Toos Foundation بنیاد توس

22/03/2026

ستاره ای دیگر در آرزوی دیدار سرزمین خاطره ها و عزیزانش، از آسمان هنر ایران پرکشید.
عارف عارف کیا را از کودکی ام میشناختم ویاد و خاطره و مهرش با سالهای عمرم عجین بود، همیشه با من و خانواده ام بسیار مهربان بودند و دعوت من را از طرف بنیاد با گشاده رویی پذیرفته و در برنامه تاریخ صد سال ترانه در ایران که به همت بنیاد توس در لندن اجرا شد شرکت کردند در این برنامه از جایگاه هنری عارف عزیزمان، همراه با شانزده هنرمند دیگر در تاریخ هنر موسیقی مدرن ایران تجلیل شد.
در این برنامه عارف، بعد از سپاس از اولین خواننده جاز ایران ویگن، به عنوان دومین نماینده نسلی که در اجرای نوع جدید موسیقی سنتی ایران که متاثر از موسیقی جاز آن زمان بود ،در کنار آهنگسازان ،شاعران، نوازندگان و تنظیم کنندگان همان زمان ،به حضار معرفی دوباره شدند و تندیس فردوسی، بپاس عمری تلاش در شناسائی و همراهی با نوع جدید موسیقی ایرانی، خدمتشان تقدیم شد.
بسیار خوشوقتم که پیوسته دیدار ایشان را مغتنم دانسته و حتی در سالهای اخیر که در دبی به کرات به دیدنشان می رفتم جدای از لذت تماشای هنر و شنیدن صدای رسایشان بسیار از مصاحبت، آگاهی از تجربیات حرفه ای، آزاد اندیشی و عشق به سرزمینشان لذت برده می آموختم.
غیبت او، خسارت جبران ناپذیری در تاریخ هنر موسیقی ایران است و سفر بی بازگشت او را به خانواده محترم و ملت ایران تسلیت میگوییم.
جمیل خرازی
دفتر مدیریت بنیاد توس

17/03/2026

و ما سالهاست در توس همواره کوشیده ایم تا مشعل فرهنگ غنی ایران زمین را، در عداوت با دشمنان این خاک، برافراشته، مشتعل و پاسداری کنیم.
امید داریم این سرزمین همواره از ریا، دروغ و اجنبیان تهی شود و با مردمی مهربان، با عشق، امید، مسحور از قصه های شاهنامه و با پیروی از والاترین دستورالعمل انسانیت کوروش و داریوش بزرگ، سالها چون درخت مغرور چند هزار ساله در تاریخ دنیا و قصه های مروت و انصاف ریشه های کهن بپراکند.
با آرزوی روزهای بهتر سالی پربارتر

دفتر مدیریت بنیاد توس

17/03/2026

And for many years, we in Toos have always tried to raise and protect the torch of the rich culture of Iran, in enmity with the enemies of this land.

We hope that this land will always be emptied of hypocrisy, lies, foreigners with black hearts, and with kind people, with love and hope, enchanted by the stories of the Shahnameh, and by following the highest instructions of humanity of Cyrus and Darius the Great, it will spread its ancient roots like a proud tree of several thousand years in the history of the world and stories of mercy and justice.

With the wish of better days and a more fruitful year

Toos Foundation Management Office

01/03/2026

شاید این نخستین بهار واقعی باشد که هم‌وطنان پس از گذشت ۴۷ سال به پیشواز آن می‌روند.
جشن فرارسیدن دو بهارِ طبیعت و آزادی، تجربه‌ای نو برای هم‌وطنان شجاع و دلسوخته‌ای است که سال‌های تاریک گذشته را پیوسته به اجبار و با قدرت چماق و فشنگ تحمل کرده‌اند.
به امید روزهای بهتر و برگزاری جشن‌های نوروزی در جوار مقبره کورش بزرگ، مدافع انسانیت، انصاف و آزادی.

16/12/2025

به امید رسیدن بهار آزادی ، خاطرات سال پر تنش ۲۰۲۵ را با برگ شکوفه های زیر یخ مانده سالهای گذشته، موقتا در یادمان به امانت بسپاریم و با دلی پر امید و آرزوهای بلند برای روزهای بهتر ، تولد سال جدید میلادی را جشن بگیریم
دفتر مدیریت بنیاد توس
جمیل خرازی

Hoping for the arrival of the spring of the freedom, let us temporarily save and hide the memories of the tense year 2025 with the leaves of the blossoms left under the ice from past years ,in our minds and celebrate the birth of the new year with a hearts full of hope and high wishes for better days.
Toos Foundation

16/12/2025

29/10/2025

17/09/2025

روزهایی که تهران اپرا داشت: اسناد کمیابی از گروه اُپرای تهران و تالار رودکی در اروپا
آلبومی که در سال ۱۳۹۹ با حمایت مالی بنیاد توس منتشر شد

حاوی ده ها نمونه از عکس‌ها، اسناد و بروشورهای کنسرت از گروه اپرای تهران. این مجموعه همچنین دربرگیرنده یک سی.دی از ضبط های آرشیوی مربوط به سالهای ۱۳۴۷ و ۱۳۵۰ در تالار رودکی است.

آلبوم «روزهایی که تهران اپرا داشت» به کوشش کاوه باغچه‌بان، به بهانه دهمین سالگرد درگذشت مادرش اِولین باغچه بان، انتشار یافت.

اِولین باغچه بان نقش مهمی در ترویج اپرا و آواز گروهی در ایران داشت. وی در خانواده ای آشوری-فرانسوی در ترکیه به دنیا آمد و در هنرستان دولتی آنکارا در رشته ‌های آواز و پیانو تحصیل کرد. در سال ۱۹۵۰ با ثمین باغچه بان، آهنگساز ایرانی و همکلاسی‌اش در آنکارا ازدواج و به تهران نقل مکان کرد.

کاوه باغچه‌بان اعلام کرده: «این آثار، نمونه‌هایی هستند که با ضبط به‌وسیله میکروفون‌های معمولی از آن زمان در بایگانی خصوصی خانواده باغچه‌بان بوده ولی با توجه به از میان رفتن بخش مهمی از بایگانی تالار رودکی، این نمونه‌ها یادگار گران بهایی هستند از دورانی که یک گروه اپرا در ایران فعال بوده است؛ بخش هایی از اپراهای ایل تروواتوره، کاوالریا روستیکانا و کارمن که در فاصله سال‌های ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۰ اجرا شده‌اند.»

«روزهایی که تهران اپرا داشت» توسط شبکه ایرانیان هلند و با پشتیبانی مالی بنیاد توس به دو زبان پارسی و انگلیسی منتشر شده و در سایت امزون در دسترس علاقه‌مندان است. برنامه ویدیویی درباره این اثر را ببنید.
خانواده باغچه بان پیش تر نیز دو مجموعه نایاب از آثار ثمین و اِولین باغچه بان منتشر کرده بود:
۱- سی.دی. با عنوان «آواز گروهی از ایران» به رهبری اِولین باغچه‌بان، تنظیم ترانه‌های محلی ایران توسط روبیک گریگوریان و ثمین باغچه‌بان که در مجله سانگزلاین، چاپ لندن، ضبطی «فریبنده» نامیده شد.
۲- کتاب نت آثار ثمین باغچه‌بان برای آواز و پیانو، همراه با یک سی.دی از اجراهای آرشیوی آنها در دهه ۱۹۵۰ میلادی.

متن از وبسایت گفتگوی هارمونیک