BBTK Sint-Maria

16/10/2026

✊🏥🪧🚩 GROTE NATIONALE BETOGING van alle sectoren van de social profit in gemeenschappelijk vakbondsfront 🤝 🟥🟩🟦

🗣️ De noden zijn vandaag. De investeringen moeten dat ook zijn!

Wie vandaag in zorg, welzijn of cultuur werkt, weet hoe hard het nodig is dat er iets verandert. Te weinig collega's, te veel werk en steeds minder ruimte om ons werk goed te doen. Maar de regeringen? Die schuiven noodzakelijke investeringen door naar 2029. En ondertussen wordt er bespaard.

✊ Wij wachten niet tot 2029! Op 10 december komen we samen op straat voor onze sectoren! Wie maakt mee met ons het verschil? Samen sterk! 🔥❤️

12/10/2026

✊🚧👩‍🏫🚩 Deze ochtend uit solidariteit aanwezig op het stakingspiket van de ACOD-kameraden van de openbare diensten in Aalst.
🪧🤝 Openbare diensten & private sectoren: SAMEN sterk 💪

03/10/2026

🪧✊🏥 SOLIDAIR 🤝 met de collega's van AZORG!

👉 Wij beseffen maar al te goed wat dergelijke opgelegde veranderingen van bovenaf te weeg kunnen brengen. Tijdens de onderhandelingen in het Sint-Maria gebruikt de directie het eufemisme 'sectorconform' (met verwijzing naar o.a. AZORG) om de afbraak van de arbeidsvoorwaarden te verdoezelen.

✋⛔ STOP the race to the bottom in de ziekenhuizen!

Een honderdtal personeelsleden van AZORG hebben vanmorgen actie gevoerd aan één van de twee campussen in Aalst. Ze protesteren tegen de mindere arbeids- en

23/09/2026

14/09/2026

🚨 Minder personeel betekent niet dat patiënten minder zorg nodig hebben.

Dat is precies wat soms verloren gaat in de discussie.

Vier verpleegkundigen in plaats van zes betekent niet dat er minder medicatie moet worden toegediend.

Het betekent niet dat minder patiënten hulp nodig hebben om naar het toilet te gaan.

Het betekent niet dat families plots geen vragen meer hebben.

Het betekent niet dat opnames stoppen.

Het betekent niet dat verwarde patiënten niet meer uit bed proberen te klimmen.

Het werk verdwijnt niet.

Het wordt doorgeschoven.

Elke verpleegkundige moet sneller werken.
Elke zorgkundige krijgt meer kamers en meer patiënten.
De hoofdverpleegkundige springt mee in de zorg.
De lunch wordt uitgesteld.
De administratie wordt later ingehaald.
Kleine zorgtaken worden uitgesteld omdat er telkens iets dringenders tussenkomt.

En toch raken de meeste shiften uiteindelijk afgewerkt.

En precies daarin schuilt het gevaar.

Chronische onderbezetting wordt bijna onzichtbaar.

De patiënten zijn verzorgd.
Niemand is zomaar weggelopen.
De afdeling heeft de shift overleefd.

Dus op papier lijkt alles te werken.

Maar een shift overleven is iets helemaal anders dan met voldoende personeel kwalitatieve en veilige zorg kunnen bieden.

Dat zorgverleners uitzonderlijk goed worden in functioneren met te weinig mensen, mag nooit het bewijs worden dat die ontbrekende collega’s blijkbaar niet nodig waren.

Integendeel.

Dat we het volhouden, bewijst niet dat het kan.
Het bewijst hoeveel we dagelijks opvangen.

🧑‍⚕️👩‍⚕️ Wij zijn de Witte Woede.
Niet omdat we niet willen werken.
Maar omdat we willen dat er voldoende mensen zijn om het werk goed, veilig en menswaardig te doen.

Iedereen telt. Of niemand telt.

04/09/2026

📣 Informatiesessies van het gemeenschappelijk vakbondsfront over de stand van zaken in de onderhandelingen betreffende een principe-akkoord over o.a. ingrijpende veranderingen in de uurroosters, flexibiliteit en maximaal behoud van de tewerkstelling.

26/08/2026

Zorgorganisaties houden ervan om te spreken over “lean staffing”.

Lean voor wie?

Want wie die beslissing neemt, gaat meestal om vijf uur naar huis.

