Here's the Woman, 574 Manchester Road, Bury (2026)

We are a charitable organization dedicated to empowering Polish women through life and business coaching, financial education, and providing support to mothers of children in need.

21/10/2024

Powoli zbliżam się do pięćdziesiątki. W angielskim tłumaczeniu mogłabym napisać, że jestem w wieku późnej czterdziestki :-). Od jakiegoś czasu biegają mi po głowie myśli związane z kobiecością. Czym ta kobiecość w ogóle jest? Kim właściwie jest kobieta? Czy to jest kwestia wyglądu, seksapilu, wciąż młodo wyglądającej twarzy? A może to zespół zachowań, myśli i uczuć, które są przypisane płci żeńskiej? Czy odgrywane przez nas role córki, matki, żony, partnerki, kochanki mają społeczny standard, w którym trzeba się zmieścić, czy jest w tym miejsce na indywidualność, która jest oddalona od taśmowej produkcji? Co jest bazą dla kobiecości... co to znaczy czuć się kobieco... i jak nie zgubić swojej kobiecości na kolejnych etapach życia?

Myślałam... myślałam... i znowu myślałam. Zaczęłam się przyglądać kobietom w telewizji, w sieci, w świecie realnym. Zwracałam uwagę, co przykuwa mój wzrok, co mnie zatrzymuje, co pobudza do refleksji. Dotknęłam różnorodności, która raz inspirowała, raz uczyła, a innym razem zalewała brakiem, smutkiem, zagubieniem.

Ostatecznie usiadłam i zaczęłam pisać.

Kobiecość dla mnie to przede wszystkim znanie siebie... tak prawdziwie... tak od środka... z całym wstydem i bezwstydem, który ma się w sobie. Świadomość własnych zalet, wad, mocnych stron i tych słabszych. Posiadanie własnej przestrzeni w domu i własnego marginesu w życiu. To samodzielne myślenie. Danie sobie prawa do bycia autentyczną, do wyrażania opinii, poglądów, emocji oraz uczuć. To stawianie granic w relacjach osobistych oraz zawodowych. Kobiecość to samorealizacja, ale nie tylko ta korporacyjna, ale też ta posklejana z marzeń, pragnień, potrzeb i pasji. To pewność siebie, ale nie ta zarozumiała i wyniosła, tylko taka zbudowana na zaufaniu do swoich możliwości, którą można się podzielić z innymi. To samozależność, która nie ma nic wspólnego z bycia niezależną Zosią Samosią, która potrafi zbudować otoczenie, na którym można się oprzeć, którym można się podeprzeć, z którym można konie kraść i tworzyć kalejdoskop niepowtarzalnych wspomnień. Kobiecość to figlarne iskierki w oczach, serdeczny uśmiech, energia życia. To siła, która daje poczucie bezpieczeństwa. To wrażliwość, która pozwala dotykać świat wszystkimi zmysłami. To delikatność, subtelność, spontaniczność. To też dystans do siebie i poczucie humoru. To otwartość, naturalność, wewnętrzny spokój.

Tego nie da się kupić w sklepie. Nie zastąpi tego piękny makijaż, stylowa fryzura, kolejna para butów, czy nowa sukienka. Prawdziwa kobiecość emanuje od środka, porusza się z gracją, intryguje tajemniczością, zachwyca dojrzałością, pociąga charakterem, k**i kształtem, kolorem, zapachem.

Stawanie się kobietą to proces, który nie ma końca. Na każdym etapie życia wygląda inaczej, potrzebuje czegoś innego, prezentuje się w inny sposób. Na tym polega nasze piękno. Na zmianie. Na tym, że się gubimy, aby siebie odnaleźć... że upadamy, aby się podnieść... że słabniemy, aby nabrać mocy.

Najważniejsze, aby dać sobie przestrzeń, kiedy tego potrzebujemy... aby się sobą zatroszczyć, kiedy czujemy się niepewnie... aby wyciągnąć do siebie rękę, która odsunie samotność... aby nie zapomnieć o kudłatych myślach, które bywają zadziorne i mają w sobie pazur. Kobieta to Twoje TY... najbliższe Twojemu sercu... Pozwól mu oddychać swobodnie, patrzeć zuchwale, myśleć odważnie, działać z wyobraźnią, iść do przodu. Niech Twoja miłość własna nada Ci piękna i blasku. Zakochaj się w sobie i pozwól światu się Tobą zachwycać.

18/10/2024

Gdybyście miały stworzyć jutro konto na Instagramie, to na jaką tematykę byście się zdecydowały? Jakie treści by wyrażały to, kim jesteście i co jest dla Was ważne? Które wartości by były przez Was uwypuklane? Do kogo byście mówiły? Jakiego rodzaju ludzi byście chciały przyciągnąć? Czym byście wypełniły swój internetowy świat? Jaką pasją, umiejętnością, wiedzą byście podzieliły się z Waszymi odbiorcami?

