Αριστοκύπριο

05/04/2026

ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ ΣΑΣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΙ...

19/12/2025

ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗΣ

ΚΑΙΤΗ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ: «ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΔΕΝ ΚΑΤΟΙΚΕΙ ΣΕ ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΚΑ» / ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ ΜΑΧΗ ΟΚΤΩ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ, (18/12/2017) ΚΑΙ ΑΝΑΡΩΤΙΟΜΑΣΤΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ: TI ΑΛΛΑΞE ΑΡΑΓΕ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΝΟΙΑΞΙΜΟ ΤΟΥ ΥΦΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΕΧΝΕΣ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ;;;

ΤΗΣ ΜΑΙΡΗΣ ΠΙΕΡΙΔΟΥ

Η κα Καίτη Μιχαηλίδου είναι μια γυναίκα πολύ δραστήρια. Νοιάζεται για το σύνολο και γενικά για τον πολιτισμό. Είναι γεννημένη αγωνίστρια, τολμά, βάζει στόχους και συνεχίζει χωρίς να την πτοούν τα εμπόδια. Την γνωρίζω καιρό, χρόνια θα ‘λεγα. Υπεύθυνη μαζί με τον σύζυγό της Πέτρο, διατηρούν την Γκαλερί «Peter's» στη Λεμεσό, αλλά απλώθηκαν μέχρι και τη Λευκωσία, δίνοντας δείγματα ποιοτικής δουλειάς, φιλοξενώντας καλλιτέχνες αξιόλογους και έτσι προχωρούσαν δημιουργικά στο χώρο του Πολιτισμού και της Τέχνης γενικότερα.

Τώρα, η Καίτη προχώρησε μόνη θέλοντας από αγάπη για την τέχνη να προσφέρει περισσότερα στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου και έγινε Πρόεδρος του ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟΥ Πολιτιστικού Σωματείου Λεμεσού. Πήραμε μια γεύση επιτυχίας από τις πρόσφατες εκδηλώσεις που έγιναν σε Λεμεσό και Λευκωσία. Στη συνέντευξη που ακολουθεί η Καίτη Μιχαηλίδου τονίζει πως όσο κι αν διανύουμε μία φριχτή ιστορική περίοδο, όσο κι αν το ψέμα «πνίγει» την Ελευθερία, τη Δημοκρατία, την Ευαισθησία, την Καλαισθησία και το Πνεύμα, όσο κι αν το χρήμα ρέει άφθονο σε «ανάκτορα», το πνεύμα, δεν κατοικεί σε «τετραγωνικά»…

-Κυρία Μιχαηλίδου, είστε Πρόεδρος του Πολιτιστικού Σωματείου Λεμεσού, ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ. Πώς προέκυψε η ίδρυση του και πού αποσκοπεί η δραστηριότητα αυτού του Σωματείου;

«Η απόφαση για την ίδρυση του ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟΥ, δεν ήταν η απόφαση μιας τυχαίας στιγμής, αλλά η αγάπη μου για την Τέχνη, η συνέχεια ή και η φυσική κατάληξη αν θέλετε, των πολύχρονων δραστηριοτήτων μου σε ότι αφορά τα κοινά και τον Πολιτισμό! Η ακατανίκητη παρόρμηση μου, να θέλω να αισθάνομαι γύρω μου έναν κόσμο κατά λίγο πιο ανθρώπινο, κάτι που μόνο η ψυχική καλλιέργεια και η καλή αισθητική μπορούν να προσφέρουν, με οδήγησαν στην απόφαση της σύστασης ενός πολιτιστικού σωματείου, διότι «εν τη ενώσει η ισχύς»!!!Ως εκ τούτου, η δραστηριότητα του πολιτιστικού μας σωματείου προσδοκεί και αποσκοπεί, στην ενημέρωση του φιλότεχνου κοινού της Λεμεσού (και όχι μόνον) γύρω από τις Πολιτιστικές αλλά και κοινωνικές μας δράσεις! Δράσεις που σχετίζονται με την αγάπη μας για τα κοινά, την Τέχνη, την Κύπρο και τον Πολιτισμό της. Η αβίαστη ανάγκη όλων μας για επικοινωνία μέσα από τους διαύλους της Τέχνης, αποτελεί και την «Πολιτιστική μας Πυξίδα» προς την κατεύθυνση που λέγεται: ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ, (Βήμα Έκφρασης)!
Πιστεύουμε όμως και σε διαδρομές, που έχουν ως αφετηρία τους την σύνδεση του «Πριν και του Τώρα», ένα από τα πλέον βασικά για την ουσιαστική καλλιέργεια και ανάπτυξη της σύγχρονης καλλιτεχνικής έκφρασης! Γι’ αυτό και στην ιστοσελίδα μας δηλώνουμε επίσης, πως το ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ αποτελεί και (Νήμα Έκφρασης)!»

