25/01/2024
Բարի օր, հարգելի հայեր։
Այսօր եկել եմ շատ ցավալի ու կարևոր թեմայից խոսելու📌
Ամանորի նախաշեմին ծրագիր էինք մշակել՝ Արցախցի զոհված զինծառայողների բալիկներին ամանորյա նվերներ փոխանցելու համար և ոչ միայն։ 100-ից ավել ընտանիքներ ունեինք գրանցված, սակայն, ցավոք, կարողացանք օգնել միայն 6 ընտանիքի։ Քանի որ, ֆինանսական միջոցներ ընդհանրապես չհավաքվեց(մյուս 6 ընտանիքի օգնության ֆինանսը հոգացել էր «Օգնության ձեռք՝ Արցախ ՀԿ»-ի նախագահը)։ ՀԿ-ի նախագահը նույնպես լինելով Արցախցի՝ ամեն ինչ կորցրած և Հայաստանում ամենը 0-ից սկսած, փորձել է հնարավորության չափով օգնել իր հայրենակիցներին։ Իսկ դու՞ք։ Ամբողջ աշխարհի հայություն, ՀՀ հայրենակիցներ և «ֆոտոսեսսիայի» գնացող Արցախցիներ, դուք ի՞նչ եք արել կամ անում ձեր հայրենակիցներին օգնելու համար։ Միթե՞ Ձեզ համար ավելի կարևոր էր ճոխ Ամանորյա սեղան գցելը կամ պրոֆեսիոնալ նկարներ ունենալը, քան մեկ, առանց հայր մնացած երեխայի երազանքը կատարելը։
Հիասթափված եմ…
Այնքան ցավ եմ ապրում այսպիսի անտարբերություն նկատելով, որ ուղղակի կասեմ. -«Ամոթ, հազար ամոթ ձեր հայի կոչմանը՝ սկսած «ֆոտոսեսսիայի» գնացած Արցախցիներից, ավարտած մեր մնացած անտարբեր Հայությունից։