Institute for Live Arts Research

12/01/2024

"Ιδού λοιπόν η αληθινή κορυφή του Αραράτ. Το δωμάτιο αυτό, στο πίσω μέρος του σπιτιού μας, είναι τελικά η Κιβωτός σου. Πατέρα, είμαι χαρούμενος που αναπαύεσαι εδώ. Τη σιωπή σου την αγαπώ γιατί την αναγνωρίζω ως την πιο επίμονη κουβέντα που είχα ποτέ μαζί σου από μικρός. Δεν χρειάζεται να μου πεις καμία επιπλέον λέξη, όλα τα σημαντικά μου τα έχεις ήδη πει. Ξεκουράσου εδώ, στο σπίτι μου, στην δυτική πλευρά του Αραράτ, του όρους σου. Μείνε ήσυχος. Ο γιος σου είναι εδώ να σε φροντίσει."

Απόσπασμα από τη νουβέλα μου "οικεία σημεία και τέρατα" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ενύπνιο.

31/12/2023

Αντί των συνηθισμένων ευχών για το 2024, ένα σύντομο απόσπασμα από τη νουβέλα μου "οικεία σημεία και τέρατα", στις εκδόσεις Ενύπνιο.

"Η άνοιξη έχει φτάσει, πατέρα. Προχθές καθόμουν στον κήπο, κάτω από τη ροδακινιά που φυτέψαμε μαζί, θυμάσαι; Είδα τον γιο μου να με πλησιάζει κρατώντας στο παρατεταμένο χέρι του μια μαργαρίτα που μόλις είχε κόψει. Μια μαργαρίτα για μένα μόνο, πατέρα, καταλαβαίνεις τι θέλω να πω; Η καρδιά μου ταράζεται. Τόση χάρη είναι υπερβολική. Ο Θωμάς γεννήθηκε με τη δύναμη να κάνει τον χρόνο να κυλά όπως υγρό που πήζει. Άραγε αντιλαμβάνεται ο γιος μου το πώς όλα επιβραδύνουν γύρω του; Μου προσφέρει τη μαργαρίτα κι ο κόσμος ανατινάσσεται σε αργή κίνηση. Ο εκρηκτικός μηχανισμός πυροδοτείται από το παρατεταμένο του χεράκι, το πιο παντοδύναμο όπλο."

29/12/2023

«Κάθε λεπτομέρεια αυτού του οράματος με γεμίζει με τη βεβαιότητα μιας υπαρξιακής αγρύπνιας. Τα διογκωμένα μάτια της γυναικείας μορφής μου με βυθίζουν στην ανοίκεια αίσθηση της τρέλας. Τρέλα πέρα από την αυστηρά ιατρική περιγραφή. Ξεχειλίζω απ’ όλα τα σημεία. Κάθε ανοιχτή τρύπα του σώματός μου, κάθε πόρος του δέρματός μου αποτελεί ανοιχτή πληγή απ’ όπου ξεχύνεται η ύπαρξή μου ως χρώμα. Τα χνάρια μου λεκιάζουν το έδαφος. Σ’ αυτό το όραμα η γυναικεία μορφή μου είναι εξέγερση, επανάσταση, δήλωση ότι δεν πρόκειται να πάει χαμένη ούτε μία αναπνοή. Υλοποιείται το πάθος μου για τη ζωή. Σε τελική ανάλυση έχω την αίσθηση, ενώ σφίγγω τον Θωμά που έχει αποκοιμηθεί στην αγκαλιά μου, πως εδώ μέσα σ’ αυτό το όραμα, ολόκληρη ακτινοβολώ τον φόβο του θανάτου, όχι του δικού μου, αλλά του θανάτου του Θωμά μου, που το δέρμα του στο δέρμα μου, με τα μάτια μου κλειστά, μυρίζει ρόδο ποτισμένο στη βανίλια.»

Απόσπασμα από τη νουβέλα μου "οικεία σημεία και τέρατα", που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ενύπνιο.
Βρείτε την εδώ:

Μανώλης Τσίπος, Οικεία σημεία και τέραταisbn 978-618-5769-09-3κατηγορία: Ελληνική Πεζογραφίασελίδες 112διαστάσεις 20,5 Χ 13 εκατοστά «Κάθε λεπτομέρεια αυτού του οράματος με γεμ...