- Πώς προέκυψε αυτή η τόσο χαρακτηριστική ονομασία του Σωματείου σας;

«Αφ’ ενός θέλαμε να υπάρχει ένας σαφής συνειρμικός συσχετισμός με το όνομα του νησιού μας, «Κύπρος η άριστη», (τον αγαπάμε πολύ αυτόν τον τόπο) και αφ’ ετέρου, στοχεύσαμε μέσα από την ονομασία σ’ έναν «ιστό» ιστορικό, αφού ως γνωστόν, υπήρξαμε για αιώνες το πιο κατακτημένο και διαφιλονικούμενο κομμάτι της Μεσογείου! Έτσι ο «κλήρος» έπεσε στον Αριστόκυπρο (γιο του Φιλόκυπρου) και βασιλιά των αρχαίων «Σόλων» στη βόρεια ακτή της Μόρφου ο οποίος θυσιάστηκε στην πεδιάδα της Σαλαμίνας μαζί με τον ηγέτη Ονήσιλο κατά την εξέγερση των Κυπρίων εναντίον των Περσών…(τι μας θυμίζει άραγε αυτό); Θεωρείστε λοιπόν πως, η πρόθεση μας να τιμήσουμε το όνομα ενός μαχητή επαναστάτη, αν και υπήρξε (βασιλιάς), μας οδήγησε στην ονομασία «ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ» μία καθόλου τυχαία, αλλά συνειδητή επιλογή…»

-Αυτές οι δύο εκδηλώσεις που δόθηκαν πρόσφατα, μία στο θέατρο Ριάλτο Λεμεσού και μια στο Σατιρικό θέατρο, είναι οι πρώτες του Πολιτιστικού Σωματείου «Αριστοκύπριο»;

«Ναι, αυτές οι δύο εκδηλώσεις που δόθηκαν πρόσφατα, είναι και οι πρώτες του Πολιτιστικού Σωματείου «Αριστοκύπριο», αν και θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρω πως, προηγήθηκε τον περασμένο Απρίλη στο Παττίχειο Δημοτικό Θέατρο Λεμεσού, μία μουσικοθεατρική παράσταση αναλογίου, στην οποία συμμετείχαν πλειάδα χορωδιακών, χορευτικών και θεατρικών σχημάτων και της οποίας το περιεχόμενο υπέγραφε η Ειρήνη Χηράτου, (κείμενα, μουσική διεύθυνση και ενορχηστρώσεις διαχρονικών τραγουδιών από το έντεχνο Ελληνικό ρεπερτόριο). Ο τίτλος του έργου; «Συντροφιά με τις Μούσες»!Ένα συναρπαστικό πανόραμα / μίξης ποιητικού λόγου φωτογραφίας και μουσικής, που έστησε αφιλοκερδώς για το «ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ» η δημιουργός της παράστασης, ώστε να βοηθήσει την εκκίνηση των δράσεων μας!»

- Μιλήστε μας γι’ αυτές τις δύο πρόσφατες εκδηλώσεις στο θέατρο Ριάλτο Λεμεσού και στο Σατιρικό θέατρο. Πώς προέκυψαν;

