Inleiding
Die Kempen Sieben, zeven gepassioneerde muziekliefhebbers met een hart voor Make-A-Wish. Een gloednieuwe vereniging uit de Stille Kempen op de één of andere manier allemaal familie van elkaar, het klinkt toch allemaal een beetje vaag, misschien zelfs wat onwaarschijnlijk. Een spetterend optreden van Die Mooskirchner op 05 oktober 2012 in 't Zaaltje Zucht Naar Kunst te Morkhoven met meer
dan 200 prachtige gasten was het resultaat, dat weten we. Maar hoe is het ooit begonnen, wat was de aanzet, was dit ... toevallig? Inderdaad, lieve mensen, dit gebeurde niet zo maar. Dit ... stond in de sterren geschreven. De 'toevallige' muzikant
Leifers 2005 ... Roger Wouters en zijn vrouw Marita uit Noorderwijk genieten, zoals elk jaar in die tijd, van hun welverdiende vakantie in Leifers 'Südtirol'. Tijdens één van de ondertussen ontelbare 'gemütliche' wandelingen in het prachtige berglandschap en zieltroostende muzikale avonden ten huize Hirschenhof ontmoeten Roger en zijn gezelschap een plaatselijke muzikant die hen vertelt over het optreden van een 'groepje' met een wereldkampioen accordeon spelen. Dit optreden zou doorgaan in Kaltern, een dorpje niet ver van Leifers. Vermits Roger's gastheer & vriend Peter Zelger een begenadigd accordeonspeler is en Roger zelf ooit dit magnifieke instrument bespeelde, wordt er uiteraard duchtig nagepraat over deze 'wereldkampioen'. De gedachte een supertalent en naar verluid dito musicus aan het werk te kunnen zien én de liefde voor muziek laten Roger niet los en hij besluit het erop te wagen. 'We gaan naar Kaltern,' Die Mooskirchner' spelen, en ze hebben een kampioen bij'. Niemand had toen kunnen weten tot wat dit ooit zou leiden. Volledig in de ban van 'Die Mooskirchner'¬-sound, neemt Roger de herinneringen aan een magnifieke, welklinkende vakantie mee naar huis. De namen 'Helmut Freydl' en 'Die Mooskirchner' voor eeuwig in het geheugen en in het hart gebrand. De 'toevallige' poster
'Südtirol' 2006 ... alweer een jaar voorbij, ach mensen, wat gaat het toch snel. Met de mooie beelden van 2005 nog vers op het netvlies en de typische klanken nog klaar en duidelijk in het trommelvlies, zit Roger te genieten van een heerlijke Forst op een typisch, pittoresk, Zuid-Tirools terras. Echter dit jaar niet alleen, 'toevallig' zijn ook de zus en schoonbroer, Rosa & Ludwig, in de contreien. Eén blik is voldoende: één poster, één glimp: Die Mooskirchner - Marling, gelukkig en alweer 'toevallig' in de buurt. Dit valt niet te plannen, net op het moment dat we hier zijn, 'We gaan' klinkt het bijna volmondig. Bijna, want niet iedereen hoeft gecharmeerd te zijn door het typische Tiroolse lied met 'billenklatchen&lederhosen'. 'Het mag toch net dat ietsje meer zijn' klinkt het uit bepaalde hoek. Roger & Marita waren al overtuigd van de talenten binnen deze groep, nu de rest nog. Het quartet, of laat ons liever zeggen, de familie, bestaande uit Roger & Marita samen met Ludwig & Rosa waagt de 'gok'. Die vakantie geniet de familie, voor sommigen onder hen misschien onverwacht, van de hemelse klanken en het superbe vakmanschap hen geschonken door Die Mooskirchner, met zo'n diepe toewijding en emotie die je enkel ... ECHT kan noemen. Inderdaad lieve mensen, dit overstijgt de bladmuziek, dit overstijgt de norm, dit zijn ... wereldmuzikanten. Wereldmuzikanten, met een hart voor hun instrument, een hart voor muziek. De microbe
Vanaf dan is het duidelijk: 'Dit moeten we thuis vertellen, de mensen missen iets'. 'Het simpele doch soms dramatisch klinkende 'Wohlfühlen' is blijkbaar iets typisch voor hier, maar kan bij ons toch ook de nodige weerklank vinden' is het uitgangspunt. In een roes van orkestrale tevredenheid en op die moment emotionele voldoening beloven ze elkaar deze groep te blijven volgen. Van dan af gaat het snel. Onder impuls van Ludwig & Rosa, worden de optredens van Die Mooskirchner nauwlettend in de gaten gehouden. Blijkt dat ze toch al eens 'in de buurt spelen'. Er wordt naar Duitsland gereisd om deze 'Philharmoniker Der Volksmusik' aan het werk te zien en de familie breidt uit, het worden twee wagens. Roosendaal .... nota bene vlakbij ...
