Δίκτυο για το Δικαίωμα στη Στέγη και την Κατοικία Ελλάδας

22/05/2026

Κοινή Δήλωση Δικτύου Συνηγορίας για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Αθήνα, 21/05/2026

Με ιδιαίτερη ανησυχία παρακολουθούμε τη συνεχή αποδυνάμωση και υποβάθμιση των υπηρεσιών και προγραμμάτων που παρέχονται σε ασυνόδευτα παιδιά στην Ελλάδα.

Θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε ότι η προστασία των ασυνόδευτων παιδιών αποτέλεσε σαφή και δημόσια πολιτική δέσμευση της ίδιας της Ελληνικής Πολιτείας και προσωπικά του Πρωθυπουργού, με τη δημιουργία αρχικά της Ειδικής Γραμματείας Προστασίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων και στη συνέχεια της Γενικής Γραμματείας Ευάλωτων Πολιτών και Θεσμικής Προστασίας, η οποία εντάχθηκε στο Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου.

Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής αναπτύχθηκε, τα προηγούμενα χρόνια, ένα σημαντικό πλέγμα υπηρεσιών παιδικής προστασίας, με τη συμβολή οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών και διεθνών οργανισμών. Υλοποιήθηκαν κρίσιμες δράσεις, όπως η εφαρμογή του θεσμού της Επιτροπείας, η φιλοξενία σε Κέντρα Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων (Κ.Φ.Α.Α.), η λειτουργία Δομών Επείγουσας Φιλοξενίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων (Δ.Ε.Φ.Α.Α.), καθώς και καινοτόμες μορφές προστασίας που εφαρμόστηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, όπως τα Εποπτευόμενα Διαμερίσματα Ημιαυτόνομης Διαβίωσης (Ε.Δ.Η.Δ.) και ο Εθνικός Μηχανισμός Επείγουσας Ανταπόκρισης (Ε.Μ.Ε.Α.), σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες και το αρμόδιο Υπουργείο.

Ωστόσο, το τελευταίο διάστημα διαπιστώνεται σοβαρή συρρίκνωση αυτού του πλαισίου προστασίας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα και ανακοινώσεις σε μέσα μαζικής ενημέρωσης αλλά και ενημερώσεις μεταξύ των οργανώσεων του Δικτύου Συνηγορίας για τα Δικαιώματα του Παιδιού, το αρμόδιο Υπουργείο προχωρά στον τερματισμό λειτουργίας τουλάχιστον της Δ.Ε.Φ.Α.Α. στο Χαλάνδρι, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες αναμένεται και η σταδιακή διακοπή των Ε.Δ.Η.Δ. το επόμενο διάστημα.
tvxs.gr⁠�
amarysia.gr⁠�

Παράλληλα, το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού, ως εταίρος του Ε.Μ.Ε.Α. στην Αθήνα, αναγκάστηκε να προχωρήσει στην αναστολή λειτουργίας των υποστηρικτικών δράσεων της Μονάδας Παιδικής Προστασίας προς ασυνόδευτα παιδιά, λόγω της λήξης και μη ανανέωσης της σχετικής σύμβασης συνεργασίας, χωρίς καμία επίσημη ενημέρωση από το Υπουργείο σχετικά με τη συνέχιση του προγράμματος, αλλά και εξαιτίας σοβαρών καθυστερήσεων στην καταβολή της προβλεπόμενης χρηματοδότησης.

Η εξέλιξη αυτή προκαλεί έντονο προβληματισμό, δεδομένων των υποχρεώσεων της Ελλάδας που απορρέουν από τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (Ν. 2101/1992), καθώς και από το ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο προστασίας των παιδιών. Ιδιαίτερη σημασία έχει το Γενικό Σχόλιο υπ’ αριθμ. 6 της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού, με τίτλο «Μεταχείριση των ασυνόδευτων και των χωρισμένων από την οικογένειά τους παιδιών που βρίσκονται εκτός της χώρας καταγωγής τους», το οποίο εξειδικεύει τις υποχρεώσεις των κρατών απέναντι στα ασυνόδευτα παιδιά.

