25/08/2026
Vandaag was toch wel een klein toppunt in mijn carrière als konijnen- en knaagdieropvang. 🐰🤯
De deurbel gaat. Er staat een jong koppeltje voor de deur. Het meisje heeft een doos vast.
“We willen afstand doen van een konijn, want het is agressief.”
Ik leg uit dat we normaal gezien enkel op afspraak werken, en dat we momenteel volzet zijn.
Dan krijg ik een angstige blik:
“Kan het alsjeblieft toch? Het kan echt niet terug mee naar huis…”
Oké… vooruit dan. Ik haal een afstandsformulier en laat alles invullen.
En dan komt het verhaal.
“Het is een Nederlandse hangoor van 11 weken.”
Ik: “Euh… 11 weken?! En hoe lang hebben jullie hem al?”
“Van gisteren. Ik was jarig en heb hem van mijn vriend gekregen. Maar hij stampt en bijt, kijk maar…”
En ja hoor: schrammen in haar nek en op haar armen.
En dan komt de kers op de taart:
“En morgen gaan we dan maar een tamme halen.”
🤯🤯🤯😳😳😳
Pardon?!
Gisteren kreeg je een konijntje cadeau. Een dier dat nog geen idee heeft waar het is, wie jij bent, wat er gebeurt en waarom het plots uit zijn vertrouwde omgeving is gehaald. Een konijn is bovendien een prooidier en reageert in een nieuwe, spannende omgeving vaak vanuit angst.
En omdat het dier zich gedraagt als… een konijn… moet het vandaag alweer weg en moet er morgen een ander komen dat wél meteen aan jullie verwachtingen voldoet?
Het is geen speelgoed. Het is geen cadeautje dat je terugbrengt omdat de kleur of het karakter niet bevalt. Het is een levend wezen.
Na een kleine discussie én vooral een stevig educatief gesprek hebben ze uiteindelijk de kosten voor vaccinatie en castratie betaald. Ze gaan nog eens heel goed nadenken of ze überhaupt nog een konijn gaan nemen.
En eerlijk? Ik hoop vooral dat ze dat niet doen.
Want hoe zat dat ook alweer met die wegwerpmaatschappij?
O ja… blijkbaar zijn we ondertussen duidelijk al bij huisdieren aangekomen. 😔
En dan nog even een kleine rechtzetting: het is trouwens helemaal geen Nederlandse hangoor. 😉
Dit kereltje gaat vermoedelijk een maatje groter worden (waarschijnlijk richting Franse hangoor) en weegt nu, op amper 11 weken, al ongeveer 2 kilo.
Een gigantisch, bang babykonijntje dus. 💚
Hopelijk wordt dit verhaal vooral een reminder:
Neem geen konijn omdat het schattig is. Geef geen dier cadeau zonder dat de ontvanger daar bewust voor kiest. En verwacht vooral niet dat een konijn zich op dag één gedraagt alsof het een knuffel is.
Een dier neem je voor het leven. Niet voor zolang het leuk is. 🐰💚
EDIT: Het heeft nog geen zin om jullie kandidaat te stellen voor adoptie voor deze man. Hij is nog niet klaar voor adoptie (te jong + nog niet gevaccineerd en gecastreerd).
We hebben gelukkig nog +200 andere konijnen die wel al klaar zijn voor adoptie en HEEL graag naar een nieuwe thuis willen. 😉
