Der Riaba-Moschter
Anno achtzeahhonderddreißech,
d`Beem hot grausech packt dr Froscht,
so dass d`Leut, ob faul, ob fleißech,
koi Obschd hent kriagt für nuia Moschd. Wenn für d`Weiber jo ond Kender
ganz gwieß isch schlemm a Hongersnot,
isch`s fürn Manne no viel mender,
fehlt dr Moscht em Haus zom Brot. Aus isch no mit Fraid ond Friede,
nemme schmeckt`n Kraut und Wuuscht,
koiner will do Plä(n) mai schmiede,
Thema “eins” hoißt bloß no Duuscht. s`frogt sech freilech jo bloß wie? Ebbes Nuis sott ma erfende:
ebbes gsonds, net mit Chemie. Aber mach a Fauscht mol ohne Fenger! Do ischt älle Müah für d`Katz. Wia schwitzet do dia Kuschterdenger
ond düftelet a`me Moscht-Ersatz. Bloß ohne Äpfel, ohne Birageit
-es ebe halt koin Saft. Ma könnt amol probiere
Riaba, dia geit`s massehaft. Dui Idee hot potzblitz zonde.
Älles ischt zor Moschte grennt. Neamer frogt, wer hot`s erfonde,
sìsch em Nu scho Gmoids-Patent. D`Riaba schnell en d`Mühö nei karret
ond davo a Gschnitzel gmacht.
Älle schaffet se wia narret,
d`Press schier ausanander kracht. Lauft dr Saft net endlich ronter? Wia Regaschirm send älle gschpannt. Jetzt!`r kommt!Mei Seel, a Wonder! D`Leut send außer Rand ond Band. Sodele, der wär erfonde,
dr Kuschterdenger Riabamoscht. D`Fässer gfüllt ond nei de Schponte
ond no frai di Girgele-Proscht!
