Steps

18/05/2026

Ο Απρίλιος μας έφερε ξανά αντιμέτωπους με μια πραγματικότητα που γίνεται όλο και πιο έντονη στον δρόμο: την εξαφάνιση της σταθερότητας.

Άνθρωποι που παλιότερα βρίσκονταν σε συγκεκριμένα σημεία πλέον μετακινούνται συνεχώς. Οι πιάτσες έχουν διασπαστεί, οι διαδρομές αλλάζουν διαρκώς και πολλοί άνθρωποι γίνονται όλο και πιο δύσκολο να εντοπιστούν και να παρακολουθηθούν σταθερά.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ανάγκες μειώθηκαν.
Σημαίνει ότι γίνονται λιγότερο ορατές.

Η αλλαγή αυτή δεν είναι τυχαία. Συνδέεται άμεσα με τον τρόπο που αλλάζει η πόλη. Περιοχές όπως ο Κεραμεικός μετατρέπονται όλο και περισσότερο σε ζώνες “ανάπτυξης” και τουρισμού, όπου η παρουσία ανθρώπων που ζουν στον δρόμο θεωρείται κάτι που πρέπει να απομακρυνθεί από το κάδρο.

Οι άνθρωποι δεν εξαφανίζονται.
Απλώς σπρώχνονται παραπέρα.

Και κάπως έτσι, βρισκόμαστε συνεχώς σε αναμονή για το ποια θα είναι η επόμενη περιοχή όπου θα μετακινηθούν, η επόμενη γειτονιά όπου η αστεγία και η ακραία φτώχεια θα γίνουν “ανεκτές” μέχρι να ξεκινήσει ξανά ο ίδιος κύκλος εκτοπισμού.

Για τις ιατρικές βάρδιες αυτό σημαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο: δυσκολότερη πρόσβαση, διακοπή παρακολούθησης και ανθρώπους που χάνονται μέσα στη διαρκή μετακίνηση.

Γιατί όταν η πόλη αντιμετωπίζει τους πιο ευάλωτους ανθρώπους σαν κάτι που πρέπει απλώς να μετακινηθεί αλλού, η φροντίδα γίνεται όλο και πιο δύσκολη και η εγκατάλειψη όλο και πιο οργανωμένη.

Σε συνεργασία με τους Medical Solidarity International e.V. , τον Απρίλιο συναντήσαμε 27 άτομα. Στο 59% έγινε περιποίηση τραύματος, ενώ το 70% είχε αιτήματα για θεραπεία που απαιτούσε φαρμακευτική αγωγή. Από αυτά τα 27 άτομα, το 4% ήταν γυναίκες και το 96% άνδρες.

14/05/2026

Από τις 9 Μαρτίου, η κοινωνική τραπεζαρία μας #Στο6 έχει έναν νέο σταθερό συνεργάτη στην καθημερινή προμήθεια φαγητού: τη Gefsinus Food Culture

Η συνεργασία ξεκίνησε αρχικά με λίγες μερίδες, όμως πολύ γρήγορα έγινε ξεκάθαρο πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει σταθερή πρόσβαση σε ποιοτικό και καθημερινό φαγητό για τους ανθρώπους που επισκέπτονται την τραπεζαρία.

Τον τελευταίο καιρό, καθώς όλο και περισσότερος κόσμος απευθύνεται σε εμάς για ένα πιάτο φαγητό, η ανάγκη αυτή έγινε ακόμη πιο επιτακτική. Για αυτό απευθυνθήκαμε στη Γευσήνους, ζητώντας μια πιο σταθερή συνεργασία. Και η ανταπόκριση ήταν άμεση. Θέλουμε πραγματικά να ευχαριστήσουμε τη Γευσήνους για τη στήριξη και την εμπιστοσύνη.

Η καθημερινή διάθεση μερίδων δεν σημαίνει μόνο κάλυψη μιας βασικής ανάγκης. Σημαίνει ότι περισσότεροι άνθρωποι θα μπορούν να βρίσκουν ένα ζεστό και ποιοτικό γεύμα.
Σε μια περίοδο όπου οι ανάγκες συνεχώς αυξάνονται, τέτοιες συνεργασίες είναι ουσιαστικές για να μπορεί η τραπεζαρία να συνεχίσει να λειτουργεί καθημερινά και με σταθερότητα.

Ευχαριστούμε πολύ!

