Vzw-Ook

Itinéraire Site Web

Vzw-Ook veiligheid en welbevinden van kinderen garanderen
💌✍🏻
-Onafhankelijke Ombudsdienst Kinderrechten-

Het assisenproces over de dood van Dean bracht Mike opnieuw tegenover de man die ook zijn zoontje Miguel het leven ontna...
17/10/2026

Het assisenproces over de dood van Dean bracht Mike opnieuw tegenover de man die ook zijn zoontje Miguel het leven ontnam.

Jullie verdienen zoveel erkenning en respect en ik wil dat elkeen begrijpt wat dit alles voor jullie heeft betekend.

Voor Mike voelde dit als het proces dat zijn eigen kind nooit had gekregen. Dat maakte deze dagen bijzonder betekenisvol, maar ook onvoorstelbaar zwaar en confronterend.

Het toont dat ons systeem faalt en de veiligheid van kinderen nog steeds niet primeert, Mike heeft 18 jaar geleden reeds ervaren hoe diensten en rechtbanken zijn kind in de koude lieten staan.
Ook toen was het recht van een moeder belangrijker dan de veiligheid van een kind.

Ik heb gezien met hoeveel waardigheid Mike dit proces heeft bijgewoond. Achter die waardigheid schuilden verdriet, woede én veel ongeloof. Herinneringen en een enorme emotionele belasting werden opnieuw blootgelegd, ook voor zijn partner Anke.

Ik vond het ongelooflijk pijnlijk dat ik tijdens mijn aanwezigheid geen actieve ondersteuning vanuit slachtofferhulp heb gezien vor Mike en zijn vrouw. Mike en Anke moesten deze confrontatie vooral samen dragen. Mensen die zoiets opnieuw moeten doorleven, verdienen ondersteuning die hen actief tegemoetkomt.

Wat mij bijzonder trof, was Mikes vermogen om zorgvuldig naar ieders aandeel te blijven kijken, ondanks alles wat hem is aangedaan en werd ontnomen.

Hij beet zich niet vast in de beschuldigingen tegen Romy. Hij bleef ruimte houden voor een beoordeling op basis van feiten. Tegelijk ging hij de vragen over de keuzes en verantwoordelijkheden van Elke, Deans moeder, niet uit de weg. Haar verdriet nam voor hem de noodzaak niet weg om ook naar Deans bescherming te kijken.

Wie zoveel onrecht heeft ervaren en zoveel is ontnomen, en toch die houding weet te bewaren, verdient diep respect. Dat vraagt een kracht die niet altijd zichtbaar is voor wie alleen de buitenkant ziet.

Voor mij onderstreept dit hoe noodzakelijk het is dat alle verantwoordelijkheden bespreekbaar blijven. Ook die van moeders. Erkenning van hun verdriet en hun eigen kwetsbaarheid moet samengaan met eerlijke vragen over hun keuzes en de veiligheid van hun kinderen. Medelijden mag nooit verhinderen dat die vragen worden gesteld.

De omgeving van Elke kan immens veel leren van deze papa en Elke zelf ook; ik wens het haar van harte toe in het verwerkingsproces dat zij nu zal moeten doormaken.

Ik hoop dat deze dader nooit meer vrijkomt. En ik hoop dat Mike en Anke ruimte vinden om hun toekomst verder vorm te geven, met liefde voor Miguel en met erkenning voor wat hun is aangedaan. Zonder telkens opnieuw te moeten strijden tegen het verzwijgen of minimaliseren van verantwoordelijkheden.

Vanuit vzw-ook wensen wij jullie rust, kracht en alle goeds voor de toekomst. Wij hebben diep respect voor de waardigheid waarmee jullie deze moeilijke dagen hebben doorstaan.

En ook persoonlijk wil ik het jullie zeggen: Mike en Anke, jullie mogen mij altijd contacteren. Naast mijn engagement vanuit vzw-ook ben ik er ook als mens voor jullie.

Ingrid Wackenier
vzw-ook 🤍

Verdriet mag nooit de plaats innemen van bewijs.Gisteren, 16 oktober werd Romy vrijgesproken van de ontvoering van Dean....
17/10/2026

Verdriet mag nooit de plaats innemen van bewijs.

