08/05/2026
Είμαι η Άννα. Κόρη, αδερφή, σύζυγος και μάνα. Ένας άνθρωπος όπως όλοι. Και θέλω να απευθυνθώ σε εσάς, εκπρόσωπο του ΕΛΑΜ, όχι ως πολιτικός αντίπαλος, αλλά ως άνθρωπος που βλέπει την οικογένειά του να στοχοποιείται ξανά και ξανά.
1. Θα ξεκινήσω με κάτι απλό.
Όταν εσείς αποφασίσετε να παντρευτείτε ή να κάνετε παιδιά — ή να μην κάνετε — θα ζητήσετε από κάποιον άδεια; Θα σταθεί κάποιος πάνω από το κεφάλι σας για να κρίνει αν είστε «κατάλληλος»;
Τι είναι αυτό που σας κάνει να πιστεύετε ότι είστε πιο κατάλληλος γονιός από εμένα; Το ότι είστε ετερόφυλος;
Αν αυτό θεωρείτε ότι είναι το σημαντικότερο κριτήριο, τότε φοβάμαι πως δεν έχετε δει τι πραγματικά χρειάζεται ένα παιδί: αγάπη, σταθερότητα, ασφάλεια, σεβασμό.
2. Μιλάτε συχνά για «προστασία των παιδιών».
Ποια παιδιά εννοείτε; Μόνο τα δικά σας; Γιατί οι ομόφυλες οικογένειες υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Τα δικά μας παιδιά δεν
αξίζουν προστασία;
Σκεφτήκατε, όταν τοποθετήσατε αυτές τις ταμπέλες, πόσο βαθιά μπορεί να πληγώσουν ένα παιδί που μεγαλώνει σε ομόφυλη οικογένεια; Ή ένα παιδί που ανακαλύπτει ότι είναι
ομοφυλόφιλο;
Σκεφτήκατε ότι τέτοια μηνύματα δίνουν άλλοθι στον εκφοβισμό και τη βία στα σχολεία;
Ή αυτό δεν σας απασχολεί;
3. Θα ήθελα να μου πείτε, με ειλικρίνεια:
Πώς ακριβώς επηρεάζει η ύπαρξη της δικής μου οικογένειας τη δική σας;
Τι σας αφαιρεί; Τι σας απειλεί;
Έχετε γνωρίσει ποτέ ομόφυλη οικογένεια; Έχετε δει με τα μάτια σας αυτά τα «τέρατα» που
με τόσο πάθος πολεμάτε;
Ή είναι όλα φαντάσματα που βολεύουν έναν φόβο που δεν βασίζεται πουθενά;
4. Αναρωτιέμαι επίσης:
Έχετε διαβάσει ποτέ τη Χάρτα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή τη Σύμβαση για τα
Δικαιώματα του Παιδιού;
Ξέρετε τι σημαίνει πραγματικά «ελευθερία της έκφρασης»;
Έχετε κάθε δικαίωμα να μη συμφωνείτε με τον τρόπο ζωής μου. Το σέβομαι.
Αλλά όπως εγώ σέβομαι τον δικό σας, είτε συμφωνώ είτε όχι, τον ίδιο σεβασμό αναμένω
και από εσάς.
Η προσωπική άποψη του καθενός είναι δικαίωμά του. Δεν είναι όμως δικαίωμά του να
περιορίζει τα δικαιώματα κάποιου άλλου.
Και κάτι τελευταίο, από καρδιάς.
Έχουμε γίνει στόχος σε κάθε προεκλογική περίοδο. Έχουμε κουραστεί. Λέτε συχνά «κάτω τα χέρια από τα παιδιά μας».
Εμείς ποτέ δεν απλώσαμε χέρι σε κανένα παιδί. Ποτέ.
Εσείς όμως γιατί επιτίθεστε στα δικά μας; Με τόση ευκολία, με τόση άγνοια κινδύνου, με
τόση ανευθυνότητα;
Εμείς δεν ενοχλήσαμε κανέναν. Εσείς δεν μας αφήνετε στην ησυχία μας.
Και αυτό ζητούμε: να ζήσουμε κι εμείς τις ζωές μας με αξιοπρέπεια, όπως κάθε οικογένεια.