Για τον Απρίλιο προσφέραμε :

- 2.194 μερίδες φαγητού από Gefsinus Food Culture
- 543 μερίδες φαγητού από την Εθελοντική Κουζίνα "Ένα Παιδί Ένας Κόσμος"

- 1.200 λουκουμάδες
- 70 κουτιά γλυκά

- 1.500 αναψυκτικά από Christian Refugee Relief - CRR
- 420 φρατζόλες ψωμί

- Χυμούς, σνακς, κέτσαπ, μουστάρδα, μαγιονέζα, τριμμένο τυρί, επιδόρπια και γλυκίσματα από Τράπεζα Τροφίμων

- Δωρεάν κουρέματα από τον κομμωτή μας
- Πλυντήριο - στεγνωτήριο κάθε Σάββατο

13/05/2026

Με αφορμή τα δέκα χρόνια δράσης των Steps, μιας ομάδας που δουλεύει καθημερινά στον δρόμο με ανθρώπους που ζουν σε συνθήκες αστεγίας και εξάρτησης, επιχειρούμε να δούμε πιο καθαρά τι σημαίνει "φροντίδα" στην πράξη. Εκεί όπου "η βοήθεια δεν επιβάλλεται, αλλά χτίζεται", όπως λέει ο ιδρυτής της ομάδας και Συντονιστής των Δράσεων Δρόμου, Τάσος Σμετόπουλος , μιλώντας στο TheTOC.

Αρθρογραφεί η Κατερίνα Ιορδανίδη

Με αφορμή τα 10 χρόνια δράσης των Steps, της ομάδας που δουλεύει στον δρόμο με ανθρώπους σε συνθήκες αστεγίας και εξάρτησης, επιχειρούμε να δούμε τι σημαίνει φροντίδα σ...

07/05/2026

7 Μαΐου, Παγκόσμια Ημέρα για τη Μείωση της Βλάβης

Σήμερα, στην Παγκόσμια Ημέρα για τη Μείωση της Βλάβης, αξίζει να θυμόμαστε κάτι πολύ βασικό:
Η Μείωση της Βλάβης δεν ξεκινά από το ερώτημα «πώς θα σταματήσει κάποιος τη χρήση».
Ξεκινά από το πιο επείγον ερώτημα:
«πώς θα μείνει ζωντανός μέχρι τότε;»

Για χρόνια, η Μείωση της Βλάβης αντιμετωπίζεται από κάποιους σαν "ανοχή" ή σαν πρακτική που “συντηρεί τη χρήση”. Στην πραγματικότητα, αυτό που συντηρείται μέσα από τη Μείωση της Βλάβης είναι η ζωή και η δυνατότητα ενός ανθρώπου να έχει αύριο.

Καθαρές σύριγγες, ναλοξόνη, ασφαλέστερη χρήση, ιατρική φροντίδα, ανθρώπινη επαφή χωρίς τιμωρία και αποκλεισμό: όλα αυτά δεν είναι “διευκόλυνση”. Είναι εργαλεία επιβίωσης.
Και πολύ συχνά, είναι και το πρώτο σημείο εμπιστοσύνης.
Η πρώτη στιγμή που κάποιος δεν αντιμετωπίζεται σαν “πρόβλημα”, αλλά σαν άνθρωπος.

Από αυτή τη σχέση μπορεί να ανοίξει ο δρόμος και για κάτι επόμενο: για υποκατάστατα, για στεγνά προγράμματα, για θεραπεία, για σταθερότητα.
Όχι μέσα από πίεση ή εξαναγκασμό, αλλά επειδή κάποιος έμεινε ζωντανός αρκετά ώστε να μπορέσει να το επιλέξει.

Η Μείωση της Βλάβης δεν υπόσχεται θαύματα.
Υπόσχεται όμως κάτι πολύ ουσιαστικό: ότι κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να πεθαίνει επειδή η κοινωνία αποφάσισε ότι δεν είναι “αρκετά έτοιμος” για βοήθεια.

Τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο μοιράσαμε:

- 540 κιτ για ενέσιμη χρήση

- 47 ατομικά πακέτα αντισηπτικά μαντηλάκια
- 20 ατομικά αντισηπτικά χεριών
- 5 ατομικά αντιμικροβιακά σπρέι
- 3 ατομικά κιτ πρώτων βοηθειών

23/04/2026

Τον Μάρτιο πήραμε μια δύσκολη απόφαση:
Ολοκληρώσαμε τη συνεργασία μας με δύο κοινωνικές κουζίνες που στάθηκαν δίπλα μας για χρόνια.