Κάθε ενέργεια που περιορίζει ή αποδυναμώνει το πλαίσιο προστασίας των ασυνόδευτων παιδιών αντιβαίνει στην αρχή του βέλτιστου συμφέροντος του παιδιού, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 της Σύμβασης. Παράλληλα, η αρχή της μη διάκρισης, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 2, επιβάλλει ίση και ουσιαστική προστασία για όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως καθεστώτος ή καταγωγής.

Όπως επισημαίνει και το Γενικό Σχόλιο 6 (παρ. 44), «τα κράτη οφείλουν να διασφαλίζουν στα ασυνόδευτα και στα χωρισμένα από την οικογένειά τους παιδιά κατάλληλο επίπεδο ζωής για τη σωματική, πνευματική, ψυχική, ηθική και κοινωνική ανάπτυξη». Αυτό προϋποθέτει σταθερή πρόσβαση σε υπηρεσίες προστασίας, υγείας, εκπαίδευσης και ψυχοκοινωνικής
υποστήριξης.

Τα ασυνόδευτα παιδιά αποτελούν μία από τις πλέον ευάλωτες ομάδες. Η εμπειρία των τελευταίων ετών έχει καταδείξει ότι η απουσία οργανωμένου και λειτουργικού πλαισίου προστασίας αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο έκθεσής τους σε κακοποίηση, εκμετάλλευση, εμπορία ανθρώπων και άλλες σοβαρές παραβιάσεις δικαιωμάτων.

Παράλληλα, θεωρούμε κρίσιμο να υπογραμμιστεί ότι η προστασία των ασυνόδευτων παιδιών δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια περιστασιακή ή συγκυριακή ανάγκη που εξαρτάται αποκλειστικά από τον εκάστοτε αριθμό αφίξεων. Η ύπαρξη ενός σταθερού, λειτουργικού και επαρκώς χρηματοδοτούμενου συστήματος παιδικής προστασίας αποτελεί διαρκή υποχρέωση της Πολιτείας και βασική προϋπόθεση ετοιμότητας απέναντι σε πιθανές μεταβολές των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών. Η εμπειρία των προηγούμενων ετών έχει αποδείξει ότι οι συνθήκες μπορούν να αλλάξουν αιφνίδια και ότι η αποδυνάμωση ή διάλυση υφιστάμενων δομών και υπηρεσιών οδηγεί σε σοβαρά κενά προστασίας όταν αυξάνονται οι ανάγκες. Η δημιουργία τεχνογνωσίας, εξειδικευμένου προσωπικού και αποτελεσματικών μηχανισμών απαιτεί χρόνο, συνέπεια και συνέχεια· δεν μπορεί να επανασχεδιάζεται και να επαναδημιουργείται κάθε φορά από την αρχή.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, καλούμε τις Ελληνικές Αρχές να διασφαλίσουν άμεσα τη συνέχιση και ενίσχυση των υπηρεσιών προστασίας για τα ασυνόδευτα παιδιά και τα παιδιά που είναι χωρισμένα από την οικογένειά τους, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού και το διεθνές δίκαιο. Παράλληλα, ζητούμε την άμεση και απρόσκοπτη χρηματοδότηση των φορέων που παρέχουν κρίσιμες υπηρεσίες παιδικής προστασίας, ώστε να διασφαλιστεί η συνέχεια και η ποιότητα της υποστήριξης προς τα παιδιά.

