10/05/2026
Wie waren die vrouwen die hun leven hebben geriskeerd voor dat van anderen, die hun nek hebben uitgestoken?
Dankbaar dat we als 8-mei coalitie vandaag de spot richten op vrouwen die zich verzet hebben. Onzichtbare krachten. En vaak ook vergeten, de heldinnen van het verzet.
Veel mensen stellen zich vragen bij wat er vandaag in de wereld geb***t. Extreme stemmen krijgen steeds meer spreekruimte in de media, op tv en op uw sociale media. Hun discours en voorstellen sluipen in traditionele partijen, waardoor rechten van burgers en verenigingen onder druk staan. Dat op zijn b***t verlaagt de drempel naar fysiek geweld.
Verzet komt er alleen als we de ogen openhouden, er ons vragen bij stellen, er samen over spreken en ageren. De krachten bundelen. Zo kunnen we zaken veranderen.
Precies 2 maanden geleden was het 8 maart. Vrouwendag. Vergis u niet, gelijkheid is allesbehalve vanzelfsprekend. Ook dat willen sommigen wel eens vergeten. Wie de cijfers kent ziet nochtans patronen die vrouwen structureel benadelen.
Op de arbeidsmarkt. Met gelijk werk dat nog steeds niet altijd gelijk loon oplevert. Met vrouwen die bovendien vaker deeltijds werken, langer zorgtaken opnemen en vaker loopbaanonderbrekingen hebben, waardoor hun inkomen drastisch achterblijft.
Die ongelijkheid is ook zichtbaar bij langdurig zieken. 60% van hen zijn in ons land vrouwen. Dat onze regering nog steeds weigert de zwaarte, fysiek of emotioneel, te erkennen in zorg, kinderopvang, dienstverlening – verhoogt de druk die vrouwelijke werknemers dagelijks ondervinden nog meer.
Dan hebben we het nog niet gehad over pensioenen. Door strengere pensioenvoorwaarden, vermindering van de gelijkgestelde periodes zoals ouderschapsverlof of zorg voor naasten, flexibilisering van het werk, bezuinigingen op openbare diensten treft de Arizonaregering vrouwen disproportioneel.
Dat soort discriminatie – ik heb het hier nu over vrouwen, maar ik had het ook over mensen met een beperking kunnen hebben, of over vluchtelingen, verdeelt onze samenleving in eerste- en tweederangsburgers. En wat ons verdeelt, maakt ons zwakker. Niet reageren als samenleving en overheid tegen discriminatie, dat is het pad effenen voor extreemrechts. Daarom moeten we ons gezamenlijk blijven verzetten.
Tegen extreemrechts en alle vormen van onderdrukking en geweld. 8 mei is een noodzakelijke herinnering dat onderdrukking bevochten moet worden, dat rechten beijverd en gehandhaafd moeten worden.