Stichting Oasebos

13/07/2026

HET REGENWOUD BLIJFT ONS VERRASSEN
Soms krijgen we de vraag: "Weten we inmiddels niet alles over de natuur?" Het antwoord is een overtuigend NEE!

In de bergen van Los Santos, Costa Rica, hebben onderzoekers een prachtig wonder ontdekt: een compleet nieuwe kikkersoort, de Rana de las Nacientes (de kikker van de waterbronnen). Een juweeltje van een vondst (zie de foto)!

Deze ontdekking is de zoveelste herinnering aan de onuitputtelijke magie van het regenwoud. Het bewijst dat we, zelfs op de meest onverwachte plekken, nog zoveel onbekends en onvoorstelbaar moois kunnen tegenkomen.

Bij Stichting Oasebos geloven we in het vieren van dit onbekende moois. Maar we geloven ook dat we een verantwoordelijkheid hebben om deze wonderen veilig te stellen. Als we de oerwouden niet nu beschermen, verliezen we de kans om al die nog onontdekte schatten te leren kennen.

Ons model is simpel: 100% van elke euro die je doneert gaat rechtstreeks naar het kopen en beschermen van regenwoud in Costa Rica. Geen overhead, maar directe, meetbare impact.

Help ons om nog meer wonderen te ontdekken door vandaag een stukje regenwoud te beschermen. Wat we nu veiligstellen, blijft een bron van inspiratie voor altijd. 🐸🌲✨

Lees hier het bericht https://delfino.cr/2026/07/investigadores-costarricense-identifican-una-nueva-rana-en-las-montanas-de-los-santos?fbclid=IwY2xjawTBxR5leHRuA2FlbQIxMABzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeImJL8DEYw47MVjs9Dku4-DDxwJWyPyqxhftNywW0jLVWIsOe18Yc5z4LG_w_aem_5FlH89E30EJXiYSFmoap2w

La "Rana de las Nacientes" habita ríos y quebradas de Dota, Tarrazú y León Cortés, donde también se impulsan esfuerzos para proteger su hábitat.

22/05/2026

Countdown 10, 9, 8, 7, 6, ...
===
We tellen af naar de bijeenkomst van 14.00-17.00 op 6 juni in Amersfoort. Alle dieren gespot en gefotografeerd op de recente reis naar Costa Rica. Schrijf je met de volgende link in als je ons wilt ontmoeten https://oasebos.nl/sympathisantendag2026/
===

De Boomhopper
Wie niet beter kijkt, denkt dat deze plant stekels heeft. Maar niets is minder waar. Wat je ziet zijn boomhoppers: kleine insecten die meesters zijn in camouflage. Ze gaan volledig op in takken en planten zodat roofdieren hen nauwelijks zien.

Bijzonder is dat de vorm van de hoorn per individu verschilt. Evolutie in actie dus: de exemplaren die zich het beste aanpassen
aan hun omgeving hebben de grootste kans om te overleven.

Nog mooier is hun sociale gedrag. De nimfen worden beschermd door hun moeder, iets wat je maar zelden ziet bij insecten. Ook volwassen boomhoppers blijven dicht bij elkaar leven in clusters. Dat vergroot hun overlevingskansen. Dreigt er gevaar? Dan communiceren ze met elkaar via trillingen.

Camouflage, communicatie en samenwerking. De boomhopper laat zien hoe slim en verfijnd de natuur in onze Oasebossen in elkaar zit.

Mooi laten zitten dus, die hoppers.

19/05/2026

Countdown: 10, 9, 8, 7, …

===
We tellen af naar de bijeenkomst van 14.00-17.00 op 6 juni in Amersfoort. Alle dieren gespot en gefotografeerd op de recente reis naar Costa Rica. Schrijf je met de volgende link in als je ons wilt ontmoeten https://oasebos.nl/sympathisantendag2026/
===

Hoffmans aardslang

Geophis hoffmanni is een kleine, gravende slangensoort die voorkomt in Costa Rica en Panama. Dus ja, ook in onze bossen.

Deze bijzondere slang leeft grotendeels onder de grond en wordt daardoor zelden gezien door mensen. Wij voelen ons dan ook echte bofkonten wanneer we er eentje mogen tegenkomen.

Met zijn slanke lichaam en donkere kleur gaat hij bijna volledig op in de vochtige bosbodem. Maar zodra het licht goed valt, verschijnen prachtige iriserende schubben. Een verborgen parel van het regenwoud.

De Hoffmans aardslang voedt zich vooral met regenwormen en kleine bodemdieren. Niet giftig, klein van formaat en totaal ongevaarlijk voor mensen.

