Plataforma de Afectadas por la Hipoteca de Pontevedra

Plataforma de Afectadas por la Hipoteca de Pontevedra PAH PONTEVEDRA
Plataforma de Afectadas por la Hipoteca
Rúa de Alemaña, 52, 36162, Pontevedra
Asociación de Veciños "El Mirador de Monteporreiro"

Contra el fraude hipotecario, por el derecho a la vivienda

La PAH denuncia que:
Hay miles de familias en situaciones dramáticas, sin poder pagar la hipoteca o a punto de dejar de pagarla. Muchas están ya en fase de ejecución hipotecaria, por lo que temen ser desahuciadas en los próximos meses. La mala regulación del sistema bancario español hace que no sólo corran el riesgo de perder sus casas y

quedarse en la calle, sino también de mantener parte de la deuda, ya que ahora los bancos están tasando las mismas viviendas a precios inferiores . La administración no está proponiendo ninguna solución. La “moratoria ICO”, anunciada por el gobierno, no sólo no resuelve el problema sino que lo aplaza y lo complica al aumentar los intereses. Además, los criterios de aplicación dejan fuera a las familias en situación de mayor vulnerabilidad y en muchos casos los bancos se niegan a aplicarla, ya que no están obligados. Las personas hipotecadas denunciamos que somos víctimas de un fraude hipotecario generalizado y de unas cláusulas contractuales abusivas. Fueron los bancos los que facilitaron y otorgaron hipotecas a pesar de que muchos de nosotros no éramos sujetos de crédito y teníamos unos ingresos bajos. Sobrevaloraron la tasación de la vivienda , inflando el precio, y aumentando así la deuda contraída. Pero la lista de irregularidades no acaba aquí: comisiones abusivas; contratación obligada de seguros caros e inútiles; intereses variables referenciados al euríbor más unos diferenciales desorbitados; información sesgada, cuando no engañosa, sobre posibles aumentos de la hipoteca, etc. Todo ello con una finalidad inequívoca: optimizar beneficios y sortear los controles de riesgo que todo sistema crediticio razonable debería tener. Manifestación:
No negamos nuestra parte de responsabilidad al haber firmado un contrato que a día de hoy no podemos mantener, a pesar de las condiciones fraudulentas en que se pactaron muchas de estas hipotecas. Sin embargo hasta ahora el índice de morosidad de las familias ha permanecido increíblemente bajo. A diferencia de los bancos, que ante el estallido de la crisis no han dudado en exigir dinero público, las familias endeudadas han cumplido los compromisos adquiridos mientras han dispuesto de un empleo y los intereses se lo han permitido. Ahora que ya no pueden hacerlo, la respuesta de las entidades crediticias ha sido intentar renegociar a favor de la entidad o el recurso fulminante a la ejecución hipotecaria. Con un agravante: dada la “desavalorización” sufrida por los pisos, es posible que quien los pierda siga debiendo dinero a la entidad que astutamente lo endeudó. Además de este cúmulo de irregularidades y despropósitos, no debemos olvidar la responsabilidad de las distintas administraciones públicas que han desarrollado una legislación que solo ha promovido el acceso a una vivienda en régimen de propiedad como única forma de acceso a una vivienda estable y segura y que en la práctica ha significado el sobreendeudamiento de las familias, marginando otras formas de acceso a la vivienda como el alquiler. La desgravación fiscal de la compra, la inestabilidad e inseguridad de los inquilinos ante una ley de arrendamientos urbanos que defiende los intereses del propietario, la desregulación del mercado hipotecario que permite hipotecas a 50 años, la inexistencia de un parque público de alquiler y la falta de control y restricción sobre el crédito, han empujado a millares de familias a endeudarse por encima de sus posibilidades para acceder a una