Πολιτιστικό Ίδρυμα 1948

05/10/2026

🏴‍☠️ Η πειρατική γαλέρα των Social Waste (Official) έκανε στάση στη δική μας τριήμερη ουτοπία, στο 13o Φεστιβάλ της Θύρας 9!

🎬 Το Πολιτιστικό Ίδρυμα 1948 συζήτησε με το συγκρότημα για τη διαδρομή τους, τις σύγχρονες προκλήσεις, τον πολιτικό στίχο, τα όρια της τέχνης και την Ουτοπία που ψάχνουμε.

📺 Ολόκληρη η συζήτηση είναι πλέον διαθέσιμη στο YouTube!

🔗 Link στο βίντεο: https://www.youtube.com/watch?v=w5MbP-TDfho&t=29s

Ποια είναι τελικά αυτή η Ουτοπία που όλο μακραίνει;

27/09/2026

Στο πλαίσιο του 13ου Φεστιβάλ της Θύρας 9, το Πολιτιστικό Ίδρυμα 1948 συναντά τους Social Waste (Official) σε μια ανοιχτή συζήτηση για τη δύναμη του στίχου, τη δημιουργική διαδικασία και την έμπνευση που γεννιέται μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες.

Πώς μετατρέπεται η βιωματική εμπειρία σε κοινωνικοπολιτικό τραγούδι; Τι σημαίνει να κάνεις πολιτικό χιπ χοπ σήμερα, συνδυάζοντας τον κοινωνικό στίχο με παραδοσιακά όργανα και μεσογειακούς ήχους;

📍 13ο Gate 9 Festival
Σάββατο 03/10 στις 17:00
Προπονητικό κέντρο People's Athletic Club "Omonoia 29M"

18/09/2026

13 Χρόνια από τη Φασιστική Δολοφονία του Πάυλου

Σαν σήμερα, στις 18 Σεπτεμβρίου 2013, ο αντιφασίστας ράπερ Παύλος Φύσσας, δολοφονείται από το φασίστα, μέλος της Χρυσής Αυγής, Ρουπακιά. Για τη σημερινή μέρα, πολλοί ακροδεξιοί και φασίστες, θεωρούν ότι η Αριστερά και οι αντιφασίστες δυνάμεις τη θυμούνται γιατί ψαχνουν ή έχουν ανάγκη από ήρωες. Στην πραγματικότητα, στα μάτια τα δικά μας η επέτειος δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, μας υπενθυμίζει το σκοταδισμό, το μίσος και μέχρι σε τι σημείο μπορεί να φτάσουν τα φασιστικά ιδεολογήματα.

Μπορούμε να ξεχάσουμε τα δεκάδες πογκρόμ σε μετανάστες στην περίοδο της κρίσης; Μπορούμε να ξεχάσουμε τις επιθέσεις σε αντιφασίστες, σε εργαζόμενους σωματίων βάσης, τους τραμπουκισμους σε κόσμο επειδή απλώς διαφωνούσε μαζί τους; Μπορούμε να ξεχάσουμε τη δολοφονία Σάχζατ Λουκμαν; Την ίδια ώρα, που το ναζιστικό μόρφωμα σιωπούσε και υπάκουε τυφλα στις υποδείξεις του ντόπιου κεφαλαίου.Το αποκορύφωμα αυτής της δράσης ήταν, λοιπόν η δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

Όχι, λοιπόν, εμείς δεν ψάχνουμε ήρωες. Τιμούμε τους ανθρώπους που δεν φοβήθηκαν μπροστά στο τέρας. Αυτούς που είδαν στα ίσα τους φασίστες και στάθηκαν εκεί.

Η φετινή επέτειος μάλιστα κρύβει και μια παραδοξότητα. Πριν από λίγες ημέρες, είδαμε την αποφυλάκιση του ναζιστή Ηλία Κασιδιάρη ενώ το παράρτημα της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο, κανονικοποιείται όλο και περισσότερο από την αστική τάξη και τους παρατρεχάμενους της. Αυτό που έδειξε η ιστορική εμπειρία είναι ότι ο φασισμός δεν μπορεί να τσακιστεί μονάχα μέσα από δικαστικές αίθουσες, όπως το αστικό κράτος προτάσει και καυχιέται τα τελευταία χρόνια. Ο φασισμός και τα συναφή ιδεολογήματα που τον περιβάλλουν θέλουν καθημερινό πλατύ, πολιτικό αντιφασιστικο αγώνα στο δρόμο, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια. Να στεκόμαστε ανάχωμα στην φασιστική απειλή με κάθε μέσο και να την τσακίζουμε στο δρόμο εκεί που ο φασισμός προσπαθεί να ριζώσει και να πολεμήσει κάθε τι ξένο, φτωχό και αδύναμο απέναντι του. Για να μην έχουμε ξανά άλλο Παύλο νεκρό από μαχαίρι φασίστα.