Η σημαντική επένδυση που πραγματοποιήθηκε τα προηγούμενα χρόνια για τη δημιουργία δομών, υπηρεσιών, τεχνογνωσίας και καλών πρακτικών στον τομέα της προστασίας των ασυνόδευτων παιδιών κινδυνεύει σήμερα να υπονομευθεί. Αυτό δημιουργεί εύλογη ανησυχία και σοβαρά ερωτήματα σχετικά με το μέλλον του συστήματος παιδικής προστασίας και το επίπεδο φροντίδας που θα παρέχεται σε μια τόσο ευάλωτη ομάδα παιδιών στην Ελλάδα.

Οι υπογράφουσες οργανώσεις του Δικτύου Συνηγορίας για τα Δικαιώματα του Παιδιού (CRAN):

Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού
ΕΛΙΞ – Προγράμματα Εθελοντικής Εργασίας
Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ)
Σύλλογος Μερίμνης Ανηλίκων και Νέων
“Σχεδία” Κέντρο Παιδαγωγικής και Καλλιτεχνικής Επιμόρφωσης
Changemakers Lab
Equal Rights Beyond Borders
Human Rights Legal Project (HRLP)
International Rescue Committee
INTERSOS HELLAS
Solidarity Now
Terre des hommes Hellas

07/05/2026

Το καταλαβαίνω, το έχω περάσει κι εγώ»: Η δύναμη της ομότιμης υποστήριξης στην εμπειρία της αστεγίας

Η εμπειρία της αστεγίας δεν είναι μια ατομική υπόθεση που μπορεί να ερμηνευτεί απλά μέσα από το πρίσμα της προσωπικής επιτυχίας ή αποτυχίας. Συνδέεται άμεσα με τις ευρύτερες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, αλλά και με την παρουσία ή την απουσία υποστηρικτικών ανθρώπων γύρω μας. Για πολλούς ανθρώπους, η έλλειψη ενός τέτοιου δικτύου μπορεί να επιταχύνει ή και να καθορίσει τη διολίσθηση στην αστεγία.

🔴 Η αρχή της διαδρομής

Η διαδρομή του Γιώργου Καψιμάλλη φωτίζει ακριβώς αυτή τη σύνθετη πραγματικότητα. Πριν βρεθεί στην αστεγία, διατηρούσε τη δική του επιχείρηση, η οποία, όπως και χιλιάδες άλλες, έκλεισε αναγκαστικά μέσα στην περίοδο των μνημονίων. Την ίδια στιγμή, η ύπαρξη ή η απουσία υποστηρικτικών σχέσεων μπορεί να παίξει καθοριστικό ρόλο στην πορεία ενός ανθρώπου. Στην περίπτωσή του, ένα υποστηρικτικό περιβάλλον στάθηκε κρίσιμο ώστε να μη μείνει για μεγάλο διάστημα στον δρόμο.

Όταν βρέθηκε χωρίς στέγη, αρχικά φιλοξενήθηκε από έναν φίλο του, μια προσωρινή λύση που όμως του έδωσε χρόνο. Παράλληλα, άνθρωποι από το περιβάλλον του τον στήριξαν πρακτικά, ενώ τον έφεραν σε επαφή με κοινωνική λειτουργό, μέσω της οποίας κατάφερε να ενταχθεί σε δομή φιλοξενίας. Η παρουσία αυτών των ανθρώπων αποδείχθηκε καθοριστική. Δεν πρόκειται για κάτι αυτονόητο, καθώς πολλοί άνθρωποι που βιώνουν αστεγία δεν διαθέτουν ένα αντίστοιχο υποστηρικτικό πλαίσιο, γεγονός που καθιστά τη διαδρομή προς την επανένταξη ακόμη πιο δύσκολη και επισφαλή.

🔴 Η προσπάθεια για σταθερότητα

Από εκεί και μετά, όπως περιγράφει και ο ίδιος, κινητοποιήθηκε έντονα και μπήκε σε μια αδιάκοπη προσπάθεια ώστε να μη βρεθεί ξανά στον δρόμο. Δούλεψε ενώ βρισκόταν ήδη στο υπνωτήριο, αξιοποίησε διαθέσιμα προγράμματα και σταδιακά κατάφερε να σταθεροποιήσει την κατάστασή του με τη βοήθεια των κοινωνικών λειτουργών, αλλά και μέσα από τη δική του συνεχή προσπάθεια.

