05/07/2026
Vandaag, 5 jaar geleden, verliet ik het ziekenhuis. De dag begon in mineur, ik onderging een borstamputatie en moest de veilige kamer verlaten. Iédereen zou zien dat die borst weg was.
En toen kwam de bandagiste binnen. Ze had een sporttas mee, rommelde er wat in, gaf me een BH en mijn eerste prothese. Wat ik voelde toen ik in de spiegel keek, valt niet te beschrijven: van de amputatie was niks te zien!
Die dag werd, zonder dat we het toen beseften, een za**je geplant. Een za**je dat zou uitgroeien tot Phara4U, want het gevoel dat ik had toen ik in de spiegel keek, dát gevoel wou ik doorgeven.
Ondertussen hebben we al ruim 1400 vrouwen in Ecuador dat gevoel gegeven. Iedereen die meehelpt bij de verdeelmomenten, iedereen die erbij is wanneer een vrouw zich voor het eerst mét prothese(s) in de spiegel ziet, begrijpt wat ik bedoel. Elke vrouw die in mijn schoenen gestaan heeft, snapt wat ik bedoel.
Ik ben op 2 juli 2021 een deel van me kwijt geraakt, maar dit verlies gaf me ook zoveel...
Ik wil iédereen die ons helpt om waar te maken wat we doen, van harte bedanken: van geschonken prothese, tot het inzamelen voor Phara4U, tot het dispatchen van de protheses uit heel Vlaanderen naar de Goed zorgwinkel in Dendermonde, tot de financiële ondersteuning door giften, onze erkenning als goed doel, Provincie Oost-Vlaanderen, Wereldraad Dendermonde, Dendermonde Stad, de vrijwilligers en partnerorganisaties in Ecuador, de collega's in Peru...: DANK JE WEL! En dat dat za**je van Phara4U nog lang moge bloeien!