vivienda. Además los bancos, junto a inmobiliarias, administraciones y medios de comunicación, durante muchos años repitieron que alquilar era tirar el dinero, que era mucho mejor comprar y que los precios de los pisos nunca bajarían. Bajo estas condiciones, inmobiliarias, bancos y cajas aprovecharon ese contexto objetivo y dedicaron todo su aparato propagandístico a incentivar la compra y el sobreendeudamiento. Por todo ello la asamblea de afectados por la hipoteca exige soluciones. Soluciones que son justas, posibles y que ya que se están aplicando en otros lugares:
Parar los desahucios, tanto de las familias hipotecadas como de los avalistas, hasta que se haya encontrado una solución a su situación. Y garantizar a los afectados el acceso a justicia gratuita para poder defenderse en los procesos de ejecución. En cualquier caso garantizar que ninguna persona se quede en situación de desamparo habitacional: un Estado democrático respetuoso de los Derechos Humanos no puede permitir que miles de familias se queden en la calle a la vez que millones de pisos permanecen vacíos a la espera de ser un negocio rentable. Regular la dación en pago, de manera que si el banco ejecuta la hipoteca y se queda la vivienda, la deuda queda liquidada, como sucede en otros países de la UE o en EEUU. Es un abuso bancario que estén expulsando a la gente de sus casas y encima les exijan el pago de 20, 50 o incluso 100 mil euros. Conversión del parque de viviendas hipotecadas de primera residencia en parque público de alquiler social. Que la administración fuerce a las entidades financieras a asumir los precios reales de las viviendas haciendo que los bancos renuncien a un porcentaje significativo de la deuda hipotecaria para que, a continuación, la administración compre la vivienda a precio de vivienda protegida de régimen general y el antiguo propietario pueda permanecer en ella como inquilino de vivienda protegida, siempre y cuando cumpla los requisitos establecidos para ser beneficiario de la misma. Así no sólo se ayudaría a las familias hipotecadas, sino que ganaría toda la sociedad al aumentar el parque de vivienda pública en alquiler. Una versión de esta medida se está aplicando ya en el País Vasco, por lo que se trataría de extenderlo al resto de comunidades autónomas. Realización de una Auditoría social sobre el funcionamiento del mercado hipotecario. Existen indicios fundados que nos indican que la ciudadanía ha sido objeto de un gran fraude que debe ser investigado para poder establecer las responsabilidades de entidades empresariales, bancarias, así como de las instituciones públicas. La misma auditoría debería aclarar dónde han ido a parar los beneficios millonarios que se generaron durante el boom inmobiliario. Establecer los mecanismos, las reformas y las políticas necesarias para que el acceso a una vivienda adecuada no vuelva a ser jamás un negocio para unos pocos y una esclavitud para las familias trabajadoras. En el caso del mercado hipotecario, establecer por ley que el pago de la cuota mensual hipotecaria en ningún caso sea superior al 30% de los ingresos de la persona o unidad familiar, a un plazo máximo de 20 años. Invitamos a las personas afectadas a sumarse a esta Plataforma: la unión es la mejor manera que tenemos ahora para vencer el miedo, las amenazas y los abusos de los bancos. También invitamos a entidades y colectivos sociales a apoyar este manifiesto, porque es una tarea de toda la sociedad el forzar un cambio de modelo: de la burbuja inmobiliaria al derecho a la vivienda. Asímismo, invitamos a las administraciones a establecer un diálogo para avanzar en la aplicación de estas medidas. Mientras éstas no se apliquen, anunciamos que iniciaremos movilizaciones y las acciones necesarias para hacer respetar nuestros derechos.

