23/08/2026
20 VJET ALBANISCHER KULTURVEREIN NAGOLD
20 vjet punë, sakrificë, kulturë dhe zemër
Të nderuar të ftuar,
të dashur bashkatdhetarë,
të nderuar anëtarë, prindër, valltarë, miq, sponsorë dhe dashamirës të shoqatës,
Sot nuk është një ditë e zakonshme.
Sot po shënojmë 20 vjet të një historie.
20 vjet punë.
20 vjet sakrificë.
20 vjet gëzime dhe vështirësi.
20 vjet momente që na kanë bërë krenarë, por edhe momente që na kanë lënduar.
Por mbi të gjitha, sot po festojmë 20 vjet të një shoqate që ka pasur një qëllim të vetëm:
Të bashkojë shqiptarët, të ruajë kulturën dhe traditën tonë dhe t’ua përcjellë brezave të rinj atë që ne kemi trashëguar nga prindërit dhe gjyshërit tanë.
Kur e filluam këtë rrugëtim, askush nuk e dinte se ku do të arrinim.
Kemi qenë më të rinj.
Kemi pasur më shumë energji.
Kemi pasur ëndrra të mëdha.
Dhe sot, pas 20 vitesh, kur shikojmë prapa, mund të themi me krenari:
Ia ka vlejtur.
⸻
20 VJET VALLËZIM DHE FËMIJË
Një nga gjërat më të bukura që kemi bërë ndër vite ka qenë puna me fëmijët.
Fëmijët tanë kanë mësuar vallet shqiptare.
Kanë veshur kostumet kombëtare.
Kanë dalë para publikut me flamurin kuqezi.
Kanë mësuar të duan gjuhën, kulturën dhe traditën e të parëve të tyre.
Për ne, një fëmijë që vallëzon një valle shqiptare nuk është vetëm një valltar.
Ai është një pjesë e së ardhmes sonë.
Kemi pasur valltarë nga shumë vende dhe kemi bashkëpunuar me ansamble dhe grupe të ndryshme, ndër ta Ansambli S***a nga Zvicra, valltarë nga Ansambli Isa Boletini në Sindelfingen dhe grupe nga Wangen.
Kemi pasur mësues, prindër dhe njerëz që kanë dhënë kohën e tyre për fëmijët.
Dhe për këtë, sot dua të them:
Faleminderit nga zemra.
⸻
POR, JO GJITHMONË KA QENË E LEHTË
Në këto 20 vite kemi mësuar edhe një gjë tjetër:
Jo çdo njeri që premton, qëndron.
Jo çdo dorë që zgjatet, është aty kur ke nevojë.
Dhe jo çdo fjalë e bukur shoqërohet me vepra.
Kemi pasur njerëz që kanë premtuar se do të na ndihmojnë si sponsorë.
Kemi pasur njerëz që kanë thënë:
“Unë ju ndihmoj.”
Kemi vendosur logot e bizneseve të tyre në reklamat tona.
Kemi bërë organizimet.
Kemi punuar.
Kemi reklamuar.
Kemi promovuar edhe bizneset e tyre.
Dhe pastaj, kur ka ardhur momenti për të mbajtur fjalën…
heshtje.
Disa nuk kanë dhënë asgjë.
Disa janë larguar.
Disa janë zemëruar për arsye që ndoshta as vetë sot nuk i mbajnë mend.
Dhe disa kanë folur keq për shoqatën.
Por ne nuk jemi këtu për t’i përmendur emrat e tyre.
Sepse 20-vjetori nuk është vendi për hakmarrje.
Ne duam të kujtojmë atë që kemi bërë, jo atë që të tjerët nuk e kanë bërë.
⸻
KEMI PASUR EDHE ZHGËNJIME
Ka pasur raste kur kemi kërkuar vetëm një ndihmë të vogël.
Një sponsor prej 150 eurosh.
Për dikë mund të jenë pak para.
Por për një shoqatë vullnetare, çdo 50 euro, çdo 100 euro, çdo 150 euro ka rëndësi.
Sepse pas tyre janë fëmijët.
Janë kostumet.
Janë sallat.
Janë reklamat.
Janë aktivitetet.
Janë udhëtimet.
Janë festat.
Dhe mbi të gjitha, është puna e njerëzve që punojnë pa marrë asnjë cent.
Kemi pasur raste kur kemi ndihmuar edhe biznese të ndryshme me reklamë.
Por kur kemi kërkuar ndihmë për shoqatën, kemi dëgjuar:
“Jo.”
Kemi dëgjuar edhe fjalë që kanë dhembur.