Καθοριστικό σημείο σε αυτή τη διαδρομή αποτέλεσε η ένταξή του στο πρόγραμμα «Στέγαση και Εργασία», μέσα από το οποίο κατάφερε να εξασφαλίσει στέγη. Παράλληλα, εργάστηκε σε κοινωφελή προγράμματα κατά τη διάρκεια της πανδημίας, μια περίοδο ακόμη πιο σκληρή για τους ανθρώπους που βίωναν αστεγία. Παρά τις δυσκολίες, κατάφερε να διατηρήσει τη στέγη του, την οποία διατηρεί μέχρι σήμερα, έπειτα από μια μακρά πορεία γεμάτη αβεβαιότητα, διαρκή κόπο και προσπάθεια.

🔴 Από την εμπειρία στην υποστήριξη

Μέσα σε αυτή τη διαδρομή, αποφάσισε να αξιοποιήσει την εμπειρία του με έναν διαφορετικό τρόπο. Παρακολούθησε σεμινάρια εκπαίδευσης για ομότιμους υποστηρικτές και απέκτησε την αντίστοιχη πιστοποίηση, συνεχίζοντας παράλληλα να εργάζεται και να προσπαθεί να σταθεροποιηθεί. Όπως αναφέρει, περίμενε αρκετό διάστημα μέχρι να μπορέσει να εργαστεί στον συγκεκριμένο ρόλο. Τελικά τα κατάφερε και από τον Νοέμβριο εργάζεται ως ομότιμος υποστηρικτής, φέρνοντας πλέον την προσωπική του διαδρομή στο επίκεντρο της δουλειάς του.

Η εμπειρία της αστεγίας δεν αποτελεί απλώς ένα κομμάτι του παρελθόντος του, αλλά βασικό εργαλείο στην υποστήριξη άλλων ανθρώπων. Στην πράξη, αυτό φαίνεται και στη σχέση που αναπτύσσει με τους ανθρώπους που υποστηρίζει. Όπως περιγράφει, η σχέση αυτή βασίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό, ακριβώς επειδή οι άνθρωποι αναγνωρίζουν ότι δεν τους μιλά «απ’ έξω», αλλά μέσα από μια κοινή εμπειρία.

🔴 Ο ρόλος του ομότιμου υποστηρικτή

Δουλεύει σε στενή συνεργασία με την κοινωνική λειτουργό και προσπαθεί να είναι σταθερά δίπλα στους ωφελούμενους. Παράλληλα, τονίζει ότι η υποστήριξη από οργανώσεις και υπηρεσίες είναι καθοριστική, αλλά από μόνη της δεν αρκεί. Για να καταφέρει κάποιος να βγει από την αστεγία, χρειάζεται και ισχυρό κίνητρο και θέληση, ώστε να αξιοποιηθούν ενεργά οι ευκαιρίες που δίνονται.

Ο ρόλος του ομότιμου υποστηρικτή δεν περιορίζεται σε μια τυπική μορφή υποστήριξης. Λειτουργεί ως συνοδοιπόρος στη διαδρομή του άλλου ανθρώπου. Το γεγονός ότι κάποιος έχει περάσει μέσα από αυτή τη συνθήκη και έχει καταφέρει να βγει αποτελεί από μόνο του μήνυμα ενδυνάμωσης για τους ωφελούμενους: ότι υπάρχει τρόπος να βγει κανείς από αυτή την πραγματικότητα.