A vivenda en Galicia non é unha crise, é un resultado. Décadas de políticas que trataron a vivenda como negocio e non co...
16/05/2026

A vivenda en Galicia non é unha crise, é un resultado. Décadas de políticas que trataron a vivenda como negocio e non como dereito, co na Xunta de Galicia desde 2009, primeiro Feijóo, agora Rueda. A cara cambia, o modelo non.
Os datos falan sós, o prezo da vivenda subiu un 14,1% en 2025. Vigo, Santiago, A Coruña superan os 1.800 euros o metro cadrado en vivenda nova. Prezos de cidade europea con salarios de provincia do sur. En Vigo case non hai alugueiros por menos de 700 euros. En Santiago os pisos turísticos comen o barrio. En A Coruña, as listas de espera de vivenda pública son unha broma de mal gusto.
anunciou con p***a 4.000 vivendas "en marcha". Mentres tanto, o denunciou que o PP gardou nun caixón 42 millóns destinados a axudas ao aluguer. E durante anos, a Xunta declarou que topar os alugueiros "non ten efectos no mercado". Ata que A Coruña e Santiago foron declaradas zonas tensionadas porque a realidade se impuxo á ideoloxía. Iso si que ten retranca.
Mentres a administración anuncia e garda cartos, hai redes veciñais que levan anos facendo o traballo que debería facer o goberno, a PAH en Pontevedra, a Xuntanza Pola Vivenda en Santiago... Sen soldo nin cargo, por solidariedade.
O 5 de xuño mobilízase Vigo. O 6, Santiago, A Coruña e Ourense. Baixo o lema "Nin alugueiros polas nubes, nin salarios polo chan". Porque o problema da vivenda e o dos salarios son o mesmo problema con dous nomes.
As solucións existen, topar os alugueiros, crear parque público real, gravar inmobles baleiros, regular os pisos turísticos. Non é imposible. É incómodo para quen goberna para o mercado. Iso é todo.
Saúde, e que a vivenda deixe de costarnos a vida.

O silencio sobre os desafiuzamentos non pode seguir.A caída da moratoria de desafiuzamentos deixou miles de familias sen...
07/05/2026

O silencio sobre os desafiuzamentos non pode seguir.

A caída da moratoria de desafiuzamentos deixou miles de familias sen protección. Mentres os partidos debaten sobre prazos e pactos, as portas péchanse cada día para persoas reais.

"Detrás de cada desafiuzamento non hai cifras, hai vidas suspendidas. Familias que non saben se poderán seguir na súa casa o mes que vén."

As nosas demandas son claras:
- Recuperación urxente da suspensión de desafiuzamentos para fogares vulnerables.
- Garantía efectiva de alternativa habitacional antes de calquera desaloxo.
- Compromiso político claro: dispor dun fogar como liña vermella en calquera negociación.
- Ilegalización das empresas de desokupación e fin do acoso inmobiliario.

Tras la renuncia del PSOE, la PAH alertamos de la falta de compromiso explícito de Sumar con la suspensión de desahucios tras la caída de la moratoria y reclama que el derecho a la vivienda vuelva al centro del debate político En medio del ruido parlamentario, de las negociaciones cruzadas y de ...

📢 Novas medidas sobre o aluguer: Prórrogas e límite do 2%O 22 de marzo de 2026 entrou en vigor o Real Decreto-lei 8/2026...
26/03/2026

📢 Novas medidas sobre o aluguer: Prórrogas e límite do 2%

O 22 de marzo de 2026 entrou en vigor o Real Decreto-lei 8/2026. Esta norma introduce ferramentas temporais para frear os abusos nos prezos da vivenda e evitar expulsións inmediatas.

🗓️ ¿Por que actuar agora?.
O Congreso dos Deputados debe validar este decreto a finais de abril. É fundamental pedir a prórroga antes da votación. Se fas a solicitude mentres o RD está en vigor, a prórroga será válida durante os dous anos seguintes, independentemente de se o Congreso acaba tombando a lei despois.

🏠 Prórroga de contratos (Dous anos extra).
Podes solicitar esta prórroga se o teu contrato finaliza entre o 22 de marzo de 2026 e o 31 de decembro de 2027.

Situación de tácita recondución.
Se o teu contrato xa rematou pero segues pagando mes a mes sen novo documento, tamén podes tentar acollerte a esta prórroga para gañar estabilidade.

📈 Límite do 2% nas subas anuais.
Se o teu caseiro quere actualizar a renda mentres este RD estea vixente, a suba non pode superar o 2%. Se che notifican un incremento maior, utiliza o Modelo C para opoñerte. Esta medida protexe o teu poder adquisitivo nun contexto de inflación.

⚠️ Casos nos que non se aplica o RD.
O decreto deixa fóra algunhas situacións onde a protección legal é menor:
- Contratos de tempada ou de habitacións.
- Contratos que rematan despois de 2027.

Se o contrato remata en menos de 4 meses e o caseiro aínda non che notificou nada (neste caso, a prórroga de 3 anos da LAU adoita ser automática).

Comunicación fidedigna: Envía sempre o modelo por burofax ou correo electrónico certificado. Necesitas probas legais do envío.

