27/02/2026
Ανακοίνωση Ελληνόφωνων Εργαζομένων Λωζάννης (Μικρόκοσμος), Γενεύης, και Ζυρίχης (Αντίθεση)
28 Φεβρουαρίου 2023
Στην Ελλάδα, στις 28/02/2023, στο σημείο των Τεμπών, σημειώθηκε μετωπική σύγκρουση μεταξύ μιας εμπορικής και μιας επιβατικής αμαξοστοιχίας. Αποτέλεσμα ήταν ο θάνατος 57 ατόμων και ο τραυματισμός άλλων 85. Το γεγονός αυτό αποτελεί το πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη τα τελευταία 30 χρόνια.
Πριν τη σύγκρουση, οι δύο αμαξοστοιχίες βρίσκονταν επί 12 λεπτά στην ίδια σιδηροδρομική τροχιά, σε αντίθετες κατευθύνσεις, χωρίς αυτό να γίνει αντιληπτό, καθώς το σύστημα τηλεδιοίκησης δεν λειτουργούσε. Επιπροσθέτως, η ανεξήγητα μεγάλης κλίμακας έκρηξη που σημειώθηκε μετά τη σύγκρουση αύξησε τον αριθμό των νεκρών.
Τρία χρόνια μετά: Δεν ξεχναμε-Δεν συγχωρουμε!
Εδώ και τρία χρόνια παρακολουθούμε από την Ελλάδα κι από το εξωτερικό κυβερνώντες και συνενόχους να προσπαθούν μετά μανίας να συγκαλύψουν το έγκλημά.
Θέλουν να το συγκαλύψουν γιατί έχει πάνω του τη σφραγίδα όλων των κυβερνήσεων, της ΕΕ, και των ιδιωτών/ επιχειρηματικων ομιλων, που με μεγάλο ζήλο στήριξαν την υποβάθμιση των δημοσίων δομών γενικότερα και των ΜΜΜ συγκεκριμένα.
Το έγκλημα των Τεμπών δεν ήρθε ξαφνικά. Είναι αποτέλεσμα ενος σχεδιασμου που προωθείται και διαχρονικά, όχι μόνο στον ΟΣΕ και στις μεταφορές, αλλά στο σύνολο των κοινωνικών αγαθών/ αναγκών. Συστηματικά μέσα και από οδηγίες της ΕΕ, τα δημόσια αγαθά διαρκώς υποβαθμίζονται με απώτερο σκοπό την ιδιωτικοποίησή τους. Την ίδια πολιτική μέσω των επιχειρούμενων μέτρων λιτότητας ακολουθεί και το Ελβετικό κράτος που για να διασφαλίσει τα συμφέροντα των καπιταλιστών υποβαθμίζει δημόσιες δομές και το επίπεδο διαβίωσης των εργαζόμενων.
Στην εποχή της αλματωδους αναπτυξης της τεχνολογίας, δεν θέλησαν – όχι δεν μπόρεσαν – να διασφαλίσουν τις ελάχιστες υποδομές ώστε δύο τραίνα να μην κινηθούν στην ίδια γραμμή με αντίθετη φορά. Δεν θέλησαν όμως, και γι’ αυτό και δεν έγινε ποτέ – γιατί για τις κυβερνήσεις έχουν μεγαλύτερη αξία τα κέρδη των ιδιωτών παρά οι ζωές των ανθρώπων.
Προσπάθεια συγκάλυψης
Από τις πρώτες ώρες μετά το δυστύχημα, η κυβέρνηση φρόντισε να εμποδίσει με κάθε τρόπο τη διαδικασία που επιβάλλουν τα πρωτόκολλα και ο νόμος για την διερεύνηση των αιτιών της σύγκρουσης, αλλοιώνοντας το χώρο του εγκλήματος και τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία. Αντιθέτως, βιάστηκε να βγάλει τα δικά της συμπεράσματα για τα αίτια, αποδίδοντας το δυστύχημα σε ανθρώπινο λάθος, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία απολύτως έρευνα.
