06/10/2026
🧠 Ποια ή ποιος θυμάται όλα όσα πρέπει να γίνουν;
Μια σχολική εκδρομή πλησιάζει. Τα παπούτσια του παιδιού είναι πια μικρά. Ο καιρός κρυώνει και πρέπει να βρεθούν τα περσινά χειμωνιάτικα μπουφάν.
Αυτό είναι μέρος του mental load, του αόρατου νοητικού φορτίου που απαιτεί η καθημερινή φροντίδα: να παρατηρείς τι χρειάζεται, να θυμάσαι, να οργανώνεις και να προβλέπεις τις ανάγκες των άλλων.
Μικρές, καθημερινές ευθύνες που δεν διεκπεραιώνονται από μόνες τους. Κάποια ή κάποιος πρέπει να τις αναλάβει. Και συχνά, χωρίς να έχει προηγηθεί κάποια συνειδητή απόφαση, καταλήγουν να βαραίνουν κυρίως ένα άτομο.
Οι έρευνες δείχνουν ότι αυτό το mental load δεν κατανέμεται ισότιμα: οι γυναίκες εξακολουθούν να αναλαμβάνουν δυσανάλογα μεγάλο μέρος της ευθύνης για την οργάνωση και τον συντονισμό της καθημερινής οικογενειακής ζωής.
Η έρευνα που πραγματοποιήσαμε στο πλαίσιο του έργου CAREdiZO μας θυμίζει ότι η φροντίδα δεν είναι μόνο όσα μπορούμε να δούμε: το μαγείρεμα, το καθάρισμα, τη φροντίδα των παιδιών ή άλλων μελών της οικογένειας. Είναι και η αόρατη δουλειά πίσω από όλα αυτά, να θυμάσαι, να οργανώνεις, να προβλέπεις και να σχεδιάζεις τι πρέπει να γίνει.
📌 Σκεφτείτε για λίγο τη δική σας οικογένεια. Ποια ή ποιος αναλαμβάνει να θυμάται και να οργανώνει όλα αυτά; Ήταν μια συνειδητή επιλογή ή απλώς, με τον καιρό, έγινε «δική της/του δουλειά»;
Αν δεν το έχετε συζητήσει ποτέ, ίσως αξίζει να αναρωτηθείτε: θα μπορούσαν αυτές οι ευθύνες να μοιράζονται πιο ισότιμα;
Γιατί όταν αρχίζουμε να βλέπουμε την αόρατη εργασία της φροντίδας, μπορούμε και να αλλάξουμε τον τρόπο που τη μοιραζόμαστε.