11/08/2026
«30 Τάσους να είχε η Κύπρος, δεν θα τολμούσε να πατήσει ούτε ένας Τούρκος σε τούτο το νησί».
Τον Αύγουστο του 1996, η μεγάλη πορεία των μοτοσικλετιστών, που ξεκίνησε από το Βερολίνο με μοναδικό σκοπό την ελευθερία, θα κατέληγε στον τελικό της προορισμό, την Κερύνεια.
Η δουλικότητα της τότε κυβέρνησης, η ατολμία απέναντι στις τουρκικές απειλές, δημιούργησε χάος και στις 11 Αυγούστου 1996, ανοργάνωτες ομάδες πορεύθηκαν σε διάφορα σημεία της γραμμής αντιπαράταξης. Στο ΣΟΠΑΖ εκτυλίχθηκαν επεισόδια και στη Δερύνεια περίμεναν τους μοτοσικλετιστές, Τούρκοι και Τουρκοκύπριοι έτοιμοι για τα χειρότερα. Επιτέθηκαν στους άοπλους διαδηλωτές και με μανία ξυλοκοπούσαν όποιον μπορούσαν.
Ο 24χρονος Τάσος Ισαάκ, στην προσπάθειά του να βοηθήσει έναν άλλον συμμετέχοντα, εγκλωβίστηκε στα κατοχικά συρματοπλέγματα και ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από τον φασιστικό όχλο των Τούρκων και των Τουρκοκυπρίων.
Μέλη της «ειρηνευτικής» δύναμης επέλεξαν να μην επέμβουν. Παρόντες ήταν μέλη των Γκρίζων Λύκων, ο επικεφαλής του παραρτήματος της κατεχόμενης Κύπρου, αλλά και ο Ερχάν Αρικλί.
Τριάντα μνημόσυνα, κι όμως κάθε χρόνο μνημονεύουμε τη δικαιοσύνη.
Οι προσπάθειες για εκτέλεση διεθνών ενταλμάτων σύλληψης σταμάτησαν, με κύριο υπεύθυνο την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία.
Οι οικογένεις των Ηρώων, δεν έχουν παύσει, ούτε θα παύσουν ποτέ τις προσπάθειες και τις απαιτήσεις για εκτέλεση των ενταλμάτων που αφορούν τους δολοφόνους του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού. Ως κοινωνία οφείλουμε να στεκόμαστε δίπλα τους και να απαιτούμε δικαίωση.
Ο Τάσος ζει και μας δείχνει το δρόμο της Ελευθερίας.
Ως νέοι του τόπου, γονατίζουμε ευλαβικά και προσκυνούμε την ιερή προσφορά του Ισάακ, στο βωμό της λευτεριάς της Κύπρου μας. Η θυσία του θα είναι για εμάς φυλακτό στη σκέψη μας και ο θάνατος του για πάντα βαριά κληρονομιά.
Μέχρι το τέλος, ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ.