Gisteren, 16 oktober werd Romy vrijgesproken van de ontvoering van Dean. Die uitspraak verdient respect, ook van wie overtuigd was van haar schuld. De overtuiging van een advocaat of het openbaar ministerie kan ontbrekend bewijs nooit vervangen.

Tijdens het proces stelde Romy’s verdediging dat Elke haar eigen schuldgevoel op Romy projecteerde. Haar advocaat hekelde dat zijn cliënte verantwoordelijk werd gehouden voor feiten waaraan zij volgens hem niet had deelgenomen. Die kritiek raakt aan een wezenlijk gevaar: dat iemand het middel wordt om schuldgevoelens te verschuiven en vragen over andere verantwoordelijkheden naar de achtergrond te duwen.

Voor mij maakt deze zaak de vraag naar tunnelvisie onontkoombaar. Werd voldoende gezocht naar wat een bestaande overtuiging kon tegenspreken? Werden de keuzes van de moeder en het handelen van de betrokken diensten even kritisch onderzocht? Een beschuldiging tegen Romy beantwoordt geen enkele vraag over wie welke signalen kende, welke verantwoordelijkheid droeg en Dean bescherming had moeten bieden.

Daarom is een onafhankelijke evaluatie nodig. We moeten durven onderzoeken of de focus op Romy ertoe heeft bijgedragen dat de verantwoordelijkheid van de moeder en mogelijke tekortkomingen van het systeem onvoldoende werden belicht.

Ook Elke is slachtoffer van het verschrikkelijke verlies van haar zoon. Haar verdriet verdient medeleven. Maar dat verdriet maakt haar eigen handelen niet onbespreekbaar. Erkenning van haar verlies en kritische vragen over haar verantwoordelijkheid kunnen naast elkaar bestaan.

Niemand mag worden veroordeeld om het verdriet, de woede of het schuldgevoel van een ander te dragen.

Gisteren kon de broer van Elke het niet nalaten een poging te ondernemen me te bedreigen; ook Elke haar gedrag toonde dat ze nog heel wat inzichten niet heeft. Ik was allerminst onder de indruk.

Dean verdient dat alle verantwoordelijkheden zorgvuldig worden onderzocht. Romy verdient dat haar vrijspraak voor de ontvoering wordt gerespecteerd. Sympathie voor een rouwende moeder mag nooit zo zwaar wegen dat een onschuldige daarvoor wordt veroordeeld.

Dave kon niet veroordeeld worden voor moord, er zijn verzwarende omstandigheden die de kans om ooit vrij te komen onwaarschijnlijk maken.

De achterban van Elke zal ondanks alle feiten wss blijven schrijven hoe goed ze haar kenden en de feiten blijven negeren; tegen beter weten in.

Dankjewel voor ieders steun in de afgelopen jaren en het geloof in ons. Wat wij al die jaren hebben gedeeld en weerlegd; werd op het proces bevestigd.

Recht heeft gezegevierd

Woorden kunnen zwaarder wegen dan feiten. Maar dat maakt ze nog niet rechtvaardig.Wie in de rechtszaal zwaar oordeelt ov...
15/10/2026

Woorden kunnen zwaarder wegen dan feiten. Maar dat maakt ze nog niet rechtvaardig.
Wie in de rechtszaal zwaar oordeelt over beklaagden, moet ook durven kijken naar de rol van wie buiten de beklaagdenbank staat. De verantwoordelijkheid van de ene mag die van de andere niet uit beeld duwen.
Wanneer verslaving bij meerdere betrokkenen ter sprake komt, hoort dezelfde kritische maatstaf te gelden. Wat bij een beklaagde als verwijt wordt aangehaald, mag bij een eigen cliënte niet zonder kritische vragen worden gerelativeerd.