Το κοινό βίωμα μετατρέπεται σε ενσυναίσθηση. Η φράση «το καταλαβαίνω, το έχω περάσει κι εγώ» γίνεται η βάση μιας σχέσης όπου αρχίζει να χτίζεται η εμπιστοσύνη και να κινητοποιούνται οι άνθρωποι ώστε να κάνουν βήματα προς την ανάκαμψη.

🔴 Η σημασία της εμπιστοσύνης και της υποστήριξης

Παράλληλα, ο ομότιμος υποστηρικτής λειτουργεί και ως γέφυρα με το σύστημα υποστήριξης. Έχοντας έρθει ο ίδιος αντιμέτωπος με εμπόδια και διαδικασίες, μπορεί να προσφέρει πρακτική καθοδήγηση: πού να απευθυνθεί κανείς, πώς να ζητήσει βοήθεια και τι να περιμένει σε κάθε στάδιο της διαδρομής.

Στην καθημερινή πρακτική, οι ομότιμοι υποστηρικτές δεν περιορίζονται μόνο στη συναισθηματική υποστήριξη. Υποστηρίζουν την πρόσβαση σε υπηρεσίες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, συμμετέχουν σε θεραπευτικά πλαίσια ως μέλη διεπιστημονικών ομάδων. Παράλληλα, μέσα από τις εμπειρίες τους μπορούν να αναδείξουν κενά του συστήματος και να συμβάλουν στη διαμόρφωση πιο αποτελεσματικών πολιτικών και πρακτικών.

Η διαδρομή του Γιώργου αναδεικνύει τη σύνθετη φύση της αστεγίας: μια πραγματικότητα που διαμορφώνεται τόσο από αντικειμενικές συνθήκες όσο και από τις δυνατότητες υποστήριξης και τις προσωπικές διαδρομές των ανθρώπων. Ταυτόχρονα, φωτίζει τη σημασία του ρόλου των ομότιμων υποστηρικτών, οι οποίοι, μέσα από τη βιωματική τους εμπειρία, μπορούν να χτίσουν σχέσεις εμπιστοσύνης και να λειτουργήσουν ως γέφυρα προς την επανένταξη.

Σε ένα πεδίο όπου η εμπιστοσύνη συχνά απουσιάζει, η παρουσία ενός ανθρώπου που έχει υπάρξει εκεί μπορεί να κάνει τη διαφορά , όχι ως υποκατάστατο της οργανωμένης υποστήριξης, αλλά ως ένα κρίσιμο συμπλήρωμά της.

✍️ Γιάννης Μπίθας
Κοινωνικός Ανθρωπολόγος και Εθελοντής στο Ελληνικό Δίκτυο για το Δικαίωμα στη Στέγη και την Κατοικία

21/04/2026

Τα τελευταία στοιχεία της Eurostat και ευρωπαϊκών αναλύσεων δείχνουν μια ξεκάθαρη τάση: η στέγαση γίνεται φοβερά δυσπρόσιτη.

Στην Ελλάδα, η πραγματικότητα είναι ακόμα πιο δύσκολη:

📊 Σύμφωνα με σχετικές αναλύσεις ευρωπαϊκών δεδομένων, η Ελλάδα κατέγραψε μία από τις μεγαλύτερες αυξήσεις ενοικίων στην ΕΕ (περίπου +10% το 2024–2025).
📊 Τα ελληνικά νοικοκυριά δαπανούν περίπου το 35,5% του εισοδήματός τους για στέγη (μέσος όρος ΕΕ: ~19%).
📊 Στις πόλεις, σχεδόν 1 στους 3 δίνει πάνω από το 40% του εισοδήματός του μόνο για να έχει ένα σπίτι.
📊 Η Ελλάδα καταγράφει από τα υψηλότερα επίπεδα στεγαστικής επιβάρυνσης στην Ευρώπη.
📊 Πάνω από 4 στους 10 αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην κάλυψη ενοικίων και βασικών λογαριασμών.