Por çdo herë kemi thënë:
Le të vazhdojmë.
Sepse shoqata është më e madhe se një person.
Më e madhe se një konflikt.
Më e madhe se një keqkuptim.
⸻
KEMI GABUAR EDHE NE
Dhe sot dua të jem i sinqertë.
Në 20 vjet kemi bërë edhe gabime.
Nuk kemi qenë perfekt.
Ka pasur raste kur një informacion nuk ka arritur te të gjithë.
Ka pasur keqkuptime.
Ka pasur vendime që dikush nuk i ka kuptuar.
Por kur kemi gabuar, kemi kërkuar falje.
Sepse të kërkosh falje nuk të bën të dobët.
Të kërkosh falje tregon karakter.
Dhe nëse sot dikush kujton vetëm një gabim të shoqatës dhe harron 20 vite punë, atëherë ne nuk mund ta ndryshojmë këtë.
Ne mund të bëjmë vetëm një gjë:
Të vazhdojmë të punojmë.
⸻
PUNA HUMANITARE
Por shoqata jonë nuk ka qenë vetëm valle dhe festa.
Ka pasur edhe momente kur kemi lënë mënjanë gjithçka dhe kemi menduar për njerëzit në nevojë.
Kemi ndihmuar familje në Kosovë me probleme mjekësore.
Kemi ndihmuar njerëz të sëmurë.
Kemi mbledhur para për trajtime dhe nevoja të ndryshme.
Kemi ndihmuar edhe familje në Shqipëri.
Kur ka pasur tërmete, kemi mbledhur ndihma, para dhe veshmbathje.
Kemi ndihmuar edhe ish-luftëtarë të UÇK-së.
Kemi ndihmuar njerëz që kanë pasur nevojë për transport, karrocë invalidore dhe ndihma të tjera.
Dhe një nga rastet që nuk do ta harroj kurrë ishte kur një familje na kërkoi ndihmë për një fëmijë që kishte nevojë për një operacion dhe për një karrocë.
Nuk pyetëm:
“A e ka paguar anëtarësinë?”
Nuk pyetëm:
“A ka ardhur në vallëzim?”
Pyetëm vetëm:
“Si mund ta ndihmojmë?”
Kemi bërë thirrje te anëtarët.
Kemi bërë thirrje te miqtë.
Kemi kërkuar ndihmë edhe te bizneset e Nagoldit.
Dhe brenda një kohe të shkurtër kemi mbledhur paratë dhe ia kemi dorëzuar familjes.
Kjo është shoqata jonë.
Të ndihmosh kur dikush ka nevojë.
Edhe kur nuk pret asgjë në këmbim.
⸻
DISA NJERËZ U LARGUAN
Në këto 20 vite kemi parë edhe njerëz që janë larguar.
Dikush sepse nuk i pëlqente një person tjetër.
Dikush sepse nuk i pëlqente një vendim.
Dikush sepse nuk ishte dakord me një aktivitet.
Dikush sepse kishte një keqkuptim.
Dhe kjo është pjesë e jetës.
Por ajo që më dhemb më shumë është kur konfliktet mes të rriturve ndikojnë te fëmijët.
Sepse fëmijët nuk kanë faj.
Fëmija dëshiron vetëm të vallëzojë.
Të veshë kostumin.
Të dalë në skenë.
Të jetë me shokët.
Dhe ne duhet të bëjmë gjithçka që fëmijët të mos mbajnë mbi supe problemet e të rriturve.
⸻
NJË SHOQATË PËR TË GJITHË SHQIPTARËT
Shoqata jonë në fillim ka pasur emrin “Kosova e.V.”
Por me kalimin e viteve patëm anëtarë nga Shqipëria, Maqedonia e Veriut dhe Mali i Zi.
Dhe pikërisht për këtë arsye vendosëm ta ndryshojmë emrin në:
Albanischer Kulturverein.
Sepse nuk donim të ndanim shqiptarët.
Nuk donim të thoshim:
“Ti je nga Kosova.”
“Ti je nga Shqipëria.”
“Ti je nga Maqedonia.”
“Ti je nga Mali i Zi.”
Jo.
Ne deshëm të thoshim:
Jemi shqiptarë.
Në shoqatën tonë nuk ka rëndësi feja.
Katolik apo mysliman.
Për ne nuk është kjo ajo që na bashkon.
Ajo që na bashkon është gjuha, kultura, tradita, flamuri dhe dashuria për kombin tonë.
Feja jonë në shoqatë është shqiptaria.
