01/05/2026
In Meerhout en Mechelen konden ze het al horen, de 1 mei-boodschap van ABVV Mechelen+Kempen zoals gebracht door voorzitter Serge Seret 🌹💪🚩🔻:
Eerlijke keuzes voor een solidaire toekomst
Kameraden,
Vandaag staan we hier samen op 1 mei.
Niet om zomaar terug te blikken op het voorbije jaar, maar vandaag meer dan ooit om te voelen waar wij vandaan komen, wat onze gedeelde geschiedenis is,
te benoemen wat er echt op het spel staat, en om opnieuw hardop te zeggen:
Wij laten niemand vallen. Dat is socialisme dat is solidariteit.
Onze 1 mei is geboren uit sociale strijd! Uit mensen die “neen” zeiden tegen uitbuiting en “ja” tegen menselijke waardigheid: 8 uur werk, 8 uur leven, 8 uur rust,
En laat ons eerlijk zijn: elke generatie moet die verworvenheden opnieuw verdedigen. Ze worden ons nooit voor altijd verzekerd of gegeven.
Vandaag worden ze opnieuw aangevallen—altijd met dezelfde boodschap: “het moet, het kan niet anders”. Altijd lijkt het alsof enkel de gewone mensen het gelag moeten betalen van crisissen.
En terwijl wij hier vandaag in alle vrijheid en veiligheid kunnen samenkomen, beseffen wij ook wel dat de wereld staat in brand. In Gaza, in Oekraïne, in Iran, in grote delen van Afrika: te veel mensenlevens worden vermalen in conflicten waarbij het steeds de gewone mensen zijn die de hoogste prijs moeten betalen. Waar voor hen geen internationale rechtsregels van tel blijken te zijn. Solidariteit stopt voor ons niet aan de grens. Mensenrechten zijn geen slogans voor toespraken in het buitenland—ze moeten gelden in daden. En de grondwet is nog steeds geen vodje papier. Wat een minister van Asiel en migratie Anneleen Van Bossuyt daar ook van mag denken in haar stoutste dromen.
1 mei gaat voor ons niet alleen over centen. 1 mei gaat over onze waarden. Over een samenleving die sterk genoeg is om rechtsregels altijd te laten gelden—ook als dat voor de politiek niet altijd gemakkelijk is.
Een solidaire samenleving die zichzelf ernstig neemt…die laat kinderen niet op straat slapen als moedige beleidskeuze mevrouw de minister! Dan is het in alle eerlijkheid ook fijn om Oskar Seuntjens zich hierover te horen uitspreken in de zondagskrant, want een samenleving die mensenrechten selectief toepast, verliest haar moreel kompas.
Maar kameraden: ook hier, in onze relatieve veilige samenleving, voelen mensen de druk alsmaar meer toenemen.
Er wordt gesleuteld aan onze sociale zekerheid.
Er wordt gesneden in zekerheden op het werk en andere verworvenheden.
Kijk maar eens goed rond in de supermarkten bijvoorbeeld in onze steden en gemeenten. Waar vroeger vaste jobs waren, zien wij steeds nu vaker een model van extreme flexibiliteit. Ik neem mijn lokale supermarkt: van de normale openingsuren in de week en de zaterdag, is het nu ondertussen zeven op zeven, van vroeg tot laat open en ondertussen draait de winkel nu op flexi-jobs en jobstudenten.
Voor sommige mensen is dat een fijne bijverdienste allicht. Maar als het structureel vaste contracten verdringt, dan ondergraaft dat onze sociale zekerheid en duwt het mensen in onzekerheid.
En diezelfde mensen krijgen te horen dat ze “zelf verantwoordelijk” zijn als het misloopt als ze geen werk vinden of verliezen. Vooral zij die zwakker staan op de arbeidsmarkt zijn veelal pineut.
Wie zonder werk valt, belandt nu na twee jaar werkloosheid bij het OCMW als men dan de pech heeft—alsof de weg naar armoede een administratieve bestemming is.
Wie onderweg ziek wordt, krijgt ondertussen enkel wantrouwen over zich heen, terwijl de re-integratie vaak stukloopt op een gebrek aan aangepast werk.
Dat zijn geen individuele fouten van mensen. Dat zijn systeemfouten!
