A.N.C.R.I - Associazione Nazionale Combattenti e Reduci Italiani in Belgio

09/11/2026

UNA GIORNATA TUTTA ITALIANA… CON UN PIZZICO DI ALLEGRIA!
80 ANNI DOPO L’ACCORDO DEL CARBONE… LA MINIERA DI ZOLDER TORNA A PARLARE ITALIANO!
A ottant’anni dallo storico accordo del carbone tra Italia e Belgio, La Baracca Lindeman ha deciso di riportare un po’ d’Italia là dove tutto ebbe inizio: nell’ex sito minerario di Zolder!
Sabato 28 novembre 2026, preparatevi a una giornata all’insegna della cultura, dei ricordi, della musica e, naturalmente… della buona cucina italiana!
Alle 15.00 e alle 18.00, spazio ai più piccoli con un simpaticissimo clown! E, per una volta, anche i grandi avranno il permesso di divertirsi. Purché non facciano più chiasso dei bambini!
Dalle 15.00, nessuno rischierà di morire di fame o di sete! Un mercatino italiano con tante cose buone da mangiare e da bere. E poi… la porchetta! Diciamocelo: basta sentirne il profumo per ritrovarsi subito in Italia!
Non mancherà una bella mostra dedicata alla storia dell’emigrazione italiana, per ricordare chi, ottant’anni fa, lasciò la propria terra per costruire un futuro nelle miniere del Belgio.
Alle 19.30, gran finale con un concerto di musica classica dell’orchestra d’archi Falta de Tiempo, diretta dal maestro Felix Ceunen, nella sala teatrale del CC Muze.
Insomma, ce n’è davvero per tutti i gusti: per chi ama la storia, per chi ama la musica, per chi ama divertirsi e… soprattutto per chi ama mangiare bene!
Guardate la bellissima locandina, segnate subito la data in agenda e venite a festeggiare con noi!
Perché ottant’anni di storia, di sacrifici, di amicizia e di presenza italiana in Belgio meritano di essere ricordati. E perché, diciamocelo, noi italiani sappiamo trasformare anche un pezzo di vecchia miniera in una grande festa!
TACHTIG JAAR NA HET KOLENAKKOORD… ZOLDER KLEURT WEER HELEMAAL ITALIAANS!
80 JAAR ITALIAANSE MIGRATIE… EN DAT MAG GEVIERD WORDEN!
Tachtig jaar na het historische kolenakkoord tussen België en Italië zorgt La Baracca Lindeman ervoor dat een stukje van de vroegere koolmijn van Zolder voor één dag helemaal Italiaans kleurt!
Zaterdag 28 november 2026 wordt het een dag vol herinneringen, cultuur, muziek, gezelligheid en… natuurlijk lekker eten. Want een Italiaans feest zonder eten? Dat zou pas een historische vergissing zijn!
Om 15 uur en 18 uur wordt er aan de kleinsten gedacht met een vrolijke clown. En uitzonderlijk mogen ook de grote mensen meegenieten! Al vragen we hen vriendelijk om niet méér kattenkwaad uit te halen dan de kinderen!
Vanaf 15 uur worden ook de hongerigen en dorstigen niet vergeten. Op de Italiaanse markt valt er heel wat te proeven en te beleven. En natuurlijk is er porchetta! Want zeg nu zelf: wat brengt je sneller in Italiaanse sferen dan de heerlijke geur van zo'n lekker stuk geroosterd vlees?
Er is ook een stille tentoonstelling over de Italiaanse migratie. Een mooie gelegenheid om even stil te staan bij de geschiedenis van onze ouders en grootouders, die hier tachtig jaar geleden een nieuw bestaan kwamen opbouwen.
Om 19.30 uur sluiten we de dag in stijl af met een prachtig klassiek concert van het strijkorkest Falta de Tiempo, onder leiding van dirigent Felix Ceunen, in de schouwburg van CC Muze.
Kortom, er is voor elk wat wils: geschiedenis voor de geïnteresseerden, plezier voor de kinderen, muziek voor de liefhebbers en lekker eten voor… eigenlijk iedereen!
Bekijk vooral de prachtige affiche en zet zaterdag 28 november alvast met stip in uw agenda!
Want tachtig jaar Italiaanse migratie betekent tachtig jaar geschiedenis, hard werken, vriendschap en samenleven.
En geef toe: als Italianen van een voormalige koolmijn een feestterrein maken, dan mag je ervan uitgaan dat het een gezellige bedoening wordt!

05/11/2026

UN TUFFO NEI RICORDI… FESTA DELLE PALME 1987!