⸻
FESTAT DHE KULTURA
Në këto 20 vite kemi organizuar festa për 28 Nëntorin.
Kemi festuar 17 Shkurtin.
Kemi pasur këngëtarë dhe këngëtare të njohur.
Kemi pasur artistë.
Kemi pasur kabare.
Kemi pasur kamera nga Kosova.
Kemi pasur gazetarë dhe media.
Kemi pasur artistë shqiptarë të njohur.
Kemi pasur edhe artistë dhe mysafirë nga Gjermania.
Kemi pasur konsullata shqiptare.
Kemi pasur ambasadorë.
Kemi pasur përfaqësues të institucioneve gjermane.
Kemi pasur promovime të veprave të profesorëve shqiptarë, ndër ta Prof. Dr. Nusret Pllana.
Kemi pasur bashkëpunime me institucione dhe organizata.
Dhe kemi bërë gjithçka që kultura shqiptare të jetë e pranishme në Nagold.
⸻
FALËNDERIM PËR GJERMANËT DHE SHQIPTARËT
Dua të them diçka shumë të rëndësishme.
Jo të gjithë sponsorët tanë kanë qenë shqiptarë.
Kemi pasur edhe gjermanë që na kanë ndihmuar.
Biznese gjermane që kanë besuar te puna jonë.
Njerëz që ndoshta nuk e kanë kuptuar çdo fjalë të këngës shqiptare, por e kanë kuptuar diçka më të madhe:
Respektin për kulturën dhe respektin për njerëzit.
Për këta njerëz dua të them:
Faleminderit!
Faleminderit për besimin.
Faleminderit për mbështetjen.
Faleminderit që keni qenë pranë nesh.
⸻
NJË FJALË PËR ANËTARËT
Një shoqatë nuk ekziston pa anëtarë.
Dhe anëtarësia nuk është vetëm një numër.
Anëtarësia është përgjegjësi.
Kur paguan anëtarësinë, nuk po paguan vetëm një shumë parash.
Po thua:
“Unë besoj në këtë shoqatë.”
Prandaj edhe sot dua t’u bëj thirrje të gjithë anëtarëve:
Mos e shikoni shoqatën vetëm kur ka festë.
Mos e shikoni vetëm kur fëmija juaj ka vallëzim.
Shoqata ka nevojë për ju edhe kur nuk ka festë.
Ka nevojë për ju gjatë gjithë vitit.
Sepse vetëm bashkë mund ta mbajmë gjallë.
⸻
NJË FJALË PËR ATA QË KANË PUNUAR PARA NESH
Dua të falënderoj edhe të gjithë kryesitë e mëparshme.
Të gjithë ata që kanë punuar para nesh.
Të gjithë ata që kanë dhënë kohën e tyre.
Të gjithë ata që kanë organizuar festa.
Të gjithë ata që kanë mbledhur para.
Të gjithë ata që kanë punuar me fëmijët.
Të gjithë ata që kanë qenë aty në ditë të mira dhe të këqija.
Secili prej tyre është një pjesë e historisë së kësaj shoqate.
Dhe pa punën e tyre, ne nuk do të ishim këtu sot.
⸻
20 VJET NUK JANË PAK
20 vjet janë shumë.
20 vjet do të thotë mijëra orë punë.
Do të thotë qindra takime.
Qindra mesazhe.
Qindra telefonata.
Shumë net pa gjumë.
Shumë festa të organizuara.
Shumë fëmijë që kanë vallëzuar.
Shumë familje që kanë marrë ndihmë.
Shumë njerëz që janë njohur me njëri-tjetrin.
Dhe mbi të gjitha:
20 vjet kujtesë shqiptare në Nagold.
⸻
PËR MUA PERSONALISHT
Dua të them edhe diçka personale.
Unë, Zecir Gashi, kam 20 vjet që merrem me këtë shoqatë.
20 vjet kam dhënë kohë.
20 vjet kam dhënë energji.
20 vjet kam bërë gjithçka që kam ditur dhe kam mundur.
Nuk them se kam bërë gjithçka perfekt.
Por mund të them një gjë me ndërgjegje të pastër:
Gjithmonë jam munduar të bëj më të mirën për shoqatën dhe për rininë tonë.
Kam dëgjuar kritika.
Kam dëgjuar fjalë të mira.
Kam dëgjuar edhe fjalë që kanë dhembur.
Por një gjë nuk e kam humbur kurrë:
vullnetin për të punuar.
Sepse unë nuk e kam bërë këtë për një logo.
Nuk e kam bërë për famë.
Nuk e kam bërë për interesa personale.