Waar ligt de verantwoordelijkheid van de moeder voor de veiligheid van haar kinderen? Welke signalen waren bekend? Welke keuzes werden gemaakt? Wie droeg zorg en wie had moeten ingrijpen? Die vragen stellen doet niets af aan de verantwoordelijkheid van de beklaagden. Het voorkomt dat andere verantwoordelijkheden onbesproken blijven en valse getuigenissen mogelijk zijn zoals die van de pedagoge. Enkel en alleen bedoeld om zichzelf en het systeem te beschermen.
Een getuigenis is niet automatisch volledig of waarheidsgetrouw. Mensen kunnen zich vergissen, zaken verzwijgen of onwaarheden vertellen. Daarom moeten verklaringen worden getoetst en tegenstrijdigheden worden uitgediept. Ook de manier waarop een assisenvoorzitter getuigen bevraagt, verdient een kritische blik. Wanneer wezenlijke vragen achterwege blijven, dreigt een onvolledig beeld; hoe overtuigend het pleidooi ook klinkt.
Rechtvaardigheid vraagt meer dan retoriek. Ze vraagt eerlijkheid, diepgang en de moed om ook ongemakkelijke verantwoordelijkheden te onderzoeken. Medeleven met een moeder en kritische vragen over haar handelen sluiten elkaar niet uit. Het komt Dean toe dat alle verantwoordelijken gekend zijn.

Kinderen verdienen meer dan een goed pleidooi. Ze verdienen bescherming, waarheidsvinding en een eerlijke beoordeling van ieders verantwoordelijkheid.

De dood van Dean vraagt antwoorden. Geen verantwoordelijkheid die tussen diensten en bevoegdheden verdwijnt.Vzw-ook vraa...
13/10/2026

De dood van Dean vraagt antwoorden. Geen verantwoordelijkheid die tussen diensten en bevoegdheden verdwijnt.
Vzw-ook vraagt volksvertegenwoordigers om dit dossier te agenderen en de bevoegde ministers concrete antwoorden te laten geven. Wij vragen een onafhankelijke reconstructie van de volledige beschermingsketen, waarin ook beslissingen, risico-inschattingen en mogelijk nalatigheid worden onderzocht.
De kernvragen zijn duidelijk:
Wie wist wat, en wanneer? Welke signalen over verslaving, psychische problemen en zelfverwonding in aanwezigheid van een kind waren bekend bij PC Sint-Hiëronymus, Opgroeien, Federale Politie Oost-Vlaanderen? Wat werd daarmee gedaan en wat niet?
Wie moest de veiligheid van Dean bewaken? Wie beoordeelde zijn opvang tijdens de opname van zijn moeder? Werden de personen aan wie hij werd toevertrouwd en zijn feitelijke verblijfssituatie onderzocht? Was er een veiligheidsplan, rechtstreeks contact met het kind en een verantwoordelijke voor de opvolging? Werden de veiligheid, ervaringen en rechten van Dean en zijn zus afzonderlijk beoordeeld?
Wie bracht de informatie samen en organiseerde bescherming? Welk overleg vond plaats? Werden de mogelijkheden tot rechtmatige informatiedeling benut? Werd onderzocht of vrijwillige hulp volstond of gerechtelijke bescherming nodig was? Werd de Kindreflex project stad Antwerpen of een gelijkwaardige veiligheidsbeoordeling toegepast?
Een behandeling van een ouder is geen veiligheidsplan voor diens kinderen. Hulp aan volwassenen mag concrete kinderbescherming nooit vervangen.
Onderzoek naar diensten ontslaat ouders, daders of andere opvoedingsverantwoordelijken niet van hun verantwoordelijkheid. Omgekeerd mag hun verantwoordelijkheid geen reden zijn om professioneel handelen en nalaten buiten beeld te houden.
Wij willen weten welke onafhankelijke onderzoeken al plaatsvonden, wat zij vaststelden en welke maatregelen volgden. Alleen nagaan of procedures formeel werden gevolgd, volstaat niet. Ook de inhoudelijke kwaliteit van beoordelingen en beslissingen moet worden getoetst.
Daarom vragen wij een parlementaire hoorzitting waarin ook onafhankelijke dossieronderzoekers en kinderrechtendeskundigen worden gehoord. Vzw-ook is bereid haar onderzoeksbevindingen via een passend vertrouwelijk kanaal toe te lichten.
Daarnaast vragen wij een structureel onafhankelijke, dienstoverschrijdende onderzoekscel, met een wettelijk mandaat, rechtmatige toegang tot dossiers en bescherming van kinderen en melders. Niet alleen na een overlijden, maar ook wanneer signalen van onveiligheid blijven aanslepen.
Daarbij hoort een gezamenlijk actieplan met duidelijke verantwoordelijkheden, middelen, termijnen en controle. Vertrouwelijkheid moet worden beschermd, maar mag onafhankelijke toetsing niet onmogelijk maken.
Gedeelde verantwoordelijkheid mag nooit betekenen dat uiteindelijk niemand rekenschap aflegt.

