γεώργιος Θεοδώρου Γρίβας γεννήθηκε στη Λευκωσία στις 6 Ιουνίου 1897, σύμφωνα με την ληξιαρχική πράξη της γεννήσεώς του (αν και στα χαρτιά του υπάρχουν ημερομηνίες γέννησης τον Ιανουάριο και τον Μάιο 1898) και πέθανε στη Λεμεσό στις 27 Ιανουαρίου 1974. Στο πλαίσιο μιας έρευνας την οποία διενήργησε ο συγγραφέας της βιογραφίας του Λεωνίδας Φ. Λεωνίδου, ο οποίος παρέθεσε σχετικές μαρτυρίες και έγγραφα, προκύπτει ότι ο στρατηγός, αν και καταγόταν από το Τρίκωμο (το οποίο και ο ίδιος θεωρούσε ως γενέτειρά του), ωστόσο είχε γεννηθεί στη Λευκωσία στις 6 Ιουνίου 1897. (Με το νέο ημερολόγιο, η ημερομηνία αυτή αντιστοιχεί προς την 24η Μαϊου, ωστόσο υπάρχει ένα ολόκληρο έτος διαφοράς από το έτος που και ο ίδιος ο στρατηγός θεωρούσε ως έτος γέννησής του, δηλαδή το 1898). Και μάλιστα σε συγγενικό του αρχοντικό, στην οδό Αξιοθέας αρ. 10 (συνοικία Χρυσαλινιώτισσας). Το σπίτι αυτό, που λόγω της πολύ ενδιαφέρουσας παραδοσιακής του αρχιτεκτονικής έχει κηρυχθεί ως διατηρητέο μνημείο, συντηρήθηκε κατά τα τελευταία χρόνια και αναπαλαιώθηκε από το Τμήμα Αρχαιοτήτων (αρχοντικό Τουφεξή). Ο Λεωνίδας Φ. Λεωνίδου έχει ήδη κυκλοφορήσει τον πρώτο από τέσσερις τόμους μιας πλήρους βιογραφίας του στρατηγού Γρίβα, ο οποίος και καλύπτει την περίοδο από την γέννησή του (το 1897) μέχρι και το 1950 (δες Λεωνίδα Φ. Λεωνίδου, «Γεώργιος Γρίβας – Διγενής – Βιογραφία», τόμος πρώτος, Λευκωσία, 1995).

Στο χωριό του διδάχτηκε τα πρώτα γράμματα και την αγάπη προς την Ελλάδα, η οποία τον οδήγησε να φύγει για την Αθήνα με σκοπό ν’ ακολουθήσει τη στρατιωτική σταδιοδρομία. Ενεγράφη στη Σχολή Ευελπίδων το 1916 και αποφοίτησε το 1919 με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού Πεζικού. Με το βαθμό αυτό συμμετείχε στη μεγάλη Μικρασιατική εκστρατεία που κατέληξε στη Μικρασιατική καταστροφή. Το 1923 προήχθη σε υπολοχαγό, το 1926 σε λοχαγό, το 1938 σε ταγματάρχη και το 1941 σε αντισυνταγματάρχη. Στο μεταξύ τελειοποίησε τις στρατιωτικές του σπουδές με φοίτηση στη Σχολή Εφαρμογής Πεζικού των Βερσαλλιών, στη Σχολή Βολής Châlai – Sur – Marne και στις Ανώτερες Σχολές Πολέμου της Ελλάδας και της Γαλλίας. Κατά τον δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο υπηρέτησε στις τάξεις του ελληνικού στρατού στην Αλβανία, αρχικά στο γραφείο επιχειρήσεων του Γενικού Στρατηγείου και κατόπιν (1940 – 41) ως επιτελάρχης της 2ας μεραρχίας πεζικού.

Μετά τη γερμανική προέλαση και την ήττα της Ελλάδας, ο Γρίβας ίδρυσε τη μυστική οργάνωση «Χ», της οποίας ήταν και ο αρχηγός. Δεν μπόρεσε όμως να επιτύχει την αναγνώριση της μυστικής του οργάνωσης εκ μέρους του συμμαχικού στρατηγείου του Καΐρου (στο οποίο υπάγονταν διοικητικά οι μαχόμενες μυστικά στην κατεχόμενη Ελλάδα δυνάμεις) και δεν έτυχε υλικής ή ηθικής βοήθειας από τους συμμάχους, γιατί οι τελευταίοι θεώρησαν την «Χ» ύποπτη οργάνωση.

Ο Γρίβας κατηύθυνε την οργάνωσή του σε αντικομμουνιστικό αγώνα, έναν αγώνα που τον συνέχισε και κατά την πρώτη περίοδο αμέσως μετά την γερμανική κατοχή. Τη μεγαλύτερη μάχη τους εναντίον των Ελλήνων μαχητών του ΕΛΑΣ, οι άνδρες του Γρίβα, οι λεγόμενοι «Χίτες», την έδωσαν τον Δεκέμβριο του 1944, υπερασπιζόμενοι μέρος της κεντρικής Αθήνας.