31/08/2026

Ο πόνος σας, πόνος μας

Η παράνομη κατοχή της πατρίδας μας, ο βίαιος διαχωρισμός του Λαού μας, δεν μπορούν να αλλάξουν κάτι τόσο ανθρώπινο και αυτονόητο: την αλληλεγγύη απέναντι στον πόνο και την απώλεια.

Η παράνομη κατοχή της πατρίδας μας, ο βίαιος διαχωρισμός του Λαού μας, δεν μπορούν να αλλάξουν κάτι τόσο ανθρώπινο και αυτονόητο: την αλληλεγγύη απέναντι στον πόνο και την απώλεια.

Σε τέτοιες στιγμές δεν υπάρχουν σύνορα, εθνικότητες ή διαχωριστικές γραμμές. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι που πενθούν και άνθρωποι που στέκονται δίπλα τους.

Ο πόνος σας, πόνος μας.

02/08/2026

Με αφορμή την εκδήλωση που διοργάνωσε το Πολιτιστικό Ίδρυμα 1948, ο καθηγητής ψυχολογίας Παναγιώτης Σταυρινίδης προσκλήθηκε στην εκπομπή «Αθλητισμός και Πολιτισμός» του αθλητικογράφου Σάββα Κοσιάρη στον Sport FM.

Μαζί συζήτησαν για την άγνωστη ιστορία των ασυνόδευτων παιδιών του 1974, το βαθύ ψυχολογικό τραύμα που αφήνει ο αποχωρισμός, αλλά και το πώς η τραγωδία αυτή παραμένει η σκληρή αλήθεια σε κάθε πόλεμο.

🎧 Ολόκληρο το απόσπασμα της συζήτησης έχει αναρτηθεί στο κανάλι του Πολιτιστικού Ιδρύματος 1948 στο YouTube.

👉 Ακούστε το ηχητικό και κάντε εγγραφή (subscribe) στο κανάλι μας:
https://www.youtube.com/watch?v=i_DnwORFw38&t=124s

Γίνετε συνδρομητές στο κανάλι μας για να παρακολουθείτε όλες τις δράσεις του Πολιτιστικού Ιδρύματος 1948!

Ο Καθηγητής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου, Παναγιώτης Σταυριν...

23/07/2026

Με τεράστια επιτυχία και συγκίνηση πραγματοποιήθηκε χθες η συζήτηση με θέμα «Τα ασυνόδευτα παιδιά της εισβολής», με ομιλητές τους Παναγιώτη Σταυρινίδη και Μιχάλη Μιχαήλ.
Εκφράζουμε τις θερμές μας ευχαριστίες σε όλους όσους τίμησαν την εκδήλωση με την παρουσία τους, και ιδιαίτερα στους ανθρώπους που μοιράστηκαν μαζί μας τις συγκλονιστικές τους μαρτυρίες ως ασυνόδευτα παιδιά του '74.
Θερμές ευχαριστίες στον Αργύρη Ιωάννου για το συντονισμό της συζήτησης και στο Cigar Haven για την εξαιρετική φιλοξενία και τη συμβολή τους στην επιτυχία της εκδήλωσης.

20/07/2026

Το αόρατο τραύμα του 1974

Κάθε 20ή Ιουλίου, οι σειρήνες ξυπνούν τις ίδιες μνήμες. Μιλάμε για τις απώλειες, για τα εδάφη, για τις πολιτικές προεκτάσεις της κυπριακής τραγωδίας. Όμως, πίσω από τους χάρτες και τις στρατιωτικές αναφορές, υπάρχει μια ανθρώπινη γεωγραφία που παρέμεινε για δεκαετίες στη σκιές. Είναι η ιστορία των παιδιών που το καλοκαίρι του 1974 αναγκάστηκαν να μεγαλώσουν μέσα σε λίγες ώρες.

