24/01/2026
ΗἝΩΣ-art διοργανώνει κύκλο σεμιναρίου υποκριτικής που απευθύνεται σε νέους ηθοποιούς, σκηνοθέτες και σπουδαστές δραματικών σχολών. Διδάσκει η σκηνοθέτης και ηθοποιός Ελένη Μποζά.
Θέμα: Εξερευνώντας το Σύμπαν της Sara Kane
Σχεδόν τριάντα χρόνια μετά τον θάνατο της, το έργο της Sarah Kane αναδεικνύει όλο και πιο έντονα τον κλασσικό του χαρακτήρα. Από τα σπλάχνα της Θατσερικής Αγγλίας και με σύμμαχο την μακραίωνη αγγλοσαξωνική θεατρική λογοτεχνική παράδοση, η συγγραφέας κατόρθωσε να αποτυπώσει με τρόπο προφητικό, όλη την φρίκη του ανθρώπινου είδους μπροστά σε αυτή την μεταβατική στιγμή της Ιστορίας που ονομάζεται μετακαπιταλισμός.
Με αιχμηρό φλεγματικό χιούμορ και εξπρεσιονιστική ματιά, κρατώντας το νυστέρι της ενσυναίσθησης, η Sarah Kane επιχειρεί να καταδείξει τα μύχια μυστικά της ύπαρξης και να καταφέρει έτσι ένα καίριο πλήγμα στον καθωσπρεπισμό.
Η γραφή της, προκλητική και διεισδυτική ωθεί τον ηθοποιό να διαπραγματευτεί σε βάθος τα εκφραστικά του μέσα. Η κατάδυση στο δραματουργικό της υλικό, απαιτεί όχι μόνο ισχυρό τεχνικό υπόβαθρο αλλά και γνώση του πολιτικού και πνευματικού εύρους της ποιήτριας αυτής.
Με ποια θεατρικά εργαλεία μπορούμε να προσεγγίσουμε και να ερευνήσουμε το σύμπαν της Sarah Kane;Πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις δύσκολες σκηνικές συνθήκες που προτείνει; Και εν τέλει με ποιο τρόπο μπορούμε να εισχωρήσουμε στο σύνολο της δραματουργίας της;
ἝΩΣ-art: Πλάτωνος 5, Μεταξουργείο
Ημερομηνίες: 22/2, 1/3, 8/3, 15/3, 22/3
Ημέρες: Κυριακή
Ώρα: 12:00 – 15:00
Διάρκεια Σεμιναρίου: 15 ώρες (5 μαθήματα/3 ώρες το μάθημα)
Κόστος Συμμετοχής: 120€
Αριθμός Συμμετοχών: Μέχρι 15 άτομα
Πληροφορίες: 694 752 4587 | Mail Επικοινωνίας: [email protected]
Όσοι επιθυμούν να συμμετέχουν στο σεμινάριο, θα πρέπει να στείλουν ένα mail δήλωσης ενδιαφέροντος. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
Ελένη Μποζά
Σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών, Υποκριτική στη Ιδιωτική Σχολή Δραματικής Τέχνης του «Θεατρικού Οργανισμού Μορφές» (ΕΜΠΡΟΣ), καθώς και στο τριετές Εργαστήρι Υποκριτικής και Σκηνοθεσίας της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου. Παρουσίασε τη διπλωματική της με «Με αφορμή το χιόνι που λιώνει» (διασκευή στις Σημειώσεις από το Υπόγειο του Φ. Μ. Ντοστογιέβσκι) στο Εθνικό Θέατρο (Πειραματική Σκηνή, 2004-2005). Την ίδια περίοδο σε συνεργασία με το Μ.Ν.Τ. (Εθνικό θέατρο Σκοπίων) μετά από πρόσκληση του καθηγητή της Σλόμπονταν Ούνκοφσκι παρουσίασε την παράσταση «Nameless» (M.N.T., 2005-2006), διασκευή στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή, ερευνώντας την διασύνδεση της μεθοδολογίας Στανισλάφσκι Β’ με υλικό της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας. Το 2007 τιμήθηκε με το Βραβείο «Ελευθερία Σαπουντζή». Έκτοτε εργάζεται σταθερά ως σκηνοθέτις στο ελληνικό θέατρο. Με το Εθνικό Θέατρο ξανασυνεργάστηκε το 2008 με την παράσταση «Οι παίκτες» του Νικολάι Γκόγκολ (Πειραματική Σκηνή, Από Μηχανής Θέατρο) και το 2018 με την παράσταση «Ένας στρατιώτης που τον έλεγαν Λαβ» (Σκηνή Νίκος Κούρκουλος).
