04/06/2026
๐๐๐ ๐ฃ๐๐๐ซ ๐๐ข๐ฅ๐ฅ๐๐ฆ๐ฌ๐๐จ๐ง๐๐ฌ: ๐ฌ๐๐ฆ๐๐ง ๐ฆ๐๐ญ ๐๐ข๐๐๐ซ๐๐ฌ ๐๐ฎ๐ข๐ค๐๐ง ๐ฐ๐ ๐ข๐ง ๐ก๐๐ญ ๐๐ซ๐๐ก๐ข๐๐ ๐ฏ๐๐ง ๐จ๐ง๐ณ๐ ๐ฏ๐๐ซ๐๐ง๐ข๐ ๐ข๐ง๐ !
Het populariseren van de Nederlandstalige profane liederschat stond van bij de oprichting hoog op de agenda van het Willemsfonds. Al in 1852, amper een jaar na de start, publiceerde het Willemsfonds een door Ferdinand Snellaert samengestelde liedbundel: 'Oude en nieuwe liedjes, byeen verzameld'. Het was de eerste in een lange reeks: tussen 1852 en 1929 verschenen maar liefst achttien populaire bundels, aanvankelijk jaarlijks als 'Liedjesboek'.
De Vlamingen opnieuw laten zingen in hun eigen moedertaal, los van het religieuze repertoire, was een ambitieuze doelstelling. Het Willemsfonds speelde daar gedurende meer dan een eeuw een voortrekkersrol in. In 1886 werd daarvoor zelfs een speciale werkgroep opgericht: het 'Comiteit ter Bevordering van de Nederlandse Zang'. Dit comiteit zorgde voor de verspreiding en promotie van liedteksten doorheen Vlaanderen en ondersteunde Vlaamse componisten, en droeg zo op een geheel eigen wijze bij aan de vernederlandsing van cultuur en maatschappelijk leven.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat het thema 'muziek' veelvuldig opduikt in het Brievenboek 175 jaar Willemsfonds, onder meer in brieven van Peter Benoit, Karel Miry, Edward Blaes, Flor Alpaerts en Emiel Hullebroeck.
Het archief van het Comiteit, waarvan de inkomende briefwisseling momenteel wordt gedigitaliseerd, en de vele liedboeken die het Willemsfonds uitgaf, worden bewaard bij Liberas. Maak alvast kennis via www.liberas.eu.
Aanvullingen op deze erfgoedcollectie blijven meer dan welkom: elke afdeling kan er haar verleden, heden รฉn toekomst een plaats geven. Bij deze een warme oproep!