01/09/2026
Η υπόθεση της Κυψέλης δεν αποκαλύπτει μόνο όσα φέρεται να συνέβαιναν πίσω από την κλειστή πόρτα ενός διαμερίσματος. Αποκαλύπτει, πρωτίστως, την αποτυχία ενός κρατικού μηχανισμού που είχε ήδη εντοπίσει ότι τα παιδιά κινδύνευαν, αλλά δεν κατάφερε να τα προστατεύσει.
Σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιοποιηθεί, περίπου έναν χρόνο νωρίτερα τα τρία παιδιά είχαν απομακρυνθεί από το οικογενειακό τους περιβάλλον και μεταφερθεί με εισαγγελική εντολή στο Νοσοκομείο Παίδων "Η Αγία Σοφία", λόγω αναφερόμενης κακοποίησης. Το νοσοκομείο αναζητούσε προνοιακή δομή για τη φιλοξενία τους, αλλά διαθέσιμη θέση δεν βρέθηκε.
Κατά την καταγγελία του προέδρου της ΠΟΕΔΗΝ, ο φερόμενος ως πατέρας πήρε τα παιδιά από το νοσοκομείο και εξαφανίστηκε μαζί τους. Το περιστατικό δηλώθηκε στην Αστυνομία, όμως τα παιδιά δεν επέστρεψαν και, έναν χρόνο αργότερα, εντοπίστηκαν ξανά σε συνθήκες ακραίας παραμέλησης και σοβαρού κινδύνου. Παράλληλα, δημοσιοποιήθηκαν πληροφορίες για προγενέστερες αναφορές σχετικά με πιθανή κακοποίηση και χρήση ουσιών.
Τρία παιδιά υποσιτισμένα, σε εξαιρετικά επιβαρυμένη ψυχολογική κατάσταση και με σοβαρά προβλήματα υγείας. Ένα νεκρό βρέφος με περισσότερες από 10 μαχαιριές στην πλάτη. Και ένας κρατικός μηχανισμός που είχε ήδη προειδοποιηθεί.
Πόσες ακόμη ενδείξεις χρειαζόταν το σύστημα για να αντιληφθεί ότι αυτά τα παιδιά κινδύνευαν; Ποιος είχε την ευθύνη να τα αναζητήσει μετά την απομάκρυνσή τους από το νοσοκομείο; Ενημερώθηκαν η Εισαγγελία Ανηλίκων και οι αρμόδιες κοινωνικές υπηρεσίες; Έγινε κοινωνική έρευνα; Εκδόθηκε αναζήτηση; Υπήρξε έλεγχος και συστηματική παρακολούθηση της οικογένειας; Γιατί δεν εξασφαλίστηκε εγκαίρως ασφαλής προνοιακή τοποθέτηση;
Η παιδική προστασία στην Ελλάδα εξακολουθεί να λειτουργεί αποσπασματικά, με υποστελεχωμένες κοινωνικές υπηρεσίες, ανεπάρκεια θέσεων φιλοξενίας, κατακερματισμένες αρμοδιότητες και ελλιπή συνέχεια στην παρακολούθηση των περιστατικών. Τα παιδιά μεταφέρονται με εισαγγελικές εντολές στα παιδιατρικά νοσοκομεία, επειδή η Πολιτεία δεν διαθέτει κατάλληλες δομές. Οι επαγγελματίες αναζητούν απεγνωσμένα θέσεις και οι υποθέσεις χάνονται ανάμεσα σε υπηρεσίες που δεν επικοινωνούν επαρκώς μεταξύ τους.
Και όταν συμβεί το αδιανόητο, όλοι δηλώνουν συγκλονισμένοι και αποτροπιασμένοι.
Ο αποτροπιασμός, όμως, δεν αποτελεί πολιτική παιδικής προστασίας.
Απαιτούμε πλήρη και ανεξάρτητη διερεύνηση όχι μόνο των ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών, αλλά και όλων των πράξεων και παραλείψεων των αρμόδιων κρατικών αρχών. Να δημοσιοποιηθεί η υπηρεσιακή διαδρομή της υπόθεσης. Ποιος γνώριζε, από πότε, ποιες ενέργειες έγιναν και γιατί τα παιδιά έμειναν τελικά απροστάτευτα;
Απαιτούμε ένα ισχυρό δημόσιο σύστημα παιδικής προστασίας, με επαρκώς στελεχωμένες κοινωνικές υπηρεσίες, διεπιστημονικές ομάδες άμεσης παρέμβασης, διαθέσιμες και κατάλληλες δομές φιλοξενίας, ενιαία πρωτόκολλα συνεργασίας και έναν σαφώς ορισμένο υπεύθυνο για κάθε παιδί, από την πρώτη αναφορά έως την οριστική διασφάλιση της προστασίας του.
Η υπόθεση της Κυψέλης δεν μπορεί να παρουσιαστεί απλώς ως ακόμη μία "οικογενειακή τραγωδία". Εφόσον επιβεβαιωθούν οι καταγγελίες, πρόκειται για παιδιά που το κράτος είχε εντοπίσει, είχε θέσει υπό προστασία και στη συνέχεια άφησε να χαθούν ξανά μέσα στα κενά του ίδιου του συστήματος.
Social Voices
Πρωτοβουλία Πολιτών για την Κοινωνική Αλληλεγγύη
#ΠαιδικήΠροστασία #ΔικαιώματαΤουΠαιδιού #ΚοινωνικέςΥπηρεσίες #ΚακοποίησηΑνηλίκων #ΚρατικήΕυθύνη #Λογοδοσία