Ci sono fotografie che, anche dopo quasi quarant’anni, riescono a riportarci indietro nel tempo e a far rivivere momenti indimenticabili.
Mentre i miei colleghi si preparano a partire questa notte alla volta di Erbè, in provincia di Verona, per ricambiare la visita degli amici dell'Associazione Reduci e Combattenti e dell'Amministrazione comunale in occasione della nostra Festa delle Palme, io mi ritrovo a sfogliare le vecchie fotografie della nostra associazione.
Purtroppo, per motivi di salute, questa volta non me la sento di accompagnarli. Mi dispiace molto, perché questi incontri hanno sempre rappresentato qualcosa di speciale per me: amicizia, fratellanza e un legame che supera le frontiere.
Ma ecco che, tra tanti ricordi, spunta una fotografia che mi riporta al 12 aprile 1987, giorno della nostra Festa delle Palme.
Che tempi! La sala era gremita, con oltre 200 persone riunite per festeggiare insieme, in un'atmosfera di grande amicizia e partecipazione.
Nella fotografia mi vedete seduto accanto all'allora sindaco di Erbè, Saverio Bozzini, mentre in piedi, al microfono, il sindaco di Heusden-Zolder, Jaak Vandenwijngaert, sta pronunciando il suo discorso ufficiale.
E io? Come spesso accadeva in quelle occasioni, ero impegnato a tradurre simultaneamente le parole del nostro sindaco per l'amico sindaco italiano, affinché nessuna parola andasse perduta e tutti potessero sentirsi parte dello stesso incontro.
Erano momenti semplici, ma ricchi di significato. Momenti in cui le distanze tra il Belgio e l'Italia sembravano scomparire, grazie all'amicizia e al rispetto reciproco.
Quasi quarant'anni sono passati, ma lo spirito che ci univa allora è ancora vivo!
Ai miei colleghi che questa notte partiranno per Erbè auguro di cuore buon viaggio e una splendida permanenza. Portate agli amici italiani il mio più caloroso saluto e dite loro che, anche se questa volta non potrò essere presente fisicamente, con il cuore sarò lì insieme a voi.
Perché i veri legami di amicizia non conoscono né distanze né il passare degli anni.

EEN DUIK IN HET VERLEDEN… PALMZONDAGVIERING 1987
Er zijn foto's die je, zelfs na bijna veertig jaar, in één oogopslag terugbrengen naar het verleden en onvergetelijke momenten opnieuw tot leven brengen.
Terwijl mijn collega's zich klaarmaken om vannacht te vertrekken naar Erbè, in de provincie Verona, om het tegenbezoek te brengen aan onze vrienden van de Vereniging van Oud-Strijders en de gemeentelijke overheid, die ons tijdens onze Palmzondagviering bezochten, ben ik wat oude foto's van onze vereniging gaan bekijken.
Helaas voel ik me om gezondheidsredenen deze keer niet in staat om hen te vergezellen. Dat spijt me bijzonder, want deze ontmoetingen hebben voor mij altijd iets speciaals betekend: vriendschap, verbondenheid en een band die landsgrenzen overstijgt.
En plots, tussen al die herinneringen, duikt een foto op die me terugbrengt naar 12 april 1987, de dag van onze Palmzondagviering.
Wat een tijd! De zaal zat afgeladen vol, met meer dan 200 aanwezigen die samen feestvierden in een sfeer van hartelijkheid, vriendschap en verbondenheid.
Op de foto zien jullie mij zitten naast de toenmalige burgemeester van Erbè, Saverio Bozzini, terwijl de burgemeester van Heusden-Zolder, Jaak Vandenwijngaert, rechtstaand aan de microfoon zijn officiële toespraak houdt.
En ik? Zoals zo vaak bij dergelijke gelegenheden was ik druk bezig om de woorden van onze burgemeester simultaan te vertalen voor zijn Italiaanse collega, zodat geen enkel woord verloren ging en iedereen zich bij het gebeuren betrokken voelde.
Het waren eenvoudige momenten, maar met een bijzondere betekenis. Momenten waarop de afstand tussen België en Italië leek te verdwijnen, dankzij wederzijdse vriendschap en respect.
Bijna veertig jaar zijn voorbijgegaan, maar de geest van verbondenheid die ons toen samenbracht, leeft nog altijd voort!
Aan mijn collega's die vannacht naar Erbè vertrekken, wens ik van harte een goede reis en een bijzonder aangenaam verblijf. Breng onze Italiaanse vrienden mijn allerhartelijkste groeten over en vertel hun dat ik er deze keer helaas niet persoonlijk bij kan zijn, maar dat ik in gedachten en met mijn hart bij jullie zal zijn.
Want echte vriendschapsbanden kennen geen grenzen en worden niet uitgewist door de tijd.