Budowanie marki osobistej. Wydaje się, że ta fraza jest przeznaczona dla firm, ludzi z pierwszych stron gazet, osób prowadzących biznesy albo swoją działalność gospodarczą. Prawda jednak jest taka, że kreowanie, tworzenie, oraz pielęgnowanie własnej marki dotyczy każdej z nas, i warto się nad tym tematem pochylić. Brian Tracy jako pierwszy uświadomił mi kilka lat temu, że każdy człowiek jest jednoosobową firmą. Zatrudniamy samych siebie i w zależności od tego, jak wykonujemy swoją pracę, co sobą prezentujemy i czy jesteśmy gotowi stale się rozwijać, zależy to, w jakim miejscu pracujemy, z kim spędzamy nasz zawodowy czas, i jaki poziom ma nasze wynagrodzenie.

Marka osobista to dla mnie odpowiedzialność za działanie, którego się podejmujemy... to wyniki, efekty i rezultaty wypływające z zaangażowania... to zaufanie, które jest zdobywane poprzez bycie osobą otwartą, szczerą i uczciwą... to wartości, którymi się kierujemy, które są zauważane i doceniane... to świadomość tego, co ma się do zaoferowania. Aby zbudować swoje JA, trzeba wiedzieć, kim się jest, co się chce osiągnąć, dokąd się chce dotrzeć, jaką cenę jest się w stanie za to zapłacić? Nie ważny jest wiek. Nie ważna jest uroda. Nie ma znaczenia, z którego miejsca startujemy. Wszystko zaczyna się w momencie, kiedy zaczynamy chcieć. Wtedy rozpoczyna się szukanie. Określanie drogi, którą planuje się podążać oraz celów, które mają poprawić jakość naszego życia i wspomóc proces stawania się.

Początki nie są łatwe. Paraliżuje nas strach, wygoda i niewiedza. Boimy się, że zostaniemy wyśmiane, zlekceważone, poniżone, niezauważone. Zmiana kojarzy się z ryzykiem, ze stratą, z wysiłkiem, z niepewnością. Dlatego często wolimy pozostać w miejscu, które znamy, które nawet jeśli nie jest idealne i ogranicza dostęp do tlenu, który jest podstawą do swobodnego oddychania, to daje nam poczucie bezpieczeństwa. Nie musimy mierzyć się ze swoim wstydem, nieśmiałością, niską pewnością siebie. Nie musimy bywać w sytuacjach, które fundują nam dyskomfort. Nie musimy odpowiadać na niewygodne pytania. Kolejny problem to zwyczajny brak wiedzy. Kiedy nie potrafimy powiedzieć, kim tak naprawdę jesteśmy, jakie są nasze pragnienia, dokąd chcemy iść? Niewiele wiemy o swoich zasobach, o swoich możliwościach, umiejętnościach, naturalnych predyspozycjach. I można w tym miejscu się poddać. Stwierdzić, że się w głowie poprzewracało i całe to kreowanie siebie nie jest warte mocowania się z samą sobą. Ale można też zacząć działać, sprawdzać, poznawać. Akceptować upadki i cierpliwie się podnosić. Z każdym osiągnięciem nabierać odwagi i wyciągać rękę po więcej.

Tworzenie własnej marki osobistej to nic innego, jak budzenie swojego JA, które przysnęło na jakiś czas... zastało się... zakurzyło. To dążenie do samozależności, własnego rozwoju osobistego, satysfakcji. To otwieranie się na siebie i świat. To wykorzystywanie dni, tygodni, miesięcy i lat. To szansa na spotkanie ludzi, którzy staną się naszymi skrzydłami. To dotknięcie rzeczywistości, która będzie pchała, a nie hamowała. To stawanie się najlepszą wersją siebie. To proces, który nadaje życiu sens.

Piękne jest to, że można zacząć zawsze. To ile mamy lat, jakie doświadczenia niesiemy na swoich ramionach, jak długa jest przerwa w naszym osobistym życiorysie, jest dodatkową wartością, która wzbogaca naszą osobowość? Kiedy pojawia się potrzeba zmiany, chęć czerpania z życia garściami, ochota na dawanie, branie, dzielenie się, to warto się zatrzymać, popatrzeć w lustro, zobaczyć kogo się widzi, a kogo chciałoby się zobaczyć?

Iść ku sobie, to iść ku wolności... to pasja z dodatkiem figlarnego uśmiechu i dzikiej namiętności... to samopiszący się scenariusz, w którym odgrywamy rolę głównego bohatera... to teraźniejszość pozbawiona nudy... to bilet do miejsc, w których chce się być.

