Omed Foundation GGmbH

Omed Foundation GGmbH Erfüllung der gemeinnützigen Zwecke Die Unterhaltung von, Schulen,Frauenhäusern, Armenhäusern,Behinderteneinr.,Genesungsheimen,Krankenhäusern,Tierheimen,

In den Obdachlosenunterkünften in Berlin leben inzwischen fast zehnmal so viele Menschen wie noch 2012. Das schätzt der ...
29/08/2026

In den Obdachlosenunterkünften in Berlin leben inzwischen fast zehnmal so viele Menschen wie noch 2012. Das schätzt der Paritätische Wohlfahrtverband zusammen mit dem Verein für Straßensozialarbeit Gangway. Demzufolge lebten im Januar 2026 rund 57.000 Menschen in einer Notunterkunft. Zusätzlich lebten derzeit rund 6.000 bis 7.000 Menschen auf der Straße. https://rbburl.de/mehrobdachlose

Was braucht ein Kind, um gut aufzuwachsen?In Afghanistan sind die Voraussetzungen dafür für viele Kinder alles andere al...
17/08/2026

Was braucht ein Kind, um gut aufzuwachsen?

In Afghanistan sind die Voraussetzungen dafür für viele Kinder alles andere als selbstverständlich. Hunger, unsichere Lebensgrundlagen und ein eingeschränkter Zugang zu Wasser, Gesundheitsversorgung und Bildung prägen den Alltag vieler Familien.

Wir unterstützen Kinder und ihre Familien deshalb auf mehreren Ebenen: mit Gesundheits- und Ernährungsprogrammen, sauberem Wasser und Hygiene, Unterstützung für Lebensgrundlagen, Bildungsangeboten und Kinderschutz.

Denn unsere Arbeit beginnt nicht erst bei der akuten Krise. Wir wollen Familien und Gemeinden auch langfristig stärken, damit Kinder gesund aufwachsen, lernen können und die Chance auf eine selbstbestimmte Zukunft bekommen. 🧡

Für jedes Kind. Heute und morgen.

When God blesses you Financially. Don't raise your Standard of Living. Raise your Standard of Giving.
15/08/2026

When God blesses you Financially. Don't raise your Standard of Living. Raise your Standard of Giving.

اگر حقوق بشر را تازه به بزرگ‌سالان بیاموزیم، دیگر بسیار دیر شده استاعلامیه جهانی حقوق بشر در سال ۱۹۴۸ به تصویب رسید. اما...
12/08/2026

اگر حقوق بشر را تازه به بزرگ‌سالان بیاموزیم، دیگر بسیار دیر شده است

اعلامیه جهانی حقوق بشر در سال ۱۹۴۸ به تصویب رسید. اما انسان تازه در آن سال صاحب کرامت و حقوق نشد. هیچ مجمعی با تصویب یک قطع‌نامه، حق زندگی را به انسان نبخشید. هیچ حکومتی آزادی اندیشه را به او اعطا نکرد و هیچ دولتی به او اجازه نداد که آزاد و برابر به دنیا بیاید. این حقوق با امضای یک رئیس‌جمهور به وجود نمی‌آیند و با مُهر یک اداره اعتبار نمی‌یابند. انسان این حقوق را دارد، زیرا انسان است.

بنابراین، سال ۱۹۴۸ سال تولد حقوق بشر نبود؛ بلکه لحظه‌ای تاریخی بود که جهان، پس از جنگ، ویرانی و مرگ میلیون‌ها انسان، سرانجام کوشید حقیقتی بدیهی را با یک صدا بیان کند: هر انسان از کرامت برابر برخوردار است؛ بدون توجه به نژاد، رنگ پوست، جنسیت، زبان، دین، دارایی، محل تولد یا دیدگاه سیاسی‌اش.

فاجعه زمان ما این نیست که درباره حقوق بشر چیزی نمی‌دانیم. فاجعه این است که آن را با شکوه اعلام می‌کنیم، اما هر روز زیر پا می‌گذاریم. حقوق بشر در اعلامیه‌های بین‌المللی، قانون‌های اساسی و کتاب‌های درسی نوشته شده است؛ اما اغلب درست در جایی غایب است که بیش از همه به آن نیاز داریم: در رفتار انسان‌ها، در خانواده، در مکتب، در محل کار، در سیاست و در روابط میان کشورها.

ما به کودکان خواندن، نوشتن و حساب‌کردن می‌آموزیم. آنان را برای امتحان، شغل و رقابت اقتصادی آماده می‌کنیم. اما اغلب بسیار دیر برایشان توضیح می‌دهیم که کرامت انسانی‌شان چه معنا دارد. به آنان به‌موقع نمی‌آموزیم که هیچ‌کس حق ندارد ایشان را تحقیر کند، بزند، طرد سازد یا صدایشان را خاموش کند. همچنان با روشنی لازم به آنان نمی‌گوییم که آزادی خودشان در جایی محدود می‌شود که آزادی و کرامت انسان دیگری آغاز می‌گردد.