«Είναι μεγάλη τιμή για το ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ, να συνεργάζεται με καλλιτέχνες που έχουν όραμα και είμαστε ιδιαίτερα περήφανοι ως σωματείο, που η πρώτη μας διοργάνωση, συνέπεσε να είναι και η πρώτη παρουσίαση του μουσικοθεατρικού έργου της Ειρήνης Χηράτου, (S)…«ΚαΤΟ-χώρα» στην Κύπρο! Γιατί πρόκειται για μία σύγχρονη δημιουργία υψηλών προδιαγραφών, πρωτότυπη σε ευρήματα και ιδέες που διεγείρει και παρασύρει το συναίσθημα και του πιο απαιτητικού κοινού από την πρώτη κιόλας στιγμή! Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την πρεμιέρα του έργου στην Αθήνα, πριν ένα περίπου χρόνο και ήθελα πολύ και το δικό μας φιλότεχνο κοινό να έχει την ευκαιρία να χαρεί μία τέτοια παράσταση! Σ’ αυτό το σημείο να ευχαριστήσουμε τις Πολιτιστικές Υπηρεσίες της Κύπρου που στήριξαν τις παρουσιάσεις του έργου (γιατί για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους), χωρίς αυτή την οικονομική στήριξη, δεν νομίζω πως θα προέκυπταν στην δεδομένη στιγμή και οι εν λόγω παρουσιάσεις! Ευχαριστούμε θερμά, το Συντονιστικό Συμβούλιο Πολιτιστικών Φορέων Λεμεσού που έθεσε υπό την αιγίδα του τις πρώτες μας εκδηλώσεις, τον κόσμο που αγκάλιασε το ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ στο ξεκίνημα του, καθώς επίσης και τους χορηγούς αλλά και τους υποστηρικτές μας: Την «Cyta», την «Island Oil», το «Kanika Hotels Ltd «, το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου, τον «Όμιλο Λαΐκού», την «Peter’s Gallery Centre», τη Στέγη Ηλικιωμένων «ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΑ», που βρέθηκαν δίπλα μας! Για όσους ανήκουμε στην μικρομεσαία τάξη (και αυτό έχει φυσικά αντίκτυπο και στην Τέχνη), αναπνέουμε το διοξείδιο μίας εποχής ασφυκτικής και «μολυσμένης», όχι μόνο λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά και εξ΄ αιτίας της αδυναμίας ανάληψης προσωπικών, κοινωνικών και πολιτικών ευθυνών, με αποτέλεσμα την κατάρριψη κάθε βασικής ηθικής αξίας, στους «κάδους της αισχροκέρδειας» και αυτή είναι μια πικρή και δυσάρεστη αλήθεια! Μα όσο κι αν το ψέμα «πνίγει» την Ελευθερία, την Δημοκρατία, την Ευαισθησία, την καλαισθησία και το Πνεύμα, όσο κι αν το χρήμα ρέει άφθονο σε «ανάκτορα», το «πνεύμα δεν κατοικεί σε τετραγωνικά...» Γι’ αυτό κι εμείς ως σωματείο, θα εντείνουμε τις προσπάθειες μας ώστε οι εκάστοτε ιθύνοντες, τράπεζες, εταιρίες με ενεργή εταιρική κοινωνική ευθύνη κλπ. (ακόμα και η ΟΠΑΠ Κύπρου που σε πρώτη φάση μας αγνόησε), να ενισχύσουν οικονομικά τις προσπάθειες μας και να συμπαρασταθούν ηθικά στο δύσκολο έργο μας!»

- Έχετε προγραμματισμένες και άλλες, παρόμοιες εκδηλώσεις; Πότε και με ποια ευκαιρία;

«Θα παρουσιάσουμε στις 28 και 29 Δεκεμβρίου 2017 και ώρα 8:30 μ.μ. στο θέατρο «Δέντρο» στην Λευκωσία, τα Χοροθεατρικά Έργα, της Εύας Καλομοίρη, «ΣΚΥΤΑΛΗ» (1ο μέρος) και της Ήβης Χατζηβασιλείου, «ΑΤΡΑΠΟΣ» (2ο μέρος).»

- Πιστεύετε ότι το ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ θα δώσει ένα νέο αέρα στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας;

«Σίγουρα στον χώρο της Τέχνης πάντα υπάρχουν αξιόλογες νέες καλλιτεχνικές φωνές και αξιόλογες σύγχρονες, πνευματικές δημιουργίες και από την στιγμή που υπάρχει η επιθυμία και η Αγάπη για την Τέχνη, το Όραμα, όλα είναι δυνατά, (γι' αυτό ναι, το πιστεύω!)»

- Ποια τα μελλοντικά σας σχέδια ως Πολιτιστικό Σωματείο;