E kam bërë sepse besoj se fëmijët tanë duhet ta dinë se kush janë.
Duhet ta dinë gjuhën e tyre.
Duhet ta njohin vallen e tyre.
Duhet ta njohin flamurin e tyre.
Dhe duhet të jenë krenarë për prejardhjen e tyre.
⸻
NJË FJALË PËR FAMILJEN TIME
Dhe në fund, dua të falënderoj familjen time.
Gruan time.
Tri vajzat e mia.
Sepse çdo orë që unë kam kaluar në shoqatë ka qenë edhe një orë larg familjes.
Çdo takim.
Çdo festë.
Çdo problem.
Çdo telefonatë.
Çdo fundjavë e kaluar duke punuar për shoqatën.
Familja ime e ka kuptuar dhe e ka mbështetur këtë rrugëtim.
Prandaj:
Faleminderit nga zemra.
Pa mbështetjen tuaj, këto 20 vite do të ishin shumë më të vështira.
⸻
DHE SOT…
Sot nuk dua të flasim për ata që nuk na kanë ndihmuar.
Dua të flasim për ata që na kanë ndihmuar.
Nuk dua të kujtojmë ata që janë larguar.
Dua të kujtojmë ata që kanë qëndruar.
Nuk dua të flasim për konfliktet.
Dua të flasim për bashkimin.
Sepse historia e një shoqate nuk shkruhet nga një person.
Shkruhet nga qindra njerëz.
Nga fëmijët.
Nga prindërit.
Nga valltarët.
Nga mësuesit.
Nga anëtarët.
Nga sponsorët.
Nga vullnetarët.
Nga familjet.
Nga miqtë.
Nga të gjithë ata që kanë dhënë diçka, sado të vogël.
⸻
20 VJET MBRAPA – DHE TANI PËRPARA
Sot kemi dy mundësi.
Të shikojmë prapa dhe të numërojmë kush na ka ndihmuar dhe kush nuk na ka ndihmuar.
Ose të shikojmë përpara dhe të pyesim:
Çfarë mund të bëjmë më mirë për 20 vitet e ardhshme?
Unë zgjedh të dytën.
Sepse fëmijët tanë kanë nevojë për ne.
Rinia jonë ka nevojë për kulturën tonë.
Dhe shoqata jonë ka nevojë për bashkim.
Prandaj, le të mos lejojmë që një keqkuptim të na ndajë.
Le të mos lejojmë që një person të na ndajë.
Le të mos lejojmë që një fjalë të na ndajë.
Sepse kemi ardhur nga larg.
Kemi kaluar shumë.
Dhe kemi ndërtuar shumë.
⸻
FALEMINDERIT
Në emër të Albanischer Kulturverein Nagold, falënderoj:
Të gjithë anëtarët.
Të gjithë prindërit.
Të gjithë fëmijët dhe valltarët.
Të gjithë mësuesit.
Të gjithë sponsorët shqiptarë dhe gjermanë.
Të gjitha bizneset që na kanë mbështetur.
Të gjitha institucionet e qytetit të Nagoldit.
Të gjithë miqtë tanë gjermanë.
Të gjithë bashkatdhetarët që kanë qenë pranë nesh.
Dhe mbi të gjitha, falënderoj Zotin që na ka dhënë forcë të vazhdojmë.
Sot, pas 20 vitesh, mund të themi me krenari:
Ne nuk kemi qenë perfekt.
Por kemi qenë aty.
Kemi punuar.
Kemi ndihmuar.
Kemi vallëzuar.
Kemi festuar.
Kemi qarë.
Kemi qeshur.
Kemi gabuar.
Kemi kërkuar falje.
Jemi rrëzuar.
Jemi ngritur përsëri.
Dhe kemi vazhduar.
Kjo është historia jonë.
Kjo është historia e Albanischer Kulturverein Nagold.
20 vjet nuk janë fundi.
Janë vetëm fillimi i kapitullit të ardhshëm.
Le ta ndërtojmë atë kapitull bashkë.
Për fëmijët tanë.
Për rininë tonë.
Për kulturën tonë.
Për traditën tonë.
Për shqiptarët.
Dhe për të ardhmen.
Urime 20-vjetori i Albanischer Kulturverein Nagold!
Rroftë shoqata jonë!
Rroftë rinia jonë!
Rroftë kultura shqiptare!
Rroftë bashkimi ynë!
Faleminderit shumë të gjithëve!
Zecir Gashi
Kryetar i Albanischer Kulturverein Nagold
20 vite punë dhe përkushtim