اگر حقوق بشر را تازه به بزرگ‌سالان بیاموزیم، دیگر بسیار دیر شده است.

آموزش بنیادی حقوق بشر باید از خانواده آغاز شود و در مکتب ابتدایی به‌گونه‌ای منظم ادامه یابد. این آموزش نباید درس خشک و بی‌روحی درباره تاریخ‌ها و سازمان‌های بین‌المللی باشد؛ بلکه باید آموزش همزیستی انسانی باشد. کودک باید بداند که حق دارد نظر خود را بیان کند، اما حق ندارد دیگری را توهین کند. باید بفهمد که می‌تواند آزادانه بیندیشد و باور داشته باشد، اما همین آزادی به کسی که متفاوت می‌اندیشد یا باور دیگری دارد نیز تعلق دارد. باید بیاموزد که هیچ‌کس به دلیل زبان، قومیت، ناتوانی جسمی، فقر، جنسیت یا محل تولدش کم‌ارزش‌تر از دیگران نیست.

حقوق بشر را نباید تنها برای کودکان توضیح داد؛ کودکان باید آن را در زندگی خود تجربه کنند. مکتبی که تحقیر را تحمل می‌کند، نمی‌تواند با صداقت از کرامت سخن بگوید. مکتبی که پرسش‌کردن را مجازات می‌کند، نمی‌تواند آزادی را آموزش دهد. مکتبی که کودکان فقیر را طرد می‌کند، دختران را عقب نگه می‌دارد یا اقلیت‌ها را خوار می‌شمارد، نمی‌تواند از برابری سخن بگوید. کودکان تنها از سخنان بزرگ‌سالان نمی‌آموزند؛ آنان بیشتر از رفتار روزانه بزرگ‌سالان درس می‌گیرند.

کودکی که احترام می‌بیند، احترام‌کردن را می‌آموزد. کودکی که صدایش شنیده می‌شود، گوش‌دادن به دیگران را یاد می‌گیرد. کودکی که می‌تواند بدون ترس پرسش کند، فردا هر قدرت و مقامی را کورکورانه نخواهد پذیرفت. کودکی که از آغاز بفهمد غریبه، ناتوان و دگراندیش نیز حقوق سلب‌ناشدنی دارد، کمتر قربانی نفرت، نژادپرستی، افراط‌گرایی و فریب سیاسی خواهد شد.

از همین رو، آموزش حقوق بشر نباید یک برنامه موقتی یا مناسبتی در مکاتب باشد. این آموزش باید به یکی از پایه‌های اساسی تربیت تبدیل شود؛ درست به همان اندازه ضروری که زبان و ریاضیات ضروری‌اند. کودکان باید بیاموزند اختلاف‌ها را بدون خشونت حل کنند، بی‌عدالتی را تشخیص دهند، حدود دیگران را رعایت کنند و در برابر انسان‌های ضعیف مسئولیت بپذیرند. آنان باید بدانند در صورت نقض حقوقشان به چه کسی و کجا مراجعه کنند. مهم‌تر از همه، باید بفهمند که حق و مسئولیت از یکدیگر جدا نیستند.

زیرا کسی که تنها حقوق خود را می‌شناسد، اما حقوق دیگران را به رسمیت نمی‌شناسد، معنای حقیقی حقوق بشر را درک نکرده است. آزادی به معنای انجام هر کاری نیست. آزادی یعنی انسان بدون سرکوب زندگی کند و هم‌زمان از آزادی دیگران نیز پاسداری نماید. آزادی بیان به کسی اجازه نمی‌دهد کرامت دیگران را نابود کند. حق مالکیت به معنای محروم‌کردن دیگران از وسایل زندگی نیست. قدرت نیز به هیچ‌کس اجازه نمی‌دهد انسان‌ها را ملک شخصی خود بداند.

چنین تربیتی پیامدهایی خواهد داشت که بسیار فراتر از صنف درسی می‌رود. کودک امروز، فردا کارآفرین، قاضی، پولیس، معلم، خبرنگار، پزشک یا رئیس‌جمهور خواهد بود. کسی که در کودکی آموخته باشد هیچ انسانی نباید تحقیر شود، در بزرگ‌سالی به‌آسانی شکنجه را توجیه نخواهد کرد. کسی که از آغاز بداند همه انسان‌ها در برابر قانون برابرند، فساد و خودکامگی را به‌عنوان واقعیت عادی زندگی نخواهد پذیرفت. کسی که بیاموزد قدرت باید در خدمت انسان باشد، کمتر آن را وسیله سرکوب دیگران قرار خواهد داد.