Από εκείνη τη στιγμή και μέχρι σήμερα, γίνεται μια εξόφθαλμη προσπάθεια συγκάλυψης του εγκλήματος, παρόλα τα στοιχεία των ανεξάρτητων ερευνών που δείχνουν σε ξεκάθαρες κρατικές και πολιτικές ευθύνες. Επιπρόσθετα, με τις κινήσεις της η κυβέρνηση προέβη σε προσβολή των νεκρών με την καταστροφή βιολογικού υλικού των θυμάτων (αίμα και οστά) ή τη μεταφορά του σε ιδιωτικά οικόπεδα.
Τέλος, κρίσιμα στοιχεία φαίνεται να έχουν εξαφανιστεί, να αποκρύπτονται ή και να βγαίνουν στη δημοσιότητα κατά παραγγελία, όπως ηχογραφήσεις από τις κλήσεις στο 112 λίγα λεπτά μετά τη σύγκρουση και τα βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας στο σιδηροδρομικό δίκτυο.
Τα θύματα
Ο επίσημος αριθμός των θυμάτων ανήλθε σε 57, μεταξύ των οποίων οι περισσότεροι φοιτητές. Αριθμός που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί σε μεγάλο βαθμό αν ο κρατικός μηχανισμός και η Hellenic Train έκαναν σωστά τη δουλειά τους τις πρώτες ώρες μετά το έγκλημα. Πολλοί άνθρωποι χάθηκαν όχι μόνο από τη σύγκρουση, αλλά και από τη μεγάλη έκρηξη αμφιλεγόμενης προέλευσης που προκλήθηκε από τη σύγκρουση, όπως και περιμένοντας τα σωστικά συνεργεία, σύμφωνα με ηχητικά ντοκουμέντα.
Οι συγγενείς και οι φίλοι όσων χάθηκαν εκείνη την ημέρα, όπως και οι επιζώντες, παλεύουν ακόμα και σήμερα για τη διαλεύκανση των αιτιών του δυστυχήματος και την απόδοση δικαιοσύνης για τους ανθρώπους τους. Ενδεικτικά, ο Πάνος Ρούτσι έκανε απεργία πείνας για 23 ημέρες με αίτημα την εκταφή, τη λήψη γενετικού υλικού και τη διενέργεια τοξικολογικών εξετάσεων με ανεξάρτητους τεχνικούς συμβούλους στο γιο του.
Θυσία στο βωμό του κέρδους
Το δυστύχημα των Τεμπών δεν είναι ανεξάρτητο από άλλα περιστατικά θανάτου ανθρώπων, όπου στο όνομα του κέρδους τα πρωτόκολλα ασφαλείας δεν τηρούνται. Σε αντίστοιχο σιδηροδρομικό δυστύχημα στην Ισπανία, 45 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, την Πρωτοχρονιά στο μπαρ «Le Constellation» στο Crans-Montana, 41 παιδιά βρήκαν τραγικό θάνατο, και πρόσφατα, στο εργοστάσιο Βιολάντα, πέντε εργάτριες σκοτώθηκαν λόγω έκρηξης, με αποκλειστική ευθύνη του ιδιοκτήτη.
Επιπροσθέτως, η κυβέρνηση συνεχίζει να εθελοτυφλεί στις προειδοποιήσεις των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας για τα προβλήματα με τα ραντάρ, τις τηλεπικοινωνίες και τους παλαιούς εξοπλισμούς στο Ελ. Βενιζέλος.
Στις 28/02/2026, συγκεντρωνόμαστε σε Ζυρίχη & Γενεύη και ενώνουμε τις δυνάμεις μας και τις φωνές μας με τα εργατικά σωματεία και συνδικάτα, με τους χιλιάδες ανθρώπους που θα βγουν στους δρόμους στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο.
Με την κύρια δίκη να ξεκινάει στις 23/03, απαιτούμε:
Πλήρης διαλεύκανση των συνθηκών πρόκλησης του εγκλήματος στα Τέμπη.
Απόδοση ποινικών και πολιτικών ευθυνών σε όλους τους υπεύθυνους και κατάργηση της ασυλίας των εμπλεκόμενων υπουργών.
Όχι στην ιδιωτικοποίηση των δημόσιων δομών.
Ασφάλεια των σιδηροδρομικών και αεροπορικών συγκοινωνιών.
Έλεγχοι στους εργασιακούς χώρους για τήρηση των πρωτοκόλλων ασφαλείας.
