16/04/2026
ეკონომიკური პოლიტიკის კვლევის ცენტრი (EPRC), ევროკავშირის მხარდაჭერით მიმდინარე პროექტის "ერთიანი საქართველო ევროპისთვის" ფარგლებში, კიდევ ერთხელ შეგვახსენებს ჩვენი ქვეყნის თავისუფლებისთვის ბრძოლის უწყვეტ ტრადიციას და დაუმორჩილებლობის ეპიზოდებს რუსული ოკუპაციის წინააღმდეგ 1801-1989 წლებში.
ეპიზოდი #10: 1989 წლის 9 აპრილი, ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ბრძოლის კულმინაცია.
ეროვნული ცნობიერების ზრდას მოწმობდა დამოუკიდებლობისთვის და რუსული ოკუპაციისგან გათავისუფლებისთვის მებრძოლი დისიდენტური იატაკქვეშა ორგანიზაციების ჩამოყალიბება და მათი რაოდენობის ზრდა.
ანტისაბჭოთა მოძრაობა განსაკუთრებით 1988 წლის ნოემბრიდან გაძლიერდა. ამ დროს მოსკოვმა დღის წესრიგში დააყენა საბჭოთა რესპუბლიკებში ავტონომიური ერთეულების თვითგამორკვევის გამარტივების საკითხი, რითაც პირდაპირ ირღვეოდა რესპუბლიკების სუვერენიტეტი.
საბჭოთა კავშირის სხვა რესპუბლიკების მსგავსად, ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობა საქართველოშიც იკრებდა ძალას. მოძრაობაში უშუალოდ ჩართულთა და მათ მოკავშირეთა მთავარი მიზანი საბჭოთა კავშირიდან გამოყოფა და დამოუკიდებლობის გამოცხადება იყო.
9 აპრილს საბჭოთა ჯარებმა ძალადობრივად დაარბიეს მომიტინგეების რამდენიმედღიანი, მშვიდობიანი და მრავალრიცხოვანი შეკრება რუსთაველის გამზირზე. დარბევისას 21 მშვიდობიანი პროტესტანტი მოკლეს, დაშავებულთა რაოდენობა რამდენიმე ასეულს მიაღწევს.
9 აპრილის მოვლენების შედეგად შექმნილი პოლიტიკური კლიმატის, ხალხის მიერ გაღებული მნიშვნელოვანი მსხვერპლისა და გაძლიერებული საზოგადოებრივი კონსენსუსის გათვალისწინებით, ცხადი იყო, რომ საბჭოთა სისტემა და საქართველოს რუსული ოკუპაცია მარცხისთვის იყო განწირული.
ორი წლის შემდეგ, 1991 წელს, საქართველომ დამოუკიდებლობა გამოაცხადა.
რუსული ოკუპაციის საწინააღმდეგო ეროვნულ-გამათავისუფლებელი მოძრაობა 200 წელზე მეტია გრძელდება. გამარჯვების საწინდარი მისი უწყვეტობაა.
#უწყვეტიბრძოლათავისუფლებისთვის
ილუსტრაციის ავტორი: მარიამ ჩხეიძე