Ps. Komentarze mają to do siebie, że można przyjrzeć się sobie z bliska z perspektywy napisanych literek... Komentarze to narzędzia, które pozwalają dać się poznać... Dlatego zapraszam do rozmowy o tym, kim fajnie by było się stawać... jaką markę osobistą miło by było stworzyć? Dziewczyny, które już weszły na szlak budowania siebie, niech podzielą się doświadczeniem. Kobiety, które są w punkcie, że chciałyby, a boją się, niech piszą o swoich niezrealizowanych pomysłach, które są schowane do szuflady. Panie, które czują, że potrzebują zmiany, ale błądzą, jak dziecko we mgle, niech dołożą kilka myśli od siebie. Kto wie... może wspólnymi siłami stworzymy przepis na poszukanie siebie w sobie.. może wzajemnie zainspirujemy się do podjęcia działania?

16/10/2024

Ostatnio często można się natknąć w mediach na takie proste memy (dawniej obrazki 🤣). Pomimo tego, że proste, wiele razy warto przypominać sobie o tak prostych sprawach jak bycie fantastyczna. Można się na momencik zatrzymać i odpowiedzieć sobie na pytanie: za co cenie siebie najbardziej?
A jak jest u Ciebie? Za czego w sobie jesteś dumna? 🤗😊🤔

14/10/2024

Przeszłość to coś, co minęło i nie wróci. Przyszłość to wyobraźnia. Pozostaje teraźniejszość, to słynne TU i TERAZ. Każdy poranek to szansa, to możliwość, to świeżuteńki start. ☀️ Od tego, jakie podejmujemy decyzje w ciągu dnia, w którą stronę pójdziemy, czym wypełnimy czas, zależy to, gdzie dojdziemy, jakie miejsca odwiedzimy, kim będziemy się stawać, jak z tym wszystkim będziemy się czuć. 🙂

Hobbystycznie prowadzę blog. Opisuję w nim głównie moje wrażenia z wędrówki dookoła Wielkiej Brytanii. 🚶‍♀️ Jest on też moim narzędziem do tego, aby ZROZUMIEĆ ŻYCIE, POZNAĆ SIEBIE, OTWORZYĆ SIĘ NA ŚWIAT. Od czasu do czasu spotykam się z psycholog Joanną Wall i wspólnie rozmawiamy o tym, co jest w człowieku, o tym, co nas otacza. Ona bardzo często powtarza, aby SPRAWDZAĆ... SPRAWDZAĆ, gdzie jesteśmy i co nam to robi? SPRAWDZAĆ, ile mamy w sobie radości, a jak często wkrada się w nas smutek? SPRAWDZAĆ, czy te dni, przez które idziemy, są naprawdę nasze? SPRAWDZAĆ potrzeby, wartości, cele, które nosimy w swoim sercu. 🥰

Wszystko się zmienia. Życie nie jest prostą linią nakreśloną przy linijce. Często siadam z kartką białego papieru, w ręku trzymam długopis i piszę. Przyglądam się, na czym mija mi czas? Sprawdzam, ile mnie jest w sobie? 🤗 Takie pogaduchy z tym, co jest w moim środku, wpływają na moją świadomość chwili. Nie gubię się zbyt często, a kiedy już się to przydarzy, to łatwo mi się odnaleźć na nowo. Kiedy upadam, to w miarę szybko udaje mi się wstać. Nie czekam, aż niebo spadnie mi na głowę, a ziemia usunie się spod nóg. Wiem, że to SPRAWDZAĆ pozwala mi obierać azymuty ku przestrzeniom, które mnie rozwijają. SPRAWDZAĆ nauczyło mnie CHCIEĆ.

Jak u Was wygląda z przeglądem własnym? Przystajecie? Rozmawiacie ze sobą? 🧐Znacie się dobrze? Wiecie czego potrzebujecie, co sprawia Wam radość, co wywołuje uśmiech i czasami wręcz nieprzyzwoite zadowolenie? Flirtujecie czasami ze sobą? Interesujecie się głosem własnego JA? Potraficie siebie zaskoczyć? Wziąć siebie za rękę i poprowadzić w nieznane, przekroczyć granice tego, co bezpieczne?

Gdzie byłyście, powiedzmy 5 lat temu... gdzie jesteście teraz...❓❓ a gdzie byście chciały być za kolejne 5 lat? Może nie warto czekać na noworoczne podsumowania i postanowienia? Może DZISIAJ jest dobre, aby przyjrzeć się sobie bliżej i ustanowić nowy początek, który będzie DROGĄ... a ta, jak mówią, jest najważniejsza.

Cudownego dnia WAM życzę :-) i interesującej wędrówki po szlakach własnego umysłu, własnej kobiecości, własnego człowieczeństwa :-).☺️🫶🫂🍀

Address

574 Manchester Road
Bury
BL99SW

Website

https://www.thewoman.co.uk/

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Here's the Woman posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Organisation

Send a message to Here's the Woman:

Here's the Woman