09/06/2026
Ακόμα μια ρατσιστική επίθεση σε μετανάστη διανομέα, που κατάληξε με σπασμένο χέρι στο νοσοκομείο. Πλέον αυτές οι επιθέσεις είναι καθημερινό φαινόμενο, ενώ, όπως και σε όλες τις προηγούμενες περιπτώσεις, για την πολιτεία δεν υπάρχει δράστης. Τα περιστατικά αυτά σπανίως -έως ποτέ- δεν χαρακτηρίζονται από την αστυνομία ως ρατσιστικά, αλλά ως απλή επίθεση με σκοπό την ληστεία.
Με αυτό τον τρόπο, η Κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη (θεωρεί ότι) κρύβει την ραγδαία άνοδο του ρατσισμού επί των ημερών της, αφού το ΕΛΑΜ και άλλες ακροδεξιές παρατάξεις και «διαμορφωτές κοινής γνώμης», αφέθηκαν ανενόχλητοι να δηλητηριάζουν οριζόντια την κοινωνία. Από τους νέους στα σχολεία, στα σχολεία, στα γήπεδα και στους χώρους εργασίας, μέχρι και τον γενικό πληθυσμό στη δημόσια συζήτηση, στα ΜΜΕ και τα ΜΚΔ, απεικονίζοντας τους μετανάστες ως πρόβλημα που θα επιλύσει το ΕΛΑΜ.
Στην πραγματικότητα ο ρατσισμός στην Κύπρο έφτασε σε τέτοια επίπεδα που πλέον δεν μπορεί να κρυφτεί, ούτε να υποβαθμιστεί. Ολες οι σχετικές έρευνες των τελευταίων τριών χρόνων καταδεικνύουν την Κυπρο στην κορυφή των ξενοφοβικών χωρών. Τα αποτελέσματα της Ευρωπαϊκής Κοινωνικής Έρευνας του Δεκεμβρίου 2025 κατέταξαν την Κύπρο μεταξύ των 10 πιο ξενοφοβικών χωρών της Ευρώπης, ανάμεσα στις 31 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα, καταγράφοντας σημαντική επιδείνωση σε σχέση με τον προηγούμενο κύκλο ερευνών.
H έρευνα του Πανεπιστημίου Κύπρου που δημοσιεύτηκε το 2024 για τις απόψεις των Κυπρίων έναντι της μετανάστευσης κατέγραψε ότι 65% των ερωτηθέντων εξέφρασαν ξενοφοβικές απόψεις. Σε πανευρωπαϊκή κλίμακα ξενοφοβικών τάσεων, η Κύπρος κατατάσσεται πέμπτη ή έκτη, συνήθως μετά την Τσεχία, την Ουγγαρία, τη Βόρεια Μακεδονία, το Μαυροβούνιο και τη Σλοβακία. Η Κύπρος κατέλαβε τη δεύτερη θέση μετά την Τσεχία στο ερώτημα κατά πόσο η πολιτιστική ζωή και οι παραδόσεις υπονομεύονται από τους μετανάστες. Κατά μέσο όρο, οι στάσεις των Κυπρίων αξιολογούνται ως πιο ξενοφοβικές από τον μέσο όρο των Ευρωπαίων, ενώ η χώρα μας βρίσκεται σταθερά στον πάτο των ευρωπαϊκών δειχτών ένταξης MIPEX με την ένδειξη «integration denied».
O Nίκος Χριστοδουλίδης αρνείται να λάβει οποιοδήποτε μέτρο για την καταπολέμηση του ρατσισμού για λόγους που είναι γνωστοί. Η αντίδραση της κυβέρνησης του υπήρξε μηδενική στις καθημερινές ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον διανομέων τα τελευταία χρόνια, και κανένα μέτρο δεν έλαβε ακόμα και μετά τα ρατσιστικά πογκρόμ του 2023. Οι πιο πάνω έρευνες που θα έπρεπε να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για κάθε σώφρονα πολιτικό πέρασαν απαρατήρητες. Το σχέδιο δράσης για την ένταξη των μεταναστών, τη συγγραφή του οποίου εδώ και πολλά χρόνια «προσπαθεί να ολοκληρώσει η κυβέρνηση», ασχολείται αποκλειστικά με την απορρόφηση του υφιστάμενου μεταναστευτικού εργατικού δυναμικού στην αγορά εργασίας για καλύτερη «αξιοποίηση» από τους εργοδότες. Μηδέν δράσεις για τα εργασιακά δικαιώματα των μεταναστών και μηδέν δράσεις για μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που να εδράζεται στη δημοκρατία και το σεβασμό, αντί στις θεωρίες ανωτερότητας του Ελληνισμού και της ορθοδοξίας. Τα σημερινά σχολεία της Κύπρου, αντί να δημιουργούν δημοκρατικούς και αλληλέγγυους ανθρώπους, προωθούν τον εθνικισμό, τον ατομικισμό, την κατάχρηση του προνομίου έναντι τρίτων δημιουργώντας αντιδραστικούς πολίτες, που διασκεδάζουν με τις επιθέσεις ενάντια στους ευάλωτους, για τους οποίους η δικαιοσύνη είναι ανύπαρκτη.
Η άνοδος του ρατσισμού δεν επηρεάζει μόνο τους μετανάστες, αλλα ολόκληρη την κοινωνία που βιώνει μια συγκρουσιακή κατάσταση, η οποία τους οδηγεί είτε στην εθνικιστική αντιδραστικότητα, είτε στην αδιαφορία για όλα όσα συμβαίνουν γύρω της. Στην πολιτική ζωή επικρατεί η πόλωση από την οποία τρέφεται το ΕΛΑΜ, οι πολιτικές συζητήσεις επικεντρώνονται σε διαιρέσεις που βασίζονται στην ταυτότητα, όπως είδαμε αυτές τις μέρες να γίνεται γύρω από το PRIDE, η εμπιστοσύνη της κοινωνίας στους δημοκρατικούς θεσμούς διαβρώνεται και η λύση του Κυπριακού φαντάζει πιο απόμακρη από ποτέ. Τα κόμματα που κάποτε χαρακτηρίζονταν ως κεντρώα πλέον υιοθέτησαν την ακροδεξιά ρητορική του μίσους και η κοινωνία έγινε καζάνι που βράζει.
Δεν είναι αυτή η Κύπρος που θέλουμε. Η ιστορία θα μας κρίνει από τη στάση μας απέναντι στους ευάλωτους και μέχρι σήμερα αποδειχτήκαμε κατώτεροι των περιστάσεων.