«Η εντατικοποίηση των προσπαθειών μας ως προς την υλοποίηση εξειδικευμένου Προγράμματος σχετικού με την μείωση της Νεανικής Παραβατικότητας, που ετοίμασαν για το ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ Εκπαιδευτικοί Ψυχολόγοι και το οποίο ήδη καταθέσαμε στο Υπουργείο Παιδείας της Κύπρου! Το εν λόγω πρόγραμμα στοχεύει στην Καλύτερη Δυνατή Στήριξη ομάδων (κυρίως παιδιών και εφήβων), που χρήζουν άμεσης ανάγκης για βοήθεια λόγω διαγνωσμένων ψυχικών διαταραχών με αποτέλεσμα, καταστροφικές συνέπειες όπως το κάπνισμα, το ποτό, τα ναρκωτικά, η επιθετικότητα, η έντονη σεξουαλική δραστηριότητα κ.α. Ως Πολιτιστικό Σωματείο, θα θέλαμε να αναπτύξουμε συνεργασίες με καλλιτέχνες διαφόρων ειδικοτήτων στα σχολεία, με σκοπό την δημιουργία «Ομάδων Τέχνης» όπως, Μουσική- Χορός-Ζωγραφική-Κεραμική-Θεατρικό εργαστήρι κ.α. ώστε μέσα από την καθοδήγηση, τις κατάλληλες τεχνικές και κυρίως την ενθάρρυνση και την αγάπη, να συμβάλουμε όσο μπορούμε στην ανακούφιση και την κοινωνική ένταξη των παιδιών αυτών που χρήζουν ανάγκης για βοήθεια!»

- Καίτη μου, σε γνωρίζω από παλιά, είχες μεγάλη δραστηριότητα ως υπεύθυνη της «Peter’s Gallery», μαζί με τον σύζυγό σου. Τώρα παράλληλα θα ασχολείσαι και με την Γκαλερί σας ή θα την αφήσεις;

«Αγαπητή μου Μαίρη! H "Peter's Gallery”, είναι πάντα στην παράλληλη απασχόληση μου. Η κύρια βιοποριστική εργασία μου είναι η διαχείριση της κορνιζοποιίας και η πώληση ειδών ζωγραφικής. Ασχολούμαι με την κατασκευή κορνιζών από το 1974 και νιώθω περήφανη που είμαι η πρώτη γυναίκα κορνιζοποιός στην Κύπρο. Ο χώρος των πολιτιστικών είναι μέρος της ζωής μας με το σύζυγό μου. Ασχολούμαστε με τα καλλιτεχνικά δρώμενα από το 1973. Αρχικά, ο δρόμος ήταν δύσκολος και η ανταπόκριση των αρμοδίων και του κοινού, πενιχρή. Η αγάπη μας όμως γενικότερα, για τον πολιτισμό και τον εικαστικό χώρο, μας έδωσε τη δύναμη να αντέξουμε τις αντίξοες συνθήκες! Έτσι, σήμερα βρισκόμαστε στην «προνομιούχα» θέση μίας μόνιμης έκθεσης έργων τέχνης και έχουμε τη χαρά να διοργανώνουμε κατά διαστήματα, ατομικές εκθέσεις Κύπριων, αλλά και ξένων καλλιτεχνών στην Peter's Gallery. Το ενδιαφέρον του κοινού σήμερα είναι αναβαθμισμένο, με προνομιούχους όμως, αυτούς που έχουν την οικονομική άνεση. Παρά το αυξημένο ενδιαφέρον του φιλότεχνου κοινού και την ανάγκη για ελευθερία έκφρασης στις τέχνες, παρουσιάζεται αν όχι χαμηλό, ανεπαρκές σχέδιο εκ μέρους της πολιτείας, ως προς την σφαιρική προώθηση της σύγχρονης εικαστικής τέχνης. Σε αυτή μας την προσπάθεια, το κράτος, που είναι και ο πλέον καθοριστικός παράγοντας για μια υγιή κοινωνία, θα μπορούσε να αναπτύξει μακροπρόθεσμα προγράμματα με πρωταρχικό στόχο, την χρηστικότητα της Τέχνης, μέσα από την αναβαθμισμένη διδασκαλία για την κατανόηση, όσων είναι πραγματικά σημαντικά στην ζωή. Η επιτυχία αυτών των στόχων, απαιτεί την υπέρβαση μιας σειράς εγγενών αδυναμιών μας ως κοινωνία. Εννοείται λοιπόν, πως θα συνεχίσω να ασχολούμαι με την “Peter’s Gallery”, αφού είναι μια ολόκληρη ζωή για μένα, πολύ περισσότερο που η προσφορά της “Peter’s Gallery” στα πολιτιστικά θέματα του τόπου μας είναι καθοριστική οπότε ναι. Θα συνεχίσω παράλληλα να ασχολούμαι και με την Γκαλερί, γιατί το ένα, δεν αναιρεί το άλλο!»