Η φτώχεια μεγαλώνει. Η κοινωνική συνθήκη γίνεται ολοένα πιο ασφυκτική. Οι πόροι παντού λιγοστεύουν.

Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα, έπρεπε να κάνουμε δύο πράγματα ταυτόχρονα:

· Να αποφορτίσουμε αυτές τις δύο κουζίνες από το βάρος της δικής μας τροφοδοσίας, για να μπορέσουν να σταθούν αλλού, όπου υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη.
· Και ταυτόχρονα, να αναζητήσουμε κι εμείς μια σταθερή τροφοδοσία, καθώς χωρίς αυτήν δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να δίνουμε γεύματα καθημερινά.

Δεν είναι διακοπή σχέσης. Είναι μια νέα κατανομή ευθύνης, μέσα σε μια εποχή που όλοι έχουμε λιγότερα.

Ένα τεράστιο ευχαριστώ στο Project Armonia και στο Saffron Kitchen Project για την άψογη συνεργασία μας μαζί τους και για κάθε χρόνο, κάθε ώρα, κάθε μερίδα φαγητού που μας προσέφεραν.

Συνεχίζουμε, ο καθένας από το μετερίζι του, πιο αυτόνομα, αλλά όχι πιο μόνοι.

Για τον Μάρτιο προσφέραμε :

- 800 μερίδες φαγητού από Project Armonia
- 400 μερίδες φαγητού από Saffron kitchen project
- 700 μερίδες φαγητού από την Εθελοντική Κουζίνα από το "Ένα Παιδί, Ένας Κόσμος"
- 1.820 μερίδες φαγητού

- 1.200 λουκουμάδες
- 90 κουτιά γλυκά

- 2.100 αναψυκτικά από Christian Refugee Relief - CRR
- 470 φρατζόλες ψωμί

- Χυμούς, σνακς, κέτσαπ, μουστάρδα, μαγιονέζα, τριμμένο τυρί και γλυκίσματα από Τράπεζα Τροφίμων

- Δωρεάν κουρέματα από τον κομμωτή μας
- Πλυντήριο - στεγνωτήριο κάθε Σάββατο

16/04/2026

10 Χρόνια Steps: Δεν Γιορτάζουμε. Θυμόμαστε και Διεκδικούμε.

Στις 16 Απριλίου, η Steps κλείνει δέκα χρόνια παρουσίας στον δρόμο. Αν περιμένατε ένα εορταστικό κείμενο, με απολογισμούς επιτυχιών και χαμόγελα, θα σας απογοητεύσουμε. Για εμάς, η συμπλήρωση μιας δεκαετίας δεν είναι αφορμή για γιορτή, αλλά μια ημέρα μνήμης και οργής.

🔶 Μια Ημέρα Μνήμης

Σήμερα στρέφουμε το βλέμμα σε όλους εκείνους τους ανθρώπους που διασταυρώθηκαν μαζί μας. Σε εκείνους που ο δρόμος έγινε το σπίτι τους, η καθημερινότητά τους και, πολύ συχνά, το τέλος τους.

Θυμόμαστε τα ονόματα, τις ιστορίες και τα βλέμματα που η κοινωνία επέλεξε να προσπεράσει.

Τιμούμε την αξιοπρέπεια όσων πάλεψαν με το κρύο, την πείνα και την εγκατάλειψη.

Κρατάμε ζωντανή τη μνήμη όσων δεν είναι πια εδώ, θύματα μιας σιωπηλής αδιαφορίας.

🔶 Μια Ημέρα Οργής

Δέκα χρόνια μετά, η οργή μας παραμένει το ίδιο ζωντανή με την πρώτη μέρα.

Οργή για τη φτώχεια που κανονικοποιείται και τη στέγαση που αντιμετωπίζεται ως προνόμιο αντί για δικαίωμα.

Οργή για την απανθρωποίηση μιας κοινωνίας που μαθαίνει να κοιτάζει τη δουλειά της ενώ δίπλα της άνθρωποι αφανίζονται.

Οργή για τις συστημικές αποτυχίες που ανακυκλώνουν την εξαθλίωση αντί να την ξεριζώνουν.

"Η ύπαρξή μας για δέκα ολόκληρα χρόνια δεν είναι θρίαμβος· είναι η απόδειξη πως η κοινωνική πρόνοια και η αλληλεγγύη παραμένουν το τελευταίο ανάχωμα απέναντι σε έναν κόσμο που σκληραίνει επικίνδυνα."