Η στέγη δεν είναι μόνο ζήτημα αγοράς — είναι ζήτημα δικαιωμάτων, αξιοπρέπειας και κοινωνικής πολιτικής.

🔗 Πηγές: Eurostat & ευρωπαϊκές αναλύσεις για τη στέγαση
https://ec.europa.eu/eurostat/en/web/products-eurostat-news/w/ddn-20260407-1

17/04/2026

Σημαντική εξέλιξη για τη συμμετοχή των νέων στην ευρωπαϊκή πολιτική για τη στέγαση

Πριν από δύο εβδομάδες πραγματοποιήθηκε η πρώτη συνέλευση της FEANTSA Youth, με τη συμμετοχή 36 εκπροσώπων από όλη την Ευρώπη. Παράλληλα, συγκροτήθηκε και το νέο Διοικητικό της Συμβούλιο.

Με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνουμε ότι δύο νέα στελέχη μας, η Αναστασία Αποστολακοπούλου ως εκπρόσωπος του Δικτύου μας και ο Τάσος Ρεπούσκος εκπροσωπώντας την Ithaca Laundry (μέλος του Δ.Σ. μας), εκλέχτηκαν στο Δ.Σ. της FEANTSA Youth.

Είμαστε διπλά χαρούμενοι γιατί με τον τρόπο αυτό ενισχύεται η ελληνική παρουσία και φωνή στο ευρωπαϊκό επίπεδο. Κυρίως όμως, γιατί νέα στελέχη μας αποκτούν εμπειρίες και διαμορφώνονται, ώστε να διαδραματίσουν μελλοντικά ενεργότερο ρόλο στην FEANTSA, στο Ελληνικό Δίκτυο για το Δικαίωμα στη Στέγη και την Κατοικία και στο ευρύτερο πεδίο της Στέγης στην Ελλάδα.

Η ενεργή συμμετοχή νέων ανθρώπων είναι καθοριστική για την προώθηση του δικαιώματος στη στέγη και την αντιμετώπιση της έλλειψης στέγης σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Συγχαρητήρια και καλή επιτυχία στο έργο τους!

09/04/2026

Στην Αττική, περίπου το 24% των κατοικιών είναι κενές — πάνω από 526.000 διαμερίσματα
εκτός χρήσης.
Και όμως, αντί να αξιοποιηθεί αυτό το τεράστιο απόθεμα, προωθούνται νέα σχέδια «κοινωνικής
κατοικίας».
Γιατί, σε μια πόλη όπου σχεδόν το 1/4 των κατοικιών είναι κενό, η «κοινωνική κατοικία»
σχεδιάζεται πάνω σε ήδη κατοικημένους χώρους, όπως τα Προσφυγικά;
Τα Προσφυγικά της λεωφόρου Αλεξάνδρας δεν είναι «κενά ακίνητα». Είναι μια ζωντανή
κοινότητα, όπου πάνω από 400 άνθρωποι ζουν και οργανώνουν συλλογικά την
καθημερινότητά τους.
Αυτό που υπάρχει εκεί είναι ήδη κοινωνική κατοικία — από τα κάτω.
Η κοινωνική κατοικία δεν μπορεί να σημαίνει εκτοπισμό.
Στη ΔΕΘ ανακοινώθηκαν περίπου 1.500 νέες κατοικίες. Την ίδια στιγμή, πάνω από 2,2
εκατομμύρια ακίνητα παραμένουν κενά στην Ελλάδα, ενώ περισσότερα από 75.000 δημόσια
ακίνητα είναι αχρησιμοποίητα.
Αυτό δεν είναι έλλειψη κατοικιών. Είναι πολιτική επιλογή.
Σε όλη την Ευρώπη, η κατεύθυνση είναι σαφής: αξιοποίηση του υπάρχοντος αποθέματος —
όχι εκτοπισμός ανθρώπων.
Ως Δίκτυο για το Δικαίωμα στη Στέγη και την Κατοικία υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα όλων σε
αξιοπρεπή, ασφαλή και προσβάσιμη στέγη — χωρίς εκτοπισμούς, χωρίς αποκλεισμούς.