Een ouder verdient zorg. Een kind verdient veiligheid. Het ene mag nooit ten koste gaan van het andere.Psychisch lijden ...
12/10/2026

Een ouder verdient zorg. Een kind verdient veiligheid. Het ene mag nooit ten koste gaan van het andere.

Psychisch lijden vraagt om hulp, niet om vernedering.
Een psychische kwetsbaarheid maakt iemand niet automatisch tot een onveilige ouder. Maar begrip voor het lijden van een volwassene mag ons niet blind maken voor wat diens kinderen meemaken.
Wanneer een kind getuige is van zelfbeschadiging of opgroeit in angst en onveiligheid, volstaat het niet om alleen de ouder te behandelen. Dan moet ook worden nagegaan wat het kind meemaakt, welke bescherming nodig is en wie die daadwerkelijk waarborgt.

De inzet van een ouder in een behandeltraject is geen garantie voor de veiligheid van een kind.
De geestelijke gezondheidszorg mag het welzijn van kinderen niet buiten beeld laten omdat de volwassene haar patiënt is.

Een kind is geen bijzaak in het dossier van een ouder. Het is een mens met eigen rechten, eigen noden en een eigen stem.
Daar ligt een gedeelde verantwoordelijkheid: bij ouders, maar ook bij hulpverleners, jeugdhulp en bevoegde rechtbanken. Ieder vanuit zijn opdracht, zonder zich achter de andere te verschuilen. Wie signalen ziet, moet ze ernstig nemen. Wie moet beschermen, moet nagaan of die bescherming werkelijk bestaat.
Dit benoemen is geen aanval op mensen die psychisch lijden. Het is een oproep om zorg voor volwassenen niet te verwarren met het afschermen van hun handelen en de gevolgen daarvan voor kinderen.
Een kind mag niet moeten wachten op het herstel van een ouder om veilig te kunnen opgroeien. Gedeelde verantwoordelijkheid mag nooit betekenen dat uiteindelijk niemand die opneemt.

Een podium is nog geen preventie. Een stem is nog geen bescherming.In België krijgen via de docu VRT 1 Het Bestaat veroo...
11/10/2026

