03/09/2026
Detrás de cada porta do CIM hai unha muller que precisa axuda. E detrás de cada mesa, unha profesional ao bordo do esgotamento.
Non escribimos isto dende a rabia, senón dende a dor e a responsabilidade. Cada día abrimos a porta con toda a empatía do mundo, dispostas a escoitar, acompañar e protexer. Pero a realidade atápanos: xornadas parciais insuficientes, falta de recursos materiais, sobrecarga administrativa e unha precarización que xa non podemos ocultar.
Cando os recursos son escasos, o servizo resíntese. Non queremos ter que facer encaixes de bolillos para atender un caso urxente, nin ver como as listas de espera medran mentres a dor das nosas usuarias non pode agardar.
Coidar a quen coida non é un luxo, é unha necesidade básica. Se os CIMs son a primeira liña de defensa e apoio para tantas mulleres, precisamos condicións dignas para sosteñolas como merecen.
Pedimos recursos reais, estabilidade e o recoñecemento que un servizo esencial require. Por elas, por nós, por todas.
💜 Asociación de Profesionais dos CIMs de Galicia
👉 Desliza para ler a carta completa e compártelo para facer escoitar a nosa voz.