Juist dit soort dieren laat zien hoe belangrijk een gezond ecosysteem is. Deze slang is sterk afhankelijk van een vochtige, levende bodemstructuur en speelt een belangrijke rol in het natuurlijke evenwicht van het regenwoud.

En wist je dat de jongen direct zelfstandig zijn zodra ze uit het ei komen? Geen zorgzame slangouders hier, die zijn allang verdwenen.

Boven of onder de grond, wat maakt het uit. Wat een prachtig dier. Lekker laten slingeren.

14/05/2026

Countdown: 10, 9, 8…
===
We tellen af naar de bijeenkomst van 14.00-17.00 op 6 juni in Amersfoort. Alle dieren gespot en gefotografeerd op de recente reis naar Costa Rica. Schrijf je met de volgende link in als je ons wilt ontmoeten https://oasebos.nl/sympathisantendag2026/
===

De witlipmodderschildpad.

Daar waggelt hij over het pad. Een glimmend bruin schild, rustig tempo, alle tijd van de wereld. De witlipmodderschildpad. Een bijzondere en vaak onderschatte bewoner van het regenwoud in Costa Rica.

Deze zoetwaterschildpad leeft ook in onze bossen, vooral rondom moerassen, poelen en kleine rivieren. Zijn naam dankt hij aan de lichte kleur rond zijn mond. Dat kleine “witte lipje” maakt hem goed herkenbaar.

En vergis je niet in zijn rustige uitstraling. In het water is hij verrassend snel. Bovendien is het een echte alleseter. Tijdens onze wandeling zagen we zelfs hoe twee exemplaren fanatiek op kikkervisjes jaagden in een poel.

Hoewel deze schildpad momenteel niet direct bedreigd is, heeft hij wel last van het verdwijnen van leefgebied. En ook in het regenwoud geldt: eten of gegeten worden. Bij gevaar trekt hij bliksemsnel zijn kop en poten terug in zijn schild. Tegen veel roofdieren werkt dat prima. Maar een jaguar laat zich daar niet door tegenhouden.

Dus laten we hem vooral lekker door de bossen blijven waggelen.

12/05/2026

Countdown: 10, 9…

De Nachtzwaluw

Het is donker. Een onbekend geluid in het bos. Fladderend gestommel op de grond. Even schijnen we met licht… en daar zit ze: een Pauraque, samen met twee jongen.

Alle foto’s uit deze countdown-serie hebben we zelf gemaakt. Gewoon met de telefoon. En juist dat maakt zulke ontmoetingen extra bijzonder.

Deze mysterieuze nachtzwaluw is een meester in camouflage. Overdag valt hij bijna niet op tussen boomschors en droge bladeren. Maar zodra de schemering valt, komt hij tot leven. Met zijn enorme bek vangt hij vliegende insecten zoals motten en muggen rechtstreeks uit de lucht.

Wat veel mensen niet weten, is dat deze vogel vaak helemaal geen nest bouwt. De eieren liggen gewoon op de bosgrond. En wanneer gevaar dreigt, speelt de oudervogel toneel: alsof een vleugel gebroken is. Zo lokt hij indringers weg van de jongen en de eieren.

De Pauraque speelt een belangrijke rol in het natuurlijke evenwicht van het regenwoud door enorme hoeveelheden insecten te eten. Je herkent hem vooral aan zijn mysterieuze roep in de nacht.

Deze bijzondere toneelspeler kan prima zonder schijnwerpers, maar vandaag zetten wij hem graag even in het zonnetje.

23/04/2026

𝗖𝗼𝘀𝘁𝗮 𝗥𝗶𝗰𝗮 𝗥𝗲𝗶𝘀 - 𝗗𝗲 𝗯𝗼𝘀𝘀𝗲𝗻 𝗶𝗻!
#14 Het Einde…

We zijn er weer. En dit keer echt met het einde van onze reis.
De laatste dag in Costa Rica voelt dubbel. Voldaan, maar ook vol nieuwe plannen. Misschien nog een gesprek met Damaris Chaves van Centro Científico Tropical. De organisatie waar onze rangers aan verbonden zijn. Ulises nadert zijn pensioen en voor ons is het belangrijk om vooruit te kijken. Hoe borgen we de toekomst van onze gebieden? Duurzaam beheer en continuïteit staan voorop. Als het niet live lukt, dan volgt het gesprek later. Dit soort verbindingen blijven essentieel.

Onderweg naar San José maakten we nog een stop in Braulio Carrillo National Park. Een bijzonder bos, indrukwekkend zoals altijd. Tegelijk confronterend. Dieren die je liever in vrijheid ziet, zoals de luiaards die we eerder die dag nog in het wild zagen. Dat contrast raakt ons elke keer weer.