Δεν θέλουμε ευχές. Θέλουμε δικαιοσύνη. Θέλουμε μια κοινωνία όπου οργανώσεις σαν τη Steps δεν θα χρειάζεται να υπάρχουν. Μέχρι να συμβεί αυτό, θα συνεχίσουμε να είμαστε εκεί: στον δρόμο, δίπλα στον άνθρωπο, απέναντι στην εξαθλίωση.

09/04/2026

Ο Μάρτιος ήταν ένας μήνας που μας θύμισε με τον πιο σκληρό τρόπο τα όρια της δουλειάς στο πεδίο.
Μέσα σε αυτόν τον μήνα, χάσαμε δύο ανθρώπους που συναντούσαμε και εξυπηρετούσαμε στον δρόμο.
Δύο άνθρωποι που δεν ήταν "περιστατικά", αλλά πρόσωπα με τα οποία είχαμε χτίσει μια επαφή, μια παρουσία.

Οι θάνατοι αυτοί δεν είναι μεμονωμένα γεγονότα.
Είναι το αποτέλεσμα μιας συνθήκης όπου η καθημερινότητα στον δρόμο συνοδεύεται από βαριά και συσσωρευμένη παθολογία, χωρίς ουσιαστική πρόσβαση σε παρακολούθηση, θεραπεία και σταθερή φροντίδα.

Στις ιατρικές βάρδιες βλέπουμε ξανά και ξανά ότι το πρόβλημα δεν είναι η απουσία διάγνωσης. Είναι η απουσία συνέχειας.
Όταν η φροντίδα σταματά στην πρώτη επαφή, όταν δεν υπάρχει τρόπος να τηρηθεί μια αγωγή ή να γίνει επανέλεγχος, τότε ακόμη και αντιμετωπίσιμα προβλήματα μπορούν να εξελιχθούν σε κάτι πολύ πιο σοβαρό.

Ο Μάρτιος δεν ήταν απλώς ένας δύσκολος μήνας.
Ήταν μια υπενθύμιση ότι, όσο η φροντίδα παραμένει αποσπασματική, οι συνέπειες θα είναι μη αναστρέψιμες.

Σε συνεργασία με τους Medical Volunteers International e.V. , τον Μάρτιο συναντήσαμε 37 άτομα. Στο 65% έγινε περιποίηση τραύματος, ενώ το 35% είχε αιτήματα για θεραπεία που απαιτούσε φαρμακευτική αγωγή. Από αυτά τα 37 άτομα, το 19% ήταν γυναίκες και το 81% άνδρες.

30/03/2026

Για την τραπεζαρία μας αναζητούμε 6 μικρά στρογγυλά τραπέζια, σαν αυτό της φωτογραφίας, ώστε να διαμορφώσουμε τον χώρο με τρόπο που να επιτρέπει και κάτι πολύ απλό αλλά πολύ σημαντικό: λίγη ιδιωτικότητα.

Δεν θέλουν όλοι οι άνθρωποι να κάθονται σε μεγάλα κοινά τραπέζια.
Κάποιοι θέλουν να κάτσουν μόνοι τους. Κάποιοι θέλουν να κάτσουν δύο ή τρεις μαζί, να μιλήσουν, να πιουν έναν καφέ με ησυχία, να φάνε χωρίς να πρέπει να μοιραστούν το τραπέζι με αγνώστους.

Ο χώρος δεν είναι μόνο για να τρώμε. Είναι για να μπορούμε να υπάρχουμε με αξιοπρέπεια, όπως θα καθόταν ο καθένας μας σε μια καφετέρια ή στο σπίτι του.

Αν κάποιος μπορεί να αγοράσει ένα από αυτά τα τραπέζια ή αν κάποιος διαθέτει κάποιο αντίστοιχο σε καλή κατάσταση και θέλει να το προσφέρει, μπορείτε να μας στείλετε μήνυμα.

Χρειαζόμαστε 6 τραπέζια. Τα χαρακτηριστικά των τραπεζιών είναι: μεταλλικό τραπέζι catering εξωτερικού χώρου πτυσσόμενο με διαστάσεις 94 x 74 εκ.

Ευχαριστούμε που στηρίζετε έμπρακτα το #Στο6.