Garda copias: Mantén un rexistro de toda a comunicación coa propiedade.

https://afectadosporlahipoteca.com/wp-content/uploads/2026/03/Prorroga-extraordinaria-alquiler-PAH.docx

23/03/2026

La vivienda no se negocia: frente al abandono institucional, movilización social Tras el abandono deliberado por parte del gobierno del intento de mantener la ya de por sí insuficiente moratoria de desahucios, y la aprobación de un decreto de protección a inquilinos claramente limitado, una vez ...

60.000 familias. Ese é o número.Chamádeo como queirades, nós chamámolo emerxencia nacional.Os datos son para pararse a l...
27/02/2026

60.000 familias. Ese é o número.
Chamádeo como queirades, nós chamámolo emerxencia nacional.

Os datos son para pararse a ler dúas veces:
- 4 de cada 10 inquilinos están en risco de pobreza.
- 27.564 desafiuzamentos en 2024. O 74,5%, por falta de pagamento de alugueiro.
- 760.000 lanzamentos en 15 anos. Unha minoría tivo alternativa.

Isto non é un problema conxuntural. É estrutural.
E ten nome, a vivenda converteuse nun negocio, non nun dereito.

O argumento de Junts: "Escudo social si, okupaciones non".
Imos ver o que di o decreto:
✅ Suspensión de desafiuzamentos a familias vulnerables SEN alternativa.
✅ Compensación ao arrendador.
✅ Mediación obrigatoria se o caseiro é gran garfo.
✅ Se o propietario ten ≤2 vivendas, servizos sociais buscan solución.

Onde está a "okupación" aquí?, en ningún sitio.
Pero o mantra funciona. E mentres, medio millón de contratos de alugueiro asinados en pandemia terminan este ano. Xente que quedará sen casa porque o seu caseiro non renova ou sobe o prezo ao imposible.
O máis grave, a moratoria só paraba 1 de cada 4 desafiuzamentos. Non era unha panacea, era un paraugas mínimo. Rompérono.

Agora, todos os procedementos paralelos renóvanse. Os xuíces, sen esa ferramenta, terán que asinar lanzamentos. E familias enteiras, á rúa.
E atención aos "desafiuzamentos invisibles", os que se van antes de que empezo o procedemento. Porque non poden pagar. Porque o caseiro non renova. Eses non saen nas estatísticas. Pero existen. E son cada vez máis.
Migrantes, familias monomarentales, persoas dependentes. Os mesmos de sempre. Os que non teñen voz nos corredores do Congreso.

O 28 de febreiro hai marcha en Barcelona. A rúa, unha vez máis, terá que lembrar a quen lexisla que detrás dos números hai persoas.

60.000 razóns para que isto non quede nun titular e esquézase.



https://www.publico.es/sociedad/60-000-familias-vilo-escudo-social-abre-puerta-tsunami-desahucios.html

Ao caer esta moratoria xeral, o peso da decisión volve aos xulgados con máis forza. Agora que non hai un "muro" legal rí...
26/02/2026

Ao caer esta moratoria xeral, o peso da decisión volve aos xulgados con máis forza. Agora que non hai un "muro" legal ríxido, o xuíz ten que analizar cada caso con lupa. A Lei de Vivenda e o propio Código Civil danlle ferramentas ao maxistrado para que non sexa un mero aplicador de datas.

Aínda que a moratoria caese, a Lei de Enjuiciamiento Civil obriga a que, antes de botar a ninguén, interveñan os servizos sociais. Se hai menores, maiores ou persoas dependentes, o xuíz pode e debe valorar o impacto humano antes que o económico.

Os tribunais españois están obrigados por tratados internacionais. Non se pode expulsar a unha familia se non existe unha alternativa habitacional digna. Se a administración (Xunta ou Concellos) non ofrece un teito, o desafiuzamento pode seguir paralizándose nos tribunais alegando indefensión e falta de protección social.

O máis importante é non renderse á parálise do medo. Se recibes unha notificación ou o teu contrato está a piques de rematar:
- Pide a prórroga extraordinaria: A Lei de Vivenda permite solicitar unha prórroga de ata un ano se acreditas vulnerabilidade, algo que o propietario (especialmente se é grande) ten difícil rexeitar legalmente.
- Acude aos servizos sociais: Necesitas un informe actualizado que acredite a túa situación. Ese papel é a túa mellor defensa ante o xuíz.
- Busca asesoramento colectivo, a unión fai a forza. Moitos desafiuzamentos páranse hoxe nos xulgados grazas a argumentos técnicos que van máis alá da moratoria.