Ondertussen merkt ook het planbureau op dat de ongelijkheid tussen mannen en vrouwen er niet kleiner op zal worden met het pensioendossier-integendeel. Vrouwen bouwden en bouwen nog altijd minder rechten op, door deeltijds werk, zorgtaken, en onderbroken loopbanen. Als je dan tijdens het spel de spelregels wijzigt, dan breek je het sociaal contract met hen. Vrouwen hebben veel superkrachten, maar tijdreizen om dertig jaar loopbaan “over te doen” hoort daar niet bij voor alle duidelijkheid.
Het is ook altijd hetzelfde riedeltje uit rechtse hoek wie een uitkering krijgt, is verdacht en een profiteur en die verdient strenge regels. Nu is daar plots de bezoeker aan de dokter met de Porsche bijgekomen die aan een verlaagd sociaal tarief naar de dokter kan gaan. Van karikaturen van een goed en solidair systeem gesproken.
Niet de mensen die een laag inkomen hebben moeten hier geviseerd worden of de mutualiteiten die enkel met de gegevens ter beschikking de reglementering toepassen. Maar controle in deze, zeer graag! Wat ons betreft komt er nu zeer snel een vermogenskadaster zodat ook de echte grote vermogens in the picture komen…
Maar blijf voor de rest met UW poten van onze sociale zekerheid en zeker de mutualiteiten die hun werk zeer goed doen. Kameraden van de mutualiteiten wij weten als vakbond wat het is om aanvallen te krijgen uit rechtse hoek. No pasaran!
De aanval op de solidariteit en ons sociaal systeem is maar al te doorzichtig van de NVA en MR. De maskers vallen af!
En de echte vraag is:
Waarom wordt “inactiviteit” verdacht gemaakt, terwijl de arbeidsmarkt niet eens voldoende kwaliteitsvolle jobs aanbiedt voor iedereen?
Waarom wordt de zwakste tot probleem verklaard, in plaats van dat we het systeem eerlijk maken?
Want als men centen zoekt voor een volgende begrotingsronde kan dat niet in de sociale zekerheid meer zijn.
Wij hebben met het ABVV wél een alternatief voor de volgende begroting neergelegd, goed voor ongeveer 21 miljard euro. Eerlijkheid en fiscale rechtvaardigheid, daar begint het: Hervorm de personenbelasting zodat alle inkomsten eindelijk meetellen—inkomen uit arbeid, vermogen en uit eigendommen. Een euro is een euro. Pak uitzonderingsregimes en financiële constructies aan die vooral creatief blijken te zijn in het ontwijken van de solidariteit. Herbekijk subsidies en kortingen waarvan niemand nog ernstig kan aantonen dat ze doen wat ze beloven. Stop met fiscale cadeaus automatisch te verlengen en te verhogen alsof deze wel in de grondwet gebeiteld zouden staan.
Geef onze alternatieven een eerlijke kans.
Akkoorden sluit wij aan de onderhandelingstafel: evenwichtig, weloverwogen—met respect voor de sociale partners. Wanneer vakbonden én werkgevers een akkoord sluiten, dan verwachten wij dat een regering luistert. Dat akkoord over de index in de groep van 10 is geen detail. De index is en blijft een echte rode lijn voor ons, ook voor de ambtenaren en uitkeringsgerechtigden voor alle duidelijkheid.
Wij moeten echt niet weten van de centenindex!
Ten slotte, een regering die grote vermogens ontziet, maar kwetsbare mensen viseert, maakt keuzes.
Politici die streng zijn naar beneden en soepel voor boven, maken keuzes.
Op 1 mei is het onze taak als ABVV om die keuzes te duiden en te benoemen.
Niet uit afgunst voor succes. Niet om succes te bestraffen. Maar omdat rechtvaardigheid ook in de fiscaliteit, de lijm is van een sterke democratie.
Daarom moeten wij samen en ik benadruk SAMEN ijveren voor een belasting op de grote vermogens. Dat het geld nu gezocht wordt bij de echte sterkste schouders. De rijkdom is er. De middelen zijn er. De kennis is er. De oplossingen zijn er. Wij hopen dat de politieke moed snel volgt.
We rekenen op jullie daarvoor kameraden.
De strijd voor onze gezamenlijk verworven rechten begint niet morgen maar voor ons vandaag op onze 1 mei.
Leve 1 mei. Lang leve de solidariteit. En rood is troef!
