30/05/2026
Het verhaal van Michelle ๐
Michelle leeft al haar hele leven met epilepsie: โNa jaren onzekerheid is er eindelijk duidelijkheidโ
Michelle is 22 jaar, jonge mama van twee kinderen, en leeft al sinds haar eerste levensjaar met epilepsie. Wat volgde was een jarenlang traject van onderzoeken, wisselende vermoedens en telkens nieuwe vragen.
Op รฉรฉnjarige leeftijd werd bij haar myoclonische epilepsie vastgesteld. In de daaropvolgende jaren werd ze nauw opgevolgd door neurologen en werden verschillende behandelingen aangepast. Ondanks medicatie bleven er periodes van aanvallen en werd haar situatie regelmatig herbekeken. Daarnaast werden ook milde evenwichtsproblemen en een coรถrdinatiestoornis vastgesteld, waarvoor ze als kind therapie volgde.
Doorheen haar schooltijd ging het op bepaalde momenten beter. De aanvallen leken onder controle en haar medicatie werd deels afgebouwd. Toch keerde de onzekerheid terug toen ze rond haar tiende opnieuw aanvalletjes begon te vertonen. Omdat die klinisch moeilijk te plaatsen waren en niet altijd duidelijk zichtbaar waren op EEG, ontstond er twijfel tussen epileptische en mogelijk niet-epileptische aanvallen, vaak gelinkt aan stress.
Later, tijdens haar studies verpleegkunde, werd ze opnieuw intensief opgevolgd. Omdat er geen duidelijke epileptische activiteit werd vastgesteld tijdens opnames, werd de medicatie zelfs afgebouwd en werd vermoed dat het om psychogene niet-epileptische aanvallen kon gaan. Ze stopte haar studies op medisch advies en koos ervoor om eerst tot rust te komen en te werken.
Tijdens haar zwangerschappen verergerden de klachten opnieuw aanzienlijk. Ze ervaarde dagelijks aanvallen en zocht opnieuw contact met een neuroloog dichter bij huis. Er volgden nieuwe onderzoeken en een heropstart van anti-epileptica, waarop ze goed reageerde.
Toch bleef de situatie lange tijd onduidelijk. Pas na een 7-daagse opname in het UZ Gent kwam er eindelijk meer zekerheid. Tijdens deze intensieve monitoring werden meerdere epileptische aanvallen objectief vastgesteld. Dit betekende een belangrijke stap in haar medische traject, na jaren van twijfel tussen verschillende mogelijke diagnoses.
Op basis van deze resultaten werd besloten haar behandeling verder op te bouwen met hogere dosissen medicatie en bijkomende onderzoeken. Ze werd voorlopig ook rij-ongeschikt verklaard om haar toestand beter te kunnen opvolgen en stabiliseren.
Ondanks het lange en moeilijke traject blijft Michelle vooral dankbaar voor de artsen die haar bleven opvolgen, en voor de steun van haar familie, vrienden en omgeving.
Na jaren van onzekerheid is er eindelijk duidelijkheid. Voor Michelle betekent dat geen einde, maar een nieuw begin van gerichte behandeling en verdere opvolging โ met hoop op meer stabiliteit in de toekomst ๐
Wil jij ook graag jouw verhaal delen? Mail naar [email protected] ๐ซถ