08/03/2026

La nostra festa annuale si avvicina. In un momento in cui, purtroppo, diverse parti del mondo sono segnate da conflitti e tensioni, sentiamo ancora più forte il bisogno di far risuonare un messaggio di pace, dialogo e solidarietà.
Il nostro incontro vuole essere non solo un momento di festa, ma anche un’occasione per ricordare valori fondamentali che uniscono le nostre comunità.
Quest’anno celebriamo gli 80 anni della migrazione italiana in Belgio. Generazioni di uomini e donne hanno lasciato la loro terra con coraggio, contribuendo con il loro lavoro e il loro impegno allo sviluppo del Belgio e costruendo ponti tra due paesi e due culture.
Celebriamo anche i 75 anni dell’ANCRI, che da decenni mantiene viva la memoria, promuove i valori della democrazia e rafforza l’amicizia tra Italia e Belgio.
Che questa festa sia quindi non solo un momento di ricordo, ma anche un segno di speranza. Un piccolo ma sincero messaggio di pace, amicizia e rispetto tra i popoli.

Ons jaarfeest komt dichterbij. In een tijd waarin helaas verschillende delen van de wereld worden getroffen door conflicten en spanningen, voelen we nog sterker de nood om een boodschap van vrede, dialoog en solidariteit te laten weerklinken.
Onze bijeenkomst wil niet alleen een moment van feest zijn, maar ook een gelegenheid om stil te staan bij de waarden die onze gemeenschappen verbinden.
Dit jaar herdenken we 80 jaar Italiaanse migratie naar België. Generaties mannen en vrouwen verlieten met moed hun land en droegen met hun werk en inzet bij aan de ontwikkeling van België, terwijl ze bruggen bouwden tussen twee landen en twee culturen.
Tegelijk vieren we 75 jaar ANCRI, die al decennialang de herinnering levend houdt, de waarden van democratie uitdraagt en de vriendschap tussen Italië en België versterkt.
Laat dit feest daarom niet alleen een moment van herinnering zijn, maar ook een teken van hoop. Een kleine maar oprechte boodschap van vrede, vriendschap en respect tussen volkeren.

01/01/2026

Ci raggiunge un messaggio dai nostri amici di Erbè
We ontvangen een bericht van onze vrienden uit Erbè

22/12/2025

https://www.facebook.com/photo?fbid=897685006262101&set=a.212590038104938

Per capire come è iniziata l’emigrazione italiana in Belgio, ecco un breve riassunto.
Tenete a mente che il 2026 sarà l’anno in cui il Comites Limburgo, insieme alle associazioni italiane, ci ricorderà quanto gli italiani abbiano lasciato il segno in Belgio e, in particolare, in Limburgo.

L’INIZIO

Nel 1946, subito dopo la Seconda guerra mondiale, Belgio e Italia firmano il celebre Contratto del Carbone. Il Belgio aveva miniere ma pochi minatori; l’Italia aveva molti disoccupati, ma poco lavoro. In cambio della manodopera italiana, il Belgio avrebbe fornito carbone all’Italia (anche se, va detto, era così caro che l’Italia ne approfittò ben poco).

LE CIFRE

In Belgio arrivano più o meno 140.000 lavoratori italiani

70–80 % viene impiegato nelle miniere

Nei periodi di punta: fino a 42.000 arrivi all’anno

Gli italiani diventano il principale gruppo straniero nelle miniere belghe

Dove si stabiliscono?

Vallonia
Circa 60–75% degli italiani lavora nei bacini di Charleroi, Borinage, Liegi e Centre.
Molte miniere, tanto lavoro… e purtroppo anche molti pericoli. L’Italia chiede più sicurezza, ma il destino colpisce duramente.

8 agosto 1956, Marcinelle
La più grave tragedia mineraria del Belgio: 262 vittime, di cui 136 italiane.
Un trauma che segna per sempre questa storia.

Limburgo
Il 30–35% dei minatori italiani arriva nelle sette miniere del Limburgo: Zwartberg, Winterslag, Waterschei, Eisden, Beringen, Zolder e Houthalen.
Negli anni ’50, in alcune miniere, un minatore su tre parlava italiano.

DALLA VALIGIA AL TRASLOCO DEFINITIVO

Dal 1947 è possibile il ricongiungimento familiare. Arrivano donne e bambini, e quella che doveva essere una migrazione temporanea diventa un insediamento stabile. Nascono vere comunità italiane.

Vita dura, radici forti

Il lavoro in miniera è faticoso e pericoloso, gli alloggi spesso precari. Baracca o casa? Dipende dalla ricchezza delle miniere dove si lavora. Se un minatore per malatia o incidente, non può più lavorare, perde la casa o deve mandare un figlio in miniera per non perderla. Bisogna sapere anche che il minatore non lavorava solo per mantenere la sua famiglia in Belgio, ma anche per sostenere sorelle, fratelli e genitori rimasti in Italia. Una cosa scordata dunque è che i minatori Italiani hanno contribuito alla ricchezza del’Italia.

