21/08/2026
A FALACIA DOS ENCOROS CONTRA A SECA.
En 2022, cando a seca de Ribadavia, o PP local, provincial e autonómico, dicía que fora un problema exclusivamente de Ribadavia, pero:
1. Non fora así, despois soubese que tamén outros núcleos noutros municipios pasara o mesmo, por exemplo en Castrelo do Miño, ocultado.
2. En 2025 e hoxe, 2026, volveu colapsar a auga de Ribadavia (Maquiáns).
3. Ocultaban no PP tamén que a “idea” de pechar a captación de San Paio no Miño e depender unicamente do Maquiáns, foi do PP local de Ribadavia nos anos 90.
4. Ocultaban tamén que o colapso do Maquiáns e a seca, veu precedida de ausencia de investimentos na rede de abastecemento, de varios gobernos no Concello (nos que nunca estiveramos Ribeiro en Común, si todos os demais), pero sobre todo, responsabilidade principal da XUNTA (Augas de Galicia), con CERO EUROS investidos en Ribadavia desde que chegou o PP de novo a Xunta, 2009.
👉 Agora, a Conselleira de Medio Ambiente (e de Augas de Galicia), quizais a peor conselleira da historia do goberno galego (hai onde elixir), por certo, persoa declarada NON GRATA polo Pleno de Ribadavia, agora saca unha nova “ocorrencia”: facer encoros contra a seca.
O que era un problema local, dos concellos, ata hai ben pouco, agora polo menos queda a vista de todos, que é RESPONSABILIDADE PRINCIPAL das nulas políticas do PP á fronte de Augas de Galicia, xunto coas políticas dos concellos de priorizar outros investimentos máis vistosos e “rentables” electoralmente.
👉 No caso do Ribeiro, inzado de encoros, a proposta da Conselleira adquire unha dimensión ridícula e obscena.
Neste sentido, respecto a última ocorrencia da Consellaría de Medio Ambiente, da Xunta, compartimos a publicación da páxina especializada “Galicia Ambiental”:
👉 “A FALACIA DOS ENCOROS CONTRA A SECA
Máis encoros non significan máis auga nin menos secas, porque a súa capacidade depende das precipitacións para enchelos. Se non hai precipitacións, os encoros baleiros non proporcionan ningún recurso. Os encoros de construción recente fixeron unha contribución escasa a cuestións como a regulación do caudal dos ríos, pero non resolveron o problema do abastecemento de auga en zonas críticas. A proposta xorde nunha rexión onde o nivel de reciclaxe de auga é cero e as políticas de renovación da rede, onde se perde ata o 30 % do caudal, están notoriamente ausentes.
A construción destas infraestruturas provoca unha transformación radical do territorio, xerando importantes impactos socioeconómicos e ambientais… hoxe, nunha comunidade como Galicia, con máis de cincuenta encoros medianos e grandes, a construción doutros novos non é xustificable… pero hai un aspecto crítico que son os impactos ambientais: a alteración do curso natural dos ríos, as inundacións de grandes áreas de vales e, sobre todo, o acto cientificamente condenado de cortar os ciclos vitais do río, eliminando a posibilidade de que as especies que o habitan completen os seus ciclos reprodutivos ou impedíndolles o seu desenvolvemento normal, no caso das especies non migratorias.”.
📷 Voz de Galicia e Nós Diário.