Το 1945, ύστερα από δική του αίτηση, αποστρατεύθηκε με το βαθμό του συνταγματάρχη. Ίδρυσε τότε πολιτικό κόμμα, το Κόμμα των Χιτών, που πήρε μέρος στις πρώτες δυο μεταπολεμικές εκλογές. Στις βουλευτικές εκλογές στις 31 Μαρτίου του 1946 το «Κόμμα Χιτών Εθνικής Αντιστάσεως» συγκέντρωσε ποσοστό μόνο 0,17%. Στις εκλογές αυτές επικεφαλής του κόμματος των Χιτών είχε κατέλθει στενός συνεργάτης του Γρίβα, ο Κ. Ευσταθόπουλος. Ο ίδιος ο Γρίβας ηγήθηκε του συνδυασμού του κόμματός του στις δεύτερες βουλευτικές εκλογές που έγιναν στις 5 Μαρτίου του 1950. Το κόμμα του, που μετονομάστηκε σε «Εθνικόν Αγροτικόν Κόμμα Χιτών», εξασφάλισε ποσοστό μόνο 0,84%.

Μετά τις δυο αποτυχίες του στην πολιτική, ο Γρίβας την εγκατέλειψε και αφιέρωσε τις δυνάμεις του στην προπαρασκευή του ένοπλου απελευθερωτικού αγώνα των Ελλήνων της Κύπρου. Μαζί με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο ίδρυσαν την ΕΟΚΑ και ο Γρίβας ηγήθηκε του στρατιωτικού της σκέλους μέχρι και το 1959 όταν οι συμφωνίες Ζυρίχης -Λονδίνου επέβαλαν την κατάπαυση του πυρός.

Ο Γρίβας εφάρμοσε στον αγώνα κατά των Άγγλων τακτικές ανταρτοπολέμου επιφέροντας σοβαρές απώλειες στις βρετανικές υποδομές στην Κύπρο. Κατεύθυνε τον αγώνα έχοντας το στρατηγείο του σε διάφορες περιοχές του Τρόοδους. Προς το τέλος του αγώνα είχε τη βάση του κυρίως στη Λεμεσό.

Μετά τη λήξη του, επέστρεψε ξανά στην Αθήνα στις 17 Μαρτίου 1959, όπου του επιφυλάχθηκε αποθεωτική υποδοχή. Του απονεμήθηκε, μεταξύ άλλων, αναδρομικά ο βαθμός του αντιστράτηγου, η δε Βουλή των Ελλήνων τον τίμησε για τη διεξαγωγή του αγώνα των Κυπρίων ανακηρύσσοντάς τον «άξιον της Πατρίδος» στις 18 Μαρτίου του 1959. Επίσης, ο αρχιεπίσκοπος Κύπρου Μακάριος Γ’ τον τίμησε με το παράσημο του Αποστόλου Βαρνάβα. Τον επόμενο χρόνο, στις 8 Οκτωβρίου 1960, αναμείχθηκε ξανά στην πολιτική και ανέλαβε την ηγεσία της Κ.Ε.Α. (Κίνησις Εθνικής Αναδημιουργίας). Παραιτήθηκε όμως τον Σεπτέμβριο του 1961 και απεσύρθη από την πολιτική.

Μετά την ανταρσία των Τουρκοκυπρίων (Δεκέμβριος του 1963 κ.ε.), ο Γρίβας ήλθε ξανά στην Κύπρο στις 9 Ιουνίου 1964 και ανέλαβε την αρχηγία των κυπριακών ενόπλων δυνάμεων. (Βλέπε Διάγγελμα Γρίβα)

Στις 28 Ιουνίου 1964 ειχε συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Από τη θέση αυτή αναγκάστηκε ν’ αποχωρήσει το 1967 μετά την κρίση στην Κοφίνου και να επιστρέψει στην Ελλάδα.

Ο θάνατος του βύθισε τον πανελλήνιο σε πένθος. Τάφηκε στην Λεμεσό, εκεί όπου ήταν και για αρκετό καιρό το κρυσφήγετο του.

Για τρίτη φορά ήλθε μυστικά στην Κύπρο τον Σεπτέμβριο του 1971, όπου ίδρυσε την μυστική οργάνωση ΕΟΚΑ Β’ με σκοπό τη συνέχιση του αγώνα υπό καθεστώς παρανομίας για την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Εξαιτίας αυτής της ενέργειας βρέθηκε σε ολοκληρωτική ρήξη με τον Πρόεδρο και Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.

Παρέμεινε στην Κύπρο μέχρι το τέλος της ζωής του ζώντας κρυβόμενος σε διάφορα κρυσφήγετα κυρίως στην περιοχή Λεμεσού.

Ο Γρίβας εξέδωσε και τα ακόλουθα βιβλία:

Πολιτικαί Προβλέψεις, Αθήνα, 1947 (άρθρα και μελέτες που δημοσίευσε πιο πριν στην «Ἐφημερίδα τῶν Χιτῶν».

Ἀπομνημονεύματα ἀγῶνος ΕΟΚΑ, 1955 – 59, Ἀθήνα, 1961.

Ἀγών ΕΟΚΑ καί ἀνταρτοπόλεμος – πολιτικοστρατιωτική μελέτη, Αθήνα, 1962.
Χρονικόν Ἀγῶνος ΕΟΚΑ, 1955 – 59. Λευκωσία, 1972.