21/10/2025
Een onverwacht afscheid
Sara
6/10/2025
Anderhalf jaar geleden kwam je bij ons. Je baasje zocht een thuis en hoopte dat bij ons te vinden.
Je kwam op proef en meteen kwam je terecht in een kudde dat je zo lang had moeten missen.
Je werd de beste maatjes met Cerano, vanaf dag 1 onafscheidelijk. Wat een duo.
We wilden heel graag met jou en de kinderen aan de slag, maar jouw rug maakte ons meteen duidelijk dat dit niet op het paard zou zijn , maar ernaast.
Het grondwerk, de wip, stap voor stap kreeg jij en kregen wij vertrouwen.
De oudste kinderen durfden het al aan om met jou te werken. Je was dat ook zo mooi met je gitzwarte manen en glanzende vacht.
Vorige week was je wat afgevallen. Toen je de dag nadien ging liggen zat het goed fout. De dierenarts ontdekte hartritmestoornissen. Je had pijn, zag af, kon niet meer eten en de pijnmedicatie maakte je niet beter.
Monique en wij zagen je lijden en dat was hartverscheurend om te zien.
Houden van is ook loslaten, zoveel pijn verdiende je niet.
De harde beslissing om je te laten inslapen was de enige deontologische keuze.
Je weidemaatjes, Monique en wij namen afscheid.
Wat een shock.
Sereen werd er afscheid genomen met de mooiste herinneringen in hun hart.
Bedankt voor de fijne tijd, bedankt Monique voor het vertrouwen…het klikte niet alleen tussen de paarden, maar ook met ons en de kinderen.
Hoe dieren voor verbinding kunnen zorgen!
Bedankt aan alle kinderen om Sara te soigneren en te koesteren.
Hopelijk kunnen de fijne herinneringen de pijn verzachten!
Met heel veel dank!
Team Pirouette