Τι σημαίνει για ένα παιδί να χάνει το σπίτι του; Αυτό είναι το πρώτο σοκ. Τι σημαίνει όμως να βρίσκεται ξαφνικά ολομόναχο, χωρίς το χέρι του γονιού του, μέσα στη δίνη του πολέμου, του φόβου και της προσφυγιάς;

Το καλοκαίρι του 1974, εκατοντάδες παιδιά στην Κύπρο αποχωρίστηκαν βίαια τις οικογένειες τους και στάλθηκαν στην Ελλάδα για ασφάλεια, μακριά από κάθε τι οικείο. Για το επίσημο κράτος, ήταν μια επιχείρηση διάσωσης. Για την παιδική ψυχή, όμως ήταν ένας βαθύς, αναπάντεχος ξεριζωμός. Ένα τραύμα που δεν αιμορραγεί εξωτερικά, αλλά χαράσσει ανεξίτηλα την ενήλικη ζωή.

Η επιστήμη της ψυχολογίας μας διδάσκει ότι το παιδικό τραύμα δεν σβήνει με το πέρασμα του χρόνου, απλώς μεταμφιέζεται. Οι φοβίες, η ανασφάλεια, η συνεχής αίσθηση ότι ανά πάσα στιγμή όλα μπορούν να χαθούν, είναι το ψυχολογικό αποτύπωμα που κουβαλούν, ακόμα και σήμερα, οι άνθρωποι που βίωσαν ως ασυνόδευτα παιδιά εκείνο τον μαύρο Ιούλιο.

Πενήντα δύο χρόνια μετά, οφείλουμε να ανοίξουμε αυτόν τον φάκελο. Όχι για να ξύσουμε πληγές, αλλά για να κατανοήσουμε. Για να δώσουμε φωνή σε μια βουβή γενιά που έμαθε να σιωπά και να επιβιώνει. Η ιστορία της Κύπρου δεν είναι μόνο οι μάχες που δόθηκαν στα χαρακώματα, είναι και οι βουβές μάχες που δίνονται μέχρι σήμερα μέσα στις ψυχές των ανθρώπων της.

Με αφορμή αυτή την άγνωστη πτυχή της ιστορίας μας, το Πολιτιστικό Ίδρυμα 1948 διοργανώνει μια ανοικτή εκδήλωση-συζήτηση την Τετάρτη, 22 Ιουλίου 2026 στις 19:00, στο Capital Center (Ευαγόρου 9, Λευκωσία).

Σκοπός της εκδήλωσης είναι να γεφυρώσει την ιστορική καταγραφή με την ψυχολογική ανάλυση. Ο δημοσιογράφος και ιστορικός ερευνητής Μιχάλης Μιχαήλ θα ξεδιπλώσει τα γεγονότα και τα ντοκουμέντα της εποχής, φέρνοντας στο φως την άγνωστη ιστορία αυτών των παιδιών. Ο καθηγητής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου, Παναγιώτης Σταυρινίδης, θα αναλύσει το ψυχολογικό αποτύπωμα του ξεριζωμού και τη διαχείριση του συλλογικού και ατομικού τραύματος.

Τη συζήτηση θα συντονίσει ο Αργύρης Ιωάννου.

Σας περιμένουμε για να ακούσουμε, να μάθουμε και κυρίως να μην ξεχάσουμε την ανθρώπινη πλευρά της ιστορίας μας.

📅 Τετάρτη, 22/07/2026 στις 19:00
📍 Capital Center (Ευαγόρου 9, Λευκωσία)
https://maps.app.goo.gl/iULzaEZovNwKsxpP9

20/07/2026

«Ήμουν 9 ετών, τρομαγμένος. Ο αποχωρισμός ήταν δύσκολος... Όμως έπρεπε να φύγουμε»

Το φθινόπωρο του 1974, ο Μιχάλης Μιχαήλ μαζί με τον 10χρονο αδερφό του επιβιβάστηκαν στο πλοίο Πάτρα. Άφηναν πίσω τους την οικογένεια τους και τον βομβαρδισμένο Γερόλακκο για ένα ταξίδι προς το άγνωστο. Ήταν δύο από τα εκατοντάδες ασυνόδευτα παιδιά της Κύπρου.