حقوق بشر بُعد اقتصادی نیز دارد. آزادی زمانی ناقص است که میلیون‌ها انسان به آب پاک، غذای کافی، خدمات صحی و آموزش دسترسی نداشته باشند. جهانی که در آن گروهی اندک در فراوانی تصورناپذیر زندگی می‌کنند، در حالی که میلیون‌ها انسان برای زنده‌ماندن می‌جنگند، نمی‌تواند خود را برای همیشه عادلانه و صلح‌آمیز بنامد.

توزیع عادلانه منابع به این معنا نیست که به همه انسان‌ها دقیقاً یک اندازه داده شود. معنای آن این است که برای هر انسان امکان یک زندگی شرافتمندانه و درخور کرامت فراهم گردد. عدالت جهانی خواهان فرصت‌های منصفانه، جلوگیری از استثمار و استفاده مسئولانه از ثروت‌ها و منابع زمین است. هیچ کودکی نباید تنها به دلیل آن‌که در کشور، منطقه یا خانواده‌ای فقیر به دنیا آمده، از آینده محروم شود. محل تولد یک تصادف است؛ نباید به حکم همیشگی سرنوشت انسان تبدیل گردد.

صلح تنها با خاموش‌شدن سلاح‌ها به وجود نمی‌آید. صلح در جایی رشد می‌کند که انسان‌ها احساس کنند با آنان عادلانه رفتار می‌شود. آزادی تنها به معنای برگزاری انتخابات نیست؛ آزادی به امنیت در برابر ترس، خودکامگی، گرسنگی و تحقیر نیز نیاز دارد. رفاهی که بر استثمار انسان‌های دیگر یا نابودی منابع زندگی آنان بنا شده باشد، دوام نخواهد آورد.

جهان مبالغ هنگفتی را صرف سلاح، نظارت و حفاظت از مرزها می‌کند. اما باید با همان جدیت در آموزش، عدالت و کرامت انسانی نیز سرمایه‌گذاری کند. زیرا نیرومندترین دفاع در برابر جنگ، در میدان نبرد آغاز نمی‌شود؛ در ذهن و وجدان کودکی آغاز می‌شود که آموخته است جان انسان دیگر، به اندازه جان خودش ارزش دارد.

ما به یک پیمان تازه اجتماعی و انسانی نیاز داریم: هر خانواده باید نخستین جایگاه حفظ کرامت انسان باشد. هر مکتب باید به مکتب آزادی، برابری و مسئولیت تبدیل شود. هر نهاد دینی، هر شرکت و هر اداره دولتی باید بر اساس این معیار سنجیده شود که آیا حقوق انسان را در عمل رعایت می‌کند یا تنها درباره آن سخنان زیبا می‌گوید.

حقوق بشر نباید ملک غرب یا شرق، دین‌داران یا بی‌دینان، یک ملت یا یک ایدئولوژی باشد. حقوق بشر به هیچ کشور و هیچ قدرتی تعلق ندارد. این حقوق، زبان مشترک بشریتی است که با وجود تمام تفاوت‌ها، روی یک زمین زندگی می‌کند و تنها یک آینده مشترک دارد.

اگر می‌خواهیم نسل آینده عادلانه‌تر از ما رفتار کند، نباید تنها فناوری، ثروت و دستاوردهای خود را برایش به میراث بگذاریم. ما باید برای آن نسل یک بنیاد اخلاقی نیز بسازیم. باید از نخستین سال‌های زندگی به هر کودک بگوییم: تو دارای کرامتی خدشه‌ناپذیر هستی. تو حق داری زندگی کنی، بیاموزی، بیندیشی و صدایت را بلند کنی. اما هر کودک دیگر و هر انسان دیگر نیز دقیقاً همین حقوق را دارد.

تنها زمانی که این حقیقت نه‌فقط آموخته، بلکه در زندگی عملی شود، حقوق بشر از یک سند رسمی به یک واقعیت زنده تبدیل خواهد شد.

جهان بهتر از کاخ‌های قدرت آغاز نمی‌شود. از خانواده، از صنف درسی و از قلب یک کودک آغاز می‌شود. همان‌جا تصمیم گرفته می‌شود که آیا حقوق بشر در قرن آینده نیز تنها روی کاغذ باقی خواهد ماند، یا سرانجام به قانون مشترک رفتار و زندگی ما تبدیل خواهد شد.

10/08/2026

Armut lässt das Gehirn schneller altern! 🤯

Das hat eine neue Studie von University College London ergeben. Denn: Langfristiger finanzieller Druck kann zu enormem Stress und gesellschaftlicher Benachteiligung führen. Das verringert die kognitiven Fähigkeiten und führt zu einer frühzeitigen Alterung des Gehirns.