En precies daar zit onze motivatie.

Dieren horen vrij te zijn. In hun eigen leefgebied. In gezonde bossen, met ruimte om te leven zoals het bedoeld is. Tijdens deze reis zagen we opnieuw wat er op het spel staat, maar ook wat er mogelijk is. In onze bossen noteerden we 6 zoogdiersoorten, 12 amfibieën, 7 reptielen en 110 vogelsoorten. En dat is nog maar een deel van het verhaal.

Deze reis was een afsluiting, maar vooral ook een begin. Zoveel gezien. Zoveel geleerd. En vooral: zoveel te doen. En dat gaan we doen. Samen.

Wil je meer horen over deze reis en onze plannen? In juni organiseren we een bijeenkomst. We delen snel de details.

Voor nu willen we vooral bedanken. Voor alle betrokkenheid, reacties en steun. Dat maakt echt het verschil.

Groene groet,
Stichting Oasebos

===
In april 2026 reist een bestuursdelegatie van Oasebos naar Costa Rica. Samen met onze ambassadeur Sterrin Smalbrugge gaan Wesly, Sander en Peter op pad.
We bezoeken onze rangers, onze lokale vertegenwoordiger Emiel, bioloog Maarten en verschillende lokale partners. In het regenwoud volgen we de natuurontwikkeling van dichtbij en verkennen we nieuwe kansen om natuurgebieden met elkaar te verbinden.
Tegelijk kijken we vooruit. Naar de toekomst van het beheer. En naar samenwerking met organisaties zoals Arboles y Plumas, om kennis en ervaring te delen.
Tijdens deze reis nemen we jullie mee. In beelden, verhalen en ervaringen. Zodat we samen blijven bouwen aan de bescherming van het regenwoud.
===

22/04/2026

𝗖𝗼𝘀𝘁𝗮 𝗥𝗶𝗰𝗮 𝗥𝗲𝗶𝘀 - 𝗗𝗲 𝗯𝗼𝘀𝘀𝗲𝗻 𝗶𝗻!
#13 Geluksgetal…

We zijn er weer. Even een update vanuit het regenwoud.
Vandaag trokken we door Copalchi. Een bijzonder moment, want bijna alle Oasebos-gebieden in Maquenque hebben we deze reis bezocht. Dat voelt als een voorrecht. Als geluksvogels, zo staan we hier.

Nog voor we goed en wel op pad zijn, zien we een Mealy Amazon papegaai rustig in een boom zitten. Even later vliegen er twee grote groene ara’s over ons heen. Indrukwekkend. Kwetsbaar ook. Er leven er nog maar zo’n duizend in het wild, en ongeveer de helft hier in Maquenque. Hun roep is rauw en scherp, maar hun kleuren zijn puur natuurpracht. Groen, rood, blauw. Onmiskenbaar.

Dit is ook de tijd dat jonge ara’s hun eerste vlucht maken. Gisteren zagen we hoe ouders hun jong aanspoorden om te gaan vliegen. Hoog in de bomen. Eerst nog wat onwennig, dan ineens dat moment. Loslaten. De natuur op zijn puurst.

Het bos zelf liet zich ook weer van dichtbij zien. Verse sporen van tapirs, zelfs een enorme hoop mest die liet zien hoe dichtbij ze zijn. Even later gleed een zwarte slang geruisloos door het groen. En bij de rivier vonden we pumasporen. Dit bos leeft, overal om ons heen.

Copalchi is een bijzonder gebied. Omarmd door een rivier, grenzend aan moeras. We trokken erdoorheen, met machete voorop, langs gigantische tropische amandelbomen en Ceibas. Ondanks de sporen van orkaan Otto jaren geleden, is dit nog altijd een krachtig en levend ecosysteem.

Even pauze bij het water. Een simpel moment, maar zo waardevol. Het geluid van brulapen op de achtergrond, het bos dat nooit stil is. Hier voel je waarom we dit doen.

Samen beschermen we dit. Stap voor stap, gebied voor gebied.

Dank dat jullie dit met ons mogelijk maken. Volg ons, denk mee, en blijf betrokken.