Een podium is nog geen preventie. Een stem is nog geen bescherming.
In België krijgen via de docu VRT 1 Het Bestaat veroordeelde plegers een publiek platform. De makers verdedigen die keuze vanuit inzicht, behandeling en preventie. Maar een preventieve bedoeling is nog geen bewezen preventief resultaat. Een documentaire is geen behandeltraject, en meer begrip voor een dader is niet hetzelfde als meer veiligheid voor een kind.
Dat slachtoffers in deze reeks hun verhaal vertellen, verdient erkenning. Hun getuigenissen mogen niet worden uitgewist in de kritiek op het programma. Maar hun aanwezigheid ontslaat de makers niet van de verantwoordelijkheid om te onderzoeken wat het platform voor daders bij andere slachtoffers teweegbrengt.
Streamz erkende dat de aandacht voor de deelname van plegers de verhalen van slachtoffers naar de achtergrond dreigde te duwen. Daarom werd de eerste aflevering vervroegd en zonder abonnement toegankelijk gemaakt. Dat is een belangrijke reactie, maar legt tegelijk het risico bloot: het gesprek over kindermisbruik kan opnieuw gaan draaien rond de persoon van de dader.
De beslissing om onherkenbaar in beeld en geluid te brengen, maakt de discussie over bescherming bijzonder concreet. Pichal werd veroordeeld voor het bezit en de verspreiding van beelden van seksueel kindermisbruik. Zijn advocaat vroeg anonimisering wegens gemelde ernstige bedreigingen. Woestijnvis N.V. en Streamz stemden daarmee in en noemen ook het vermijden van juridische vertraging van de uitzending als reden.
Bedreigingen zijn onaanvaardbaar. Ook een veroordeelde moet daartegen beschermd worden. Maar die vaststelling mag een andere vraag niet verdringen: hoe zorgen we ervoor dat de veiligheid, waardigheid en toekomst van slachtoffers met minstens dezelfde urgentie worden bewaakt?
Een gezicht kan worden vervaagd. Het leed dat achter misbruik schuilgaat, laat zich niet wegfilteren.
Mijn kritiek gaat daarom niet over het afnemen van rechtsbescherming. Ze gaat over de prioriteiten waarmee wij bescherming organiseren. Ook anonimiteit voor slachtoffers is belangrijk, maar bescherming moet verder reiken dan het televisiescherm: naar een veilige leefomgeving, zorgvuldig onderzoek, passende begeleiding en langdurige nazorg. Het Het benadrukte in september 2026 nog dat de bescherming van kinderen onvolledig blijft zonder samenhangende investeringen in preventie, vroegdetectie, hulpverlening en herstel.
Daar wringt voor mij het spreken over een kansenbeleid. Een samenleving mag inzetten op behandeling en het voorkomen van nieuwe feiten. Maar ik verzet mij tegen een kansenbeleid waarin de toekomst van de dader uitvoerig wordt besproken, terwijl de toekomst van het slachtoffer onvoldoende wordt veiliggesteld. Wie spreekt over tweede kansen, moet eerst vragen welke eerste kansen een kind zijn ontnomen.
Eén pleger kan meerdere kinderen treffen. De reeks verwijst zelf naar de zaak-Meester Thijs, waarin sprake is van minstens zestien jonge slachtoffers. Het einde van een straf mag daarom nooit worden verward met het einde van het leed. De getuigenissen in de reeks laten juist zien hoe misbruik nog jarenlang kan doorwerken.
Ook het preventieargument moet kritisch onderzocht worden. Meer oproepen naar een hulplijn verdienen aandacht. Maar tussen een oproep en een daadwerkelijk beschermd kind liggen nog wezenlijke stappen. Welke hulp volgt? Worden risico’s verminderd? Stopt bestaand misbruik? Worden nieuwe feiten voorkomen? Een stijging van het aantal contacten beantwoordt die vragen nog niet.
Ik aanvaard niet dat het woord ‘preventie’ op zichzelf voldoende wordt geacht om een publiek platform voor veroordeelde plegers te rechtvaardigen. Hulp toegankelijk maken is iets anders dan zendtijd geven. Wie voor dat laatste kiest, moet de mogelijke meerwaarde én de mogelijke schade voor slachtoffers serieus afwegen.

Een samenleving bewijst haar menselijkheid niet alleen door daders nieuwe kansen te bieden, maar vooral door kinderen niet de prijs van die kansen te laten betalen. Kinderen horen niet de laatste overweging te zijn. Hun bescherming moet het vertrekpunt zijn.

Dean en zijn zus hadden beschermd moeten worden. Wie onderzoekt waarom dat niet gebeurde? Dean werd vermoord, zijn zus l...
09/10/2026

