Aanstond vroegen enkele parochianen of ze daar toneelavonden mochten inrichten. De toneelgroep zou bestaan uit mannen en vrouwen. Dat mocht als ze zouden waken over de goede gang vooral over het zedelijk peil van de groep. De vereniging werd gesticht in 1932 onder de benaming Nut en Vermaak. In de statuten werd het doel van de groep omschreven als volgt: om mee te werken aan de ontwikkeling van on
s volk door het inrichten van voordrachten en leergangen gedurende de wintermaanden, door reizen en uitstappen in de zomer. Zij kan ook overgaan tot het inrichten van vermakelijkheden zoals toneel, liederavonden, enz. Er werd nadrukkelijk vermeld: De vereniging staat buiten alle politiek en bedoelt geen propaganda op politiek noch op godsdienstig gebied. In februari brachten ze hun eerste voorstelling voor het voetlicht De Schouwveger en zijn lieveke. Het was het begin van een drukke toneeltijd. De acteurs speelden drie, uitzonderlijk vier toneelstukken per toneelseizoen. In '56-'57 organiseerden ze nog cabaretavonden, een reis naar Brugge, naar de Nederlandse en Belgische kust en een voorstelling van het Missietoneel. In 1953 behaalden ze met het passiedrama Kaïfas de tweede plaats in de provinciale toneelwedstrijd De Beker van Brabant. Het verslag besloot haar bespreking met: Regie, knap werk. Wij bewaren de beste herinnering aan deze opvoering die het publiek fel ontroerde en dankbaar deed reageren. In 1958 kreeg de toneelgroep met Veel geluk professor van Aster Berkhof de eerste plaats met 82% van de punten in de Beker van Brabant. Ze kregen ook de speciale prijs voor de beste uitspraak en de eerste prijs voor het best geklasseerde Vlaamse toneelstuk. In 1963 werd in de schoot van Nut en Vermaak een jongerengroep opgericht onder de fiere naam Thespis, de eerste Griekse tragediedichter en toneelspeler. Ze speelden Jeugd van Claude Puget. In 1965 speelden ze de laatste keer. In 1967 liet de kabinetchef van de Koning weten dat Zijne Majesteit de Koning de toneel- en ontspanningskring Nut en Vermaak machtigt de titel Koninklijke Maatschappij te voeren. Door de dalende belangstelling van het publiek voor de culturele avonden werden die steeds minder georganiseerd en Nut en Vermaak evolueerde van een culturele parochiegroep naar een zelfstandige toneelgroep. In 1969 behaalde Nut en Vermaak met Valstrik voor een man alleen uitmuntendheid in de provinciale wedstrijd voor toneel. Ook het vlotte tempo en de goede dictie verdienen een vermelding, evenals de levendige zegging. Het verslag maakte de bemerking dat Nut en Vermaak gelukwensen van de jury zou gekregen hebben als de tekstkennis beter was geweest. Wanneer gaan onze amateurs leren, zonder opgever te repeteren. Het was een kwaal die in veel kringen bestond. In 1970 bracht de groep Het onstuimig Hart van John Patrick opgevoerd met veel volk en nieuwe spelers. Op het provinciaal tornooi behaalden ze met het stuk eindelijk Uitmuntendheid met gelukwensen van de Jury, de hoogste onderscheiding. Het verslag meldde: Het omstuimig Hart gaat naar een einde, dat nogal melodramatisch geladen is, en voor acteurs (vooral amateurs) niet zonder gevaren. Het is geen klein compliment dat regisseur en de hoofdacteurs deze klip zeer goed hebben omzeild. In de jaren nadien daalde de belangstelling voor het toneel. Sommige jaren werd er niet gespeeld, meestal door gebrek aan spelers. Een vaste regisseur was er niet meer. Het was altijd hopen dat iemand de regie op zich wilde nemen. Er kwam een periode van inactiviteit, die ongeveer tien jaar duurde. Ditmaal was het bij gebrek aan een technische ploeg die de decors moest bouwen. In 2004 werd, onder impuls van het jeugdhuis JieKaa, opnieuw gestart. De jeugd was vertrouwd met alle mogelijke nieuwigheden zoals computers, moderne belichting, geluidsinstallaties, enz. Er werd een nieuw bestuur gekozen uit jong en oud. De jeugd vormde een sterke technische ploeg, bijgestaan door enkele ouderen, en samen brachten ze De Heilige Hermandad van Bruno Timp voor het voetlicht. Het werd een groot succes. De oude toneelgroep had nieuw bloed gekregen en was weer gezond en wel