06/04/2026

Οικογένεια με βρέφος κινδύνεψε να βρεθεί στον δρόμο

Μονογονεϊκή οικογένεια με βρέφος βρέθηκε αντιμέτωπη με άμεση έξωση, παρότι είχε ήδη εξασφαλίσει νέο σπίτι και ζητούσε μόνο λίγες μέρες παράταση για να μετακομίσει. Το σπίτι που νοίκιαζε παρουσίαζε σοβαρά προβλήματα (υγρασία, εισροή νερών, ανεπαρκή θέρμανση), τα οποία δεν αποκαταστάθηκαν ποτέ, οδηγώντας την ενοικιάστρια σε επίσχεση ενοικίου.

Παρά την εξόφληση της οφειλής και τη δρομολογημένη αποχώρηση, επιχειρήθηκε έξωση με άμεση διαδικασία. Η μαζική παρουσία αλληλέγγυων στο σημείο απέτρεψε την εκτέλεσή της και εξασφάλισε παράταση.

Με αφορμή το συγκεκριμένο περιστατικό, αναδεικνύεται μια ευρύτερη πραγματικότητα αυξανόμενης στεγαστικής επισφάλειας. Όπως επισημαίνει η FEANTSA, η στεγαστική επισφάλεια δεν αφορά μόνο την ορατή αστεγία, αλλά και την επισφαλή ή ακατάλληλη κατοικία και την απειλή έξωσης.

Όπως έχει επισημανθεί και από το Δίκτυο για το δικαίωμα στη στέγη και την κατοικία , η στεγαστική επισφάλεια συνδέεται άμεσα με τη λειτουργία της αγοράς ενοικίου και την απουσία ολοκληρωμένων ρυθμίσεων. Η αύξηση των ενοικίων, η εξάπλωση των βραχυχρόνιων μισθώσεων και η περιορισμένη διαθεσιμότητα προσιτής κατοικίας εντείνουν την πίεση στα νοικοκυριά.

Αναδεικνύεται έτσι η ανάγκη για ένα συνεκτικό πλαίσιο στεγαστικών πολιτικών: ρύθμιση και παρακολούθηση των ενοικίων, περιορισμοί στις βραχυχρόνιες μισθώσεις, ενίσχυση της επιδότησης ενοικίου και έλεγχος των επενδυτικών πρακτικών που επηρεάζουν την κατοικία.

Παράλληλα, είναι κρίσιμη η ενίσχυση της προστασίας των ενοικιαστ(ρι)ών, με θεσμικές εγγυήσεις, ελάχιστες προδιαγραφές καταλληλότητας κατοικίας και μηχανισμούς υποστήριξης των νοικοκυριών. Τέλος, η ανάπτυξη κοινωνικής κατοικίας —τόσο μέσω αξιοποίησης υφιστάμενων ακινήτων όσο και μέσω νέας κατασκευής— αποτελεί βασικό πυλώνα για τη διασφάλιση προσιτής και σταθερής στέγης.

Η στέγη δεν μπορεί να είναι επισφαλής. Απαιτούνται σταθερές και ουσιαστικές δημόσιες πολιτικές.

03/04/2026

Έρευνα της FEANTSA φέρνει στο φως την σκληρή πραγματικότητα:

Ακόμη και όταν αποκτούν καθεστώς προστασίας, πολλοί πρόσφυγες στην Ευρώπη δυσκολεύονται να βρουν κατοικία με αποτέλεσμα να παραμένουν για μεγάλα διαστήματα σε προσωρινές δομές ή να ζουν σε επισφαλείς ακατάλληλες συνθήκες . Τα κενά στο σύστημα δεν καλύπτονται αλλά αντίθετα εντείνουν τον κίνδυνο αστεγίας, την ίδια στιγμή που υπάρχουν ήδη αποτελεσματικές πρακτικές που δείχνουν ότι η μετάβαση σε σταθερή στέγαση είναι εφικτή όταν υπάρχει η κατάλληλη στήριξη.

