24/07/2026
O CARBALLO GRANDE DE O GAFOS.
Velai como un faro que alumea o camiño dos peregrinos a Santiago a caròn dàs Brañas do rio dos Gafos f**a un carballo centenario o que agora os de Vaipolorio con moita razòn queren que sexa Ârbore Senlleiro de Galiza para protexelo e coidalo o dia que eles que o tratan con moita tenrura e agarimo xa nòn podan facelo como ata agora coidando e protexendo as suas raices con cordas arredor para que a xente e ciclistas non danen a suas raices que sobresaen da terra polas enchentes do rio.
Xà eo simbolo dos peregrinos do Camiño Portugues que ao atopalo de sùpeto ali no medio do sendeiro quedanse abraiados da sua beleza din os rumorosos que saben das historia do rio que alguns peregrinos moi ousados subense a sua copa e dende o seu cumio aseguran que poden verse as torres da Catedral de Compostela e baixan con mais folgos ao pensar que xà estan moi preto da sua meta, luce vizoso e cada dia medra mais suponse que devido a que ao seu caròn ten as saudables augas do rio e bebe dil . Ata agora iñorado por todos nòs, grazas a Vaipolorio que o puxo en valor agora e un dos tesouros do rio dos Gafos mais visitados, seu veciño o Estripeiro o àrbore mais vello do rio sintese orgulloso dil e lembra con nostalxia de cando soi era un garabullo de pau que axiña ia levar o vento agor case que roza o ceo .
Todos os anos ao chegar a Outonia cando caen as follas das àrbores e mudan de còr as xentes da asociacion Vaipolorio apañan un feixe de flores ventureiras e as colocan no tronco do Carballo Grande a caròn das Brañas como se foxe un Peto de Animas en recordo dun dos seus menbros mais queridos Amancio Castro o Druida do Gafos que xà nòn esta con nòs e foi quen nòs descubreu a riqueza da flora e fauna do rio ,dende donde queira que este seguro que alegrarase moito que un dos seus descubrementos sexà declarado Ârbore Senlleiro de Galiza,cando el ia paseando polas beiras todo os paxariños e animais ian tras el ao seu derror como as Avelaiñas na procura da luz, decianos qu polo tramo cuberto do Gafos ao seu paso por Campolongo as augas fluian mais rapido pra fuxir da oscuridade na procura da luz ,decia que un rio sen luz eran augas mortas unha cloaca, magoa que a vida non lle dera un pouco mais de tempo para ver o seu qurido rio por fin destapado e cheo de vida.
Asiña visitaremos o Carballo Grande do Gafos na campaña de limpeza do rio que todos os anos levan a cabo as xentes voluntariosas de Vaipolorio a os que todos os que amamos a natureza lles estamos agradecidos de por vida . E CANTE O MERLO.
Anton Roel Villanueva Pontevedra