Einer der größten Risikofaktoren: Kinderarmut. Denn je länger eine Person Armut ausgesetzt wird, desto schwerwiegender die Folgen. Kinderarmut ist in Deutschland ein reales Problem: Fast jede:r dritte Tafel-Kund:in ist derzeit ein Kind.

Wir fordern deshalb: armutsfeste Löhne, Renten & Sozialleistungen, Einführung einer Kindergrundsicherung und leistbaren Wohnraum jetzt!

🍽️ Lebensmittelpakete für afghanische BinnenvertriebeneTausende Familien in Afghanistan haben durch Krieg, Armut und Ver...
04/08/2026

🍽️ Lebensmittelpakete für afghanische Binnenvertriebene

Tausende Familien in Afghanistan haben durch Krieg, Armut und Vertreibung ihr Zuhause verloren und leben heute unter schwierigsten Bedingungen in Zelten. Mit 100 € schenken Sie einer Familie ein Lebensmittelpaket, das sie für einen Monat mit den wichtigsten Grundnahrungsmitteln versorgt.

Jede Spende bringt Hoffnung, Würde und neue Kraft. Die Verteilung erfolgt direkt vor Ort durch die OMED Foundation gGmbH. Sie erhalten Foto- und Videonachweise, sodass Ihre Hilfe transparent nachvollziehbar ist. 95 % Ihrer Spende fließen direkt in die Projekte, nur 5 % werden für Bank- und Verwaltungskosten verwendet.

Spendenkonto
OMED Foundation gGmbH – Hamburg, Germany
IBAN: DE62 2519 0001 0980 4382 00
BIC: VOHADE2H###
Verwendungszweck: Lebensmittelpaket Afghanistan

WhatsApp: +49 170 4804437

Jede Spende zählt. Gemeinsam schenken wir Hoffnung – Paket für Paket. ❤️

You don't need a reason to help people.
04/08/2026

You don't need a reason to help people.

Nineteen Afghan migrants die of thirst attempting to cross desert into IranBodies recovered in Nimroz after migrants bec...
02/08/2026

Nineteen Afghan migrants die of thirst attempting to cross desert into Iran
Bodies recovered in Nimroz after migrants became stranded in extreme desert heat
Last updated: August 02, 2026 | 12:34
Huda Ata, Special to Gulf News

Kabul: Nineteen Afghan men have died of thirst and heat exhaustion while attempting to cross illegally into Iran through one of the world's harshest desert regions.
Local authorities in Nimroz Province, in south-western Afghanistan, said rescue teams recovered the bodies of 14 menfrom the Rig Lalo desert, days after the remains of five others were found in the nearby Dasht-e Margo, or "Desert of Death".

Habibullah Elham, Director of Information and Culture in Nimroz, said the victims succumbed to extreme heat and dehydration after running out of water while crossing the arid terrain.

Officials said the earlier discovery of the five bodies had prompted a search for the remaining members of the group, who had all disappeared while attempting to reach Iran. The recovery of the final 14 bodies confirmed that all 19 migrants had died during the journey.
Abdul Mutawakil Tawhidi, a provincial spokesman, said local authorities, assisted by residents, retrieved the bodies from the desert and transferred them from the remote area.

According to local sources and Afghan media, all of the victims came from the same village in Badghis Province in north-western Afghanistan.
They had reportedly set out in search of work and better economic opportunities abroad before becoming stranded in the desert near the Iranian border.
Nimroz, which borders both Iran and Pakistan, is one of the main transit routes used by migrants attempting to leave Afghanistan.
The province is known for its vast sand dunes, barren landscapes and extreme summer temperatures that frequently exceed 50C, making crossings on foot particularly dangerous.

Humanitarian organisations have repeatedly warned that migrants travelling through the region face life-threatening risks from dehydration, exposure and exhaustion, especially during the summer months.

Sei in einer Welt aus rissiger Erde derjenige, der das Wasser bringt.
02/08/2026

Sei in einer Welt aus rissiger Erde derjenige, der das Wasser bringt.

Summer is not the same for everyone.
01/08/2026

Summer is not the same for everyone.

Adresse

MoorfleeterStr. 43/45
Hamburg
22113

Öffnungszeiten

Montag 09:00 - 17:00
Dienstag 09:00 - 17:00
Mittwoch 09:00 - 17:00
Donnerstag 09:00 - 17:00
Freitag 09:00 - 17:00

Benachrichtigungen

Lassen Sie sich von uns eine E-Mail senden und seien Sie der erste der Neuigkeiten und Aktionen von Omed Foundation GGmbH erfährt. Ihre E-Mail-Adresse wird nicht für andere Zwecke verwendet und Sie können sich jederzeit abmelden.

Verknüpfungen

Teilen