Η έρευνα της στην σκηνοθεσία επικεντρώθηκε στην ανάδειξη της σύγχρονης ελληνικής γραφής : «Μαμ», του Σάκη Σερέφα (Θέατρο του Νότου, Θέατρο Αμόρε 2006), «Κυριακή πρωί» του Δημήτρη Γκενεράλη – μονόπρακτο στην σπονδυλωτή παράσταση «Έξοδος» (Θέατρο Συνεργείο, 2010), «…και Ιουλιέττα», του Άκη Δήμου (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Καβάλας, 2011), «Μελίσσια», του Αλέξη Σταμάτη στο πλαίσιο των «Αναγνώσεων» του Εθνικού Θεάτρου (2012), «Ένας στρατιώτης που τον έλεγαν Λαβ» στην Σκηνή Νίκος Κούρκουλος (Εθνικό Θέατρο, 2017-2018).
Ασχολήθηκε επίσης, με την χρήση της διακειμενικότητας, σε σύνδεση της λογοτεχνικής γραφής με στοιχεία του devised και του documentary theatre: «Δεν πληρώνω», διασκευή στο «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» του Ντάριο Φο (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λάρισας, Μύλος, 2008-2009), «Πάτρα-Μπάρι, επάγγελμα φορτηγατζής» (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας, 2013), «Πάτρα-Μπάρι II, επάγγελμα φορτηγατζής» (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας, 2013-2014), «Με αφορμή το χιόνι που λιώνει» Δέκα χρόνια μετά - η εκδοχή ΙΙ (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας, 2014), «Dostoyevskaya metro station», πάνω σε διηγήματα του Φ.Μ. Ντοστογιέβσκι (Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, 2017-2018), «Χώμα δωρεάν για όλους - τώρα αρχίζω να σε βλέπω κάπως καλύτερα», ένας διάλογος με το έργο των Μπέκετ και Κολτες (Μ54, 2022 και Κάμιρος 2025).
Μελέτησε επίσης δείγματα αγγλοσαξονικής γραφής με τις παραστάσεις «Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» του Έντουαρντ Άλμπυ (Θέατρο Μεταξουργείο, 2006-2007), «Indian Summer», της Λούσυ Μόρις (με την Arctos Productions - Θέατρο Altera Pars, 2009), «Σόλο Ντουέτο» του Τομ Κεπίνσκι (Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας, 2010), «Shooting Star» του Στήβεν Ντητζ (Θέατρο Διόνυσος - Κύπρος, 2011). «H στρίγγλα που έγινε αρνάκι» του Shakespeare(Θεσσαλικό Θέατρο, καλοκαίρι 2025).
Τέλος, ενδιαφέρεται σταθερά για τη δυναμική της θεατρικής εκπαιδευτικής διαδικασίας ως εφαλτηρίου κοινωνικής συνοχής: από το 2007 διδάσκει Υποκριτική με βάση, κατά κύριο λόγο, τα τεχνολογικά εργαλεία της μεθόδου Στανισλάφκι Β’. Ανέλαβε για τέσσερα χρόνια την Διεύθυνση Σπουδών της νεοσυσταθείσας, τότε, Ανώτερης Ιδιωτικής Δραματικής Σχολής ΔΗΠΕΘΕ ΠΑΤΡΑΣ, ενώ από το 2016 έως το 2019 δίδαξε στην Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου συνεργάστηκε για δύο χρόνια ως σύμβουλος στην Διεύθυνση σπουδών. Το 2016 παρουσίασε με τους πρώτους αποφοίτους του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας τις διπλωματικές τους εξετάσεις πάνω στο έργο του Botho Stauss, «Φάρσα Καλντεγουέι», οι οποίες φιλοξενήθηκαν από το Εθνικό Θέατρο στη Σκηνή Ν. Κούρκουλος και το 2017 παρουσίασε ως παραστασιακό υλικό την μεταπτυχιακή άσκηση των αποφοίτων της Ανώτερης Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου εκείνης της χρονιάς πάνω στον «Προμηθέα Δεσμώτη» του Αισχύλου, με την πρωτότυπη μουσική του Γιάννη Χρήστου, ως συνεργασία με την Εναλλακτική Σκηνή του ΚΠΣΝ.
Κατά την διάρκεια των συνεργασιών της με τα ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας και Πάτρας, ασχολήθηκε με την εκπαίδευση των πολιτών στην θεατρική πράξη. Αποτέλεσμα τέτοιας συνεργασίας της με το ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας υπήρξε η παράσταση «Έρως- Ήρως» πάνω σε διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που παρουσιάστηκε στο φεστιβάλ Φιλίππων το 2011.
