11/05/2026
Με απόλυτο σεβασμό προς όλες τις ιστορικές μνήμες και τους ανθρώπους που τις τιμούν, θεωρώ πως η Γενοκτονία των Ποντίων και η Μάχη της Κρήτης αξίζουν ξεχωριστές εκδηλώσεις μνήμης.
Πρόκειται για διαφορετικά ιστορικά γεγονότα, με ιδιαίτερο συμβολισμό και βαρύτητα το καθένα.
Η ιστορική μνήμη χρειάζεται διακριτότητα, ουσία και τον ανάλογο σεβασμό, ώστε να διατηρείται ζωντανή και ατόφια στις επόμενες γενιές.
Με κάθε σεβασμό προς τη διοίκηση του Δήμου, καθώς και προς τους τοπικούς συλλόγους των Ποντίων και των Κρητών (εφόσον συμμετέχουν ενεργά στη συγκεκριμένη διοργάνωση, δεν το γνωρίζω) θα ήθελα να θέσω ένα σοβαρό, ειλικρινές και ουσιαστικό ερώτημα σχετικά με το σκεπτικό της κοινής τέλεσης μνημοσύνου για δύο εντελώς διαφορετικές ιστορικές επετείους: τη Γενοκτονία των Ποντίων και τη Μάχη της Κρήτης.
Πρόκειται για δύο κορυφαίες αλλά διακριτές σελίδες της ελληνικής ιστορίας, με διαφορετικό ιστορικό περιεχόμενο, διαφορετικό συμβολισμό και ξεχωριστό εθνικό βάρος. Η απόφαση μιας ενιαίας εκδήλωσης γεννά εύλογους προβληματισμούς ως προς το αν αποδίδεται πραγματικά η πρέπουσα τιμή σε κάθε γεγονός ή αν, αντίθετα, δημιουργείται μια εξομοίωση που αποδυναμώνει τη μοναδικότητα και τη βαθιά ιστορική σημασία του καθενός.
Η Γενοκτονία των Ποντίων υπήρξε ένα οργανωμένο έγκλημα εξόντωσης του ποντιακού ελληνισμού. Ένας βίαιος ξεριζωμός, μια ιστορική τραγωδία που αφάνισε ζωές, πολιτισμό και πατρογονικές εστίες αιώνων. Αποτελεί ημέρα πένθους, μνήμης και διαρκούς αγώνα για ιστορική αναγνώριση και δικαιοσύνη.
Η Μάχη της Κρήτης, αντίστοιχα, αποτελεί ένα ηρωικό κεφάλαιο εθνικής αντίστασης απέναντι στη ναζιστική εισβολή. Ο κρητικός λαός και οι σύμμαχοι αντιστάθηκαν με αυταπάρνηση απέναντι σε μια υπέρτερη στρατιωτική δύναμη, προσφέροντας ένα διαχρονικό σύμβολο γενναιότητας και ελευθερίας.
Αναμφίβολα, και οι δύο ιστορικές μνήμες συνδέονται από την κοινή αξία της θυσίας, της αντίστασης και της εθνικής αξιοπρέπειας. Όμως αυτός ο κοινός παρονομαστής δεν δικαιολογεί την ενοποίηση δύο τόσο διαφορετικών ιστορικών γεγονότων σε μία κοινή τελετή μνήμης.
Η ιστορική μνήμη δεν πρέπει να συγχέεται ούτε να συμπυκνώνεται για λόγους ευκολίας ή τυπικής διοργάνωσης. Αντιθέτως, απαιτεί σαφήνεια, διακριτικότητα και τον ανάλογο σεβασμό προς κάθε κεφάλαιο της εθνικής μας ιστορίας.
Η Γενοκτονία των Ποντίων οφείλει να τιμάται ξεχωριστά ως ημέρα μνήμης για τις αδικοχαμένες ψυχές ενός ολόκληρου ελληνικού κόσμου που υπέστη αφανισμό.
Η Μάχη της Κρήτης πρέπει να τιμάται αυτοτελώς ως ημέρα εθνικής υπερηφάνειας και αντίστασης για εκείνους που πολέμησαν απέναντι στον φασισμό και την κατοχή.
Ο σεβασμός προς τους νεκρούς, τις θυσίες και την ιστορική αλήθεια δεν επιτρέπει πρόχειρες συγχωνεύσεις μνήμης. Κάθε ιστορική επέτειος αξίζει τη δική της φωνή, τη δική της περισυλλογή και τη δική της ξεχωριστή τιμή.
Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης δεν είναι διαδικαστικό ζήτημα, είναι πράξη ευθύνης απέναντι στην αλήθεια, στις επόμενες γενιές και στην εθνική συνείδηση.
Γιατί μόνο όταν τιμούμε σωστά και ξεκάθαρα το παρελθόν, μπορούμε να διαφυλάξουμε την ιστορική αλήθεια για το μέλλον.
Χρήστος Τριανταφύλλου