- Πώς βλέπετε τα εικαστικά μας δρώμενα και γενικότερα τα πολιτιστικά στον τόπο μας;

«Τα εικαστικά μας δρώμενα ε; Θα μπορούσε την απάντηση μου σ’ αυτήν εδώ την ερώτηση να τη συνόδευε ένας ειλικρινής και βαθύς αναστεναγμός...Ο εικαστικός μας ωστόσο χώρος, κατάφερε πιστεύω με όλα αυτά τα 44 χρόνια παρουσίας του, να δώσει πολλές ευκαιρίες σε Κύπριους καλλιτέχνες, να παρουσιάσουν και να προβάλουν το έργο τους, γι’ αυτό και θέλω να πιστεύω, πως οι συνεργασίες αυτές μετά από τις τόσο επίπονες και επίμονες προσπάθειες μας, εμφύσησαν στην συνείδηση του κοινού μία νοοτροπία διαφορετική, με αποτέλεσμα, η ανάγκη της «καλαίσθητης» συντροφιάς ενός πίνακα, να «μιλά» διαφορετικά στις καθημερινές προτεραιότητες μας! Δύσκολα τα πράγματα γενικότερα για την Τέχνη, γιατί ο κόσμος βάλλεται καθημερινά από πολλά φτιαχτά «μηνύματα», για το τι πραγματικά έχει ανάγκη και τι όχι! Οι προτεραιότητες μας όμως είναι θέμα καλλιέργειας και Παιδείας, γι’ αυτό και προτείνω, να επιλέξουμε το «χαμόγελο». Οι δυσκολίες κονταίνουν, όσο οι άνθρωποι γινόμαστε ψηλότεροι, όταν όλο και περισσότεροι φιλότεχνοι συσπειρωνόμαστε γύρω από την ιδέα του «τι είμαστε» και όχι του «τι έχουμε»…
Κλείνοντας, θα ήθελα να σας συγχαρώ για την όμορφη συνέντευξη και τις εύστοχες ερωτήσεις σας, καθώς και για την ευκαιρία που μου δόθηκε να μοιραστώ μαζί σας τους προσωπικούς μου στόχους που συνδέονται με το όραμα του ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟΥ!»

11/12/2025

ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ ΚΟΙΝΟΠΟΙΕΙ ΚΑΙ ΣΥΓΧΑΙΡΕΙ...

Η Λάρνακα Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2030

🎉Η Λάρνακα Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2030!🎊

14/11/2025

ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗΣ

(δια στόματος Μάνου Χατζιδάκι)

Ο ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΣ ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ🌹

(23 Οκτωβρίου 1925 – 15 Ιουνίου 1994)

«Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος».

Ο Χατζιδάκις ανήκει στις σπάνιες περιπτώσεις που δίνουν απόλυτο νόημα σε εκείνο το στίχο του Σικελιανού για τον Παλαμά: «Επάνωσε τούτο το φέρετρο όλη η Ελλάδα»
Όλη; Όχι φυσικά. Γιατί Ελλάδα είναι και ο Μπογδάνος. Είναι κι ο Σεφερλής. Και ο Γεωργιάδης…

Ο Χατζιδάκις συμβολίζει τη φωτεινή Ελλάδα. Την Ελλάδα που δεν χωράει στην αρένα της ευτέλειας.

«Αδιαφορώ… για την δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ. Πιστεύω… στο τραγούδι που μας αποκαλύπτει και μας εκφράζει εκ βαθέων, κι όχι σ’ αυτό που κολακεύει τις επιπόλαιες και βιαίως αποκτηθείσες συνήθειές μας. Περιφρονώ… αυτούς που δεν στοχεύουν στην αναθεώρηση και στην πνευματική νεότητα, τους εύκολα “επώνυμους” πολιτικούς και καλλιτέχνες, τους εφησυχασμένους συνομήλικους, τη σκοτεινή και ύποπτη δημοσιογραφία καθώς και την κάθε λογής χυδαιότητα.Έτσι κατάφερα να ολοκληρώσω την τραυματισμένη από την παιδική μου ηλικία προσωπικότητα, καταλήγοντας να πουλώ “λαχεία στον ουρανό” και προκαλώντας τον σεβασμό των νεοτέρων μου μια και παρέμεινα ένας γνήσιος Έλληνας και Μεγάλος Ερωτικός».