===
In april 2026 reist een bestuursdelegatie van Oasebos naar Costa Rica. Samen met onze ambassadeur Sterrin Smalbrugge gaan Wesly, Sander en Peter op pad.
We bezoeken onze rangers, onze lokale vertegenwoordiger Emiel, bioloog Maarten en verschillende lokale partners. In het regenwoud volgen we de natuurontwikkeling van dichtbij en verkennen we nieuwe kansen om natuurgebieden met elkaar te verbinden.
Tegelijk kijken we vooruit. Naar de toekomst van het beheer. En naar samenwerking met organisaties zoals Arboles y Plumas, om kennis en ervaring te delen.
Tijdens deze reis nemen we jullie mee. In beelden, verhalen en ervaringen. Zodat we samen blijven bouwen aan de bescherming van het regenwoud.
===

21/04/2026

𝗖𝗼𝘀𝘁𝗮 𝗥𝗶𝗰𝗮 𝗥𝗲𝗶𝘀 - 𝗗𝗲 𝗯𝗼𝘀𝘀𝗲𝗻 𝗶𝗻!
#12 Boots on the ground…

Vandaag was er één met modder, water en verwondering. Boots on the ground… of beter gezegd: laarzen tot aan de rand gevuld met water. We liepen door vier Oasebos-gebieden: Danta (in aankoop), Majovi (in optie), El Cerrito en Aventura Ecologica (beide in ons bezit). Gebieden die we stap voor stap met elkaar verbinden om natuur de ruimte te geven.

Het pad? Dat was er soms wel, soms niet. Wetlands, boomstammen, glibberige hellingen. En ondertussen continu opletten. Slangen op de grond én in de bomen, kogelmieren die je liever vermijdt, en palmen met naalden die je niet snel vergeet. Dit is geen wandeling, dit is het regenwoud zoals het is.

En dan, midden in dat alles, de beloning. Verse sporen van een poema. Even later die van een tapir. Stilte. Kippenvel. Dit is waarom we doen wat we doen. Dit is een gebied waar grote zoogdieren nog vrij bewegen. Waar biodiversiteit geen begrip is, maar realiteit.
De rijkdom hier blijft ons raken. In Costa Rica groeien meer dan duizend boomsoorten. Tijdens één wandeling zien en horen we al tientallen vogelsoorten. Elk stuk bos dat we beschermen, telt. Voor nu, voor later.

Na een lange dag, nat tot op het bot, springen we de rivier in. Laarzen uit. Even stilstaan. En vooral: dankbaar zijn dat we dit mogen doen.

Dank dat jullie dit samen met ons mogelijk maken. Blijf ons volgen, denk mee, en help ons deze bossen te beschermen.

===
In april 2026 reist een bestuursdelegatie van Oasebos naar Costa Rica. Samen met onze ambassadeur Sterrin Smalbrugge gaan Wesly, Sander en Peter op pad.
We bezoeken onze rangers, onze lokale vertegenwoordiger Emiel, bioloog Maarten en verschillende lokale partners. In het regenwoud volgen we de natuurontwikkeling van dichtbij en verkennen we nieuwe kansen om natuurgebieden met elkaar te verbinden.
Tegelijk kijken we vooruit. Naar de toekomst van het beheer. En naar samenwerking met organisaties zoals Arboles y Plumas, om kennis en ervaring te delen.
Tijdens deze reis nemen we jullie mee. In beelden, verhalen en ervaringen. Zodat we samen blijven bouwen aan de bescherming van het regenwoud.
===

20/04/2026

𝗖𝗼𝘀𝘁𝗮 𝗥𝗶𝗰𝗮 𝗥𝗲𝗶𝘀 - 𝗗𝗲 𝗯𝗼𝘀𝘀𝗲𝗻 𝗶𝗻!
#11 It is better to light a candle, than curse the dark!!!

We zijn weer onderweg in Costa Rica. En wat blijft het bijzonder hoe snel je hier voelt waar het echt om draait. Je hoeft niet de ruimte in om te beseffen hoe kwetsbaar en waardevol onze aarde is. De beelden die we hier dagelijks zien, zeggen genoeg.

We spreken met inspirerende mensen. Zoals Laura en Estefanie, die bouwen aan een gemeenschap van vrouwen die hun eigen inkomen creëren met producten uit het bos. Krachtig, lokaal en met liefde voor de natuur. Maar ook kwetsbaar. Hoe kunnen we helpen op een manier die echt duurzaam is?

Ook waren we weer bij Henk, op zijn finca met 600 hectare regenwoud. Een plek vol leven. De camerabeelden die we hebben opgehaald laten dat prachtig zien: neusberen, agoeti’s, paca’s, gordeldieren, pekari’s en zelfs een ocelot die zich tussen de imposante bomen beweegt. Dit is waar we het voor doen. Beschermen wat er nog is, voor altijd.

Samen met onze partnerorganisatie Tropica Verde zetten we nu de volgende stap. De aankoop van 100 hectare voor Reserva Danta komt dichterbij. Daarna hopen we door te kunnen naar nog eens 170 hectare extra bos.