Jos Hack, organisator van het gebeuren, mag vanaf 2009 een groeiende delegatie, onder andere de danig gefascineerde Jan Goossens en zijn vrouw Christine Horemans, vanuit de Stille Kempen verwelkomen. Met als hoogtepunt een mooie 'familie' van meer dan vijfentwintig personen. Vijfentwintig personen die bereid zijn om te reizen voor muziek, voor goede muziek. Vijfentwintig personen die zichzelf die avond gelukkig hebben kunnen noemen dankzij Die Mooskirchner. De optredens van Die Mooskirchner in Roosendaal (NL) zijn de spreekwoordelijke laatste druppel om ervan te dromen dit sextet ooit naar België, meer bepaald Morkhoven, te halen. Na enkele mooie ontmoetingen in Roosendaal, blijkt een samenwerking met ondertussen vriend Jos Hack een reëel gegeven. De droom zou wel eens uit kunnen komen... maar hoe? De vraag
De harde kern blijft de groep volgen en steunen. Nieuwsgierig, eerlijk waar zelfs een beetje angstvallig, worden de enkele bezettingswissels bij het sextet mee beleefd. En goedgekeurd want gelukkig blijkt steeds: de passie en het vakmanschap primeert bij het aanwerven van nieuwe, andere muzikanten! Hét gevoel blijft nog steeds. Die Mooskirchner-sound blijft bestaan. Maar zoals het een bescheiden Kempenaar betaamt, duurt het nog een hele tijd vooraleer de stoute schoenen aangetrokken worden. Hüttschlag (A), Driedorf (DE), Geesteren (NL), Eschenburg Hitschenhain (DE), ... een kleine greep uit de vele weekends die worden gevuld met concerten van hun helden. Geen inspanning blijkt te veel om 'erbij' te kunnen zijn. Om zoals steeds, met grote ogen en oren, gefascineerd te kunnen zijn. Tot ... eindelijk...
Rüpchen 2011. Voor een zoveelste maal zit Die Mooskirchner ,na alweer een voortreffelijke, zielsverheffende show, gezellig bij te kletsen met hun trouwe fans, of beter ondertussen: vrienden. Het is aan Helmut Freydl zelf, dé stichter en bezieler, dat het voorstel wordt gedaan, dat de vraag eindelijk, doch schoorvoetend, durft gesteld te worden: 'Zouden jullie het overwegen om Morkhoven een keer te laten kennis maken met Die Mooskirchner, te willen overrompelen met zulk een klasse?'
'In combinatie met Nederland? Voor onze trouwe Belgische fans? Daar hebben we inderdaad nog nooit gespeeld, dat moet haalbaar zijn.' klinkt het. En dat was het lieve vrienden. Zo eenvoudig is het. Het zijn ook maar mensen als u en wij. De kogel is door de kerk, hoe weten ze nog niet, maar de kans is er nu echt: hun helden zouden weleens naar Morkhoven kunnen komen. Onder alle betrokken families wordt er gesproken over de reële mogelijkheid om hun regio te kunnen verblijden met hun vedetten en dát gevoel, die klasse, dát Wohlfühlen: Die Mooskirchner. Het is een haalbare kaart, er zijn mogelijkheden, maar hoe pakken we dit aan? Pas hier verschijnen Davy Geerts & Katrien Smits op het toneel. Beide met hun eigen specialiteit proberen zij zich te profileren tussen de fans van het eerste uur. Ook hier is het een kwestie van, och ja, minuten vooraleer zij mee zijn in het verhaal. Onwennig begint de vereniging van zeven mensen aan het maken van de eerste contacten en afspraken. Roger, Ludwig & Rosa, Jan & Christine, Davy & Katrien: een comité van zeven personen met liefde voor muziek. Niet echt uitzonderlijk en, zoals aangegeven, een vaag begrip vindt u niet? Maar deze band groeit. Die Kempen Sieben
Deze familie krijgt een naam: Die Kempen Sieben. De sprong in het diepe wordt gewaagd, maar toch: Die Mooskirchner worden bijna ergens anders geboekt ... dat kunnen WE, want nu is het pas WE ... niet laten gebeuren. Wij hebben hen gevraagd ... hoe dan ook ... we maken het waar. Dankzij de oprechtheid van Helmut Freydl, die de band weliswaar zal verlaten, maar wel als gast in Morkhoven aanwezig zal zijn, geldt het principe 'belofte maakt schuld' en kiest 'Die Mooskirchner' resoluut voor Die Kempen Sieben, voor Morkhoven. En dit, lieve mensen, is de start van een schitterend project. Zeven, totaal verschillende mensen, die toch dezelfde passies delen: muziek, gelukkig zijn, maar vooral anderen mee gelukkig maken. Daar ontspruit de idee van 'het goede doel', maar er zijn er zoveel, de vijver is zo groot en de vissen zo onvoorspelbaar. Niemand wil de eventuele winst voor zichzelf, dat staat vast, maar wie dan wel? Na een zeer vruchtbaar gesprek met een medewerker van Make-A-Wish, zijn deze zeven verschillende mensen het helemaal eens: zij worden het, hun doel is nobel, hun transparantie begrijpbaar, hun inzet onschatbaar. Het leed van kinderen laat niemand onberoerd en laat ontroering nu net een specialiteit van 'Die Mooskirchner' zijn. Het is vanaf januari 2012, dat wij, Die Kempen Sieben, ons dagdagelijks ingezet hebben voor het welslagen van dit project. Het is dankzij de inzet van iedereen dat 05 oktober 2012 de geschiedenis in zal gaan als de 'warmste dag van oktober in Morkhoven waarop we de sterren gezien hebben'
MAAR
Dit zou nooit gelukt zijn zonder de hulp van onze fantastische vrijwilligersfamilie, zonder onze sponsors en zonder U:
U die met meer dan 200 enthousiastelingen getuige was van een schitterende avond, gevuld met eerlijkheid, passie, mooie muziek en grote harten. U die mee heeft bijgedragen tot een mooie cheque voor kinderen die het moeilijk hebben. U die heeft laten zien dat er wel degelijk begrippen als onvoorwaardelijk en onbaatzuchtig bestaan. U die zich samen met ons die avond toch even compleet gelukkig heeft gevoeld,
maar vooral U, die weet dat dit in de sterren geschreven stond. Het is dankzij deze geschiedenis en dankzij U dat Die Kempen Sieben kan zeggen:
Dank U wel ... iedereen en we hopen ons terug te zien in 2013 ! Die Kempen Sieben