Η παροχή καθεστώτος προστασίας δεν αρκεί χωρίς ουσιαστική υποστήριξη για στέγαση και ένταξη!!!
Η στέγαση είναι βασικό βήμα για την ένταξη , όχι ένα επόμενο στάδιο!!!

Διαβάστε ολόκληρη την νέα έρευνα εδώ : https://bit.ly/4sgiNY1

01/04/2026

📢 Υπενθύμιση από τη ΔΥΠΑ

Πλησιάζει η λήξη της προθεσμίας για το πρόγραμμα απασχόλησης που αφορά 3.000 ανέργους από ειδικές και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.

🗓️ Οι επιχειρήσεις μπορούν να υποβάλουν αιτήσεις έως τη Μεγάλη Τρίτη 7 Απριλίου και ώρα 23:59.

🔹 Επιχορήγηση έως 700€ τον μήνα
🔹 Διάρκεια προγράμματος: έως 24 μήνες
🔹 Συνολικός προϋπολογισμός: 51,3 εκατ. ευρώ

📌 Περισσότερες πληροφορίες : https://www.facebook.com/dypa.gov.gr/posts/pfbid02h8aBD9fYUTWQXSqcQvBuxvGDfE1ALy3dZwtRmaHPZ3KF4Qk7Rxv3Q9frrhDV8Py4l
📌 Υποβολή αιτήσεων :
https://www.gov.gr/ipiresies/epikheirematike-drasterioteta/apaskholese-prosopikou/summetokhe-epikheireseon-ergodoton-se-programmata-katartises-anergon

#ΔΥΠΑ #Απασχόληση #Επιχειρήσεις #ΕυκαιρίεςΕργασίας

20/03/2026

Ενώνουμε τις φωνές μας ενάντια στον ρατσισμό και τις διακρίσεις. ✊

📢 Κοινοποιούμε τη δράση του Eλληνικού Φόρουμ Μεταναστών για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού 👇»

https://www.facebook.com/GreekForumOfMigrants/posts/pfbid0xzzPRvskcSzrUoaAqNX4Bg4iovPHwCzUm9aCRKdUQFoVgaFqQurJScvB1ti4K1n1l

20/03/2026

📢 Εργάζεστε στον τομέα της έρευνας για την αστεγία και τον στεγαστικό αποκλεισμό;

Μπορείτε να υποβάλετε περίληψη της έρευνάς σας έως τις 30 Μαρτίου, στο πλαίσιο του 20ού Ευρωπαϊκού Ερευνητικού Συνεδρίου για την Έλλειψη Στέγης.

Η πρόσκληση απευθύνεται τόσο σε έμπειρους όσο και σε νέους ερευνητές.

📝 Η περίληψη (έως 300 λέξεις, στα αγγλικά) θα πρέπει να περιλαμβάνει:
• το θεωρητικό πλαίσιο
• τη μεθοδολογία
• τα βασικά ευρήματα

καθώς και ένα σύντομο βιογραφικό (έως 100 λέξεις).

📩 Υποβολές και πληροφορίες: [email protected]

📍 Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στη Λισαβόνα, στις 24 και 25 Σεπτεμβρίου, και αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ευρωπαϊκές διοργανώσεις στον τομέα της έρευνας για την αστεγία.
👉 Περισσότερες πληροφορίες στη FEANTSA 👇

Please submit an abstract in English (including also (1) details about the theoretical framing, (2) methods used, and (3) findings of your research, max. 300 words) and a short bio (max. 100 words) by 30 March 2026. Successful conference submissions will be notified by 3 May 2026. Final PowerPoint p...