09/10/2026
Voor Moeke, 80 jaar ❤️
Moeke, jouw huis was altijd zo mooi,
verzorgd tot in de kleinste hoek.
Maar vooral die prachtige geraniums,
ieder jaar opnieuw een lust voor het oog.
Misschien heb ik daar wel geleerd
hoe je een thuis kunt maken, warm en fijn.
Een plek waar mensen graag samenkomen,
waar herinneringen mogen zijn.
Ik zie nog jouw luiken voor me,
geschuurd, geverfd, met zoveel geduld.
Uren werk, maar altijd met liefde,
een taak die met zorg werd vervuld.
Later deed ik het zelf op Mallorca,
misschien wel een beetje naar jouw voorbeeld,
omdat wat jij ons ooit hebt meegegeven
vanzelf verder in ons leeft.
En dan die vrijdagavonden,
iedereen gezellig aan tafel bijeen.
Gesprekken, lachen, soms wat discussies,
maar vooral: niemand was alleen.
Jij was vaak degene die schipperde,
tussen vader en ons, tussen iedereen.
Vrede bewaren, iedereen gelukkig,
dat was niet altijd gemakkelijk, nee.
Misschien was dat wel jouw grootste taak,
en tegelijk ook jouw moeilijkste misschien.
Altijd proberen om ons samen te houden,
zodat we elkaar konden blijven zien.
En daarom denk ik soms:
als wij vandaag weer samen aan tafel zitten,
zoals vroeger, met elkaar verbonden,
dan kunnen we jou iets heel moois laten zien.
Dat jij een fantastische moeder bent geweest.
Dat wat jij zo vaak hebt geprobeerd,
nog altijd ergens in ons verder leeft.
Dat jouw liefde ons heeft geleerd
dat familie nooit zomaar verdwijnt.
Ieder van ons op zijn eigen manier,
met zijn eigen verhaal en eigen pad.
En soms hoeft er zelfs helemaal niets,
want ook dát mag er zijn.
Misschien moeten we daarom bewaren
wat vroeger zo gewoon leek te zijn:
de pi*****ts op zondagmorgen,
de zondagse lunch, samen aan tafel zijn.
Om acht uur ten laatste aan tafel,
om twaalf uur samen eten,
en om zeven uur ’s avonds opnieuw.
Kleine gewoontes die we nooit vergeten.
Want tradities zijn zoveel meer
dan alleen wat we vroeger deden.
Ze zijn de draad die ons verbindt
tussen verleden, vandaag en heden.
Een thuis creëren,
een plek waar iedereen welkom mag zijn.
Waar we kunnen lachen, zwijgen, praten,
en gewoon onszelf mogen zijn.
En misschien is dát wel de mooiste erfenis:
niet wat we hebben, maar wat we voelen.
De herinneringen die blijven leven
en ons telkens weer naar elkaar toe roepen.
Moeke, vandaag word je 80.
En wij vieren niet alleen jouw jaren,
maar vooral alles wat jij ons gaf,
alles wat we samen hebben ervaren.
En als we straks weer samen zitten,
rond dezelfde tafel, zij aan zij,
dan weet jij hopelijk één ding heel zeker:
jouw gezin, jouw liefde, jouw thuis…
dat zit nog altijd in ons.
En dat nemen we mee. ❤️
Gelukkige 80ste verjaardag, Moeke.
Gaëtane #80