Zijn het kleine stappen? Misschien. Maar elke hectare telt. Dit zijn geen druppels op een gloeiende plaat. Dit zijn stukjes toekomst die we samen veiligstellen.

Daar hebben we geen grote oliebedrijven voor nodig. Wel mensen zoals jullie. Volgers, donateurs, betrokken natuurliefhebbers. Samen maken we het verschil.

It is better to light a candle than to curse the dark.

Dank voor jullie steun. Wordt vervolgd.

===
In april 2026 reist een bestuursdelegatie van Oasebos naar Costa Rica. Samen met onze ambassadeur Sterrin Smalbrugge gaan Wesly, Sander en Peter op pad.
We bezoeken onze rangers, onze lokale vertegenwoordiger Emiel, bioloog Maarten en verschillende lokale partners. In het regenwoud volgen we de natuurontwikkeling van dichtbij en verkennen we nieuwe kansen om natuurgebieden met elkaar te verbinden.
Tegelijk kijken we vooruit. Naar de toekomst van het beheer. En naar samenwerking met organisaties zoals Arboles y Plumas, om kennis en ervaring te delen.
Tijdens deze reis nemen we jullie mee. In beelden, verhalen en ervaringen. Zodat we samen blijven bouwen aan de bescherming van het regenwoud.
===

19/04/2026

𝗖𝗼𝘀𝘁𝗮 𝗥𝗶𝗰𝗮 𝗥𝗲𝗶𝘀 - 𝗗𝗲 𝗯𝗼𝘀𝘀𝗲𝗻 𝗶𝗻!
#10 Beheren…

Onderweg door Costa Rica zien we het land zich ontwikkelen. Nieuwe ananasplantages, economische groei. Maar ook: natuur die steeds schaarser wordt. De reservaten die we bezoeken zijn puur, maar helaas in de minderheid.

Wat ons elke dag opnieuw raakt, is hoe ongelooflijk verfijnd en kwetsbaar biodiversiteit is. Boomkikkers met ieder hun eigen manier van voortplanten. Slangen met totaal verschillende eetgewoonten. Alles is afgestemd. Alles heeft een plek. En juist daarom is het zo kwetsbaar als die plek verdwijnt.

Als Stichting Oasebos halen we dit soort gebieden uit het economische systeem. We beschermen ze. Voor later. Voor de toekomst. We laten de natuur in onze gebieden zoveel mogelijk met rust, omdat die precies weet wat ze doet. Maar beschermen is meer dan alleen aankopen. Het vraagt ook om beheer. Om keuzes. Om betrokkenheid.

De afgelopen dagen voeren we veel gesprekken met elkaar. Over hoe we het beheer in de toekomst vormgeven. Hoe we lokale gemeenschappen kunnen betrekken. En hoe we tegelijkertijd blijven groeien, want juist nu zijn er nog kansen om belangrijke stukken bos veilig te stellen.

Vandaag bezochten we een mogelijk nieuw gebied. Strategisch gelegen, met potentie om verbinding te maken tussen bestaande stukken Oasebos. De tocht ernaartoe was een avontuur op zich. Glibberende wegen, vastzittende auto’s en uiteindelijk samen verder in de laadbak. Maar wat we vonden, maakte alles de moeite waard.

Een gebied met potentie. Tropische amandelbomen, jong opschot van hardhout en volop leven. Kikkers, slangen en zelfs twee groepen spider monkeys die ons een tijdje volgden, hoog door het bladerdak. Alsof ze even kwamen kijken wie wij zijn, en wat we hier doen.

Dit is waar we het voor doen. Stap voor stap bouwen aan een groter, verbonden en beschermd regenwoud.

Wat zou jij belangrijk vinden in het beheer van dit soort gebieden? We horen het graag.

===
In april 2026 reist een bestuursdelegatie van Oasebos naar Costa Rica. Samen met onze ambassadeur Sterrin Smalbrugge gaan Wesly, Sander en Peter op pad.
We bezoeken onze rangers, onze lokale vertegenwoordiger Emiel, bioloog Maarten en verschillende lokale partners. In het regenwoud volgen we de natuurontwikkeling van dichtbij en verkennen we nieuwe kansen om natuurgebieden met elkaar te verbinden.
Tegelijk kijken we vooruit. Naar de toekomst van het beheer. En naar samenwerking met organisaties zoals Arboles y Plumas, om kennis en ervaring te delen.
Tijdens deze reis nemen we jullie mee. In beelden, verhalen en ervaringen. Zodat we samen blijven bouwen aan de bescherming van het regenwoud.
===