«Απέφυγα μετά περίσσιας βδελυγμίας ό,τι τραυμάτιζε το ερωτικό μου αίσθημα και την προσωπική μου ευαισθησία». Συμβολίζει την Ελλάδα που δε λερώνεται από την απρέπεια, από την αμάθεια, από την ευήθεια. Ο Χατζιδάκις είναι εκείνη η Ελλάδα που κάθε σύγκριση της εξουσίας μαζί της αποκαλύπτει πόσο «γυμνός είναι ο βασιλιάς». Η ευαισθησία και η αισθητική του Χατζιδάκι, η αυθεντική του λαϊκότητα που βρισκόταν σε αμείλικτο πόλεμο με τον λαϊκισμό («λαϊκό – έλεγε – είναι ό,τι ασχολείται με τον άνθρωπο και προέρχεται από τον άνθρωπο»), η διαδρομή μιας ζωής κόντρα στην εμπορευματοποίηση και στον εκχυδαϊσμό της τέχνης, έβρισκαν την απόλυτη αντανάκλασή τους στην οξεία κριτική του ματιά προς τους «από πάνω» και στη διαρκή του άρνηση σε συμβιβασμούς προκρούστιους για την σκέψη του. «Ποιοι θα μας κυβερνήσουνε μελλοντικά, στην Ενωμένη Ευρώπη;» τον ρώτησαν όταν η Ελλάδα έμπαινε στην τότε ΕΟΚ. Απάντησε: «Ελπίζω για τους επερχόμενους, μια δημογεροντία του πνεύματος κι όχι η άγια κι αποστολική οικογένεια του πρίγκηπος Φρανκενστάιν»…

Ο Μάνος Χατζιδάκις υπήρξε ο δημιουργός που έβαλε τη σφραγίδα του στον πολιτισμό μας. Κορυφαίος αναμορφωτής του ελληνικού τραγουδιού, το δρομολόγησε σε νέους μουσικούς ορίζοντες. Πρωτοπόρος στην τέχνη του. Και ταυτόχρονα: Ασυμβίβαστος στη ζωή του. Ξένος απέναντι στην όποια κολακεία και στην τακτική της «αναρρίχησης». Εχθρός της σοβαροφάνειας και των παγιωμένων αντιλήψεων. Λάτρης του νέου και της συνεχούς αμφισβήτησης. Όλα αυτά μαζί εξηγούν το γιατί όσοι διοικούν και άρχουν, είτε από τη θέση του κυβερνήτη, είτε από τη θέση του «χωροφύλακα» των ιδεών, είτε από τη θέση του «νταβατζή» – διακινητή της εικονικής τηλεπραγματικότητας, έχουν «περιποιηθεί» για τα καλά τον Χατζιδάκι όλα αυτά χρόνια. Ρίχνοντάς τον – ουσιαστικά – στη σπηλιά του σιωπητηρίου. Εκεί, δηλαδή, που θέλουν να κρατούν έγκλειστη κάθε φωνή που σηματοδοτεί την ανάταση.
Από μια άποψη, βέβαια, αυτό είναι ευτύχημα. Για δυο λόγους: Πρώτον, γιατί με τη στάση τους ομολογούν – άθελά τους – πόσο αδύναμοι είναι να λερώσουν ό,τι δεν μπορούν να καταλάβουν. Ο,τι δεν μπορούν να εννοήσουν. Ο,τι δεν μπορούν να φτάσουν. Δεύτερον, γιατί έτσι μένει ανόθευτη η φωνή του Χατζιδάκι από την προσπάθεια εκείνων των επίδοξων αμόρφωτων λεχριτών που θα αποτολμούσαν, ενδεχομένως, να την αλλοιώσουν.

«Οι βρικόλακες επιστρέφουν…»

Αν ο μουσικός Μάνος Χατζιδάκις αποτελεί κορυφαίο πολιτιστικό κειμήλιο για τον τόπο, ο «πολιτικός» Χατζιδάκις είναι ένας σκαπανέας και σηματωρός της ουσίας των προβλημάτων του καιρού μας. «Πότε θ’ ανθίσουνε τούτοι οι τόποι / Πότε θα ρθούνε καινούργιοι ανθρώποι / να συνοδεύσουνε τη βλακεία / στην τελευταία της κατοικία;» ήταν ένα από τα σχόλια του επιστήθιου φίλου του Χατζιδάκι, του Γκάτσου.