A decisión política do Congreso é un golpe duro e deixa á intemperie a moita xente nun momento de prezos imposibles. É unha decisión que prioriza o mercado sobre a vida. Pero as leis de vivenda actuais e a labor de vixilancia dos xuíces que deben velar polo benestar dos máis débiles, seguen sendo vías abertas.

Cada casa é un mundo e cada familia unha loita. Que caia a moratoria é un paso atrás, pero a xustiza social segue sendo un principio constitucional que ningunha votación pode borrar de golpe.



https://afectadosporlahipoteca.com/2026/02/26/cae-la-moratoria-de-desahucios/

30/01/2026
30/01/2026

Esto es de primero de activismo, todo eso es falso o ilegal.

1) Una habitación es un domicilio:
Si una persona vive allí, tiene posesión legítima.
No es “solo una habitación”, es su casa.
Tiene protección legal contra desalojo igual que un piso entero.

2) El propietario NO puede entrar cuando quiera.
Ni a la habitación ni a las zonas comunes.
Entrar sin permiso es allanamiento de morada (art. 18 CE).
Eso que algunos venden como “ventaja” es un delito.

3) Dividir contratos no divide el riesgo.
Si una persona deja de pagar, no puedes echarla sin juicio, no puedes cambiar cerraduras, no puedes cortar suministros, no puedes entrar. La habitación queda bloqueada igual que un piso entero.

Alquilar por habitaciones no es más seguro.
La vivienda no es una colmena de 10 personas pagando 400€ cada una. Es un derecho.

Abdul e Zohra non son un accidente. Son o resultado dunha decisión política:Un matrimonio xubilado.25 anos na súa casa.U...
29/01/2026

Abdul e Zohra non son un accidente. Son o resultado dunha decisión política:
Un matrimonio xubilado.
25 anos na súa casa.
Un fondo buitre como propietario.
Unha muller con cancro en coidados paliativos.
Informe oficial de vulnerabilidade.
Sen alternativa habitacional.

E aínda así, foron botados á rúa e a súa porta foi tapiada.

Non porque non existise unha lei que os protexese. Non porque non cumprisen os requisitos. Senón porque o Congreso decidiu tombar o escudo social xusto antes de que a súa avogada puidese pedir a suspensión do desafiuzamento.

O Real Decreto-lei que durante anos permitiu parar máis de 50.000 desafiuzamentos foi eliminado con votos de PP, Vox e Junts. E cando a lei cae, os xulgados executan. Sen marxe. Sen tempo. Sen humanidade.

Mentres se fala de “okupacións”, quen gaña é Divarian, un fondo de investimento. Mentres se alimentan bulos, quen perde é unha muller enferma de cancro que queda sen casa.

Isto non é un erro. É o que pasa cando se xoga coa vida das persoas nun taboleiro parlamentario.

Esiximos a aprobación inmediata dun novo decreto que:
pare todos os desafiuzamentos de fogares vulnerables,
garanta alternativa habitacional,
e poña límites reais aos grandes propietarios e fondos buitre.

Cada día sen escudo é unha porta máis tapiada.
Cada día sen decreto é unha familia máis na rúa.

Non imos calar.
Porque sen vivenda non hai dereitos.
E sen dereitos non hai vida.

Este matrimonio jubilado recogió sus pertenencias básicas y vio como tapiaban su hogar, ahora propiedad del fondo Divarian, después de que su abogada no lograra frenar el desalojo

Dirección

Rúa De Alemaña, 52
Pontevedra
36162

Notificaciones

Sé el primero en enterarse y déjanos enviarle un correo electrónico cuando Plataforma de Afectadas por la Hipoteca de Pontevedra publique noticias y promociones. Su dirección de correo electrónico no se utilizará para ningún otro fin, y puede darse de baja en cualquier momento.

Contacto La Organización

Enviar un mensaje a Plataforma de Afectadas por la Hipoteca de Pontevedra:

Compartir