19/03/2026

Στις οργανώσεις κοινωνικού χαρακτήρα, συχνά η επιτυχία μετριέται με αριθμούς: Πόσες μερίδες μοιράστηκαν; Πόσα ρούχα δόθηκαν; Πόσα....; Πόσα....;

Αλλά υπάρχει ένα στοιχείο που δεν μπαίνει σε κανένα report: Η προσωπική επιλογή.
Για εμάς μπορεί να ακούγεται ασήμαντο. Για έναν άνθρωπο που ζει σε συνθήκη δρόμου, είναι η στιγμή που μπορεί να νιώσει ξανά ορατός.

Στήριξη δεν είναι μόνο να καλύπτεις ανάγκες. Είναι να αναγνωρίζεις τον άνθρωπο απέναντί σου. Να του δίνεις την ευκαιρία να έχει γούστο, προτίμηση, ταυτότητα.

Την επόμενη φορά που θα βοηθήσεις κάποιον, μην του δώσεις απλά κάτι. Ρώτησέ τον: "Τι θα ήθελες;"

Για τον Φεβρουάριο προσφέραμε :

- 1.560 μερίδες φαγητού από Project Armonia
- 480 μερίδες φαγητού από Saffron Kitchen Project
- 100 μερίδες φαγητού από Rakor Restaurant
- 300 μερίδες φαγητού και 210 ατομικές σαλάτες

- 1.200 λουκουμάδες
- 70 κουτιά γλυκά

- 1.800 αναψυκτικά από Christian Refugee Relief - CRR
- 430 φρατζόλες ψωμί

- Χυμούς, σνακς και γλυκίσματα από Τράπεζα Τροφίμων

- Δωρεάν κουρέματα από τον κομμωτή μας
- Πλυντήριο - στεγνωτήριο κάθε Σάββατο

15/03/2026

Πίσω από κάθε ιατρική βάρδια υπάρχει ένα κομμάτι δουλειάς που δεν φαίνεται στους αριθμούς: ο χρόνος που χρειάζεται για να εξηγηθεί μια αγωγή, να καθαριστεί μια πληγή, να δοθούν οδηγίες που να μπορούν να ακολουθηθούν μέσα στις συνθήκες του δρόμου.

Οι βάρδιες του Φεβρουαρίου, τόσο στον δρόμο, όσο και στην τραπεζαρία, ήταν άλλη μια υπενθύμιση ότι η φροντίδα στο πεδίο δεν είναι μόνο ιατρική πράξη.
Είναι υπομονή, χρόνος και σχέση εμπιστοσύνης.

Σε συνεργασία με τους Medical Volunteers International e.V. , τον Φεβρουάριο συναντήσαμε 16 άτομα. Στο 69% έγινε περιποίηση τραύματος, ενώ το 31% είχε αιτήματα για θεραπεία που απαιτούσε φαρμακευτική αγωγή. Από αυτά τα 16 άτομα, το 25% ήταν γυναίκες και το 75% άνδρες.

08/03/2026

8 Μαρτίου – Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Το να είσαι γυναίκα σε κατάσταση δρόμου δεν είναι το ίδιο με το να είσαι άντρας στον δρόμο. Η αστεγία για τις γυναίκες συχνά σημαίνει έναν διαρκή αγώνα για ασφάλεια: μεγαλύτερο κίνδυνο έμφυλης και σεξουαλικής βίας, εκμετάλλευση, ανάγκη να "κρύβεσαι" για να προστατευτείς, να κοιμάσαι σε μέρη που ίσως δεν είναι ασφαλή αλλά φαίνονται λιγότερο ορατά.

Για πολλές γυναίκες που κάνουν χρήση ουσιών, το στίγμα είναι διπλό. Δεν στιγματίζονται μόνο ως άνθρωποι σε χρήση, αλλά και επειδή "παρεκκλίνουν" από αυτό που η κοινωνία περιμένει από μια γυναίκα: να είναι φροντιστική, “υπεύθυνη”, μητέρα. Έτσι κρίνονται πιο σκληρά, αντιμετωπίζουν περισσότερη ντροπή, περισσότερη απόρριψη και συχνά μεγαλύτερα εμπόδια στην πρόσβαση σε φροντίδα και υποστήριξη.

Πολλές φορές οι γυναίκες εξαφανίζονται από τον δημόσιο χώρο ακριβώς επειδή προσπαθούν να προστατευτούν. Αυτό όμως σημαίνει και ότι γίνονται πιο αόρατες για τις υπηρεσίες, για τη φροντίδα, για την ίδια την κοινωνία.