07/10/2025
7 oktyabr hadisələri: Başlanğıcın sonu
İki illik bir tarixin başlanğıc günü — 7 oktyabr 2023-cü il. Hər şey fələstinlilərin İsrailə hücumu ilə başladı. Bu müharibənin hansı nəticələri olacağı, hamının təxmin etdiyi kimi, şübhəsiz idi. Kiçik bir məntəqə, blokada altında və ən cüzi silah-sursatla mübarizə aparan, lakin məqsədli və iradəli Fələstin... Eyni zamanda arxasında Amerika olmaqla, ən son texnoloji silahlarla təchiz edilmiş, Yaxın Şərqi nəzarəti altına almağı öz bayrağında simvolizə edən İsrail.
Müharibə çox qısa bir zamanda dünyanın gözü önündə cəhənnəmə çevrildi. Ən əsası, Qərbin təsiri altında olan böyük media resurslarının ciddi səyi ilə fələstinlilər “terrorçu” kimi göstərildi. 80 ilə yaxındır Fələstin torpaqlarını işğal edib əhalisini qətlə yetirən, tez-tez Yaxın Şərqi münaqişəyə sürükləyən, Livanı və Suriyanı bombalayan İsrail isə “hüquqları pozulan” və güya “məzlum dövlət” kimi təqdim olunmağa başladı. Bu yalan təbliğatla dünyanın gözünə kül üfürülür, Qəzza isə amansızcasına dağıdılırdı.
Hadisələrin bu cür inkişaf edəcəyini nə Həmasın, nə də Qəzza əhalisinin anlamaması inandırıcı olmazdı. Çünki onilliklərdir ki, heç bir etirazı səmərə verməyən fələstinlilərin səssizliyi onların öldürülməsi və torpaqlarının işğal olunması ilə nəticələnmişdi. Bu dəfə isə onların etirazının soyqırıma çevriləcəyi də məlum idi. Belə olan halda, sayı 70 minə yaxınlaşan fələstinlilərin qətliamına gətirib çıxaran bu addımı atmağa nə zərurət var idi?
Müharibənin əvvəlindən bəri, 1948-ci ildən bu günə qədər Amerikanın qoruması altında olan İsrailin bu döyüşlərdə də dəstək alacağı, ikinci bir dövlətin bu müharibəyə müdaxilə edə bilməyəcəyi bəlli idi. Bəs görəsən, fələstinlilər bu döyüşdən nə gözləyib özlərini fəda etdilər?
Bu sual ötən il bu sətirlərlə səsləndirilsəydi, çoxlarına inandırıcı görünməzdi. Lakin iki il sonra zaman göstərdi ki, bu hadisənin həqiqi qalibləri kimlərdir. Qərəzsiz hər kəs bu gerçəyi indi açıq şəkildə etiraf edə bilər.
Minlərlə fələstinli İsrail həbsxanalarında girov saxlanılır, torpaqlarının böyük hissəsi işğal olunub, əraziləri nəzarət altına alınıb, əhalisi isə İsrailin “qanunları” ilə mühakimə edilərək cəzalandırılır. Bütün bunlar İsrailin Qərbdən aldığı siyasi və hərbi dəstəyin nəticəsidir. Fələstinlilər bu haqsızlıqlara dəfələrlə, o cümlədən BMT tribunalarda etiraz səsini ucaltsalar da, ABŞ-ın bircə “veto”su bu səsləri boğmağa kifayət etdi. Necə ki, son bir il ərzində İsraillə bağlı bir neçə qətnamə məhz Amerikanın vetosu ilə qəbul edilmədi.
Bu səbəbdən, artıq məsələ təkcə Fələstin davası deyil, Amerikanın yalançı “demokratiya müdafiəçisi” obrazını ifşa etmək, dünya xalqlarını həqiqətə səs verməyə çağırmaq məsələsinə çevrildi. Bunun üçün on minlərlə fələstinlinin qanı, canı və malı bahasına bu həqiqətin üzə çıxması labüd idi.
Onlar bu yolu seçdilər. Necə ki, bir zamanlar İmam Hüseyn Bəni Üməyyənin və Yezidin əsl simasını açmaq, onları tarixin zibilliyinə atmaq üçün özünü, ailəsini və yaxınlarını qurban verdi, fələstinlilər də Qəzzada eyni fədakarlığı göstərdilər. Onlar, hətta 6 aylıq körpəni oxla öldürəcək qədər qəddar düşmənin iç üzünü dünyaya göstərmək üçün canlarından keçdilər.
Nəticədə bütün dünya medianın manipulyasiyalarına və dövlət başçılarının susqunluğuna baxmayaraq, İsraili dünyanın ən qəddar, qaniçən və insanlıq düşməni olan dövlət kimi tanıdı. Yəhudi dövlətinə qarşı nifrət, İsrailin aparteid rejiminə qarşı ədalət tələbi milyardlarla insanı ayağa qaldırdı. Amerika da daxil olmaqla, özünü “insan hüquqlarının müdafiəçisi” kimi təqdim edən dövlətlərin əslində insanlıq cinayətlərinə ortaq olduqları fələstinlilərin pak qanı ilə ifşa olundu.
Bu gün bütün bəşəriyyət İsrailin cinayətkar mahiyyətinə nifrətini açıq şəkildə nümayiş etdirir. Dinindən, irqindən, cinsindən asılı olmayaraq, İsrailin əsl siması artıq dünya üçün aydın və dərk ediləndir. Sonrakı mərhələdə dünya bu “xərçəng xəstəliyi”nə qarşı hansı addımı atacağına qərar verməlidir. Hələlik isə 7 oktyabr hadisələri bütün dünyaya bu müharibənin həqiqi mahiyyətini, qalib və məğlub tərəfini tam aydınlığı ilə göstərmiş oldu.
