16/04/2026
Een tijdje geleden kreeg ik deze post doorgestuurd.
Iemand herkende me in deze woorden...
Ik had het niet gepost en kreeg vandaag terug een "reminder"mailtje... 🙂
Deze ochtend kreeg ik van een ander lief klantje via Instagram ook een heel ontroerend filmpje doorgestuurd.
De woorden raakten mij van deze lieve mensen.
Ik zet hier nu toch de post. Niet omdat het naar mij geschreven werd,
en ik daarmee wil stoefen, want dit ligt niet in mijn aard!
Wel omdat ik ervan overtuigd ben dat er nog veel mensen zijn,
zowel vrouwen als mannen,
die ondanks tegenslagen,
ondanks beproevingen, boze berichten, roddels en leugens,
gebroken harten, vertrapte zielen, ...
elke dag opnieuw wakker worden met een lief hart
en er het beste willen van maken.
Mensen die elke dag opnieuw kansen geven,
het goede in de ander willen zien.
Die enthousiast doorgaan, na de val en de traantjes.
Die het glas halfvol willen blijven bekijken
en uit elke gebeurtenis een les willen trekken.
Zoals een oud-collega ooit tegen me zei toen ik nog zorgcoördinator was;
"Je kan uitvliegen tegen jou en eens goed je gedacht zeggen. En de volgende morgen ben jij
nog altijd dezelfde Inge die ons begroet met een welgemeende lach."
Dat is ook zo. Zo ben ik ook opgevoed door mijn mama zaliger.
Alleen leerde zij nog geen grenzen trekken en bleef ze "pleasen", omdat ze niet beter wist.
Ik heb vanuit mijn bewustzijncoaching en werken aan mezelf geleerd dat
zorg dragen voor jezelf heel belangrijk is om uiteindelijk voor anderen goed te kunnen zorgen!
Dat grenzen trekken niet gaat over niet meer lief zijn,
niet meer graag zien,
plots precies veranderd zijn,
maar wel over respect hebben naar jezelf toe én de ander!
Ik ben hier niet om iemand te fiksen.
Ik ben er om naast je op jouw pad te stappen.
Om jou te helpen waar jij wil geholpen worden in beter jouw stralend licht zien.
Daarbij ben ik niet jouw vriendin. Ik ben de coach, ik ben de relaxatietherapeut!
Die vanuit deze positie héél graag de mensen écht zie met een warm en dankbaar hart! 💖
Dus ik geloof echt dat er nog veel mensen zijn, (ik ken er zelf een heleboel)
die zacht blijven en weigeren om zich te laten verharden
door wat ze tegenkomen of op hun bord gegooid wordt.
DIE SCHOONHEID DIE DE WERELD VERANDERT, DAT BEN JIJ OOK, LIEF MENS!
Ik zet de tekst hier nogmaals onder. Wie dit oorspronkelijk schreef weet ik niet,
maar die heeft sowieso ook een heel warm en zuiver hart!
"Wat je mooi maakt, is niet alleen je glimlach
of de manier waarop jij je gedraagt...
Het is de manier waarop je vriendelijk blijft
in een wereld die niet altijd vriendelijk voor je is.
Het is de manier waarop je nog steeds voor zachtheid kiest,
zelfs als het leven je alle reden heeft gegeven
om koud te worden.
Je bent gekneusd, gebroken, op de proef gesteld
op manieren die niemand ziet,
maar toch begroet je mensen nog steeds met warmte,
bied je onvoorwaardelijke liefde
en houd je ruimte voor anderen,
zelfs als je eigen hart wordt op de proef gesteld.
Er schuilt een stille kracht in het kiezen voor mededogen
wanneer bitterheid makkelijker zou zijn.
Dat is het soort schoonheid dat niet vervaagt,
het soort dat van binnenuit straalt.
Het gaat niet om perfectie of doen alsof alles goed is;
het gaat erom echt te zijn, zacht te blijven
en te weigeren je door de wereld te laten verharden.
En dat is het soort schoonheid dat de wereld echt verandert."