Η τελευταία φορά που ο Χατζιδάκις ανέβηκε στη σκηνή ήταν στις 22 Φεβρουαρίου 1993. Και ήταν για να διευθύνει την Ορχήστρα των Χρωμάτων, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε μια συναυλία αφιερωμένη σε ένα… «ανεπίκαιρο» θέμα: Στον αγώνα ενάντια στον ναζισμό και τον φασισμό. Αυτό συνέβη 20 και πλέον χρόνια πριν…

Στο έντυπο πρόγραμμα της συναυλίας με τον υπότιτλο «Οι βρικόλακες επιστρέφουν» κατέθετε και τις δικές του «σκέψεις και παρατηρήσεις για το αναζωογονημένο φαινόμενο του Νεοναζισμού». Μεταξύ άλλων σημείωνε ο Μάνος Χατζιδάκις:

«Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δύο μορφές. ‘Η προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα, που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους, ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερος ο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού κι ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε. Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα ΜΜΕ ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία των ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία με τεράστια και αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέροντα. Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός, η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακριά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από την συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας. Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος “αρχηγός” που θα ηγηθεί αυτού του κατάπτυστου περιεχομένου μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε».

«Όποιος δε φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει, λέει ο Χατζιδάκις. Η πιθανή προέκταση του αξιώματος είναι, να συνηθίσουμε τη φρίκη, να μας τρομάζει η ομορφιά (…) Η υποταγή ή ο εθισμός σε μια τέτοια συνύπαρξη, ή συνδιαλλαγή, δεν προκαλεί τον κίνδυνο της αφομοίωσης ή της λήθης, του πώς πρέπει, του πώς οφείλουμε να σκεφτόμαστε, να πράττουμε και να μιλάμε; Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η ανοχή πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά. Η μορφή του τέρατος είναι αποκρουστική. Όταν όμως το πρόσωπο του τέρατος πάψει να μας τρομάζει, τότε πρέπει να φοβόμαστε… γιατί αυτό σημαίνει ότι έχουμε αρχίσει να του μοιάζουμε (…)».

«Αυτό το “τέρας”! Άλλοτε καμουφλαρισμένο και άλλοτε ξεδιάντροπα προκλητικό έχει γιγαντωθεί, έχει αποκτήσει πολλές μορφές. Τα πλοκάμια του απειλούν θεούς και δαίμονες».
«Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση -εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική “παράδοση” η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.(…).

Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή “λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων” σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες».

«Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός», λέει ο Χατζιδάκις.
Αξεπέραστη η παρομοίωσή του: «Ο πατριωτισμός των φασιστών έχει τόση σχέση με την πατρίδα, όση σχέση μπορεί να έχουν με τον πατριωτισμό τα άλογα επειδή συμμετέχουν στις παρελάσεις»…

«Ταξίδεψα πολύ – γράφει – και αυτό με βοήθησε ν’ αντιληφθώ πως η βλακεία δεν ήταν αποκλειστικόν του τόπου μας προϊόν, όπως περήφανα ισχυρίζονται κι αποδεικνύουν συνεχώς οι Έλληνες σοβινιστές και της εθνικοφροσύνης οι εραστές».

«Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους. (…)

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (…)».

«Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος».

“Αδιαφορώ… για την δόξα. Με φυλακίζει μες στα πλαίσια που καθορίζει εκείνη κι όχι εγώ. Πιστεύω… στο τραγούδι που μας αποκαλύπτει και..

07/11/2025

ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ...
ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ...

(και σχολιάζει)

«Λεφτά κι άλλα λεφτά» / Χάρης Μπότσης, μουσική, πλήκτρα, synthesizer - Μαριάννα Γκέκα, στίχοι και ερμηνεία

Εξαιρετικά δυνατό κομμάτι, αρμονική η συνύπαρξη στίχου και μουσικής! Και παρότι οι στίχοι περιγράφουν αλήθειες αιχμηρές, ο αραχνούφαντος «καμβάς» της μουσικής και η «υγρασία» της ερμηνείας, μας παρασύρουν σε ένα δημιουργικό αποτέλεσμα ελκυστικά φωτεινό,👌πολλά συγχαρητήρια!👏👏👏👏

'Ένα κοινωνικο spoken word κομμάτι. bETA | electronic hip hop duo.Lyrics & Vocals: Marianna Geka Music, Keys & Synths: Haris Botsis Recording, Mixing: Giwt...

07/11/2025

On the occasion of the performance by Les Grands Ballets Canadiens, presented at Megaron the Athens Concert Hall on 8 and 9 November, this workshop — led by principal dancer André Santos — offers teenagers who love and practise dance an exciting opportunity for practical exploration and experim...