Οι ζωές μας και οχι τα κέρδη τους!
--------------------------------------------------------------------------
Statement of Greek-Speaking Workers of Lausanne (Mikrokosmos), Geneva, and Zurich (Antithesi)
28 February 2023
In Greece, on 28/02/2023, at Tempi, a head-on collision occurred between a freight train and a passenger train. As a result, 57 people were killed and 85 others were injured. This was the deadliest railway disaster in Greece and in Europe over the past 30 years.
Before the collision, the two trains had been traveling for 12 minutes on the same railway track, in opposite directions, without this being detected, as the remote traffic control system was not functioning. Furthermore, the inexplicably large-scale explosion that occurred after the collision increased the death toll.
Three years later: We do not forget – We do not forgive!
For three years now, we have been watching from Greece and from abroad as those in government and their accomplices frantically attempt to cover up their crime.
They want to cover it up because it bears the stamp of all governments, of the EU, and of private actors / business conglomerates who zealously supported the overall degradation of public infrastructure and, specifically, of public transport.
The crime at Tempi did not come out of nowhere. It is the result of a policy plan that has been promoted over time—not only within OSE (Hellenic Railways Organization) and in transport, but across the entire spectrum of social goods and services. Systematically, and through EU directives, public goods have been continually degraded with the ultimate aim of their privatization. The same policy, through proposed austerity measures, is being pursued by the Swiss state, which, in order to safeguard capitalist interests, downgrades public infrastructure and the living standards of workers.
In an era of rapid technological development, they did not—indeed, they chose not to—ensure even the most basic infrastructure so that two trains would not run on the same line in opposite directions. They did not want to—and that is why it never happened—because for governments, private profit is worth more than human lives.
Attempted Cover-Up
From the very first hours after the disaster, the government took steps to obstruct the process required by protocol and law for investigating the causes of the collision, altering the crime scene and the relevant evidence. Instead, it rushed to issue its own conclusions about the causes, attributing the disaster to “human error” without any prior investigation whatsoever.
From that moment until today, there has been an overt attempt to cover up the crime, despite evidence from independent investigations pointing clearly to state and political responsibility. Moreover, through its actions, the government insulted the memory of the dead by destroying biological material of the victims (blood and bones) or transferring it to private plots of land.
Finally, crucial evidence appears to have disappeared, been withheld, or been selectively released to the public, such as recordings of emergency calls to 112 minutes after the collision and security camera footage from the railway network.
The Victims
The official death toll stands at 57, most of them university students. This number could largely have been avoided if the state mechanism and Hellenic Train had fulfilled their responsibilities properly in the first hours after the crime. Many people lost their lives not only from the collision itself, but also from the large explosion of disputed origin that followed, as well as while waiting for rescue crews, according to audio evidence.
The relatives and friends of those who were lost that day, as well as the survivors, continue to fight for a full clarification of the causes of the disaster and for justice for their loved ones. Indicatively, Panos Routsis carried out a 23-day hunger strike demanding the exhumation, collection of genetic material, and toxicological testing of his son, conducted with independent technical experts.
Sacrificed on the Altar of Profit
The Tempi disaster is not isolated from other incidents in which people have died because, in the name of profit, safety protocols were not observed. In a similar railway disaster in Spain, 45 people lost their lives; on New Year’s Day at the “Le Constellation” bar in Crans-Montana, 41 children met a tragic death; and recently, at the Violanta factory, five female workers were killed in an explosion, with sole responsibility attributed to the owner.
In addition, the government continues to turn a blind eye to warnings from air traffic controllers regarding problems with radar systems, telecommunications, and outdated equipment at Athens International Airport (Eleftherios Venizelos).
On 28/02/2026, we gather in Ζθριψη & Geneva and unite our strength and our voices with workers’ associations and trade unions, and with the thousands of people who will take to the streets in Greece and around the world.
With the main trial set to begin on 23/03, we demand:
Full clarification of the circumstances that led to the crime at Tempi.
The attribution of criminal and political responsibility to all those responsible, and the abolition of immunity for the ministers involved.
No to the privatization of public infrastructure.
Safety in railway and air transport.
Workplace inspections to ensure compliance with safety protocols.
Our lives, not their profits!
