01/10/2026
Η ανεξαρτησία δεν είναι μια μέρα στο ημερολόγιο.
Είναι το πρωινό φως που μπαίνει από το παράθυρο σε ένα σπίτι που ξέρεις πως είναι δικό σου.
Κανείς δεν τη χάρισε σε αυτό το νησί.
Την πλήρωσαν άνθρωποι με τη ψυχή τους,
τα όνειρά τους, το αίμα τους.
Πολλοί δεν πρόλαβαν να τη δουν,
κι όμως, μας την άφησαν σαν ζεστό ψωμί
τυλιγμένο σε καθαρό πανί.
Ανεξαρτησία θα πει να στέκεσαι όρθιος
χωρίς να ζητάς άδεια από κανέναν.
Θα πει να έχεις όνομα, φωνή και σημαία.
Θα πει να γράφεις εσύ την ιστορία σου
κι όχι να τη βρίσκεις γραμμένη από άλλους.
Η λευτεριά δεν φυλάγεται σε συρτάρι.
Θέλει χέρια να τη φροντίζουν κάθε μέρα,
όπως το χωράφι, που καρπούς θα φέρει.
Θέλει μνήμη για να μην ξεχνά
και θάρρος για να μη σκύβει.
Κι όσο ένα κομμάτι της γης αυτής περιμένει ακόμα,
όσο δυο πόλεις κοιτάζουν σιωπηλά τη θάλασσα,
η ανεξαρτησία μας μένει υπόσχεση που δεν έχει ακόμα εκπληρωθεί,
χρέος, που περνά από τον γενιά σε γενιά.
Γι' αυτό σήμερα δεν γιορτάζουμε μόνο.
Θυμόμαστε. Ευχαριστούμε. Συνεχίζουμε.
Με εκτίμηση,
Πολιτιστικός Σύλλογος Ποντίων Αμμοχώστου «ΤΕΜΕΤΕΡΟΝ»