07/11/2025

07/11/2025

ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΚΥΠΡΙΟ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑΖΕΙ

🎬 «ΦΛΟΓΑ», ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΤΟΥ ΗΛΙΑ ΠΑΣΧΟΥ
15΄ λεπτά και 08" δευτερόλεπτα που «ντύνουν ή ξεγυμνώνουν μια αιωνιότητα», (ας επιλέξει ο καθένας μας αυτό που κουβαλά μέσα του σιωπηλά...) 15΄ λεπτά και 08" δευτερόλεπτα που υποβάλουν τον αποδέκτη τους (θεατή), σε μια ποιητική και ταυτόχρονα αιχμηρή «δοκιμασία» εκτοπίζοντας μέσα από καθημερινές λέξεις ή φράσεις, κάθε ψεύτικη επιλογή! Η κρυφή ανάγκη όλων μας, να θέλουμε να ζήσουμε και να αγαπηθούμε αληθινά, να «περπατήσουμε στα πλακόστρωτα της Αθωότητας» είναι διάχυτη σε αυτά τα 15΄ λεπτά και 08" δευτερόλεπτα! 15΄ λεπτά και 08" δευτερόλεπτα που καθηλώνουν τον θεατή με την εσωτερικότητα των «περαστικών χαρακτήρων» τους, σε μια διαδρομή μικρού μήκους συγκλονιστική αφού έχει σαν βάση της, μια ξεκάθαρη και δυνατή σύλληψη (ιδέα): ο περαστικός και ξεγελασμένος άνθρωπος στον χρόνο που ενώ δεν θέλει να αποχωριστεί τα συναισθήματα του, στην πορεία τον αποχωρίζονται εκείνα όταν σιγά-σιγά, σταματά πια να τα αναζητά. 15΄ λεπτά και 08" δευτερόλεπτα που δεν σου δίνουν και πολλά περιθώρια να «σκεφτείς» αλλά να αισθανθείς ως θεατής μέσα από την υποβλητική ατμόσφαιρα τους! Δυνατή η μουσική επένδυση, δυνατή η επιλογή του ασπρόμαυρου φόντου... Το εύρημα ενός αναπτήρα και της φλόγας του δεν είναι έτσι απλά από μόνο του φοβερό, είναι «άπαιχτο» κυρίως για τον τρόπο που ο σκηνοθέτης το υποστηρίζει και η προσέγγιση εδώ, δικαιώνει την ιδέα και την πρόθεση του δημιουργού της! 15΄ λεπτά και 08" δευτερόλεπτα που δεν δεν έχουν ανάγκη από κλισέ για να σε κρατήσουν γιατί δεν επιδιώκουν να εντυπωσιάσουν, απλά συγκινούν! Η τελευταία σκηνή με την μικρούλα Αιμιλία που φυσά και ξαναφυσά με επιμονή εκείνο τον (παράξενο) αναπτήρα με τη μοναδική αφοπλιστική παιδική αθωότητα της και τον «πανίσχυρο» ενήλικα δίπλα της, συγκλονιστική! Επικυρώνει ας μου επιτραπεί να πω, την πρόθεση ενός σεμνού και εξαιρετικά ταλαντούχου δημιουργού, του ΗΛΙΑ ΠΑΣΧΟΥ, σεναριογράφου και σκηνοθέτη πολλά υποσχόμενου (το μόνο σίγουρο), που καταφέρνει να βγάλει προς τα έξω με τον δικό του μοναδικό τρόπο μέσα σε 15΄ λεπτά και 08" δευτερόλεπτα τη δική του μικρή ή μεγάλη αλήθεια και ας επιλέξει ο καθένας μας ποια αλήθεια προτιμά να ανακαλύψει. Σημασία έχει πως όποια και νά'ναι αυτή η αλήθεια, το κινηματογραφικό και φωτογραφικό βλέμμα του σκηνοθέτη, η αταλάντευτη αίσθηση του, μας απογειώνει αφήνοντας μας ελεύθερους αν όχι να διαλέξουμε, να αναγνωρίσουμε τη δική του αλήθεια όποια κι αν είναι! Μας πείθει για το ότι η Νοσταλγία δεν έχει επίκτητα άγχη, γι' αυτό και δεν έχει ηλικία, όσο κι αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε εμείς οι μικρούληδες και περαστικοί και ξεγελασμένοι άνθρωποι...Συγχαρητήρια στον σκηνοθέτη!🌹

Disclaimer: I do not own the rights to the following music tracks: Midlake – "Acts of Man", Novak – "Rapunzel", Trypes – "Pos". All rights belong to their re...