Dopo la sciagura del Bois du Casier a Marsinelle il 8 agorsto 1956 l’accordo termina, ma la storia continua.

OGGI

La Vallonia resta la regione con la maggiore presenza di persone di origine italiana

Il Limburgo conserva una presenza italiana forte, visibile e ricca di italianità

E nel 2026 ricorderemo le madri e i padri coraggiosi che, con una valigia di cartone, intrapresero un viaggio senza ritorno verso il Belgio.
E lo faremo come solo gli italiani sanno fare: insieme, con memoria e con festa.

Nella speranza che non abbiamo scordato cose importanti vi auguriamo un Buon Natale e di un felicissimo 2026



Om te begrijpen hoe de Italiaanse emigratie naar België begon, volgt hier een kort overzicht. Onthoud vooral dat 2026 het jaar wordt waarin het Comites Limburgo, samen met de Italiaanse verenigingen, ons zal herinneren aan hoeveel Italianen hebben bijgedragen aan België en, in het bijzonder, aan Limburg.

HET BEGIN

In 1946, vlak na de Tweede Wereldoorlog, ondertekenen België en Italië het beroemde Steenkoolverdrag. België had mijnen maar te weinig mijnwerkers; Italië had veel werklozen, maar weinig werk. In ruil voor Italiaanse arbeidskrachten zou België steenkool leveren aan Italië (al moet gezegd worden dat die steenkool zo duur was dat Italië er nauwelijks gebruik van maakte).

DE CIJFERS

+/-140.000 Italiaanse arbeiders komen naar België

70–80 % wordt tewerkgesteld in de mijnen

In piekperiodes: tot 32.000 aankomsten per jaar

Italianen worden de grootste groep buitenlandse arbeiders in de Belgische mijnen

WAAR VESTIGENDEN ZIJ ZICH ?

Wallonië
Ongeveer 60–65% van de Italianen werkt in de mijnbekkens van Charleroi, de Borinage, Luik en Centre. Veel mijnen, veel werk… en helaas ook veel gevaar. Italië vraagt meer veiligheid, maar het noodlot slaat hard toe.

8 augustus 1956, Marcinelle
De zwaarste mijnramp in de Belgische geschiedenis: 262 slachtoffers, waaronder 136 Italianen.Een trauma dat deze geschiedenis voorgoed tekent. He. t tekent het einde van het contract Deze ramp zullen we in 2026, 70 jaar na de feiten, ook gedenken.

Limburg
30–35% van de Italiaanse mijnwerkers komt terecht in de zeven Limburgse mijnen:
Zwartberg, Winterslag, Waterschei, Eisden, Beringen, Zolder en Houthalen.
In de jaren ’50 sprak in sommige mijnen één op de drie mijnwerkers Italiaans.

VAN KOFFER NAAR DEFINITIEVE VESTIGING

Vanaf 1947 wordt gezinshereniging mogelijk. Vrouwen en kinderen volgen, en wat bedoeld was als een tijdelijke migratie groeit uit tot een blijvende vestiging. Zo ontstaan echte Italiaanse gemeenschappen.

Hard leven, sterke wortels

Het werk in de mijnen is zwaar en gevaarlijk, de huisvesting vaak voorlopig en beperkt. Afhankelijk van de mijn waar je werkte, woonde je in een barak of een huis. Kon de vader door ziekte of ongeval niet meer werken, moest een van de zonen naar de mijn om de woning niet te verliezen. Wat tegenwoordig vergeten wordt is dat de mijnwerker niet alleen ging werken om zijn gezin te onderhouden, mij hij verzond veel geld naar de ouders, broers en zussen in Italië. Ja, de Italiaanse mijnwerker heeft bijgedragen aan de heropbouw van Italië. Toch keren, ondanks alles, maar weinig families terug naar Italië.
Na de ramp in Bois du Cazier in Marcinelle op 8 augustus 1956 wordt het akkoord beëindigd, maar het verhaal gaat verder.

Vandaag

Wallonië blijft de regio met de grootste bevolking van Italiaanse origine

Limburg behoudt een sterke, zichtbare aanwezigheid, rijk aan italianità

In 2026 herdenken we de moedige moeders en vaders die met een kartonnen koffer een reis zonder terugkeer naar België begonnen.
En dat doen we zoals alleen Italianen dat kunnen: samen, met herinnering en met feest.

In de hoop dat we niets belangrijks zijn vergeten.

Wensen wij u een zalig Kerstfeest en een bijzonder gelukkig 2026

10/12/2025

Goditi lo spettacolo della banda musicale De Ware Harmonie De Ware Vrienden Zolder

Heerlijk genieten van het optreden vanDe Ware Harmonie De Ware Vrienden Zolder