Dean en zijn zus hadden beschermd moeten worden. Wie onderzoekt waarom dat niet gebeurde? Dean werd vermoord, zijn zus leeft al is haar rugzak evengoed vol. Zij hadden bescherming nodig van de instanties die moeten ingrijpen wanneer een ouder die bescherming niet kan bieden. Ik vraag een onafhankelijk onderzoek naar het handelen én nalaten van de betrokken diensten. Naast het strafproces moet ook de institutionele verantwoordelijkheid worden onderzocht. Waarom werd Deans zusje via pleegzorg wél geplaatst, terwijl Dean bij zijn moeder bleef? Welke veiligheidsbeoordeling lag daaraan ten grondslag? Waarom leidde het feit dat de grootmoeder niet voor hem kon zorgen niet tot een andere veilige oplossing? Hoe kon Dean vervolgens, op vraag van zijn moeder en grootmoeder, onder Daves hoede verblijven? Wat wist de psychiatrie over zijn eerdere daden, en wat had zij moeten weten? Wie beoordeelde het gevaar? Wie beschikte over welke informatie? Wie had kunnen ingrijpen?
Betrokken diensten moeten verantwoording afleggen over hun eigen rol. Wie nam welke beslissing? Welke signalen werden onderzocht en welke niet? Wie controleerde of de gemaakte afspraken daadwerkelijk veiligheid boden? Ook de manier waarop minderjarigen in België worden verhoord, moet dringend veranderen. Hoe werd Deans zusje gehoord? Welke ruimte kreeg haar moeder om haar verklaringen te beïnvloeden? Wie bewaakte dat het kind vrij, veilig en zonder sturing kon spreken? Een kind horen is niet hetzelfde als zijn stem beschermen. Ik vraag deskundige, niet-suggestieve verhoren, volledige audiovisuele registratie en onafhankelijke toetsing van vraagstelling, context en mogelijke beïnvloeding. Ook de druk die een kind vóór of na een verhoor kan ervaren, moet worden onderzocht. Een verklaring mag niet worden losgemaakt van de omstandigheden waarin zij ontstond. Dit onafhankelijke onderzoek moet ook risicobeoordelingen, informatie-uitwisseling, beslissingen en gemiste beschermingskansen blootleggen. Dat mag geen onderzoek worden waarin betrokken diensten uitsluitend zichzelf beoordelen. Er zijn onafhankelijke onderzoekers nodig met toegang tot de relevante dossiers. Hun conclusies moeten openbaar worden gemaakt met bescherming van de privacy van minderjarigen, gevolgd door concrete verbetermaatregelen en controle op de uitvoering.Een ouder kan zelf kwetsbaar zijn én verantwoordelijkheid dragen. Het ene mag het andere niet uitwissen. Ook professionele betrokkenheid ontslaat niemand van de plicht om het eigen handelen kritisch te laten onderzoeken.Ouderrechten mogen nooit zwaarder wegen dan het recht van een kind op veiligheid en bescherming.Hoeveel kinderen moeten nog sterven, hoeveel kinderen zien hun jeugd wegtikken voordat die prioriteit niet alleen wordt uitgesproken, maar ook wordt waargemaakt? Voor Miguel en Dean is het te laat.






27/09/2026

Valerie Van Peel als dat is opgenomen; wanneer is dat dan zogezegd uitvoerbaar? Wat maakt dat kinderen in herstel gedwongen worden bij een man die drie minderjarige misbruikte; hiervoor werd veroordeeld, er kans is op recidive en toch de focus zijn ouderrechten zijn? Kinderen zullen niet eens beschermd worden als het kwaad geschied is en het VK en Het Huis en CAW zullen zonder schaamte zo’n herstel ondersteunen 🤷🏻‍♀️

Besef jij eigenlijk wel hoe het er in de praktijk aan toe gaat en hoe diensten omgaan met kinderen en hun rechten?

Ouders die vals beschuldigd worden daar loopt het evengoed mis… het is naïef om te denken dat kinderen beschermd worden. Zowel bij valse beschuldigingen als effectief misbruik lijken diensten achter feiten aan te lopen omdat ze niet aan waarheidsbevinding doen 🫣

Valerie Van Peel

Dat slachtoffers wel praten en niet geloofd worden is schering en inslag in België
Zij worden hierdoor opnieuw getraumatiseerd en hoe diensten met kinderen omgaan is tragisch.

Het institutioneel falen kan verder blijven bestaan net omdat zij vasthouden aan een systeem dat faalt om deze kinderen in bescherming te nemen

☺️
20/09/2026

☺️

Adresse

Lier

Site Web

, ,

Notifications

Soyez le premier à savoir et laissez-nous vous envoyer un courriel lorsque Vzw-Ook publie des nouvelles et des promotions. Votre adresse e-mail ne sera pas utilisée à d'autres fins, et vous pouvez vous désabonner à tout moment.

Raccourcis

Partager

Catégorie