Στην Ελλάδα, βρήκαν μια δεύτερη αγκαλιά. «Μας αγάπησαν σαν παιδιά τους, ποτέ δεν έκαναν διάκριση. Έγιναν δεύτεροι γονείς», θυμάται σήμερα για την οικογένεια που τους άνοιξε το σπίτι της.

Την Τετάρτη 22/07, στην εκδήλωση - συζήτηση που διοργανώνει το Πολιτιστικό Ίδρυμα 1948, ο Μιχάλης Μιχαήλ δεν θα μιλήσει απλώς ως ερευνητής, θα καταθέσει το δικό του προσωπικό βίωμα. Μαζί με τον Καθηγητή Ψυχολογίας Παναγιώτη Σταυρινίδη, θα ανοίξουν τον φάκελο των ασυνόδευτων παιδιών της Κύπρου, ρίχνοντας φως στο αόρατο ψυχολογικό αποτύπωμα του ξεριζωμού.

Μια αληθινή ιστορία επιβίωσης, τραύματος, αλλά και βαθιάς ανθρωπιάς.

Υ.Γ. Η φωτογραφία πάνω δεξιά είναι του 1974 και απεικονίζεται ο Μιχάλης Μιχαήλ, ο αδερφός του Πέτρος (δεξιά) και στη μέση ο Γιώργος, γιος της οικογένειας που τους φιλοξένησε στην Ηλεία. Η ίδια φωτογραφία ξανατραβήχτηκε 50 χρόνια αργότερα.

📅 Τετάρτη, 22/07/2026 στις 19:00
📍 Capital Center, Ευαγόρου 9 - Λευκωσία

👥 Ομιλητές: Μιχάλης Μιχαήλ & Παναγιώτης Σταυρινίδης
🎤 Συντονίζει: Αργύρης Ιωάννου

20/07/2026

Ο πόλεμος είναι οι εικόνες και οι ήχοι που δεν σβήνουν ποτέ. Ακόμη και οι μυρωδιές που μένουν χαραγμένες για μια ζωή.

Ο Μιχάλης Μιχαήλ ήταν μόλις 9 ετών όταν βομβαρδίστηκε το χωριό του, ο Γερόλακκος, πριν επιβιβαστεί ασυνόδευτος στο πλοίο για την Ελλάδα. Στο απόσπασμα αυτό, περιγράφει στον Αργύρη Ιωάννου πώς εκείνο το καλοκαίρι του 1974 κατοικεί ακόμα μέσα του, μέσα από τις αισθήσεις ενός μικρού παιδιού.

Αυτή την Τετάρτη, 22 Ιουλίου, στο Capital Center, δεν θα κάνουμε μια απλή ιστορική αναδρομή. Θα ψηλαφήσουμε τις ζωντανές μνήμες και το ψυχικό αποτύπωμα του ξεριζωμού.

📅 Τετάρτη, 22/07/2026 στις 19:00
📍 Capital Center (Ευαγόρου 9, Λευκωσία)

16/07/2026

Ποιο ήταν το συναίσθημα των γονιών το καλοκαίρι του 1974, όταν έπρεπε να πάρουν την πιο σκληρή απόφαση της ζωής τους; Να αποχωριστούν τα παιδιά τους και να τα στείλουν ασυνόδευτα σε ένα καράβι για την Ελλάδα, χωρίς να ξέρουν αν και πότε θα τα ξαναδούν;

Στο απόσπασμα αυτό, ο Καθηγητής Ψυχολογίας Παναγιώτης Σταυρινίδης, μιλώντας στον Argiris Ioannou, περιγράφει αυτή την στιγμή στον ψυχισμό ενός γονιού και ενός παιδιού.

Την Τετάρτη 22 Ιουλίου, οι ίδιοι άνθρωποι συναντιούνται ξανά από κοντά στο Capital Center στη Λευκωσία. Μαζί με τον ιστορικό ερευνητή Μιχάλη Μιχαήλ, ανοίγουμε τη συζήτηση για το βαθύ, αόρατο αποτύπωμα του ξεριζωμού.

📅 Τετάρτη, 22/07/2026 στις 19:00
📍 Capital Center (Ευαγόρου 9, Λευκωσία)