Wie met de gevolgen moet leven, zit om acht uur ’s avonds nog altijd te rapporteren.

Ergens op een kantoor beslist iemand dat één verpleegkundige minder “wel haalbaar” moet zijn.

Niemand vraagt het aan de verpleegkundige die er plots extra patiënten bij krijgt.

Niemand vraagt het aan de zorgkundige die twee afdelingen moet opvangen.

Niemand vraagt het aan de kinesitherapeut, ergotherapeut, logistiek medewerker, psycholoog of andere zorgprofessional die plots extra werk en verantwoordelijkheid krijgt.

De zorg heeft er een gewoonte van gemaakt om beslissingen te nemen waarvan de gevolgen altijd door iemand anders worden gedragen.

En vervolgens is iedereen verbaasd wanneer het personeelsverloop stijgt.

Mensen verlaten de zorg niet omdat het werk zwaar is.

Het werk is altijd zwaar geweest.

Mensen vertrekken omdat ze het beu zijn om telkens opnieuw de oplossing te moeten zijn voor besparingen en beslissingen die van bovenaf worden genomen.

De werkvloer lost het wel op.

De werkvloer lost het altijd op.

Tot op een dag blijkt dat het niet meer lukt.

En meestal is dat de dag waarop er opnieuw een ontslagmail binnenkomt.

Want je kan blijven besparen op mensen, tot er niemand meer overblijft om het werk op te vangen.

21/08/2026

🤔 Tijdens de lopende onderhandelingen met de crisismanager ad interim en nieuwe directie houden we onderstaande tekst stevig in het achterhoofd ...

FLEXIBILITEIT // Voor 6 op 10 is evenwicht tussen werk en privé doorslaggevend bij een job. Met het berekenen van je arbeidstijd op jaarbasis dreigt Arizona alweer een cadeautje te presenteren aan werkgevers. Het zal de agenda van het bedrijf zijn die beslist wanneer je meer en minder werkt, niet jouw persoonlijke agenda. En omdat het op basis van een individuele overeenkomst geregeld wordt, dreig je uitgespeeld te worden tegenover je collega’s.

✊ Wij blijven gaan voor correcte verloning van overuren en eerlijke regels zodat jij grip houdt op je tijd!

21/08/2026

🤔 Tijdens de lopende onderhandelingen met de crisismanager ad interim en nieuwe directie houden we onderstaande tekst stevig in het achterhoofd ...

Zorg is geen fabriek. Mensen zijn geen producten.

In de zorg worden steeds meer medewerkers beoordeeld op productiviteit, registraties, cijfers en meetbare prestaties. Alsof we aan een lopende band staan en patiënten en bewoners gestandaardiseerde producten zijn.

Maar zorg laat zich niet in een stopwatch meten.

Een verpleegkundige die langer bij een angstige patiënt blijft.
Een zorgkundige die tijd neemt voor een bewoner die zich eenzaam voelt.
Een logistiek medewerker die inspringt waar het nodig is.
Een psycholoog, therapeut, arts, schoonmaker, administratief medewerker of andere zorgprofessional die nét dat extra moment neemt omdat een mens dat nodig heeft.

Dat zijn geen verloren minuten. Dat ís zorg.

Tegelijkertijd worden zorgmedewerkers overspoeld door administratie: registreren, afvinken, rapporteren, protocollen volgen, formulieren invullen en gegevens invoeren in verschillende systemen. En vervolgens komt daar nog meer controle op: werden alle handelingen geregistreerd? Werden alle vakjes ingevuld? Was elke minuut verantwoord?

Zo ontstaat een vreemde paradox:
we vragen zorgverleners om meer tijd aan administratie en controle te besteden, terwijl we tegelijk zeggen dat er te weinig tijd is voor de patiënt.

De zorg heeft geen nood aan nóg meer controlemechanismen die meten of medewerkers bezig zijn.

De zorg heeft nood aan vertrouwen, tijd, mensen en ruimte voor professionele verantwoordelijkheid.

Want goede zorg draait niet om hoeveel handelingen je in een uur kunt registreren.

Goede zorg draait om wat je voor een mens kunt betekenen.

19/08/2026

🤔 Tijdens de lopende onderhandelingen met de crisismanager ad interim en nieuwe directie nemen we de boodschap van deze collega's van de social profit méér dan ter harte ...